5650 resultaten.
Sonnet in de zon gezeten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
825 Engeland druppelt het dagelijks door:
zeg ik, en zij komt nader more and more
perhaps it’s cool under the skybox
wij lachen hier en daar wat heen en weer
dat Cornwall een tikkel subtropisch is
in het Lake District waait de wind er meer
Zeeland zonder palmen is groot gemis
de Friese taal sounds English, keer op keer
ze gnuift: I was there…
DRACHTENS FLUISTERING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 De luchtstroom uit dicht lover houdt steeds wacht
bij huiskamers en werkgrage zalen
vol mengeling van allerlei talen,
die geheime spraak of openheid betracht.
Bedaagde huizen van rijk verleden
drinken broederschap met jonge gebouwen,
sterken samen het stuwende heden.…
Tegen de wijzers in?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 In de twintig eeuwen die in kruistocht zijn
verstreken worden de helden van de strijd
tot in elke taal verhaald
de tijd van vrede onverslaanbaar is omdat het
voelen blijft als vrijheid die verworven wordt
als tijdloos gewin.
een immense rust stilt de honger van de oceaan
het slaat in ieder uur tegen alle klokken in.…
Vriesdag.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.261 In 't koude goudlicht van uw winterzon,
Klinkt trots mijn tred nu, wijs en flink mijn taal.
Maar 't ruisgeluid van boom en lentebron
En de oude sprook van roze en nachtegaal,
'k Zou sterker zijn zo 'k die vergeten kon.…
ANTWERPENS TROTS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
408 Gouden glanzen willen even dralen
aan de zuilenpoort, wenkend, ofschoon dicht,
bezinnen zich dan, brengen een gedicht,
geruisloos sprekend in alle talen:
"Wandelaars, zoek het vertier van deze stad,
vind het knusse eethuis, de gulle toog,
haal gematigde vreugde uit het biervat.…
eenzaamheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 Wat is eenzaamheid
wanneer je niet alleen bent
tal van mensen om me heen
ik lijk wel verwend
Hoe eenzaam kun je zijn
met een slopende ziekte als Parkinson
wie zal begrijpen
dat ik dit niet overwon
Ik zit gevangen in mijn lijf
het zit als een waas in mijn hoofd
het gaat bijna niet vanzelf
ik ben van mijn "eigen ik" beroofd
Zo eenzaam…
Vogel 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
511 We delen elk moment van de dag
onze verhalen, onze wensen, verstaan onze taal,
hij de mensen-, ik zijn kabaal.…
Vriendelijk licht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
3.251 Tal van weetjes dito.
Maar voed je daarmee, vriend,
de accu van je leven?
Ik schuif weer verder over
je te gekke meubelen
en toon de kale muren
hoe goed het is te géven...…
Adres onbekend
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
551 Taal noch symboliek vindt wederhoor,
Wanneer er geen aansluiting is op hetzelfde
Spoor. Non verbaal, verbaal gesproken; het
Juiste woord wordt niet gebroken.…
Weer Thuis.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
995 Verhuis en tal van aanpassingen ooit gepland
De tijd verstreek zo ras, me wanend in een vreemd land.
Zo intens blij thuis te komen
Weer tijd om te dromen zonder schromen.
Laaiende passies borrelen en koken spetterend fel
Luid kloppend hart bonst voor het knapste spel.…
Deemoedig 2
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
507 goede morgen schiep,
deemoedig en bekwaam,
het land dat ik grenzeloos verliet
uit het oog van grote zieners
in alles een magische schoonheid zien
na de getalsmatigheid van dove oren
in hun gevreesde of bekoorlijke omgeving
om alles te bekijken om niets te horen
waarachter het menszijn moet rijpen
in de vorm van de onuitgesproken taal…
Bij de Burcht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
658 wat verloren
je woont hier zo mooi
in de Vlaamse Ardennen
we lopen verder door
een fijne dag in mijn leven
ontroeren elkaar
daar op het pad
bij de burcht
waar de schelpen kraken
kijken naar de plek
waar jij was geboren
beklimmen de met spinrag
behangen oeroude toren
na ons afscheid
beloven we elkaar in gevoel
en taal…
Acaciabosje
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.459 Mijn jeugd moest lang voorbij zijn,
Mat ik mijn ouderdom
Naar mijner jaren tal.
Bij grijzend haar,
Hoe kan het hart zo blij zijn
Met zulk een kleinigheid,
Een niets, een niemendal?
Lief, klein bosje
Van jong acacialover,
Lief, blij weitje,
Omringd door sombre hei!…
Het kofschip is zinkende
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
467 Het is geweest de naderende bezieling
vreest niet meer, het vooronder van de
schuilhut is als een vlot vol rottige klanken
die benerfd de nacht verharden in
de steen des aanstoots
die niet sterven wil
Is het angst als het vervuilde
vruchtwater wordt gedronken en het
kind als nagalm van een tijdloos streven
nu verankerd in de taal…
De dolle luiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Ooit een normaal mens ontmoet, een spreker
van de klare taal? Die zijn woorden spon van
het juiste garen; maar waar de draad snel de
zin verliest, omdat het zich voor de gekkig-
heid wenst te bewaren.…
Later
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 Pissebedden trokken onze aandacht
en bomen en vogels en wolken en taal: laat, later,
laatst. Terwijl iedereen al lang weer aan het werk was,
trokken wij ons terug in later. Verliefd keken we
naar het verglijden van de tijd in de spiegel van
elkaars ogen van lang geleden.…
Mimosa pudica
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
528 Ik ben niet de som van mijn verwarde taal
of het vaststaande profiel, dat jij van mij
denkt te kunnen maken.
Je kunt me niet zomaar aanraken, vastgrijpen
en in je gulzige zak steken. Ik ben veel en
veel meer dan mijn hakkelende woordgedoe.
Ook ik lieg de waarheid, net als jij.…
Niet doen.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
928 lief
Dit kan je toch niet maken
Gevochten voor je als leeuwin en tijgerin
Je leven gered, zoet hebbeding
Troost in nood en lachebekje zo innig met elkaar verbonden
Meidje, met rood geweende kijkers ben 'k toch zo machteloos
Dit kan je toch niet maken
Slapen of eten doe ik ook niet meer
Kaarsjes staren me verbaasd en geschrokken ledig aan
Tal…
Loop met me mee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
743 Verwonder met mij samen:
En zie hoe elke wending nieuwe kleuren, geuren, perspectieven duidt
'K loop een eindje met jou mee
Ik hoor het jouw beleven
Je trots, je strijd, je zijn
En hoe je verder gaat van hier
Loop een eindje met mij mee
Ik vertel aan jou mijn leven
Luister mee naar mijn verhaal
Begrijp wat ik bedoel, mijn woord, mijn taal…
Zo intens verdrietig
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
540 Dit verdriet zullen we met tranen bewenen
met zwijgen omsluiten waar taal ontbreekt
die in stilte en wanhoop
om een andere uitkomst smeekt.
Zelfs hogere machten kunnen dit einde niet veranderen
of tijd doen keren , leven heeft zich niet kunnen verweren.
Rust in vrede te jong lief mensenkind,
weet je wordt door velen betreurd en bemind.…
Nachtchat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Ik snap dat heus wel, witte fret,
sprookjesprinses zonder sprookje, arm ding,
want mijn taal is zoals altijd ontoereikend
en digitale troost is verdomde frustrerend.
Ik weet wel hoe de eenzaamheid jou verstikt
en hoe de vers gekochte bloemen in jouw huis
direct ineen zakken.…
ik luister
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 gehore brengt
is het een voorbode om het sterven te
verrijken met het lijden dat naarstig mijn
kalmte ontdoet van de bewustwording
die ik eens in mezelf had waargenomen
ergens weet ik dat ook deze belijdenis
door het komend licht zich ontdoet van
de degens die scherpzinnig mijn stigma's
ontbloten door het gemis dat ik ontwijk
door mijn taal…
hoe kaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 diepe barsten
in de schors
in dit onbetreden
woud waar takken
naar het zwerk
wuiven of buigen naar
oeroude geboortegrond
waar het zachte
kreunen van
gehechte wortels
zo hevig diep
raken kan
zo stil nog dit
serene woud
waar Thanatus
met botte bijl
het oude leven
in de knop
breken zal
hoe leeg nu
hoe kaal
is mijn taal…
Tweede voorschrift
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.579 en als dan vogels zonder tal
zijn neergestreken in uw dal,
ga dan op reis, en laat uw
schaduw achter in de zaal.
vertel geen mens het doel van uwe reis;
hoevelen onzer zijn al niet bezweken
door 't heilloos en voortijdig spreken
van Londen en Parijs -
vertrek, verdwijn spoorloos naar nieuwe streken.…
Zij is natuur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
596 De onmetelijke werkelijkheid omsingelt de mens
Zijn eigen beeld lijkt hem vast en gelijk
De werkelijkheid is een immer bewegend en onbeschrijfelijk rijk
Door de grenzen van de taal blijven we alleen
Het beeld van mensen is een leger van duizenden personen
Gelukkig waren we in de natuur
Het bewustzijn versplinterde, de beschrijving lonkte
Zij…
met kop en schouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 de afgelopen dagen
in het hoofd en daarbuiten
woekert mij de uitdrukking
wie het hoofd uitsteekt
boven het maaiveld
wordt zijn kop afgehakt
houd je op dezelfde hoogte
doe gewoon maar normaal
dan doe je al gek genoeg
kortwiekt klare taal mij
bijzonder bewonderenswaardig
meer mag je niet wezen
wie zich onderscheidt
met zichtbaar…
de rest van een zin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Het is ook geen droom van verlangen,
maar van zoeken naar woorden
in een taal die ik niet (meer?) spreek,
Ogham, bijna rusteloos gekrast,
vage lijnen om een hoek.
Als ik wakker word, zie ik
gelukkig
een echte glimlach.…
Zwart verwarmd de kamer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
403 de aarde is
een grote klomp vlees
lage landen hoge rotsen
mensen die met elkaar botsen
tot in de verte klinkt het echo van geweest
een vogel met geverfde veren
wil de taal leren
krap in de portemonnee
valt het niet mee
zonder studiebeurs al helemaal niet; o nee
niet in de krappe huizen met
in de hoeken luizen en bleek gele kringen…
Licht als zuivere zuurstof?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
429 hart, ooit bloeiden er rozen
door de tijd en ervaring gehard,
voor elke kamerdeur lag de keus
van een regenboog of doornenkrans
in dromen, er drupten tranen uit
elke ruimte die ik binnentrad
waar ik schaduw niet van licht kon ,
scheiden van een onregelmatige
hartenklop, in een niet doorbloed verhaal,
tot ik jou ontmoette in gewone taal…
OUDE VISSER
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 toen ik jong was
kon en moest ik wat de tijd
mij bood allemaal binnenhalen
ik kende geen angst
en liet me voor mijn vangst
een eerlijke prijs betalen
ik was een sterke nette visser
nu ben ik oud en zal
er niet meer naar talen
ben me veel gewisser
dat ik het maar moet laten
bij mijn waargebeurde verhalen
het jochie dat mij koffie en…