Alle inzendingen over bestaan

6661 resultaten.

Sorteren op:

Oktoberblues

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 893
Rauwgrauwe hemelvlees verstrooit het verstofte graan boer staat machteloos heeft uit vrees de kleuren weggeveegd uit zijn bestaan. Die komen nooit meer terug het licht wel. Zoals 's winters een vijver het leven inslikt zo heeft deze nacht de gezellige herfst ingeblikt. Niets komt ooit nog terug.…

De dorsvloer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
Het ritme van de slaande vlegels dorst het graan ja klopt het koren vrij van kaf de zwoegers zwaaien zweten op dan af weer op weer af tot lost de zemelkorst het overbodig afval moet geschorst geschopt in vuur verbrand ja afgeschaft ruw op de harde dorsvloer afgestraft met slaande stoten dansend op de horst in diepe grond van je bestaan…

Atlantis – de verzonken dichter

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
de oude dichter droomde zijn bestaan hij rook de roze nevelen – van het leven een traan, ’t was hem aan het ontgaan de geur van ’t leven, deed hem angstig beven zijn ziel ontsloot zich, de vervagende droom des dichters geest begon te ontwaken, glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken ’t…

Flessen openden genoegen

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 527
de bodem bleek alleen voor mij te zijn ik bruiste op bevel laafde dorst serveerde vreugde ze lieten me verrekken in de hel zagen mij niet staan kozen voor de eigen feesten hun pleziertjes gingen mij niet aan ik vond mijn eigen lol de flessen openden genoegen we gingen stevig aan de rol ik zakte door de dagen zonk weg uit het bestaan…

Blind in de kast,

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 447
Had niet geschreven wat ik weten moest, wat ik niet las, heb ik op de deur gekrast ingebeelde braille op de tast, de met zorg gekozen tekst werd vergeten, voor waar ik ging, kwam ik net vandaan de tijd verteert het werkelijk zien de lamp verarmt zich in het minder, kaarsvet druipt van beide handen, geëtste beelden van een blinde, bestaan…
pama28 december 2008Lees meer >

VANDAAG

hartenkreet
0.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.441
regeert de angst Die al vaak bespeelde emotie Maar wat vreest hij dan het meest Die angstige en gecreëerde commotie Voor dat allemaal is hij namelijk het bangst Wees niet bang de vrijheid komt er aan De angst is ook maar een minuscuul geestje Eigenlijk zelfs maar een heel vreesachtig beestje Dat helemaal geen recht heeft in het menselijk bestaan…
Propaganda31 december 2008Lees meer >

Deadline

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 650
Als de wereld middernacht zou vergaan Vandaag alleen nog kan overbrengen Er echt voor gaan staan Angst en pijn tot moed vermengen Als de wereld vanmiddag zou vergaan Twijfel al een dagdeel weerhoudt Tijd als beul van mijn bestaan De reactie als het laatste oponthoud Als de wereld over een uur zou vergaan Niets meer te verliezen enkel vermogen…
Bor17 januari 2009Lees meer >

Gevloerd

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 710
Ons lot ligt gevloerd op straat, lantarens werpen hun lichtend teken, en schaduwen de monden snoert, van wie het gezicht niet plooit, blijft in gebreke in de spotlight van het bestaan, lazen de half gevulde glazen in beider ogen, om die te laten staan, van onszelf vervuld, waarin we de liefde hebben voorgelogen, met…
pama13 februari 2009Lees meer >

Mens in wording

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 808
Van voorouderlijk dier naar de mens die bewust is van z’n bestaan ontwikkeling zoals die plaatsvindt van baby naar de volwassenheid In de schemering heersen oerangsten door het onverklaarbare zinken wij in de onderwereld of valt de hemel naar de aarde?…
Custor6 april 2009Lees meer >

Zo Zomaar

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.538
verwarmd door het zonlicht dat Zo licht en zo zoet is Hoe je zo zuinig en begeerlijk zweeft Tussen je dromen en je ontwaken Bedoeld te beschermen en te verhullen Zo liggen onze lichamen verstrengeld Zo, als schijnbaar eender En hoe de regelmaat en de rust Van jouw ademen De stilte opvult Zo schijn je geen weet te hebben Van het bestaan…
Veerle25 augustus 2009Lees meer >

'K zou 't leven hier zomaar willen bezingen

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 716
geen enkel uur ’t bestaan verweten. Ik draag een trui. 'K zou 't leven hier zomaar willen bezingen een echo uiten over de toch doodgewone dingen. Ik zou 't leven hier zomaar willen bezingen een echo uiten over doodgewone dingen.…

Haar verraden hart

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 564
adem alsof haar hart verstild in witte boezem van ijs en sneeuw niet meer rood kloppend wachtte op de verlossing van de lente een hart dat wachtte op de verlossing van de ware liefde het maakte haar bang haar hart een verraden hart zo bang te worden bevrijd ze liet los wankelde weg terug naar de veiligheid van haar opgebouwde bestaan…
windwhisper9 september 2009Lees meer >

Relativering

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.080
wezen niemand meer zijn om het te lezen wat heeft het verdomme dan nog nut sta ik hier dan niet voor schut dat ik probeer duidelijk te maken dat op een keer alle wijsheid die geboekstaafd staat mee met de wereld ten onder gaat nadat alles zal verdwijnen het heelal verder zal blijven uitdeinen het is goed veel te weten tijdens uw bestaan…
Hieronymus15 september 2009Lees meer >

ik zag je woorden naar me kijken

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
zinnen makend tot een nieuw bestaan de dag en nacht in ons verrijken elke weg als nieuw te gaan geen ogen die al in me dwaalden geen lippen nog naar eerst gevoel slechts woorden die in ons verhaalden wevend, ragfijn tot een kloppend doel liefde was een vreemd gegeven voelbaar blauw tot zon gewelfd blind verloren in jouw leven was jij al…
John Kroos28 september 2009Lees meer >

het schilderij in mijn hoofd

netgedicht
2.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.655
het schilderij in mijn hoofd de kwast pakkend papier wit de kleuren mengend het angstig rood ook de geuren de luchten de lege straat het omhoog geschoven asfalt wortels van mijn bestaan de verhalen van mijn vader ver maar dichtbij de lokkende polder op sloten al het onbetrouwbare ijs met daarnaast de oprukkende snelweg foto’s met een…
wim euser19 oktober 2009Lees meer >

Handen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 829
Onze handen kunnen we vouwen Om met eerbied tot God te gaan Hem te danken voor ons bestaan Dat wij op Hem mogen vertrouwen.…

geschokt

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 770
relatieve saaiheid van het alledaagse arm en rijk voor éénmaal gelijk verweesd wanhopig verslagen wie kan dit dragen zoekend tussen puin en lijken naar voorbije tijden de dood dreigt van alle kanten geen tijd voor rouw je moeder, je kind, je geliefde verdriet krijgt geen tijd chaos en wanhoop in verwilderde ogen hoe broos het bestaan…
rietvr24 januari 2010Lees meer >

- De avond viel doodstil -

netgedicht
4.2 met 68 stemmen aantal keer bekeken 1.903
de avond viel, herinnerde mij aan de donkerste nacht in mijn bestaan hulde de ademhaling in energetische kracht, in plechtige vredevolle waarde de mond zonder een enkel geluid gesloten om dood te laten gaan.…

Ons leven is als een boek

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 828
En in het laatste hoofdstuk van ons leven Moeten we afscheid nemen van het bestaan Met ons aardse leven is het dan gedaan Het boek is uit en alles is volgeschreven. Maar in het Boek der Boeken staat te lezen Dat de dood gelukkig niet het allerlaatste is Want we mogen geloven in de verrijzenis En dat we bij God in de hemel mogen wezen.…

BOMEN

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
Eens vond ik dit gegeven mooi nu zie ik er doorheen want onder iedere boom hoe dik hoe dun hoe klein of groot is de aarde, dus de moederschoot dit fundament is vaak verscheurd, verdord vertrapt met bloed gekleurd men heeft hiermee verkeerd geleefd de boom is ziek vecht voor bestaan soms eenzaam op een hoge berg verlaten in de zandwoestijn…

- Weerschijn -

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.124
gedragen door vleugels van geloof, verder dan te sterven en dood te zijn kon ik wenen om je, mijn eenzaamheid want ik droeg je diep in mijn gelukzalig hart, mijn beste schemering ..mijn weerschijn, mijn stervende stap, naar het oneindige stoffelijke bestaan, dat nachtenlang aangebroken was.…

Een dichter vol zelfbeklag

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
Dus geen hoera jippie of juichen voor mij, het is krom mijn bestaan als een kromme redenering, er klopt haast niets van, ja, ik zou ook wel graag een keer niet willen klagen, maar met zo- veel ongeluk heb ik daar recht op. En ook om dat te verwoorden, en waarom ook niet?…

Zomeropstaan

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 558
het gezang van een merel in de ontwakende tuin opent het kwettergevecht onder de musjes alsof er geen nacht heeft bestaan vol met donder alsof er geen stortvloed van water was geweest Verderop bij de lichtekooien van de buurman kukelt de haan zijn suprematie over de hennen mijn gezicht vangt de eerste warme zonnepijlen mijn neus de geuren van…

Babyboomers

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
Onthutst staar je in de holle ogen van je eigen bestaan waren wij dat die de wereld gingen veroveren zijn wij dat achterhaald door de tijd slepend in onze van idealen ontdane tredmolen onze revolutie een beschamende herinnering.…

Eindeloos lijnen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 860
EINDELOOS LIJNEN Tranen stroomden allang niet meer enkel pijn hing om het droevig hart Lichter was ze dan een donzen veer haar wereld zag zwarter..dan zwart Afslanken, mocht allang niet meer de artsen vreesden voor haar leven Haar bestaan deed haar echter zeer leed en pijn bleven aan haar kleven Vermageren mocht lang niet meer…
Ton Rijkers16 augustus 2010Lees meer >

De Doodsbloem verwelkt

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 669
De distels in haar hart geplant verdrinken in tranen die druipen langs ineengevlochten haarstrengen van een voorovergebogen hoofd Haar bibberige handen steunen gekromd een vergeten aangezicht waarin ogen zich bewegen naar een zonovergoten licht bestaan zoals een pas ontknopte doodsbloem verzinkend in een nieuw leven straalt zij nog…

Niet altijd pais en vree!

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 984
Gij vals loeder, gij vals secreet, gij sujet, alsof je niet weet, dat de waarheid verborgen zit, gij monster van de waarheid, ben je die voorgoed uit je bestaan kwijt. Gij arme, valse loeder, secreet, sujet, als ge maar weet, dat de waarheid immer overwint. Immer!…
Johanna13 september 2010Lees meer >

Reflectief ?

netgedicht
1.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 593
In de reinigende stroom in palm van seizoenen heb ik de mens in mij afgestroopt, leek het bijzonder om niets te hebben of te willen en alleen met de liefde onder een onbedorven hemel te staan, een zon die zich een ongerepte weg baant naar de essentie van het bestaan, het zwijgen betaald met een allerstilste klank als blote schaduw…
pama21 september 2010Lees meer >

Een andere Oma.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 898
De meisjes zullen mij zo nooit leren kennen maar ik kan aan het idee niet wennen Dat ik niet zo maar naar hun toe kan gaan en ik ben juist zo blij met hun bestaan. Ik moet nu weer gaan leren om dat te accepteren. Maar ik heb enkel maar verdriet en pijn omdat ik zo graag een andere oma had willen zijn.…
Lion Queen27 september 2010Lees meer >

Gedachten bij Harry Mulisch

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 918
mij in beeld maar de overwaarde wanneer hij over zichzelf sprak en het andere kleurde naar diens eigen aard juist hij geworteld in bruin en Jodenster droeg de oorlog een leven lang in hart en nieren hij versloeg de eigen tegenstand erkende in zichzelf de zwarte drek aan de duivel verwant ondanks dat dit alles in zijn bestaan…