Alle inzendingen over dichter des vaderlan

5642 resultaten.

Sorteren op:

Nobele Bob?

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 729
Kreeg Dylan dit jaar de Nobelprijs voor de lit'ratuur vanwege zijn opmerkelijk poëtisch schrijfvermogen? Dan had de kiesclub zeker last van strontjes in de ogen, want -volgens velen- speelde Bob maar wat graag leentjebuur.…

Archeologie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
Dek mij toe met verhalen van munten, verstopt in warme hand, van foto's die geschiedenis bewaren in een tent ver van het vaderland. Fluister zacht van prinsessen die slapen onder vulkaanas, van soldaten die graven in het verleden waar ooit een villa was. Laat de nacht mij niet verdrijven met zand in dromerige ogen. Leg deze schatten naast…
ErikG6424 februari 2025Lees meer >

Doe het toch maar

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 740
Doe het toch maar zet je hart open zegt de soldaat als hij de kittens in zijn loopgraaf in de watten legt. Doe het toch maar schrijf onder de littekens zegt de poëet woorden van liefde eet de bitterheid wordt tot op de draad één met je lied. Doe het toch maar lach veel en heel hard zegt het kind open alle ramen en deuren zet…
J.Bakx26 november 2025Lees meer >

Boekenlevens

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Boeken die bij me wonen, willen me terzijde staan, zolang ik leven mag. In boekenkasten. Mijn eigen bundels volgen me, later, tussen de zes plankjes, van mijn boekenkist. Ze bieden me antwoorden, wanneer ik met vragen zit. Verlichting in problemen, die meestal niet bestaan. Vandaag komen Billy's van Ikea, ons meer levensruimte bieden…

De oogst

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.883
Hoor die doffe tonen klinken Als donderknal, vermengd met windgefluit; Dat is de juichtoon, die hij uit, Bij 't zien des roofs, die hij deed nederzinken. 't Is Oogsttijd.…

Wij weten niet vanwaar wij komen

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.406
Wij hebben 's levens wijn gedronken En dansen op des levens lied, - Maar straks, in mijmering verzonken, Begrijpen wij ons zelven niet.…

Aan de behaagzieken.

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.349
Eens zag ik de teedere jongling; Maar 'k zag hem op d' oever des doods: Hij kwijnde, en een staamlende vloekstem Klom op uit zijn minnende borst. - Ja, snode! - toen zag ik een offer, Gelijk uwe ziel het begeert! - Verwoesters der zaligste driften! Waarom gaf Natuur u die kracht?…

Naar bed

gedicht
2.3 met 88 stemmen aantal keer bekeken 24.816
Mijn nieuw-gevonden-land, Mijn Rijk, 't best met één man slechts bemand, Mijn Mijn van Edelstenen, Keizerrijk, Oh, hoe gezegend dees' ontdekkingsreis! De vrijheid vind ik pas in deze banden; Zo zal mijn zegel zijn, waar nu m'n handen. Spiernaakt!…

Naar bed

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 14.911
Mijn nieuw-gevonden-land, Mijn Rijk, 't best met één man slechts bemand, Mijn Mijn van Edelstenen, Keizerrijk, Oh, hoe gezegend dees' ontdekkingsreis! De vrijheid vind ik pas in deze banden; Zo zal mijn zegel zijn, waar nu m'n handen. Spiernaakt!…

Cahaya baru

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 485
weerspannig want staande drijvend drijvend gaande aangemeerd aan loswal langs de lange kade Ware ik verstekeling en hier geblinddoekt heengeleid ik zou bijkans stuiptrekkingen krijgen van de onophoudelijke chaos van luid geschreeuw en bevelen alles wat wakker is is druk in de weer met re- en prepareren alles leeft en wemelt, pauzeloos des…
Maxim14 augustus 2025Lees meer >

Letter en geest

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 423
't Is koud in 't noorden waar de klerken, dienaren der heren als kale monniken met grijze kap in zwart habijt de strenge stuurse blikken half verscholen onder pruiken naar de letters van de geest de septuagint gebruiken ten noorden der rivieren bij de egmondse abdij en rond de dom van Utrecht waar de waarde kloosterbroeders des…

Boze Freek

snelsonnet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.164
Hij is nu op het toppunt van zijn kunnen Tenminste dat zei Freek de Jonge zelf Bij P & W, ruim drie kwartier na elf Ik wil hem deze visie niet misgunnen Maar toen ik de herhaling eens bekeek Dacht ik: ’t gaat écht niet goed met onze Freek…
Aar Noordam1 december 2013Lees meer >

J.C.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Onze lieve veldheer van Betondorp Met op een worp van steen zijn kerk als stadion In welk buurtje hij de bletter te pletter werken kon Binnen de perken van een Amsterdamse School Maar waar heb die apekool voor nodig? Wees klagelijk een dame het ballen van de knapen Op hun dagelijks veels te grof maken terecht En stond de gehaaide Godsknecht…

Evolutie van de smartphone

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Miljoenen mensen bezitten een smartphone. Bijna iedereen kan iedereen bereiken, vanuit kantoor of luierend in de zon. Zelf een brief bezorgen bij familie, in Australië. Geld sturen naar een missionaris, in Gabon. Duizenden ingenieurs gingen samenwerken. Duizenden brokjes techniek vonden elkaar. Duizenden jaren heeft het proces geduurd,…

HOOP DOET BEVEN

snelsonnet
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 653
dictators mekken, hoor ze angstig janken hun doodsangst is dus tastbaar want nabij wat bén ik optimistisch, hoopvol, blij nog even, dán die boeven tussen planken de vreugdevuren gaan steeds hoger reiken en vrijheidsdrang zal vaker, raker blijken…

TIJDLOOS GEDICHT

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Is de tijd te dichten? Iets zinnigs over te zeggen? Iets te schrijven wat beklijft? Dat is nog maar de vraag! Over tijd kan je wel denken En maximaal overdenken Neem daar de tijd voor Dat is geen vraag, dat is een weet!! Want wie de tijd neemt Ademt de tijd Leeft tijdloos!!!…

AAN MIJN VADERLAND

poëzie
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.228
Mocht, uit dees nacht van tegenspoeden, Die ’t hart des Bataviers doen bloeden, Nog eens een blijde dag ontstaan! Mocht, op de zee en op de vloeden, De vlag van Neêrland nooit vergaan! o ’k Wil die hoop blijmoedig voeden; ’k Grijp in deez’ draaikolk noch deez’ laatste rietstaf aan.…

Het dorpje.

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.295
En hoe bevallig needrig Rijst uit die kerkhoflinden, De spits des kleine torens! Wat ligt gij, dorpje! schoon. En deze rijke landhoef! Hoe toovrend, hoe bevallig Ligt ze op des heuvels helling In 't luw der rijzige olmen! Hoe vreedzaam staat die woning!…

DE KABOUTERMANNETJES

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.046
"Het pak ligt al klaar, in nieuwmodische snee." Des kleermakers vrouw, een nieuwsgierige Trijn, Zei stil bij zichzelve: wat mag dat toch zijn? Zij strooide grauwe erwten en hield toen de wacht; Daar kwamen de snijdertjes koesjes en zacht... Maar ach, wat een kruis! Vol bommen het huis...…

Vrij verbonden ...

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.077
huid zacht roze, stil kan alleen jij begeerte stillen, beweeg jij mij intens bewogen, voel mijn welkom als een heerlijke passievrucht, vurig pel jij de laatste schil van mijn lichaam, raakt mijn hart in haar ziel, ik volg jou in woeste golven, bemind door al jouw zinnen verlies ik mij in jou, speel begerig met ons verlangen, nader dichter…
metha7 februari 2005Lees meer >

Alfabet

gedicht
3.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 9.117
En was de dichter niet ter hulp gekomen, en wisten wij na alle laster niet Dat wat in proza enkel maar kan liegen Tot waarheid wordt gelouterd in een lied, Wie zou dan niet de tijd terug begeren, Toen Alfa vrijgezel was en haast stom, Wie zou niet liever vreedzaam vegeteren, In een sereen analfabetendom?…

TOT MIJN ERFGENAAM

poëzie
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.747
Geniet van schone strofen, Maar schuw het leeg gezelschap van hun dichters. Waarlijk, al deze lieden zijn gelijk: Zij kunnen over werelden bevelen, Bezitten paradijzen en kastelen, Maar niet op aarde. Stierf één hunner rijk? Niet dat 'k hun invloed vrees: gij zijt mijn zoon.…

Herfst

poëzie
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.533
Zij die voor mij kwamen en dichters waren, Zij hebben hun droefenis, in de Herfst, uitgesproken En éénheid gevoeld tussen hun gebroken Leven, met het vaarwel aan de drommen hunner dromen, En het sterven der zonneblaren aan de dorre bomen.…

Oude Plaat/ Zomergast Junkie XL

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 680
gevallen waddenbank, waarop vet, gespierd en glimmend, de jonge zeehonden hun gevlekte sterke flanken keren naar de ochtendzon, de glanzende koppen draaien om en om, wijde neusgaten, sierlijk krullende snorren onder en boven donkere ogen, onrustig rustig rustend, neergevleid op het zand, onrustig, nu de ijzeren garnalenkotter de bank nadert, dichter…
Tjoke3 augustus 2008Lees meer >

T WAAR BETER STIL TE BLOEIEN...

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.391
Is niet het woord van d' oude dichter waar, En heel deze aard' geen ongewiede tuin'?…

Pandora

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 789
En o o wat zijn de gevangen dichters vol jolijt wanneer ik hen als spelbrekende klikspaan zeg dat uw geheugen zo leeg is als een ontrafelde windhoos. Vanaf morgen bent u toch alles kwijt en herinnert u zich enkel dat ik dankzij u in mijn zomersblauw walhalla lig. Blijf nu in vrede. Denk aan niets.…

Brieven aan Plinius I* )

gedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.354
de dichters keren in 't getij. vruchten rijpen aan de warme muren, vergeet dat niet: het zijn de laatste uren van de zomer. warmte, niets kan nog gebeuren. het zijn de stille dagen van het jaar, want alles wordt geduldiger gedragen in veelvoud van de laatste dracht.…

Voor Ingrid Jonker

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 905
Het klinkt misschien gek, maar ik als dichter voel mijn hart verscheurd als door een leeuw, ik mis je, ieder woord van jou is mij heilig, ik lees je erfenis met de grootst mogelijke aandacht en ik denk alleen maar, lieve Ingrid, waarom, waarom was de dood je liever dan het doodloze leven, de kans op geluk?…

‘everybody is happy now’

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 636
naar het onbevreesde uitvoerig zoals het geslachtsvolle waarmee geparadeerd werd als troost voor parasieten en andere tekens van poëzie luidruchtig heen en weer lopend weliswaar met gemak gemaakt en uit noodzaak om de roep van pauwen te hanteren in het hoog gehangen huis ik zag, zonder kracht hoe achteloos de zachtheid van een dichter…

Binnen de krijtlijn ?

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 537
Schrijven over geloof en waarheden, dichters nemen het brein in eigen hand, woorden kaarsvet lekken op geschreven tafels, waarmee papier is bevlekt, in de kantlijn van een verstilde melancholie omfloerst de glorie als zij de nacht weer doven, tevreden achterover leunen, om daarin zelf te geloven , steunt op een onvolprezen goed…
pama22 november 2010Lees meer >