6649 resultaten.
Zoals gij
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.850 En toch is het zo goed, - want nu geschiedt,
De eeuwig nieuwe wording van het zijnde,
Het bloeien en vergaan terzelfder tijd.
Het onberekenbare wordt een feit,
De kleur is klank, de stilte werd een lied,
En vreugde wordt de smart, die zich verreinde.…
een straatnaam
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
885 als dichter heb je ook geen eeuwig leven
vandaag of morgen eindig je beslist
wat minder lenig in een eiken kist
je allerlaatste letter is geschreven
uitsluitend je sonnetten zijn gebleven
en die zijn volgens zot en humorist
als bakens in een stad vol gal en mist
je naam dient aan een straat of laan te kleven
dit brengt op Ockenburgh een…
Godvergeten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 dan tienduizend jaar
tot nu als vers in de gletscher
geconserveerde vleeswaar
samen met wolven bruine beren
zojuist ontdooid te consumeren
in nog grijze taiga van alaska
nog steeds groeit ons bereik
een kariboe ten prooi gevallen
diepe voren van wreed gebeten
achter schuin toen open gereten
vanaf zijn ruige hals en nek
meteen voor eeuwig…
anoniem
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.014 klinkt de winterhoorn
mystiek in eindeloze nevel
bomen zwarte silhouetten
zweven boven dit witte niets
tegen de vervagende bossen
oergeluid in een lege wereld
weemoedige bezinning
op deze verre stille heide
straks komt het licht
in de diepste winterdag
schreien in een verre stal
zingen d’engelen stralend
over vrede en welbehagen
eeuwig…
Als ik zo sta te zingen
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
4.214 Zoals jij zingt er niet een
Dàn voel ik mij gelukkig
Ik kan de wereld aan
Daarom wil ik voor eeuwig
Het liefste
Tussen mensen staan
Hun warmte is onmisbaar
En samen zijn wij één
Waar moeten wij op aarde
Zònder samenzijn toch heen
Ik hef zo wéér een lied aan
Misschien vind jij het fijn
Om net als al die anderen
Een deel van ons te zijn…
IRREQUIETUM.... *
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.226 De oude jaren
en letten ‘t herontvangen, noch
het grootgaan, immer: sterven
van droefheid, zult ge, in barensnood,
en ‘t eeuwig - leven - erven!
1895
--------------------------------------------------
* irrequietum - onrustig, rusteloos
beiden - wachten, blijven
altijdonvolborentheid - altijd herhaalde geboorten…
Sprookje vs. wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
812 Zo'n zeldzaam moment
waarop alles lijkt te kloppen,
de volmaaktheid slechts verbroken
door de vage bas
van voorbijgaand vrachtverkeer
en door het eeuwig blinken van mijn goud,
dat slechts bedekt werd, toen
je in mijn armen lag en ik je droeg,
alsof jij mijn bruid was,
maar ik bracht je nergens heen,
alleen terug.…
Geen rivier te koop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
945 Letters zinken voor eeuwig
weg onder mijn zware kleed.
Geen rivier kan het razende vuur
tot eindeloos schreien dwingen.
Enkel de doodgraver kan de
onbegraven kreten horen binnendringen.
Stuiptrekkend stroomt het bloed
langs beide kanten.
Mijn ziel bezwijkt met duizend
angsten onder de grijze planken.
Het vuur raast onblusbaar.…
zwart wit getoetst
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.834 Muzikale slaaf
Eenzame solist
Eeuwige student
Volgzame begeleider
Veeleisende meester
Gedreven perfectionist
Obsessieve notenvreter
Gedisciplineerde masochist
Een door klankkleur getekend pianist…
Biologische klok
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
889 afspraken wijst hij op zijn strepen
wij draaien verlegen bij vroeg of te laat
hij bepaalt onze vrijheden vrij accuraat
weet gehaast ons steeds op te zwepen
Hij tikt zijn seconde, minuut en het uur
raakt niet van slag als wij op hem letten
terwijl hij vliegt, kruipt, raast of vergaat
maar wie stoort zich niet aan zijn verraad
en zou hem niet eeuwig…
Mijn uiteindelijke doel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.650 omzeil ik dan mijn uiteindelijke doel
Aan de andere kant haat ik jou intens
om jouw lafheid en al die rotstreken
ik voel mij dan een veel te goed mens
en ben meteen op jou uitgekeken
Dus ik pik mijn heilige doel weer op
de lijdensweg naar de bevrijding van jou
jouw leugens zetten mijn wereld op zijn kop
gelukkig belooft mijn verstand eeuwige…
overal en nergens - voor erwin
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.005 blik van verstandhouding en ontzag
zijn handen zullen nooit meer het ijzer strelen
een lichaam door de dingen voort gedreven
geschiedenis afgelegd en toekomst afgezegd
voor de vervloekte brenger van het slechte nieuws
winnen of verliezen een tijdelijk gerecht
en alles hangt in onverklaarbaar evenwicht
tot bijna over de wetten van de eeuwigheid…
Als ik in mijn slaap dood ga
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.825 Als ik in mijn slaap dood ga,
vind ik zeker de eeuwige rust.
Mocht ik morgen toch weer opstaan,
weet ik dat het ochtendlicht mij zachtjes kust.
Als ik in mijn slaap dood ga,
weet ik nooit meer wat ik zal missen.
Mocht ik morgen toch weer opstaan,
zal ik weer naar mijn toekomst gaan gissen.…
Om één jaar jong te zijn, gaf 'k ziel en God
poëzie
4.2 met 11 stemmen
2.348 Zo handhaaft zich het eeuwig evenwicht:
Een helft van de aarde is donker, de and're licht;
Lag er geen drek om heil'ge Simeon's zuil?…
Het volle pond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.066 Haar naam
Al wordt ze oud, zij
Blijft eeuwig jong
Natuurlijke gave
Goddelijke faam…
achtergebleven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.477 liep ik hier ook
gedwongen mee
unter befehlen
berooid met z'n twee
met nog meer, velen,
wij, schaduwen van schrik
als opgejaagd onteerd vee
ik nader de hel
het plein van ontvoering
de laatste blikken
van herhalende ontroering
de kelen die schreeuwen
onder drukkende verstikking
ingesloten door haast gestorven panden
beschijnt een eeuwig…
troost
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 als een angstige last
ga nog even mee
langs mooie levenslanen
ik weet u bent stervensmoe
doch laten wij nog even dralen
en ons in de hof van Eden wanen
de zachte bries
teder wervelend alom
draagt u en mij
over bloemenvelden
hier ervaren wij nog even
de tedere momenten
van genegenheid
die wij met hartslagen telden
tot aan de eeuwige…
het nachtelijk gerecht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
805 als mijn schaduw slaapt, als het ware
en mijn ziel opgaat in het onbestemde
nee, niet in de alom eeuwige rust,
dan drijf ik af, weg van de bewuste vaste wal
dan wordt mijn heden, wat dat ook moge zijn,
met het verleden in schemerland gesust
of haalt de geest de prikkels van stal
die doorheen de dag, bij ogenschijnlijk licht
hetzij van…
Mislukt gevoelsgedicht
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.197 nu eindelijk eens het kwartje viel
ik zit te piekeren tobben en te zweten
ik had het allang en grondig moeten weten
de horizon huivert me tegemoet
de zon wordt kleiner het moet
vandaag nu echt gebeuren
gevoelens mag je niet mee leuren
nu duik ik in mijn nachtelijk habijt
ik ga de sterren en de droom verzoeken
wellicht heb ik morgen eeuwig…
Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren
gedicht
2.5 met 80 stemmen
30.996 Eeuwig
stormden klokken aan in de lucht, schijnsel
viel uit kerkjes. Zoete landschappen ademden
geur van vanille uit. In de zandwegen hoog-
stens karresporen; blijde vinkjes laag op hun
tak. Ongeloof stortte neer op 't ganzenbord.
--------------------
uit: Tirade, 1993.…
In memoriam - Horst "Derrick" Tappert
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.240 München
zich weer eens op zit te winden
als Stefan Derrick met zijn schietijzer wappert
Al als kind heb ik van zijn krimi's genoten,
zijn slagzin "Harry, fahr schon mal den Wagen vor"
Wij Krimi-kijkers missen hem nu hij ons is ontschoten
Maar voor de fan die nog altijd graag naar Derrick kijkt
leeft de legendarische Duitse acteur voor eeuwig…
Energy drink
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.192 energy drink open gedaan
op naar ons gedenkteken
800 kilometer snelweg te gaan
dan ben ik bij het bankje
waar wij met verf vereeuwigd staan
daar in Oostenrijk was onze liefde
voordat het ophield te bestaan
aan het eind van de dijk
die de Bodensee inloopt
komen herinneringen boven
ik ben hier nog één keer, héél even
om het vuur voor eeuwig…
Het straatje
gedicht
4.0 met 13 stemmen
11.155 Jij, bijna onveranderd
in die ene tel op weg naar het
straatje, eeuwig vanmiddag.
----------------------------
uit: 'Antiek fluweel', 1997.…
Dijkbewaking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
920 lentemorgen
en vroege klanken stroomopwaarts
de eerste zon ontmoeten
Een rapsodie in tegenlicht
bewaakt de ijle dijken
in de laaghangende kilte
trek ik mijn rietkraag verder op
buitendijks wachten tijden
van toen op een doorbraak
naar de alles verzwelgende stroom
Met elke slag vervaagt de oever
terwijl het beeld zich in mij
voor eeuwig…
dag vriendin ( + 1943)
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.209 ik heb je nooit meer gezien
later kwam het besef
van het gruwelijk lot
en met jou miljoenen anderen
die mij onbekend zijn
die net als jij in mij
in anderen voortleven
maar hoe lang nog
hoe lang nog
alles in mij sterft
naar een eeuwig leven
waarin wij toen geloofden
nog bid ik dagelijks voor jou
maar de tand des tijds
knaagt in mij…
U wordt verwacht in feestkledij
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.311 inwoners van het licht
morgen verwacht ik
jullie aanwezigheid
bij mijn graf
spreek verblijd
met hees gefluister
vanuit mijn nimmer
goed te maken hart
laat de nachten bij me blijven
teken ze desnoods op mijn gezicht
maar zorg ervoor dat mijn naam
op eeuwige stilte zal rijmen
begraven in genoeg stof
voor een lied of een…
nacht ontkleedt de dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 nacht ontkleedt de dag
schoont legt af voor
eeuwig donkerschap
valer schraler kom
ik duister in zijn macht
alleen wat licht
weerkaatst nog leven
stil of snel bewegend
knipoogt weg van mij
de bocht om en voorbij
donker laat gedachten stelen
vertaalt herinnering in beelden
flitsen pijn en zwart gekrijs
ogenwit stil schreeuwend
meer dan…
Alles grijzigjes modaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
601 ik spiegel je net anders
dan je jezelf ziet
je gezicht weerspiegelt niet
wat ik voor ogen heb
je talenten zijn versneden
gedrag is heel sociaal
geen wondertjes in heden
alles grijzigjes modaal
ik wil je anders
meer gekte dat normaal
je niet laten binden
overleef maar de moraal
ga zon verhitten
zodat polen dolen
en niet eeuwig pitten…
Avondzang
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.884 Het zuidenwindje suist door zwarte twijgen,
En kust het slapend dons der zangers teder, -
De zilvren bomen wiegen heen en weder,
En doen hun schaduw met hen mede nijgen, -
Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen
Een koele stilte daalt op donzen veder, -
De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder,
En lacht van liefde in eeuwig-lachend…
Sterven van een lief konijn
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
1.189 blazen
Hoe erg kan het sterven voor haar zijn
Acht jaar heeft ze ons liefde gegeven
Uitgeteerd kijkt ze me smekend aan
Wil mij nog eens geen voer maar liefde geven
Ach lieve baas het is zowat met mij gedaan
Ik hunker naar je strelend aaien
Ik ijl van groene grazige weiden
Mijn lijden is daar voorgoed voorbij
In mijn hiernamaals zal ik eeuwig…