7542 resultaten.
drama van de oliebol
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.344 hoe fris en vrolijk ook
voelt de man zich onversierd
hij zijgt ineen
van wakker druipende oliebol
tot vette uitgezakte flap
op de grote hoop en plat gedrukt
in de emmer van het oudejaar
tot over de rand toe vol
terwijl hij melig tiert
samen geperst op hoge toon
deze dag blijft alweer ongeplukt
hoe draagt de man dit gans alleen
zonder…
De elementen
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
920 stenen
Fluisteren langs mij heen
Zij vervloeken wat ik meen
En zwemmen in mijn wenen
De bomen, zo hier en daar
Voelen zich hoger, voldaan
Hun takken dienen als schaar
Knippen mij uit het bestaan
Het water voelt zich gevangen
In de sloten en grachten
Ik vroeg hulp: waters lachten
Trouw kan de mens niet verlangen
De zon is mijn enige hoop…
De zelfmoordenaar
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.089 Geen hoop, geen hoger streven meer
brengt mij nog stervend in ’t geweer:
het einde is als het begin.
Ik was geen dichter, priester of soldaat
maar zat daar ergens tussenin.…
zij komt niet dichterbij
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
703 verguld
hoezeer ik ook mijn passen
wil versnellen
en mijn armen nog verder
doe strekken
zij komt niet dichterbij
ik schijn aan de grond genageld
alsof het ongekende mij wil kwellen
een teloorgang van zwijgend verlangen
een mens, dus ook mij niet vreemd
houdt de ziel in mijn lijf gevangen
ik ben gebroken
doch blijf altoos hopen…
Wortels
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
973 twee snelwegen in
staat de oudste boom van Amsterdam
Z'n stam kent alle stemmen
en alle graveertechnieken
Z'n takken kennen alle winden
en hebben oude fietsen,
hevig onweer en kerstverlichting
doorstaan
Deze boom wil z'n leven in
het rijke bos, waar hij vandaan kwam
Het kwam er nog niet van
en het zal niet snel gebeuren
Z'n takken hopen…
Ik geen ballen, Jij geen lef
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.826 zich onder een deken van besef
dat de dijken onvermijdelijk zullen breken
maar ik geen ballen, jij geen lef
Hier sta ik voor je
kleiner dan ik ooit zal zijn
Kus me
Vergeet, verban, verlaat je angst
morgen zal zeker nooit komen
bundel je verleden en werp het in zee
en verzwelg jezelf in betoverend dromen
Hier sta ik voor je
met meer hoop…
Rommy (in herinnering)
hartenkreet
3.9 met 30 stemmen
1.906 de wereld bleef gewoon draaien
maar voor jou stond alles stil
ik kan de woorden niet vinden
hoe graag ik het ook wil
ze was als een bloem in de knop
en nog lang niet ontloken
jullie bleven samen achter
ontsteld, verloren, gebroken
luister naar het fluisteren van de wind
die haar naam noemt, elke dag
zodat je weet dat ze bij je is
ik hoop…
Lust
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
2.885 ik houd het niet meer uit
een lichaam vol verlangen
in zijn ogen lees ik lust
raak door zijn blik gevangen
als hij me innig kust
hij wil dat anderen kijken
naar hoe hij mij verleidt
in de hoop dat ik zal bezwijken
voor zijn seksualiteit
hij streelt me langdurig
hijgt zachtjes in mijn nek
zijn kussen meer dan vurig
aan passie geen gebrek…
Stress? Weg ermee!!!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
653 Relaxen is het doel van dit gedicht
en u ervaart het, hoop ik, als een zegen.
Het einde komt nu zoetjesaan in zicht.
Opdat u niet ineens op spanning stuit,
laat ik de chute bij deze achterwege,
want dit sonnet gaat als een nachtkaars uit.…
Raak
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.495 voelde me van binnen leeg
Toen kwam jij en bracht iets te weeg
Ik kan het gewoonweg niet verklaren
Alle twijfels liet ik toen varen
Zoals jij mij weet te raken
Ik zou het wel willen uitschreeuwen van de daken
Jij bezorgt mij dat heerlijke gevoel
Ik denk dat jij wel door hebt wat ik bedoel
Die klik tussen ons valt niet te ontkennen
Ik hoop…
Levend landschap
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
540 brakend struikgewas
voorzag jij van vruchten
sterren
schenen over
de landtong
een tongland
hemelde op
jouw lange woorden
liepen als zandwegen
onder regenbogen
terug naar zelfbehoud
die toen dringend
dijken omringden
jouw geweten
leefde strelend
in het negatieve
schoonheid verblindt
door tegenlicht
en weinig hoop…
Verdrinken of redden uit de melancholieke diepten van de beeldspraak
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.892 Draag ik weer je felle kleuren
Zorg ik voor schaduw tussen jou en het schelle licht
Verwonder je je in mijn gerustende woorden
Hoop je op een mooi gedicht
Het stof om mijn schouders
zijn geen oude lappen
En jij drinkt ook niet voor niets
om jezelf van vocht te voorzien
Ik zal al jouw zorgen moeiteloos
met een pennestreek willen…
Liefde en ouderdom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.024 Is het niet een lange eindeloze droom,
afgewisseld door nachtmerries,
door warmte, hoop, tederheid, verwondering,
schoonheid en passie.…
Natuurverschijnsel ?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
486 of gewoon verdriet,
of een magere hoop
bevestigd aan mijn
onvermogen, als havik
die z’n blik verheft naar
een loden lucht en een
vierkante zon, waarin
z’n talent wordt besmeurd,
of wat daar nog van over is,
en te licht met ervaringen
wordt geleurd, wat maakt dat
ik stik, blijft dit geestesoog
op een oneindig doel gericht,
wat aangeeft…
's werelds grootste zot.
hartenkreet
2.2 met 23 stemmen
2.721 Maar hoop had mij weer in haar macht
En heeft zo weer mijn ziel verkracht.
Eerlijkheid werd weer zo verpakt,
Dat het met leugens werd beplakt.
Zal ooit iets goeds nog zegevieren?
Of zal haat mijn leven gaan bestieren?
Met lede ogen onderga ik mijn lot,
Zie hier 's werelds grootste zot.…
Nieuwe bewijzen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
807 Jouw liefde verder weg dan ooit
mijn tranen vragen diepe stilte
dit hart is van een ziel beroofd
en ademt enkel eenzaam kilte
ik las jouw brief met veel verdriet
geen hoop was er nog te lezen
terug naar jouw leven schrijven
doe ik eigenlijk liever niet
steeds meer ben ik gaan vrezen
dat onze liefde reeds gestorven is
tussen tranen onder…
Skeletterie
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
807 geeuwde rammelend een eenzaam skelet
klaagde steen en been en bromde
waar ze bleef al die jaren, de slet
Als ze niet gauw komt gaat hij afnokken
een skelet heeft recht op een verzet
gaat hij met zijn buurvrouw hokken
die haar deur op een kier heeft gezet
Ze rammelen samen prachtige duetten
dromen over botten bleken in maneschijn
hopen…
Je glimlacht zon
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
720 in doelloos turen
vervallen muren
die ons scheiden
ik zie je ogen
blikken mijden met
onbescheiden wensen
je glimlacht zon
straalt warmte
van het feest rondom
beweegt je
soepel tussen handen
die je willen raken
ziet tongen langs de
lippen gaan in de hoop
je ooit te kunnen smaken
spanning groeit
heel langzaam in
het heffen…
Blokkade
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.447 Ik hoop dat je in mijn ogen kijkt en dat ziet…
Je bent weg,
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.643 Geschrokken… in paniek,
Zorgend voor een hoop hectiek.
Moeheid… verdriet,
Nee, we willen dit niet!
Een echo… nu wetend dat het echt zo is,
Nog klein, leven… ik beslis.
Je wilde bij ons zijn,
Een keuze maken voor jou… zoveel pijn!
Het leek een seconden,
Besloten… je bent weg… diepe wonden.…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 Het graan is in de schuren,
Het geurig hooi in 't droog,
En de appels op de zolder,
Op hopen - o zo hoog!
Wat hebt gij van de zomer
Vergaard en opgedaan?
- Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.
Wat staat ons nog te wachten
Dan mist en hagel hier,
En koude, korte dagen,
En nachten eindloos schier.…
De elfen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.198 Ik pak haar hand
En hoop dat onze band
Alle kleine wezentjes verbant.
Zodra ik mijn ogen sluit
Zie ik ze weer verschijnen
Eentje blaast mij kaarsje uit
En ik zie mezelf verdwijnen.…
De Wilgenlaan
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 De wilgen zijn geknot
en uitgelopen,
voor haar gaat
ver van hier
een nieuwe
toekomst open
waarop ik hier
op aarde nog
mag blijven hopen,
verbonden door de wortels
van ons geloof in God.
Een eindje verderop
wordt er al weer
een wilg geknot.
Op 5 november 2009 mocht ik voor dit gedicht een eervolle vermelding ontvangen.…
de wereld stuitert
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
696 het witte leven sluiert
de roestige gespen in een
tijdelijk blauwdruk, maat
ongeëvenaard
grote stappen geen vooruitgang
in een wens die ik niet
mag hopen ligt de hemel
uitgespreid op straat, maatje
tweeduizend tien
de aarde warmt, het vriespunt
lijkt hoger te liggen
de koorts zet trage stappen
op het weke water
bleke gezichten,…
Afscheid
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.948 De laatste sprankel hoop verbeurd.
De laatste bladzij omgelegd.
Een mooie droom uiteen gespat,
de mooiste droom die hij ooit had.
Nooit is hij zo bedroefd geweest.
Nooit eerder voelde hij zo'n pijn.
Nooit heeft hij toekomst zo gevreesd.
Hoe zal toekomst zonder haar zijn?
De laatste knoop is doorgehakt.…
Afscheid
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.372 De tijd is gekomen
de tijd om te gaan
mijn jeugd deels ontnomen
dat heeft heel veel pijn gedaan
Het woordje "vader" dat ben je niet waard
het verdriet over het gemis, laat ik achter mij
hiermee sluit ik het nu eindelijk af
deze periode nu voorgoed voorbij
Vol hoop kijk ik de toekomst in
bevrijdt van mijn verleden
het erkennen van de…
Twijfel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.171 Als twijfel je vijand is geworden
en je onterecht iemand niet vertrouwt
waar is dan je hoop gebleven
de vaste rots waar je op bouwt
Wanneer je twijfelt aan je eigen ik
en angstig schuw je uren slijt
met in je achterhoofd dat duiveltje
dat je influistert ; je bent hem kwijt
Wat heeft vertrouwen dan voor zin
als je niet meer in jezelf of…
Verhuizing
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
6.807 Mijn nieuwe huis zit vol met hoop en kracht
Als ik binnenstap voel ik liefde en macht
Doe ik het licht aan, voelde ik de warmte binnenstromen
en doe ik het uit, komen de liefdevolle dromen.
Als ik nu mijzelf hoor zeggen: “ik hou van jou”
is dat voor altijd,
het is bedoeld voor jou
mijn kleine meid.…
de rode draad van liefde
hartenkreet
4.8 met 48 stemmen
2.252 dan hoop ik voor altijd
te mogen dansen,
dichten en dromen
op muziek die
dankzij jou als een
rode draad van liefde
door mijn leven loopt...…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
821 gestorven
in mijn ziel
langzaam en over vele jaren heen
de weg was blind
het doek viel
in mij is iemand
als de dood
verlaten door het leven
een hart in nood
weer neemt
de schaduw mij mee
eigenlijk al vele, vele jaren
ik volgde ontkennend gedwee
immers er was ook oud verdriet
het kwam niet tot bedaren
het kleurde zwart
maar kende hoop…