Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Fluistermijmeringen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.220
vogels deed me strooien vleugelslag grijsdons op wit sneeuwtapijt een glimlach een jaar is omgevlogen bracht vreugd maar ook verdriet beperking ach je hoort me niet klagen zoveel mensen dealen met een lach of ook een traan weer anderen die verloren de aller aller liefste op deze aard geen boom vol slingers en guirlandes maar een stille…
windwhisper23 december 2010Lees meer >

Dood

poëzie
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.035
De stille glimlach van wie zalig zijn Trilt, als een vlinder, om zijn vredemond. De blanke maagden naadren, éen voor éen, En kussen 't kindje en geven 't elk een palm En gaan dan heen, met klacht en zacht geween, Achter een zwarte voorhang. - Nu is 't kalm...…

Verloren minnaar.

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.301
vastgeplakt aan elkaar bevreemd voor al die lieve dingen die ik in liefde wil bezingen vanuit mijn diepste ziele snaar in ware liefde voor jou alleen hoor ik ze een voor een ik schrijf ze op en kijk ernaar ik heb je zo dikwijls beloofd maar mijn stem lijkt beroofd van die liefdevolle zinnen je bent nu langzaam gewend aan zo’n stille…

Ik ken

netgedicht
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 611
en de geur van sperma in het zomergras ik ken het knielen op vermolmde banken en de zinloosheid van mijn bestaan ik ken het schreien van de boreling en de scherpe pijn van ’t nabestaan ik ken de gloed van de verovering en het trillen van een kinderhand ik ken het hijgen van mijn minnaars en de reutel van mijn doodsvijand ik ken de stille…
Stig Hansen20 september 2011Lees meer >

En verre tochten gaan

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.345
een droom, die op kan klaren, en is geen droom; vervulde wensen baren steeds nieuwe wens, en 't kan niet stille staan, mijn hart, en 't gaat en gaat van in der eeuwen, en bouwt en bonst en breekt en bouwt, en tart al wat gewoonte en wisheid tegenschreeuwen.…

Silhouetten

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.622
In het toevend licht, dat later Dan de zonne blijft Wijlen bij het stille water, Waar ons bootje drijft, Schuiven zwart en zonder zwaarte, Fijn gelijnd en strak, Fietsertjes voorbij de klaarte Van het hemelvlak Hunne fijne silouetjes, Schaduwen gelijk, Zeer geleidelijk en netjes Langs de Amsteldijk.…

Jij bent een wereld op zich

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.455
weggedragen Een moment van samen zijn heeft zijn deuren voorgoed gesloten en in ieder beeld dat jij van haar schept leeft zij onverstoorbaar voort Jij zucht en tilt jezelf naar een volgend moment naar een breekbaar monument een hemelgewelf een “vlucht“ naar een nieuwe werkelijkheid waarin zij weer tot leven komt waar er een stille…

LEVENSLUST

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.733
langs mij been verdringt Zich 't volk van sjacheraars en vult met wuft Geschreeuw het plein, - een bond jankt me aan en snuft Rond naar zijn baas, - in 't harlekijnspak springt Een nar op 't koord, - een liedjesventer zingt Mij vlak aan 't oor , - 'k ben duiz'lig en versuft: Ik haat dit leven: - 'k wilde dat het was Een stille…

DOODSE DOOD

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.583
Lief, lief tantetje vijf dagen heb je daar gezeten samen met de doodse dood die stille tijd gesleten waarom ontluistering jouw deel?…

Laat mij nog éénmaal

poëzie
2.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.787
Beween nog eens mijn stille waan, Mijn liefde en droef verborgen klacht. Laat mij nog éénmaal met U gaan En luistren naar dit teer gerucht, Dat uit U schreit in traan na traan Om 't leed, waarvan mijn peinzen zucht. Laat ons nog éénmaal samenstaan - De wereld wenkt zo grijs, zo wijd...…

Zwarte rozen.

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.446
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Daar was noch zeeëstem noch loverkozen - De stille maan ging door de bleke nacht. Om 't blank verloorne voelde ik rouwe en klacht In 't hart der zwarte rozen lang bevrozen. Vol hovaardije breedden zij hun dracht, In droeve ontaarding zelf door haar verkozen.…

Een geniet-moment

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
Dit stille beeld van sluimerend wakker wordend landschap tovert een verwonderlijke glimlach op mijn gelaat. Een genietmoment zo maar door de tijd aangeboden.…
katty17 november 2012Lees meer >

Een zondag in Dordt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
Trapgevels, stille pleinen, miezerregen. Als in mijn hoofd de blauwbilgorgel zingt, schrompelstumpel ik naar de spuihaven Waar ik mijn auto achter liet. © Tino 2012…

VAN EEN LEVEN VOL PIJN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 986
Thans vierentwintig jaren geleden geboren daarna schonk ‘t bestaan haar slechts pijn Gelukkig liet dit al haar nimmer ontsporen maar wèl leven achter ‘t masker van schijn Tranen, die in ‘t stille eenzaam stroomden konden getuigen van haar loodzware strijd In nachten dat ze van de liefde droomde en mijmerde over een bestaan, zonder verwijt…
Ton Rijkers27 december 2012Lees meer >

Carnavalstijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
Niks niet stressen, honger stillen. Poetst relaxed zijn snavel aan een takje. Ik ben ziek en daardoor heb ik zeeën tijd om ook nog mezen, kauwen, eksters, merels, hordes spreeuwen en tortelduiven te aanschouwen. Ziektetijd is toeval, mijn baas noemt het uitval, hoe dan ook griepaanval, (dedjú,) tis wel net carnaval.…

MOOIE BENEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 766
Bij mij wonen, een jaartje of vijf om haar liefdeshonger te stillen Mooie benen..geen zestien meer wie was die schat, die engel rein Na vele jaren net zo mooi en teer wie ze was, mijn lief wijfje mijn…

Het zonnespel

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.471
Doch ik, de blik gericht, het hoofd geheven, Zocht naar de speler, die deez’ scherts begon, En vond hem, waar de zomerwolken dreven In stille stoeten langs dat schild: de zon.…

Afscheid van tante Gusta

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.282
de zonnestralen gaan nog langer lijken haar bijna blinde ogen hebben alles zacht gezeefd de koude kiezels hield ze netjes buiten het einde van haar wereld was het hekje van de tuin haar horizon begon achter de ruiten ik koester nu haar lach om onze kinderpret van toen onze verhalen die een wereld voor haar bouwden ik streel haar stille…

Aubade

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
Eerder draaide de klok terug en het bloed geblust tot ijskristallen, later zou een oude zon zich uit de krimpende hemel laten vallen en in de vertrokken schaduw van de morgendauw ofschoon je stille proza nog steeds in mijn armen rust.…
Pama9 oktober 2013Lees meer >

De Straatzanger

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Met de Kerst zong hij het “Stille nacht” De jeugd stak vaak de draak met de man En ze plaagden hem ook, zo nu en dan Terwijl hij de liederen ten gehore bracht.…
Fedde Nicolai16 december 2013Lees meer >

Mijn leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 929
Je bent bang, Alleen in een stille hoek, Geen uiteinde aan die lange gang. Je bent boos, Je wordt niet geaccepteerd, Alles werd even waardeloos. De pijn, Het leven maakt je zuur, Je wilt hier helemaal niet zijn. Wat dan? Was er maar iemand in je leven, Waar je even op leunen kan.…
Lisanne17 december 2013Lees meer >

't Aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.011
De hemel lijkt een broeierige pet, Aan gele knoop, die doorschijnt, in vervoering Om 't mooie weer jolig scheef opgezet; En smullend van de zweetdamp, loom en vet En week en wit hangen in stille ontroering De wolkenteken aan de blauwe voering.…

Bad

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.763
Je zult opnieuw leren ademen, drinken en leven enkel dan wanneer ik jou laat gaan, bestaan als we samengaan, in mijn diepe, stille wateren.…

Rust

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.267
Uit een ver dorp rijzen de stille tonen Van de avondklok, hoog in de lucht verreind. Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind' En ver de wereld in de glans van 't schone, Hier: bomen met de zilvren bloesem-kronen, Aan d'einder 't scheem'rend bos waar 't licht verdwijnt.…

Zal je dan nog van me houden ?

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
Zachtjes deinende wieging op de branding van geloof, met het stille verlangen dat het nooit voorbij zal gaan Maar zal je tegen dan nog van me houden wanneer geheugen nog slechts mijmeringen zijn... 'Van een spotvogel in de lucht die in rakelingse vlucht aan ons voorbij scheert en slechts wolkenstilte nalaat in het hoge gras...!…
katty17 juli 2014Lees meer >

Pallieter

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Er is niemand meer gebleven, dan een stille stem die zegt, dat leven geen zin meer heeft. Een ketting heeft me vastgelegd. Dag Pallieter, kleine man, ik zie je lopen door de regen, door de mist van ons bestaan, langs grijze, natte wegen. Ik weet niet hoe ik verder moet. Ik ben een zwerver zonder naam.…

Een nieuw jaar

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 13.006
Zij laat zich nog niet varen naar het stille feest. ----------------------------------- Uit: Alle gedichten', 2005.…
Anna Enquist26 december 2014Lees meer >

OVERDENKING

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 944
Mij, eenzame, hebt gij uw eenzaam leven, De teerheid uwer kranke ziel gewijd: Gij draaldet niet, gij wilder pijnlijk sneven Om één kort uur van stille tweezaamheid.…
Johan Danser30 december 2014Lees meer >

Jacob Ruijsdael, Gezicht op Haarlem

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
Dan oogsten vrouwenhanden al het taaie vlas en roten, braken, spinnen, weven, daarna pas is daar het witte laken, beeft stille rond de vijver op de blekersweide, baan na baan, de duurste stof. De mensen hielden even stand. En Ruijsdael pakt de wolken die nooit vergaan, de stralen die verleden licht voor ons behielden.…
mark18 januari 2015Lees meer >

Lamp mijner ziel, die me in ’t verborgen gloort

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Of als ge in smart dan altijd leven moet, Laat dan mijn ziel in tot uw ziel en paar Hen beiden in één smart en éne klacht; – Opdat ze als tweeling-vlammen in één nacht, Verborgen branden, gloren naast elkaar, In ene stille walm en ronde gloed.…