5775 resultaten.
Fluistermijmeringen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.220 vogels
deed me strooien
vleugelslag
grijsdons op wit sneeuwtapijt
een glimlach
een jaar is omgevlogen
bracht vreugd
maar ook verdriet
beperking ach je hoort me niet klagen
zoveel mensen dealen met een lach
of ook een traan
weer anderen die verloren
de aller aller liefste op deze aard
geen boom vol slingers en guirlandes
maar een stille…
Dood
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.035 De stille glimlach van wie zalig zijn
Trilt, als een vlinder, om zijn vredemond.
De blanke maagden naadren, éen voor éen,
En kussen 't kindje en geven 't elk een palm
En gaan dan heen, met klacht en zacht geween,
Achter een zwarte voorhang. - Nu is 't kalm...…
Verloren minnaar.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.301 vastgeplakt aan elkaar
bevreemd voor al die lieve dingen
die ik in liefde wil bezingen
vanuit mijn diepste ziele snaar
in ware liefde voor jou alleen
hoor ik ze een voor een
ik schrijf ze op en kijk ernaar
ik heb je zo dikwijls beloofd
maar mijn stem lijkt beroofd
van die liefdevolle zinnen
je bent nu langzaam gewend
aan zo’n stille…
Ik ken
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
611 en de geur van sperma in het zomergras
ik ken het knielen op vermolmde banken
en de zinloosheid van mijn bestaan
ik ken het schreien van de boreling
en de scherpe pijn van ’t nabestaan
ik ken de gloed van de verovering
en het trillen van een kinderhand
ik ken het hijgen van mijn minnaars
en de reutel van mijn doodsvijand
ik ken de stille…
En verre tochten gaan
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.345 een droom, die op kan klaren,
en is geen droom; vervulde wensen baren
steeds nieuwe wens, en 't kan niet stille staan,
mijn hart, en 't gaat en gaat van in der eeuwen,
en bouwt en bonst en breekt en bouwt, en tart
al wat gewoonte en wisheid tegenschreeuwen.…
Silhouetten
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.622 In het toevend licht, dat later
Dan de zonne blijft
Wijlen bij het stille water,
Waar ons bootje drijft,
Schuiven zwart en zonder zwaarte,
Fijn gelijnd en strak,
Fietsertjes voorbij de klaarte
Van het hemelvlak
Hunne fijne silouetjes,
Schaduwen gelijk,
Zeer geleidelijk en netjes
Langs de Amsteldijk.…
Jij bent een wereld op zich
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.455 weggedragen
Een moment van samen zijn
heeft zijn deuren voorgoed gesloten
en in ieder beeld dat jij van haar schept
leeft zij onverstoorbaar voort
Jij zucht
en tilt jezelf
naar een volgend moment
naar een breekbaar monument
een hemelgewelf
een “vlucht“
naar een nieuwe werkelijkheid
waarin zij weer tot leven komt
waar er een stille…
LEVENSLUST
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.733 langs mij been verdringt
Zich 't volk van sjacheraars en vult met wuft
Geschreeuw het plein, - een bond jankt me aan en snuft
Rond naar zijn baas, - in 't harlekijnspak springt
Een nar op 't koord, - een liedjesventer zingt
Mij vlak aan 't oor , - 'k ben duiz'lig en versuft:
Ik haat dit leven: - 'k wilde dat het was
Een stille…
DOODSE DOOD
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.583 Lief, lief tantetje
vijf dagen heb je daar gezeten
samen met de doodse dood
die stille tijd gesleten
waarom ontluistering jouw deel?…
Laat mij nog éénmaal
poëzie
2.0 met 12 stemmen
1.787 Beween nog eens mijn stille waan,
Mijn liefde en droef verborgen klacht.
Laat mij nog éénmaal met U gaan
En luistren naar dit teer gerucht,
Dat uit U schreit in traan na traan
Om 't leed, waarvan mijn peinzen zucht.
Laat ons nog éénmaal samenstaan -
De wereld wenkt zo grijs, zo wijd...…
Zwarte rozen.
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.446 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Daar was noch zeeëstem noch loverkozen -
De stille maan ging door de bleke nacht.
Om 't blank verloorne voelde ik rouwe en klacht
In 't hart der zwarte rozen lang bevrozen.
Vol hovaardije breedden zij hun dracht,
In droeve ontaarding zelf door haar verkozen.…
Een geniet-moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Dit stille beeld van sluimerend wakker wordend landschap
tovert een verwonderlijke glimlach op mijn gelaat.
Een genietmoment
zo maar
door de tijd aangeboden.…
Een zondag in Dordt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Trapgevels, stille pleinen, miezerregen.
Als in mijn hoofd de blauwbilgorgel zingt,
schrompelstumpel ik naar de spuihaven
Waar ik mijn auto achter liet.
© Tino 2012…
VAN EEN LEVEN VOL PIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
986 Thans vierentwintig jaren geleden geboren
daarna schonk ‘t bestaan haar slechts pijn
Gelukkig liet dit al haar nimmer ontsporen
maar wèl leven achter ‘t masker van schijn
Tranen, die in ‘t stille eenzaam stroomden
konden getuigen van haar loodzware strijd
In nachten dat ze van de liefde droomde en
mijmerde over een bestaan, zonder verwijt…
Carnavalstijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
624 Niks niet stressen, honger stillen.
Poetst relaxed zijn snavel aan een takje.
Ik ben ziek en daardoor heb ik zeeën
tijd om ook nog mezen, kauwen,
eksters, merels, hordes spreeuwen
en tortelduiven te aanschouwen.
Ziektetijd is toeval,
mijn baas noemt het uitval,
hoe dan ook griepaanval,
(dedjú,)
tis wel net carnaval.…
MOOIE BENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 Bij mij wonen, een jaartje of vijf
om haar liefdeshonger te stillen
Mooie benen..geen zestien meer
wie was die schat, die engel rein
Na vele jaren net zo mooi en teer
wie ze was, mijn lief wijfje mijn…
Het zonnespel
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.471 Doch ik, de blik gericht, het hoofd geheven,
Zocht naar de speler, die deez’ scherts begon,
En vond hem, waar de zomerwolken dreven
In stille stoeten langs dat schild: de zon.…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 de zonnestralen gaan nog langer lijken
haar bijna blinde ogen
hebben alles zacht gezeefd
de koude kiezels hield ze
netjes buiten
het einde van haar wereld
was het hekje van de tuin
haar horizon begon achter de ruiten
ik koester nu haar lach
om onze kinderpret van toen
onze verhalen die een
wereld voor haar bouwden
ik streel haar stille…
Aubade
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 Eerder draaide de klok terug en
het bloed geblust tot ijskristallen,
later zou een oude zon zich uit
de krimpende hemel laten vallen
en in de vertrokken schaduw van de
morgendauw ofschoon je stille
proza nog steeds in mijn armen rust.…
De Straatzanger
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
567 Met de Kerst zong hij het “Stille nacht”
De jeugd stak vaak de draak met de man
En ze plaagden hem ook, zo nu en dan
Terwijl hij de liederen ten gehore bracht.…
Mijn leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
929 Je bent bang,
Alleen in een stille hoek,
Geen uiteinde aan die lange gang.
Je bent boos,
Je wordt niet geaccepteerd,
Alles werd even waardeloos.
De pijn,
Het leven maakt je zuur,
Je wilt hier helemaal niet zijn.
Wat dan?
Was er maar iemand in je leven,
Waar je even op leunen kan.…
't Aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.011 De hemel lijkt een broeierige pet,
Aan gele knoop, die doorschijnt, in vervoering
Om 't mooie weer jolig scheef opgezet;
En smullend van de zweetdamp, loom en vet
En week en wit hangen in stille ontroering
De wolkenteken aan de blauwe voering.…
Bad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.763 Je zult opnieuw leren ademen, drinken en leven
enkel dan wanneer ik jou laat gaan, bestaan
als we samengaan, in mijn diepe, stille wateren.…
Rust
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.267 Uit een ver dorp rijzen de stille tonen
Van de avondklok, hoog in de lucht verreind.
Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind'
En ver de wereld in de glans van 't schone,
Hier: bomen met de zilvren bloesem-kronen,
Aan d'einder 't scheem'rend bos waar 't licht verdwijnt.…
Zal je dan nog van me houden ?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
582 Zachtjes deinende wieging
op de branding van geloof,
met het stille verlangen
dat het nooit voorbij zal gaan
Maar zal je tegen dan nog van me houden
wanneer geheugen nog slechts mijmeringen zijn...
'Van een spotvogel in de lucht
die in rakelingse vlucht aan ons voorbij scheert
en slechts wolkenstilte nalaat in het hoge gras...!…
Pallieter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 Er is niemand meer gebleven,
dan een stille stem die zegt,
dat leven geen zin meer heeft.
Een ketting heeft me vastgelegd.
Dag Pallieter, kleine man,
ik zie je lopen door de regen,
door de mist van ons bestaan,
langs grijze, natte wegen.
Ik weet niet hoe ik verder moet.
Ik ben een zwerver zonder naam.…
Een nieuw jaar
gedicht
3.3 met 3 stemmen
13.006 Zij laat zich
nog niet varen naar het stille feest.
-----------------------------------
Uit: Alle gedichten', 2005.…
OVERDENKING
poëzie
3.7 met 3 stemmen
944 Mij, eenzame, hebt gij uw eenzaam leven,
De teerheid uwer kranke ziel gewijd:
Gij draaldet niet, gij wilder pijnlijk sneven
Om één kort uur van stille tweezaamheid.…
Jacob Ruijsdael, Gezicht op Haarlem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 Dan oogsten vrouwenhanden al het taaie vlas
en roten, braken, spinnen, weven, daarna pas
is daar het witte laken, beeft stille rond
de vijver op de blekersweide, baan na baan,
de duurste stof. De mensen hielden even stand.
En Ruijsdael pakt de wolken die nooit vergaan,
de stralen die verleden licht voor ons behielden.…
Lamp mijner ziel, die me in ’t verborgen gloort
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.086 Of als ge in smart dan altijd leven moet,
Laat dan mijn ziel in tot uw ziel en paar
Hen beiden in één smart en éne klacht; –
Opdat ze als tweeling-vlammen in één nacht,
Verborgen branden, gloren naast elkaar,
In ene stille walm en ronde gloed.…