5363 resultaten.
Zegt men het weifelachtige te vaak ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Wij zijn slechts vogels, natuurverschijnsel als jij
stilstaande voor momenten lang boven het veld.
Wij zien verschillen, al zijn 't nuances in kleuren.
Wat wil jij verzoenen, jezelf of jou en de wereld.…
Mozart
gedicht
3.2 met 9 stemmen
4.504 Dezelfde dag moest steeds opnieuw gebeuren,
- Hoor de gekooide vogel boven haar -
Weer buigt haar witgepoederd kapsel naar
't Borduurwerk van verguld en bonte kleuren.…
Dagdromende rivier-vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 zich bezielt
stroomopwaarts
waar de rivier meandert
in het bewoonde schilderatelier
kleuren spiegelende meren groen
valt er schaduw op het linnen veld
ergens in een ontwaakte wereld
zonder commerciële gekte
proberen we te roeien
we praten over politiek
in onze fluisterboot
over leven en de dood
varen we langs het riet
vogels…
Nieuwjaarsklokken
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
670 slaap is verzonken
de verstilde straten zijn met confetti getint
op 't oudejaar werd gefuifd en gedronken
we worden wakker in een gloednieuw jaar
om verder te schrijven aan ons levensboek
al dagen ligt een vernieuwde planning klaar
laat de voornemens niet slinken in een hoek
toch zijn vroege vogels…
echte waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 er is angst
er is isolatie
er is hamstergedrag
er is ziekte
ja dood is er zelfs
er is zelfs dood
maar
we horen de vogels weer
zien elkaar op afstand
beter nu dan dichtbij
de lente kondigt zich
zoals alle jaren weer
onder kleurrijke hemel
die van donkergrijs
naar hemelblauw tint
mensen zingen voor elkaar
klappen en applaudisseren…
Verdriet is zeven sokken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Zelfs ja bomen en planten de vogels hebben dat in de gaten,
dat intense liefhebben heeft ons daadwerkelijk niet verlaten.…
De Nar
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
508 clown de nar een puntmuts
Met een gele ster troosteloos
Gaat hij door de troosteloze straten
Hobbelt over de keien in de schemering
Voorbij de meidoorns het landschap
Van de eenzaamheid in
Waar hij in stilte zijn sores draagt
Het leven laat zich niet inkapselen
Of sturen door ongewenste bemoeizucht
Het is juni de zon schijnt en
De vogels…
Verslaafde agenda's
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
433 Zoals vogels vliegen.
Vissen zwemmen.
Mensen denken.
Moeten?
Willen?
Doen?
Durft hij moedig te onderzoeken
hoe angstige gedachten komen,
en spontaan weer kunnen gaan?
Kan hij bevrijd van angsten,
op eigen benen staan?
Durft hij eindelijk te begrijpen
waarom hij niet voluit genieten kan?
Waarom hij een verslaafde agenda heeft?…
Winterse verstilling
hartenkreet
2.6 met 19 stemmen
511 Bij het ontwaken van de dag worden menig
nieuwe emoties, gedachten en gevoelens geboren
Gedragen op de wind van ritmische en rijmende strofen
Gevederd en gevleugeld zoals een vogel die in alle rust slaapt.…
zomerliefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 toe
tot warm jouw haar in schaduwen valt
als fladderende vlinders op mijn gezicht
wanneer wij eindeloos in tijd verglijden
niets zeggend in het licht van de hete zon
waar zacht onze lippen elkaar nat kussen
tot hunkerend de handen de weg vinden
naar het van lust brandend verlangen
dat zich onder de gordel bevredigen laat
wanneer jonge vogels…
Waar is de zon
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
480 De vogels zoeken warmte, vliegen van
boom naar heg, waar is de zon gebleven,
waarom is hij nu weg, hij was er elke
dag nog, men kon van hem op aan, zoveel
onzekerheden, maar nooit zijn warm bestaan.…
en wij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 waar de sneeuwbuien neerstreken en zonken
in het donker buiten met de vogels en Neo
de hond en de kinderen die opspatten nog
in de gelige postpakketten, de lichtzuilen
der straatlampen?
maar een pinkbeweging van de ingezetene
bezegelde het droeve lot der bedrijven,
en wij werden wij, en wij
(da capo)…
Op een bed van veren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Het wenden van de zonnebloem
haar bloei door lucht en vogels verteerd.
Aan de andere kant van een muur alleen de contouren
iemand die hier was en verdwenen is.
Voetafdrukken in jouw landschap
even bang voor vader als voor een andere god.
Doodmoe tegen het hek trillend van angst
de longen uit het lijf gezongen.…
In de Keukenhof; (Voor mijn zoon en zijn toekomstige vrouw.)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 De zoete geur van bloesems, zwevend in de lucht,
En melodieën van fluitende vogels in vogelvlucht.
Onder de ochtendzon wandelen we door de tulpenvelden,
Waar toeristen uit alle hoeken van de wereld zich haasten.
Tulpen strekken zich uit zover het oog reikt,
En kleuren de wereld in overvloed en pracht.…
Illusies
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Maar hoe ik de kusten zag
van foto's die ik gemaakt
van lange eenzame wandelingen
de bocht in de verte
wolken partijen,
de wind voelde op mijn wangen
‘k er over schrijven wilde,
m’ erover dichten hoorde in stilte
hoe hield ik van de zee, de vogels
ging ik erin op
De volgende dag ging ik echt
langs strand,
haast geen meeuwen…
Tien dagen zomerlezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
591 die dwaze vlinders gaan steeds kleiner wonen
steeds verder van de eigen levensbron
een zomerhaiku uit angst om te leven
essentie van het vrouwelijke wachten
in de droom van heilzame natuur
Maar bij het afscheid van de
zwarte vogel
vloeit er ook zonder jou voorbij
het amen
een traan in het oneindige wu wei…
Nachtwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 golven in de nacht,
de wind is warm
de nachtuil waakt
de witte zwaan
slaapt in een droom
die weer vervaagt
in een gouden dageraad
valt kille regen
op de velden
tot diep onder de grond
de dag breekt aan
met haar geluid
ik ga er maar eens uit
slaperige tijd
waarin ik met haar
aan mijn zijde lig
ze ademt diep
en als een vogel…
De zomertijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.114 Pas is het lente
bomen struiken verbladeren
meerdere vogels fluiten
nestelen
't lengen van de dagen.
Morgengroet
telkens vroeger ontmoet
nachten die ontwaken
licht verlengde dagen
maartse buien afscheid nemen
weinig regen is er gevallen
smaken ver-schillen
nachten verkleinen
mistbanken langzaam verdwijnen.…
Dichtgetimmerd dichtersoog
netgedicht
1.6 met 15 stemmen
400 Ik ben een dichter die verkeerd geboren is,
dit holle landschap kan mij niet bekoren;
de rijen wilgen mogen geen naam hebben,
de afwezigheid van een verscheidenheid
aan vogels en insecten is een direct gevolg
van de waardeloze mens en zijn wangedrag.…
Het gaat goed met mij
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
666 Een vogel landt vlak naast haar.
Zijn naam ontsnapt me,
in het Perzisch
en ook in het Nederlands.
Mijn vrouw zegt:
‘Wat een mooie zeemeeuw.’
Daarna draait zij zich op haar buik.
Zacht wrijf ik haar rug in.
Een zachte wind steekt op.
Het haar van de vrouwen
glanst rood, wit en blauw.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Een vogel breekt de lucht
met een helder geluid, als een trilling
die rechtstreeks mijn borst raakt, en in de tedere echo
voel ik hoe mijn eigen stem wordt teruggevonden in de open ruimte.
De meanderende rivier volgt
haar weg zonder haast, een glinsterend
spoor.…
Dichtregels voor onzichtbare zieken , publicatie voor de Vlaamse warmste week 18-24 december/ opgenomen door woordentij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
978 Zie, de zee is aan het tranen, vogels ziek, ze kruipen onder blad,
je ziet zelfs niet hun klagen.
Uit het zicht onttrokken, stil is 't leed, ziektes, golven spatten het wezen uitéén,
pijnscheuten springen, zoals stikstof bij nacht de bomen verlaat,
't verschrompelen van ooit gezonde bladeren.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Een vogel cirkelt, traag
en doelgericht, alsof hij iets weet wat
ik vergeten ben. Het eiland spreekt in tekens - een
scheve boom, druppel hars, tedere waarschuwing op mijn lichaam.
’s Nachts ligt het eiland
als een gedachte onder de volle maan,
fluisterend in contouren, met een rand van oud besef.…
Schemeren
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
462 Traag vervaagt de dag;
een laatste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als een
geruststelling - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
De reiziger
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
544 Soms rust ik in het midden
van mijn eigen beweging, waar gedachten
als lichte vogels cirkelen, en ik leer hun zachte, wijdse
vlucht te vertrouwen zonder te weten welke richting zich zal openen.…
ATTITUDE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
326 Haar houding ietwat vreemd
Alsof zij ergens onder gebukt ging
Hoe ongewoon dan ook
Bij nader beschouwen
Konden de boomrijke bossen
De oorzaak zeker niet zijn
Zij lieten niets van zich horen, hielden zich stil
De vogels daarentegen
Floten alsof het een lieve lust was
Zeker met betrekking tot het tijdstip
Was dat zeker verbazingwekkend
Diep…
Ochtendschemering
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
363 Traag verschijnt de dag;
een eerste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als
een belofte - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
fluitenkruid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
265 Fluitenkruid
een ode aan het verborgen voorjaar
met het stille lijf
in grauwe grond
waar ze ooit
het leven vond
wacht ze geduldig
met ijzig kille kluit,
op een teken, …
een geluid
wanneer een vroege vogel
het voorjaar fluit
trilt de grond weer
met genoegen.…
Houden van
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
215 Niemand snapt dat ik je nog een kans geef
Iedereen vindt dat ik door moet gaan
Niemand weet hoe je over mijn rug wreef
Toen niemand anders me zag staan
Jij weet wat ik wil eten
Jij weet hoe ik me voel
Jij weet hoe je mij blij maakt
En nog een hele boel
De wereld is niet roze meer
De vogels zingen niet
Jouw naam in mijn oren klinkt…
Zwartgerokte duistervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
232 Alleen de cirkelende vogels blijven schrijven,
hun schaduwen vallen geruisloos over het woud.…