585 resultaten.
Op slag
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
634 krast ons kansloze bestaan
groeven diep en laat ons beven
is harmonie en rust beleven
langdurig en slepend vergaan
wordt op het pallet van bestaan
berustende grauwheid verdreven
door dodend vuur in gruwende kleuren
is de geest angstig sluipend heengegaan
dan veranderd weer onverwacht snel
dit neerslachtig angstig beeld
als een penseelstreek…
14. Bewustzijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 Er is een lopend vuur dat in mij schuil gaat zonder angst
het vervolgt de gang van mijn leven die ik ooit verkoos
de woorden die nodig lijken berusten op een spel
zoekend naar ritme en cadans wat mijn hart niet bezit.…
Gestorven
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.540 Midden in smarten,
In haar nacht van pijnen,
In doodnachture liet zij voor mij schijnen
Haar liefde en haar berusting, wat mij 't meest
Kon steunen als zij ging - waar ik niet gaan mocht! - meest
Lichtend nàschijnen.
'k Wil enkel haar!
Gun mij toch deze stond
Van gans alleen zijn,
Gans met hàar te zamen!…
Negen tijdloze dagen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.158 Hij moest erin berusten,
dat zijn verstand tijdelijk in verwarring
verkeerde, dat hij geen kracht meer vond
die zijn handeling in beweging bracht.
Hij lag in de hel en moest dit scotoom
van zintuigen en verstand aanvaarden,
niet met woede en angst, maar met
acceptatie en dankbaarheid.…
De tand des tijds
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
620 Je zwijgt, je berust, je blijft stil.
Het was jouw wil.…
Aubade
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 Als we beiden de verste sterren gadeslaan
gepriemd op het zwarte canvas van de kosmos
wordt de afstand driedimensionaal overbrugd
en kom je zwijgend uit het niets vandaan, in
elke hand de contouren van ons verhaal,een
aubade aan de tijd waarin ik berust en ademhaal.…
letsel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
490 als de verdoving wegebt
komt de kamer in beweging
en luwt de storm
tot weeë misselijkheid
en flarden berusting
ik luister met gesloten ogen
naar de gestolde stilte
in mijn hoofd
later
tracht ik
aarzelend in faalangst
met stramme lettertekens
een brief voor je te krassen
op grauw papier
maar verder
dan luttele woorden
kom ik niet…
Hoger doel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
823 de toekomst heeft geplaveid
de tijd heeft ons uitgepakt, ongebonden
met z’n grijze tinten door de haren strijkt
met littekens geschonden
waarin ook gelijkheid is geijkt
strooiden een deelbare levensmozaïek
waarin ons onvermogen vruchtbaar raakte
tot aan een denkbeeldige grens, als die bestaat
die geen einde kent waarin we zullen berusten…
Coïncidentie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
504 Berust dit theater op coïncidentie?
Binnen het Pentagon checkt men de feiten
gelukkig op meer dan een waarheidspretentie...…
sociale afstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 als het dekbed voor een mooie zomer
door de lente weer wordt klaargelegd
waaien als windmolens de gedachten
van ergernis via berusting naar hoop
mij door het hoofd en het gemoed
waar het nieuwe leven vrolijk dartelt
als de pasgeboren lammetjes in de wei
braken immers gestadig ons de media
de berichten die ons bang benauwen
van de levens die…
Een intieme beleving?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 Het sterven is een intiem beleven
wat te kort kwam, niet af was in een bestaan
zoals ongesnoeide bomen aan de horizon,
ik moest de vruchten plukken waar het kon
zij waren of ikzelf niet rijp genoeg om te mogen
oogsten uit de levensdromen, berusting
is vaag ritueel, dat op het laatste moment
net iets anders lopen kan , waar ik tot
in het…
Hoger doel?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 toekomst heeft geplaveid, de tijd
heeft ons ingepakt, verslonden in magere
tinten, als de wind door de haren strijkt
met littekens geschonden waarin ook
gelijkheid is geijkt, we strooiden een
deelbare levensmozaïek waarin ons
onvermogen weer vruchtbaar raakt
een denkbeeldige grens, als die bestaat die
geen einde kent waarin we zullen berusten…
DOOD IN PARIJS; een chansonhartenkreet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
655 Rob is top voor mij de dood'
Maar uiteindelijk gloort de Via Dolorosa
en gaan ze gezamenlijk over de finish
en na Matthijs z'n tranen bij het graf
om z'n moeder
geeft de jonge vader Rob Matthijs een kus
en die kus die sust, berust, beroerd
als in een mooi geschreven en gezongen
Parijs Chanson!!…
De boom voor haar raam
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
606 te kijken
de hoge boom voor haar raam
stond eerst op het grote plein
jaren geleden is hij daar geplant
haar kinderen waren toen nog klein
door het kijken naar de boom
weet ze welk seizoen het is
hij geeft haar troost en kracht
ze voelt dan minder het gemis
van dierbaren die er niet meer zijn
ze droomt wat over het leven
kijkt berustend…
Wanhoop
poëzie
3.8 met 10 stemmen
6.266 Waarom wil ziel niet berusten, waarom blijft zij immer kind?
Waartoe voortgeloven in de zegen die zij nimmer vindt?
Door der velden eindeloze leegheid ga ik om;
In der straten, in der pleinen lege volten sta ik stom
Onder 't vreemde volk dat luide op markten en in hallen leeft,
De ogen bedelstar om iets wat geen van allen heeft.…
'n Nacht ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.215 beweging,
Donker en eenzaam is vergeten
zo laat jij mij herhaaldelijk weten
Donkere hemel, verlicht door de maan
wanneer wij samen weer op pad gaan
Het hoort er nu eenmaal bij, zo is het goed
Wie had dat nu ooit vermoed
De nachtelijke uitstapjes elke keer
aan alles komt 'n end, zo ook aan dit
het volhouden met een glimlach
een diep berusten…
Adieu
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.694 In berusting en vrede
geef ik mij over
en ik win
ik wín
ik win voor altijd.
Wat was mijn leven
dat ik eenzaam leidde
toen ik moe van het vechten
niets méér kon geven
om de pijn te bestrijden
dan een laatste troef
waarmee ik eigenhandig
de strijdbijl begroef.…
Windkastelen
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.803 De kilte kleefde berustend tegen
het glas en bevroor haar verleden
met hem alsof het er nooit meer was.
Hoe ze ook probeerde om de tijd
even stil te laten staan, toch leek
hij steeds verder weg te gaan.
Ze kon slechts zuchten en deed een
wens.
Want ze hield van hem
intens.…
Passion
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.103 Twee ogen vol
mystieke berusting en onbreekbaar geduld
musiceren als samenvallende scherven,
leven voort als stralend gebroken en
gelukkig licht. En toch, hiervoor weerklonk
geen stukstuitend startschot.
No stress.…
Uit de hoogte
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.377 Op lager bier berustte zijn systeem.
het werkte averechts: hij kreeg de hoogte.
Z'n bierconsumptie, die de pan uit rees,
gaf aan z'n vrouw een nieuw soort hoogtevrees:
de angst, dat hij de hoogte had gekregen.
Ze dacht, zodra ze aan het spuiten sloeg,
dat zij hierdoor de hoogtevrees verjoeg.…
Het pad van misschien
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
489 in een bepaald ritme
(op de vierkante meter
hoog gericht en laag,
rechts en links)
elk draagt haar kleurenpallet
min of meer transparant
uniek
zoals een roos aan roos
zonder doornen
op lippen van ademhalen
ik sla m’n wimpers niet neer
ieder gaat zijn eigen weg
met alle respect
jouw klare ogen
gaan altijd met me mee
in berusting…
Stukgeslagen liefde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
781 Het dal verlaten, boven op de berg, berusting, met de tijd gekomen.
Bijeengelijmd met hoop en kracht, de stukgeslagen liefde.
Gebroken is alleen de pijl, die toen jouw hart doorkliefde.…
Lepisma Saccharina
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
601 bedenken
Dat zoiets je ego nekt
Misschien verstoor ik mooie dromen
Ik zeg je wat de waarheid is
Niet bedoeld om jou te krenken
Maar je bent ook geen echte vis
Lepisma Saccharina
Is op zich een fraaie naam
Terwijl ik echter stil sta
Bij jouw toch minimale faam
Je bent haast niet te definiëren
Want geen vis, misschien insect
Je kunt berustend…
Sprekende ogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 in jouw ogen
zie ik de zon de sterren en de maan
alle seizoenen van het jaar
ik zie jouw mededogen
jouw lach verdriet
berusting en hoop
ik zie een heel genoten leven
in die ogen voorbijgaan
weerspiegelend dat wat je
als je intenser kijkt pas ziet
ik hoop dat het mij is gegeven
het ontwarren van die gordiaanse knoop
zie ik een einde daarin…
Mijn diafragma?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 domein, in de
voortschrijdende werkelijkheid om wakker te
worden in de ziel van een openbarend besef
dat wereld verlaten lijkt, een versleten uitgave
van de krant van gisteren , in elk overspelig
woord de feitelijke waarheid werd vergeten,
dubbelzijdige spiegels, waar ieder nadenkend
mens niet in gelooft en zeker niet in zal berusten…
Zend je wat zinnen, zand en zon
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.826 ik stuur je stil wat kleine woordjes
stop ze zachtjes in een envelop
verzend het richting zand en strand
daar vang jij ze misschien wel op
waar schelpen ooit mijn voeten kusten
de dag geluidloos overging in de nacht
ik verdriet verloor en niet kon berusten
in wat mij de duisternis ooit bracht
zonsopgang bracht plots nieuw licht…
Hersentumor
gedicht
3.6 met 65 stemmen
38.185 zich best aardige dieren
met een hoog aaibaarheidsgehalte, maar uit
haar hoofd kan niet langer een boom groeien
In de nacht van haar hoofd huizen de taboes
in de koestering van haar laatste woorden leeft
in de elleboog van haar laatste levenshoop komt
in de genade van haar doodstrijd smaakt niets
in de slaap van de speling van het lot berust…
Lieflijk leven
netgedicht
4.5 met 28 stemmen
1.157 voorbereid
nee nu niet langer wachten
kom droom van speelsheid
in het lange levensend
wandelend over stranden
van verre vreemde landen
of rustig in de herfstzon
het boek uit de lezen
waarin je als kind ooit begon
toen met lege handen
en nu begrijpt en herkent
omdat het leven je went
de wreedheid doet ervaren
de geest voldaan berusten…
Fysionomie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 machteloos terug wil naar woest en ledig
waar de mens nog niet geschapen is
doch ik hoop en geloof met alle liefde
dat hij wakker wordt
berustend uit de schaduw van zijn oude boom
zodat hij onvoorbereid in tekens zich opnieuw
zal richten tot een oerknal en ons opneemt
naar een nieuw begin
geloof in ons - niet loslaat en omvormt in licht…
Wijze veerman?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
572 Berustend water in de nacht,
gedroomde woorden van
een andere oever, waarop
duizend wilgen wachtend
op het laatste veer.
In hun knoesten ruizen
schakels, illustere kettingen
van de tijd, uit het zicht van
bestemmingen, die op donker
licht hun horizon bevrijden.…