925 resultaten.
die azen zonder vragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 de dag is licht
naakter wit maakt
kijken wat verlegener
passie vrijt
zijn donkere blik
nacht brengt zachte
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt is
het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht versluiert lust
geeft ruimte en…
Ishi
gedicht
3.0 met 28 stemmen
20.847 Ishi
de laatste van zijn stam
een roodhuid
wordt gekoesterd
(Hij weet nog alles van zijn stam
het bos, de dieren, de planten)
hij zoekt een spoor
als geen ander
hij is Ishi
de laatste
en leeft in een museum
(hij snijdt pijlpunten, maakt
pijlen en bogen en mag er niet
mee schieten op blanken)
zij koesteren Ishi
de laatste
hij werkt…
Traan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.465 Een traan rolt
Vanuit ’n hoek van m’n oog
In een boog
Bolt
Over m’n wang naar benee
Zoals het water
Van vloed naar eb
Het strand verlaat
Het zilte water zich bang
Terugtrekt naar de zee
Om zich te voegen
Bij alle tranen
Die ooit in al hun banen
Stroomden
Van alle zanderige gezichten
Als stille gedichten
Naar oceanen
Van week ach…
Dansen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
546 Donkere haren omkranst als
een boog om haar hoofd, haar
jurkje zweeft om haar benen.
Ze danst en lacht in de nacht
ik hoor haar vrolijke gezang met
als koor het geluid van de krekels.
Het voelt als een blij herkennen
want ik voel en weet dat kind
was ik lange tijd geleden.…
Finis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.117 God boog de rechte lijn; ‘t begin
Raakt aan het eind, de cirkel sluit.
De hemel heeft zijn zaalge buit.
En - harts verlies blijkt harts gewin.
24-04-1934…
City Lights
gedicht
4.0 met 8 stemmen
9.198 Poort, boog en standbeeld, alles is present.
Traag loop ik op het stralend marmer af.
Het is, hoe kan het anders, volle maan.
Een uil roept. In de verte klinkt geblaf.
Ik zie mijn moeder op de sokkel staan.…
In de stilte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Mocht ik slechts dáár gaan staan, wat ik beoogde:
bogen zullen staan en vallen over mij, voor mij.
Er zal een punt komen, waarin stroomversnelling
velerlei dromen doet uitkomen, realiseren... .
De liefde van mijn geest, te groot voor het eigengereid
hart, ze duwt en duwt, totdat:
op één dag stormen zijn geluwd!…
de nevelgrijze mantel van het raadsel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
555 men mocht hem niet storen
en immer ging hij moe naar huis
hij liep verkeerde kamers binnen
zei zelden doodgewone dingen
het was ook nooit vandaag
in de sporen van zijn vinden
de deur alweer naar buiten
vergeten vrouw en kind
hij liet geen enkele schaduw achter
en over uitgezongen stromen
spande hij met grote bogen
de beweging van de wind…
20 weken-echo
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.169 Lief kleinkindje,
in grijs kom je aan ’t licht,
wat heb je een mooi neusje,
het vormt al je gezicht,
je houdt je kleine handjes
al vrolijk iets omhoog,
je babyborstje licht wit op
en vormt een halve boog,
rondom je hoofd schittert een gloed
van schijnsel als een krans,
o lieve schat wat is dit mooi,
ik koester jou met glans
en kijk verlangend…
AFSCHEID
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
874 verzen u gezegd
Hij laat wat doeken na, ze zijn niet slecht
Ook Jezus werd door hem breed uitgemeten
Als kind schetste hij kruishout al en bloed
Hoewel hij daarmee niet was opgevoed
Hij dankt hen die met hem zijn meegewandeld
Volgens zijn artsen is hij uitbehandeld
Hij draagt zijn ziektebeelden naar vermogen
Maar kan op lof en publicaties bogen…
Seine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 zon op de kademuur verbindt
een schaduw kort van oponthoud
in lichte schalen de trap afdalend
zonder bepaalde tijd wiegt het water
blinde lichtvlekken zeilen op een
zucht over ronde bogen van de brug
hoe ver kun je doordringen in de zon
een zwervend leven vol warmte
voor een ogenblik verzadigd weven
glinsterende draden
passanten rusten…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
601 de hemel lijkt vandaag een glazen boog
breekbaar als de schelpen op ‘t strand
de branding stuwt de golven omhoog
daarachter iets dat lijkt op ‘t moederland
was het daar dat ik er een droom had?…
de Tjamme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 natuur is niet
in te dammen
is te bevrijden
door fietsers, wandelaars
met een wijde boog
er omheen te leiden
zij maken hun ronde
waar in oude tijden
de Tjamme als rivier
tot hier
door de Dollard
was teruggedrongen
hooglandrunderen grazen
rondom een plas
waar ooit
de zee-oever was
tussen Beerta
en Finsterwolde
voorheen rolde de rivier…
Kroonprinses
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
539 Een ware schoonheid is zij in mijn ogen
Die tot een Lovely Lady uit gaat groeien
Geen man mag wat ik nu al weet verknoeien
Gebeurt dit toch, zal ik het niet gedogen
Een schandblok kan op resultaten bogen
Is middel om beschimping uit te roeien
Een ware schoonheid is zij in mijn ogen
Die tot een Lovely Lady uit gaat groeien
Hoezeer zijn ´heren…
Perpetuum Immobile
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
616 ~ na gedane arbeid ~
Mijn harde schijf een megazee
Een oceaan die niet meer stijgt
Zodra mijn tekstverwerker zwijgt
Perpetuum Immobile
Een laatste woord van Zonnegod
Adieu, gij kleine laptopzot.…
Pinksteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Onze ogen gaan steeds meer open
voor alle kleuren van die boog. Bevrijd van alle engten,
door hem, door Jezus, alleen door hem. Radicaal gekozen
voor alle kleuren in zijn boog. Ons spreken wordt nu zingen,
in alles hier beneden wordt geloven nu het echte spoor.
Radicaal belijden geeft weer ruimte, wij willen drinken
vanuit de bron.…
Die morgen was zij moe en zwaar
poëzie
3.9 met 16 stemmen
4.455 en in trots en in deemoedig zijn
boog zij het hoofd ter neer
en fluisterde met toegevende mond
'zie uwe dienstmaagd, Heer.'
-------------------------------------
uit: Verzamelde verzen (1935)…
Gebruiksaanwijzing
gedicht
2.6 met 94 stemmen
49.785 Ik bleef zo lang gezond, zo lang in leven,
doordat ik steeds beleefd bleef voor de dood,
voor hem boog en hem fêteerde
als een hoogverheven heer.
---------------------------
'Dieven en geliefden', 2000.…
M'n Danslief in Den Haag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
742 chubby checker bij d'rolschaatsbaan
rockend duinzij op de Sportlaan
haar lippen proefden naar likeur
haar lijfje voelde van fondant
zij toonde slank fragiel elegant
's avonds tegen elf haar chauffeur
vroeg 'zeer geachte jongeheer
heeft u bezwaar of hartezeer
als zij nu stapt in onz' voituur'
knikte van 'k kom van goede manieren
boog…
Elixers van Expressie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 Voortschrijdend
is de strijd,
Tegen het vertragende gevecht,
In het moment voor het geschrevene,
Weerbarstig
klimt de schamele moed
omhoog langs groeiende veerkracht,
En spant de bogen der opwellingen,
Onder druk
druipt het brein droog
het stof tot nadenken,
Bruisend borrelt de beroering,
Dwalend
drapeert mistige muze de pilaren…
ziel te koop
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.065 ik vroeg of je m ’n dromen wilde
en je zei, ja
ik wil
wanneer de wind zuid is
en ik alle woorden hoor
wanneer niets wordt gedood
wat jij bemint
ik zal tot tien tellen en na honderd
tot het heelal
ik zal de zon over het water
laten gaan, in lange bogen
en over hen die wonen in jouw graf
heen en weer, dieper en dieper
tot…
Broeikaseffect
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.469 De zomer heeft naast haar ontluikend blad,
net als de winter, herfst niet te vergeten,
een atmosfeer die zwaar verrot mag heten,
met regen, -wolken, -bogen en zo wat.
In ieder jaargetijde zit het klad.
Wanneer je zulks bot stelt krijg je verbeten:
“Stop de vervuiling!”, naar je kop gesmeten.…
een kleine eenzame vogel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.147 passer solitarius
vanmorgen voor het eerst monster ik
mijn makker om den brode:
mahonie glanzen de veren en een vleugje wit
na onze sobere communie hipt hij
het tafeltje af en vliegt
naar een hoge boog van walviskaken
daar zit dan op de nok een eremiet
hij tuurt de wadden af in duizend eeuwen
een streepje dichter bij de grote zon…
Gelukstraat, Gent
gedicht
3.9 met 51 stemmen
40.042 Het was in een oud schooltje,
en de ramen waren hoog, dat zich
de schaduw van een man tot in de
lichtkring van oud stof voorover boog.
Linden, kinderen in een onverstaanbaar
nieuwe taal, herkenning van een uitzicht
bij het raam; en binnen trekt het pleisterwerk
zijn eigen krijtkring in een oud lokaal.…
Lekker Ding
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.202 Met mijn neus tegen het venster
keek ik naar haar naakte weelde
die zij stiekem met mij deelde
liggend achter thermopeen
het was de ochtendzon die zacht
haar roze huid met glans bespeelde
en ik waande mij de zon
die in verlangen haar bescheen
Op stoute schoenen sloop ik binnen
om haar éénmaal nog te kussen
en ik boog me ondertussen
in genot…
bloeit in koolzaads zon
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
952 heuvels rond
zacht en glooiend in het geel
dat bloeit in koolzaads zon
maar aan de flanken is de rots nog heel
jouw trots en onverzettelijkheid
in steen al generaties vastgelegd
je hebt het mij gezegd en laten blijken
nee onze liefde kent geen lijken
wij zien de bergen hoog
hun kammen scherp en scheidend
in eerlijkheid kiest horizon zijn boog…
Het album dat jij leven gaf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
621 ik kende de lach
die jij de buitenwereld gaf
hoog gehakt joyeus gekleed
schoonheid die niet
onder welbespraaktheid leed
jij droeg glamour en
wat glitters op de blote huid
wist ingetogen dat de hoge heren
bogen als een knipmes
voor jou en het kruis
maar kende ook
de lach die ik weer vond
in het album dat jij leven gaf
met een elan…
Op wit linnen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 ik ben het jaar
begonnen op wit linnen
de pigmenten mengen
gebeurde diep van binnen
het pastel van lente
kwam al snel
in sprankelende groei
tot bloei op het doek
een maand met koude kleuren
ontsierde de zomer die
toch tot diep in de herfst
zijn warme teugels liet vieren
met een donkerrode oogst
die overrijp boog
voor de eerste vlokken…
IK HEB DE GEUR VAN BRANDEND VLEES GEROKEN
gedicht
3.4 met 5 stemmen
6.740 Ik heb de geur van brandend vlees geroken
en 'k denk aan ketters en aan ketterhaat;
hoe het jaloerse plebs zich heeft gewroken
op wie niet bogen voor de vrome staat.
En 'k denk aan Bergen-Belsen, aan verraad.
Maar ruik ik zelf de schroeilucht, die ontstaat
als mijn geweten mij geworden laat?…
Troost
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Hoe troostvol is een blik vol mededogen
Een arm om je schouder, een woord vol begrip
Een vriend waar je altijd op kunt bogen
Als een zon die haalt je uit een dip.…