1364 resultaten.
zo gewoon
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.127 rust heerst in mij
de bladeren
zijn gevallen
net als gedachten
een plek vinden
en de strijd in
mijn gemoed
allengs verzachten
rust heerst in mij
ik kan weer geven
de ander zien en horen
de eenvoud
van intens contact
kan mij weer bekoren
ja,,het lijkt
niet groots
of van gering gewicht
toch raakt het
dat wezenlijke
wat…
Een gebaar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.223 Eenvoudig als een handkus
mysterieus als een gebaar
een brand van jaren
tot peuk geworden sjekkie
is ongezond
daarmee gekweld
alsof gezondheid terminaal nog telt
een troosttrek in de schemering
is hem ontraden
met laatste krachten
zuigen aan het leven
dat ‘ongezond‘ is waar
maar mag hij
voor hij sterven gaat
als klein gebaar…
liggend naakt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.995 als vrouw
zo krachtig
in haar eenvoud
is haar omvang
zo allemachtig
als een rubens
zie ik haar
de schoonheid
van veel en
al haar vormen
die mijn gevoelens
bestormen
haar woeste haren
maken mij ruig
en met
de spanning
van haar
blanke vel
blijft mijn tong
plakken aan
mijn droge huig
met haar diepe
glazige ogen
is zij…
Onvoorwaardelijke liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
990 Mijn magie komt voort uit
jouw eenvoud, rust en stilte.
Jouw gratie ontbrandt telkens,
nogmaals energie uit, in mij op.
Jouw glorie is mijn magie.
Mijn magie houdt jouw glorie
voor altijd vast. Onvoorwaardelijke liefde.
Een kaars die blijft branden.
Een kaars die mijn kaars heeft aangestoken.…
Het verleden en de jeugd
gedicht
3.8 met 76 stemmen
23.189 Inademen, uitademen,
hinderlijk eenvoudig, een autonome
zenuwtrek. Dat heb ik toch maar
geleerd. Als je het laat
ben je gek.
----------------------------
uit: 'De daken op', 1991.…
Godzoekers
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.022 getekend door een sober bestaan
van eenvoud, werken en gebed
raakt de monnik in zijn lege kluis
van alle ruis verschoond
ontwaart hij stilaan de fluistering
van het levend geworden woord
zo alledaags aanwezig als de zachte
lichtval door het venster
zo tastbaar als de kruimels van het
vers gesneden brood
-inspiratiebron :…
bespiegeling
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
704 als licht
komen ze aanwaaien
ze schateren even in de zon
en heuvels lijken
te dansen
met de verste vogels, een roep
op zondag om te zijn
te strelen
aan je oor, de zachte wind nog
niet voorbij of bewaard
in een nachtkus
op je vingertoppen, armen
rond schouders, je buik
in slaap
ze buitelen in eenvoud
vergankelijk
en achteraf…
Eenden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
742 nu komt de zomer weer
en hun parken lopen vol met
tomen van mensen
zij vragen niet
hoe het is om mens te wezen
en te denken hoe het voelt
om eend te zijn
zij weten niet
hoe ze in elegante eenvoud
windstil het water scheiden
en vertellen niet
met arrogant gesnater
dat water H2O is
maar tonen ons stilzwijgend
de diepte van hun…
regenbogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 zo eenvoudig als het kan
in dit grote mensenland
schijnt de zon
voor jan en alleman
ook de regen als een douche
voor een ieder die het wil
schoon te zijn
van al dat dralen
gratis en voor niets
vliegen voor jou de vogels
in al hun kracht
over alle grenzen
kon je maar aanvaarden
alles is open
gestorven om te leven
het is volbracht…
Gevogelte van divers pluimage
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 speciaals
dat veel te raden overliet
zwarte
en ook vliegende
welke de lucht ingingen
bij heftige rukwinden
oorschelpen
bloempotten met boemen:
madeliefjes
zonnebloemen
rozen
orchideeën
er waren volières
met pauwen en paradijssoorten
vreemde vogels met hanenkammen
lampenkappen met franje
springveren en taarten
Kate had een eenvoudige…
Overal rond haar hoofd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Zij moet iedere dag een berg beklimmen
om niet te verzuipen in ‘t zilte water
wandelt zij eerzaam dwalend over zee
en ook de vogels weten van haar falen
in zang reeds voor een droevig later
haar rugzak torst zij moedig mee
in zielenstormen van eenvoud
overal rond haar hoofd
zwemt er een zoute wereld
en klimmen er mensen uit de put.…
Asregen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 Met zo veel liefde
Verbouwd, zorgvuldig
Opgekweekt op dat
Kleine stukje grond
Waar in eenvoud
Met gelijkgestemden
Het gewas alle kans
Krijgt zijn bladeren
Uit te slaan om voor
De mens gezonde voeding
Te zijn - met in de nabije
Toekomst bemesting van
Heel andere koek:
Er wordt asregen verwacht
Niet van een uitbarstende…
Primitieve liefde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 Bonte zinnen
fascinerende metaforen
ik kan ze niet beminnen
nee, ik wil er niet van horen
een eenvoudig liefdesgedicht
brengt een glimlach op mijn gezicht
maar met de liefde mag je niet spotten
die gaat nog terug naar een tijd
toen leefde heel de mensheid
nog in kille klamme grotten
ze krasten hun liefde in het kalksteen
simpel misschien…
hemel noch hel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 verborgen onder een vernis
van zoekgeraakte woorden
staken we wat we zeggen wilden
in een nieuwe eenvoudige jas
we vergoten geen bloed
haalden niets overhoop
hemel en hel bleven ongemoeid
er was strijd noch gewoed
in de ontembare stroom van
die ingeblikte taal verloren
we de vurige woordenstrijden
van weleer…
Komorebi
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 beelden dalen als
trage bezinksels neer
licht valt door de bomen
de poort scheidt het
heilige van het profane
de schaduw van het haveloze
boompje op de tuinmuur
het zonlicht dat miljoenen kilometers
aflegde om het zielige boompje
binnen enkele minuten te bereiken
verzink in de verstilde eenvoud
de transparante schoonheid van…
Verlossing
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
236 Het heeft iets onschuldigs
geboren worden als een gedicht
door de sterren van de nacht verlicht
het is ook een verlossing
per definitie ongewapend
soms is het nonchalant
laks waar schijn meer afstamt
van deze intieme donkerte
waar heimwee licht weerkaatst
het blijft zelden in dubbelzinnigheid
verkiest telkens de waarachtige eenvoud…
Moeder
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
2.004 Ik weet nog dat jij teder was
en mij heel diep beminde,
al kende ik de eenvoud niet
van dat gebaar.
En dat jij zei:
een ster, zij valt.
Doe maar een wens
met je ogen dicht.
En dat ik met mijn ogen toe daar zat
en alles wenste wat ik had.…
Palet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
793 ik probeer
de beelden in mijn hoofd
met woorden slechts
te schetsen
dikke diepe strepen
dagen van de nacht
mijn hart is donker
de wereld zwart
lichte smalle lijnen
springen uit mijn ziel
ze kronkelen en draaien
door zomerlicht versierd
dan zijn de zwart-wit tekeningen
de dagen door de week
uitgevlakte grijze meren
eenvoudig uitgebeeld…
Een kus voor het hart
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.606 Oké
Het duurt even
Dus heb maar geduld
De wens van je leven
Wordt spoedig vervuld
De vrijheid zal komen
Je handen zijn vrij
Doe wat je doen moet
Maak anderen blij
Een lach voor het leven
Een kus voor het hart
Voorkom dat de kleur van het leven wordt
Zwart
Het klinkt zo eenvoudig
't Is realiteit
De spirit van 't leven
Wil niemand toch…
Tofu-taart
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
677 Één hap en alles is voorbij
Een nieuwe wereld ontvouwt zich
In je herboren ogen
Twijfel overmeestert de ziel
Kaken weigeren zich te openen
Een traan vormt zich in het oog
Jezelf vergeven
Eenvoudige opdracht
doch moeilijk in uitvoering…
Opa wacht dus
netgedicht
2.0 met 14 stemmen
2.134 De uren zijn al lang geteld,
staan 'em alledaags voor ogen -
Hij poetst nu druk
zijn glans uit het antiek
en wat geleefd werd ligt tot eenvoud
ingedikt: zijn Gooise stoomtram
en huzaren, 't liefje dattie
trouwen moest. Z'n zwijgen
heeft geen nieuwe naam,
de schemer valt en binnenwaarts breekt
tochtstrip uit clivia's en kieren.…
De lente ingedaald
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
556 paardebloemengeel,
hyacinten geuren
zacht naar regen, wat
speurt in diepe voren,
gelaten na de winternacht,
sneeuwklokken luiden
jouw toekomst in, op -
gedragen aan de lentezegen,
verleiding van jasmijn,
verleidt de paarden
te ontbijten van het
bloementapijt, maalt
de kilte tot voorjaar,
van wei tot mei,laat
het ingedaalde licht
zich in eenvoud…
ontwaak
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
720 weglaten van poespas
sleetse rituelen
ontmasker wat zich verschuilt
oh jee
wie raakt mij aan
eenvoud en stilstaan
leef voort
mag ik even tussentijds komen
leven!…
Gelijk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
645 (Kees van Kooten (NRC Handelsblad 22 oktober 2010), naar aanleiding van de bundel Zo wordt U gelukkig: “Ik erger me aan critici die zeggen dat bepaalde poëzie te eenvoudig is.”)…
LANG NA ZAAITIJD
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
522 Aan het meer van Galilea
werd met eenvoud gesproken
over de akker der mensheid
vele halmen groeien snel
hebben een steen onder hun voet
krijgen nooit volle aren
hoe vaak heeft het rijpe koren
dat in goede aarde staat
bij zijn diepe wortelpunten
geen kleine kruimelkiezels
welke
de allerfijnste tastzin
een weinig onderdrukken
lichte belemmering…
avondwake
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
741 met de maan linksachter
door de avond heen geen zwarte gaten
slecht de zachtbeschenen weg langs
bermen knielend gras
ik was daar ook en zag de glans van kleine
vonken, op een waterrijke sleur
vol donkere hiaten
die sloot wist enkel wat daar voortbewoog
om in mezelf te praten koos ik
slechts een taal
die er, in diens eenvoud
niet…
Lust of onrust
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 hoe het rijst, gekrompen
tot eenvoud en zich kermend
ten hemel roepend zich richtend
tegen de wijzers van de klok
het lid, een heet hangijzer dat
onrust zaait en zich manifesteert
tot de pooier van de teelbal, geen weg terug
maar slechts bekrompenheid bij
het wegebbend tij
spreek niet van liefde als lust
de emotie is die tijdloos…
Verdrinken in nergens
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 gedachten sijpelen
door het toetsenbord
en zouden eenvoudig
kunnen worden weggevaagd
zodat een smetteloos wit vlak
zich voor mij uitstrekt.…
Fake
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
632 al ben jij in al jouw eenvoud
schijnbaar een meervoudig wezen
ja mijn vermoedens zijn stout
maar jij hebt geen tegendeel bewezen
je zwijgt nu in alle staten
anders was je altijd zo goed gebekt
iemand had je ineens de gaten
je bent ontmaskerd je bent gehackt…
Honingvlinders
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 De talmende rivier
heeft vriendschap gesloten
met onze familie op de oever
hier in het bommelland
honingvlinders fladderen
vlijtig boven het boomgaard gras
wolken werpen schaduw
op de wuivende kruinen
van de ooftbomen
we eten uit eenvoudige handen
want het is zomer in de boomgaard
en bijen zoemen rond blije kinderen
die buiten spelen…