669 resultaten.
Gekleurd verlangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
907 geel getinte toekomst
mistig, wazig en onbeschadigd
zul jij nooit échte liefde proeven
als zilver goud wordt en ik jou lees
voelt mijn lichaam de ijzige kou
van een beschadigd hart waar rood
door blauwe aderen warm samenvloeit
tot het smelt als een zwarte parel
gevonden in de schelp van het leven
uniek in haar soort proef jij hunker…
niet te beschrijven
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.945 Niet te beschrijven,
zo heerlijk puur,
die intense passie,
fonkelend vol vuur,
Die flikkering in je ogen,
de hunkering naar meer,
het vinden van herkenning,
onze harten slaan op en neer.
Dan glijden handen over elkander,
het andere lichaam reageert bekend,
onze tongen smelten ineen,
beminnen met intens veel temperament.…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 Een dichte wolk
van klamme mist
condenseert deels als
druppels in ragfijne
spinnenwebben,
plooit zich sloom,
als een vale kille deken,
benauwd beklemmend
om mijn oude, bange en
warm kloppende hart,
dat hunkerend en hoopvol
wacht op de doorbraak
van de eerste zonnestraal,
die mij keer op keer weer
nodigt door te gaan.…
Daar beneden,
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
622 Het zal mijn hart bedwingen,
de hunkering naar een tijd
die geil en zwanger was van
geuren van seringen maar door
onzekerheid verging tot as.…
Camoës
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.341 Hij vlood, wild hunkerend naar een groter lot
Alleen naar de pas opgerichte Staten.
Om zijn stilzwijgen en onzeker schot
Geminacht door kooplieden en soldaten,
Aan boord, in 't fort ten prooi aan 't plomp complot
Dat hij niet delgen kon, slechts macht'loos haten.…
Jouw hemel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
68 Jij ademde onwaarschijnlijkheid
dat idee vormde zich in mij
wie of wat jouw ogen zochten
bleef verborgen in schijnmomenten
tussen ons
Mijn hunkering leek op interesse
en dan die verbleekte twijfelavonden
gesprekjes die alles verborgen hielden
humeurstilte of gewenste afstand
jouw kamer schreeuwde om antwoorden
ik wilde de mist tussen…
lentekind
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.229 ik hunker naar de warmte
de kilte brengt riltekens
op lichaam en geest
de winter duurt nu al jaren
ik slik mijn gevoelens weg
om de verkilling niet te voelen
ondanks de slechtnieuwsberichten
het sarcastische schrijven dat de tijd
weer geen tijd voor me had
telkens opgeschoven worden naar later
het slot blijft vastgevroren
achter de…
Sterven van een lief konijn
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
1.189 Onze lieve schat ons zwart konijn
Met op zijn neus dat witte vlekje
Is bezig zijn laatste adem uit te blazen
Hoe erg kan het sterven voor haar zijn
Acht jaar heeft ze ons liefde gegeven
Uitgeteerd kijkt ze me smekend aan
Wil mij nog eens geen voer maar liefde geven
Ach lieve baas het is zowat met mij gedaan
Ik hunker naar je strelend aaien…
ontwapende soldaat
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.252 drijft
voorbij de uren vol glorie
het bespieden van de ander
het wachten op wat actie
en een blinkend streepje lint
na het schrijven van geschiedenis
mag hij eenzaam kwijnen
beurs van zijn attente bewakers
en weemoedig in het duister
het beeld van vrouw en kind oproepen
ergens in Verrewegland waar
zelfs de hond nog los loopt
de hunkering…
Liefde
hartenkreet
3.8 met 34 stemmen
2.322 Jij onbegrijpelijke liefde
Waarom hou ik zo van jou
Stuurloos willoos verloren
Mijn emoties in het nauw
Jij onbegrijpelijke liefde
Gevangen in jouw gevoel
Mijn hart loopt over smelt
Hunkerend lachend zwoel
Jij onbegrijpelijke liefde
Zomaar naar jou gedreven
Geen weg brengt me terug
Naar waar ik was gebleven
Jij onbegrijpelijke liefde…
Vers gevallen wit
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
801 robuuste kerk tekenen zich
scherp af tegen het volle maanlicht
de klokken mompelen koperkleurig,
hun gebronsde klanken klinken
dof, diep en wijds over stil land
elk van hun klanken markeert
scherp en helder de grenzen
van deze eindeloze stilte,
de stilte van de diepe midwinter,
van verlangen naar zachte voetstappen,
dat stille hunkeren…
Land van liefde
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.244 Vlieg op doorschijnende vleugels
naar het verborgen land
dat schittert
voorbij de weemoed
van je hart
Streel niet langer
de halmen
van je verdriet
de doornen
van vergane smart
die je pijnigden
eindeloos bitter
Hunker naar de plaats
waar vreugde zingt
de eeuwigheid danst
sluimerzacht
Wandel door de tuin
waar vogels albasten rozen…
Zelfacceptatie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
731 Ook al klopt men tegen de ramen,
ik ben te moe om mijn ogen te openen en waarom zou ik
ook, want ik schiet van beeld naar beeld, anoniem, maar
vol hunkerend leven. Ongezien, maar blij. Ik ben ik en
gelukkig niemand anders.…
Schaduwen zoeken licht...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
655 Met droevige, verlaten, zwart omrande, hunkerende ogen
wacht zij tot een nieuwe prooi blijft staan.
Zij kijkt hem diep, doordringend aan.
Zie haar, opnieuw, met opgeheven handen
wachtend, smachtend,
tot nieuw licht zal landen.
Om het vervolgens, ondankbaar
maar gretig..geheel..op te laten branden.…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.032 Los van verstikkende beperking,
gevuld van 'n gelukzalig moment;
hunkerend naar 'n totale verwerking
in 'n alomvattende rust,zo broos,zo ongekend.
Het grote verlangen ,zo diep,en intens;
vol van algehele zuiverheid,
zal zich volharden als een gekoesterde wens,
vervuld van hoop en intensiteit.…
wat zij nog weet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 wat zij nog weet van het begin
is de huivering van licht
die een zachte wiekslag brengt
waarmee de nacht wordt verjaagd
wat zij nog weet van de nacht
is een hunkering naar kleur
die de dreiging van stilte
draaglijk maakt
wat zij nog weet van kleur
is de verandering van seizoenen
en nuances in het spel
van sneeuw en clair-obscur
wat…
melodie in dubio
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
573 terwijl de dwarsfluit dwarrelt
treurt de cello laag in largo
in haar hoofd ineens weer
de bijna vergeten klanken
die nostalgisch schrijnend
vergeten beelden oproepen
stenen vormen in haar hart
de melodie blijft maar hinken
tussen twee toonhoogtes
hunkerend wachtend
op woorden die passen
om een lied te vormen
rond vreugde en verdriet…
Consolatio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Brandt in mijn hunkerend zuchten
dit licht een vooruitzicht, een weten,
dat telkens het voorjaar weer wint.…
treurwilg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 ik zag hoe zeven kunsten bij je laving zochten:
er waren nieuwe kerven in je stam
na elk voorbijgaan
ik zag je takken treurig naar het water buigen
gordijn van hunkering en hoop
waarin alleen de wind verstrengeld bleef
ik zat te wachten, op een steen,
wat verder
ik heb je droefheid niet verkracht
mijn naam niet in je bast gekerfd…
Allen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.843 Misschien worden wij mensen almaar ouder
uit ingebouwde hunkering om heel de soort
te ontmoeten. Misschien is inmiddels gemiddeld 80
worden hier een vergeefse, absurde poging om
eigenlijk de leeftijd van 260 te bereiken, nodig om als enkeling
heel de mensheid te kunnen groeten, gerekend één seconde per
handdruk – oogopslag.…
Omdat het glas je zo verwende
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
649 glanzen van je ogen
je amicale stem verried dat je
je thuis al aardig vol had laten lopen
je zocht de drukte van de bar
mensen die je kende de drankjes
gingen af en aan de stemming steeg
omdat het glas je zo verwende
je deed het goed je baan
je huis en echtgenoot
er was niets aan de hand
maar voor jezelf was je dood
dagen vol met hunkering…
Vervlogen tijden...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
631 Hunkeren naar vervlogen tijden,
waar alles veel simpeler was,
wanneer je iemand ontmoette
spontaan samen verder
gedachteloos.
Mijn ziel voelt, wijst mijn weg
in de mooiste toevalligheden,
de wonderen van het leven,
toch ieder gedwongen weer op zichzelf,
vervlogen tijden...
die achter de horizon stil verdwijnt.…
wat zij nog weet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 wat zij nog weet van het begin
is de huivering van licht
die een zachte wiekslag brengt
waarmee de nacht wordt verjaagsd
wat zij nog weet van de nacht
is haar hunkering naar kleur
die de dreiging van stilte
draaglijk maakt
wat zij nog weet van kleur
is de verandering van seizoenen
en nuances in het spel
van clair-obscur
wat zij nog…
ik zie je strelend knijpen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.498 ik zie je staan
een pittig ding in
elegante hunkering
om keihard toe te slaan
je kijkt de tegenstandster
aan, ziet twijfels in bewegen
je weet de slagen zo te geven
dat ook haar schaduw ze laat gaan
je pakt de bal
ik zie je strelend knijpen
in die hardheid zou je willen
bijten, je ogen proeven hem nu al
je ranke lijf slaat hoger op…
het kleine jochie uit mijn dromen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.447 handen schreven
je een welkom toe
ik was op zoek en jij
passeerde me heel even
je draalde en keek om
een glimlach en herkenning
in de regels op papier
was je maar hier dansten
de zinnen, het was al zo
vertrouwd, we konden niet
meer aan iets nieuws beginnen
je gaf mij handen
in een opening naar jou
ik zag een mooie vrouw
haar hunkering…
Passende emotie
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.547 Lijven hunkerend naar elkaar,
laten weer voelen het mooie leven.
Spanning doet zweten,
klamme handen trillen...
stemmen in mn hoofd,
willen het genot doen gillen.
Het donkere weer licht gegeven,
door ogen die stralen.
Het gebluste verlangen,
blijft zich in gedachten herhalen.…
Nadat je wegging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.556 (Golvende roes vermengt het zicht)
Laat haar even niet ademen
stop functies
ontsnapping naar boven
hoger suist enkel emotie
schaduw in alfa
kennis in bèta
Laat achter de mijmering
hunkering
naar het volgende gestolen moment.…
Herfst en Hoop
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
831 De herfst verliest haar
bladeren aan de winter,
vergeefs hunkeren ze nog
naar een laatste geborgenheid.
Zachtjes zucht het gras
om zoveel verloren warmte
en weent het talloze dauwdruppels
in een verkild ontwaken .…
het musje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.607 het lege mussennest in de laurieren
moest optimaal van hogerhand gevuld
een hemelvogel rein in hart en nieren
van erfsmet vrij heeft Rome ons onthuld
die beelden sneed van joachim en anna
deed amos kurzweil dieper mediteren
het hunkeren zag hij vervuld het manna
dat de zwarte dame weet te keren
eens viel mijn musje van het dak geschrokken…
Naamloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
788 Het blijft een open brief
Waarom gieten we verzen in een mal van gips
met de ijdele hunker om later ook nog
de versteende vrucht na te proeven
het sap, de schil versneden op de tong
Waarom schenden we ons gebit
aan de blanke pit
We verzegelen het bericht
noemen het een gedicht
Opgerold perkament in een koker gepropt
een Save Our Souls…