1594 resultaten.
Als ik was
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
689 jij legde de schaduw
naast het smalle pad
terwijl de wereld was verlaten
al ver voor het komen van de nacht
aan de bosrand
met een handvol bladeren
trad een voorzichtige eik
nog nabij om zo oud
de gebroken herinneringen
in het sterven te verjagen
wil je niet in de zon gaan staan
vroeg jij
want de zon draagt niet jou
maar jij draagt…
tristesse
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
721 hij is de aanfluiting
van een goed humeur
zijn lip lepelt
de kleinste oneffenheid van de vloer
die daar ligt, op de loer
voor elke gelegenheid
hem een bobbel onderweg te zijn
in zijn nabijheid
alom ter tijd
bloeden alle bloemen
strómen de blaadjes
om enkel te verwelken
in zijn eenzaam paradijs
van sip en neergeslagen
hij is de triestheid…
Jouw voetspoor
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.310 De zon maakt lente in mijn hart en dag:
je bent nabij,
ik zie wat jij ook zag...…
naderingen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
521 wisten nog geen namen, we
waren beschouwelijk weliswaar
maar onwetend van de
verscholen weg die voor ons lag
onbekend met alle treden te gaan
wentelend om verharde ondergrond
dat het niet van een leien dakje
zou gaan was geen verrassing
om dorp en land, in stenen steden
langs uiteinden van zee en duin
we verbleven in elkaars nabijheid…
Zoeken, twijfelen en vragen...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.100 Zoeken, twijfelen en vragen,
door de liefde toch gedragen
durf ik weer op pad te gaan;
ook al blijft er duister staan,
ook al blijft er duister staan,
en het vragen onvoldaan;
leven moet bestendig groeien,
in de lente weer ontbloeien
in de lente weer ontbloeien,
als het water verder vloeien
door nabijheid warmte geven
en zó zin en hoop…
Zinkend schip
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.490 Is de redding toch nabij?
Wordt het gat gedicht?
Het water staat al tot mijn dij,
Er zal een wonder moeten worden verricht.…
Opent deuren in verschil
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 in een machtig waaien
jagen witte wolken
vol mystiek voorbij
de zwarte zijn
veel aardser en brengen
de magie nabij
het is de oude strijd
tussen goed en kwaad die nu
naar licht en donker overslaat
heksen en het hellevuur
tegen roependen in de woestijn
zal dit elixer ooit de hemel zijn
zelfs het verscheiden
opent deuren in verschil…
wie heeft mij ooit zo liefgehad
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
716 is ooit voor mij een vers geschreven
het verstild verdriet in mijn ogen gelezen
het verlammend verlangen een plek gegeven
breekbaar weerspiegeld mijn diepste wezen
wie heeft mij ooit zo liefgehad
dat hij dit rust'loos hart toch volgen wilde
mijn voetjes in een vers gevat
met liefde al mijn wonden streelde
ooit zal hij mij dan zo nabij zijn…
De heer is mijn herder
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.137 De heer is mijn herder
Hij waakt over mij
Geeft mij elke dag hoop en zegen
Wanneer ik slaap
Voel ik zijn aanwezigheid nabij
Ik weet dat hij er altijd is
Hij leidt mij langs het goede pad
Zijn stok is mijn straf
Hij spreekt tot mij in vreemde talen
Ik onderwerp mij aan zijn gezag
In ’t hart van mijn hoeve
Zal ik hem gehoorzamen en laven…
Breekpunt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Het einde van mezelf, nabij.
Vanaf nu, niet meer vrij.
Mezelf op slot zetten in de waanzin die dit leven heet.…
de strijd der liefde
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.208 Hoor daar de trommelslag, het einde is nabij.
De strijd der liefde, ik geef mij over.. het is voorbij.
Moe gestreden kies ik het hazepad.
beiden geleden, beiden genoeg gehad.
Uitgestreden met de dolk in mijn hart bloed ik van verdriet.
Naar adem snakkend, maar vergeten kan ik je niet.
Onze legers streden naar gezamenlijk doel.…
Schaduwstilte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 Met jouw ademtocht in werkelijkheid
vertrek je zorgelijk uit mijn zongebied
om het schaduwland te betrekken
innemend door dappere drift
in mijn dromen vertolk jij stilte
van afscheid nabij de landsgrenzen
tegen de horizon herschreven
niet uit te wissen in bezinning
door de ruimte van jouw eenvoudige komaf
laat jij de schaduwstilte zwijgen…
ZIN!
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.040 Van onder
Mijn huid
Borrelt het
Langzaam op
Als zijnde
Een magneet
En ik
Ik reageer
Zonder het
Te weten
Te bedenken
Te willen
Het is
Chemie of
Een klik
Magnetisch veld
Nabijheid
Vergroot de
Spanning tussen
Twee velden, ons
Klein verlangen
Gaat over in
Stille hunkering
Doet zeer
Een zoete smart
Verwelkom ik
Ik blijf…
Scheveningen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
902 In de nabije verte,
hoor een jongetje snikken,
Hij is zijn moeder even kwijt.
Dat kleine mannetje, dat ben ik.
Zestig jaren zijn nooit vergleden.
Ik zoek in mijn herinneringen,
en vind mijn moeder terug.
In het decor van zee en meeuwen.
Hier, vandaag, aan het strand,
van Scheveningen.…
Cabin Fever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Dierlijke spanning,
de fysieke nabijheid
is onoverbrugbaar
zonder te klauwen.
Onmacht regeert,
frustratie volgt,
woede verdooft;
ik wil vluchten.
Weg van hier,
van jij, van ons, van mij;
maar de muren grijnzen
pijnlijk grimmig.
De spiegel schrikt,
een lach klinkt
laatdunkend;
er knapt iets.…
De levensverwachting bijgesteld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 ik adem mijn eigenwaarde
in een bos waar ik de bomen
met de holen van de virus voglen
in de corona nevel niet kan zien
en zuig mijn longen vol
met 't licht de adem van zuiverheid
vol van poëzie dat mij uitdrijft
naar degene zonder uitzicht
op genezing waar ik de kleuren
van leven en hoop voor schilder
om je te troosten nabij te zijn
in je…
het gras groent sneller
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
957 ik bied je nu
mijn bloemenwei
het voorjaar is nabij
ja, eindelijk vorstvrij
het gras groent sneller
in het bloeien, laat het
zaad door zomerdroogte
niet nogmaals verschroeien
kom mijn korenbloem
je ogen zijn blauwgroen
spikkeltjes om in te struinen
een lentezon om je te bruinen
laat de wereld wijsheid weten
in samen kindzijn kun…
Sanseveria hotel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
725 De wereld is van de Sanseveria
maanlicht over verdwaalde stad
jij bent het fraaie droomgezicht
nabij het naaktstrand van de blote ziel
er is onvoorwaardelijke groei
achter jouw schuilend duin
klinkt het droomlied van de liefde
jij bent adem van mijn fantasie
kamerplant in een hotel
eerste kus op het gelaat
tongen van dames groeien…
een schildering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 de lucht boven
de kleine haven
bezwangerd met
tranen en blauwe
slierten verlangen
en altijd daar beneden
de drentelende mensen
die naar verre witte
zeilen en hun
vuurtoren turen
altijd zijn er de
scharrelende mensen
nabij de grijze
hoekige blokken
van basalt
de ouden mijmeren op
verweerde groene banken
en altijd kleine…
De illusie
netgedicht
5.0 met 74 stemmen
484 en toen ging
het licht uit
sprong ik
vooruit
zonder
dubbele bodem
wel met
wanden dichtbij
voor de illusie
dat ik gleed
de vaart
was voor mij
die afgelegde
massa registreerde
maar het eind
kwam niet nabij
bodemloos
snakte ik naar
info zonder
enig houvast
ik wachtte op
confrontatie
om te bevestigen
dat ik ergens was…
Smachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
321 Zij staarde in de verre leegte,
Ontging nabij haar wachtte,
Zeer naar aandacht smachtte.
Tijd verstreek zonder zij ’t merkte,
Wijl ’t smachtend verlangen sterkte,
Zonder dat het haar aandacht kreeg.
Zo gingen al vele jaren voorbij,
Smachten langzaamaan vliedt,
Maar haar aandacht gaf zij niet.…
DICHTHEID EN RUIMTE
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
228 Onder knoestige bomen
over het kronkeldijkje
aan de bosrand lopen
de nabije wijdte zien
eindeloos moerassig grasland
vol blinkende poelen
drenkt verspreide peppels
en een rij grote wilgen
met hoog opgestoken vingers
die gezamenlijk vragen
hier wil de tijd terug gaan
Goudeneeuwse schilders roepen
om hun herboren kwasten
driftig…
verzoenbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
228 verzoenbaar is de nabijheid
dus omarm het heden
zonder angst
en houd de verbinding met jezelf
hoog boven
de vaste grond van instemming
derhalve
als hij droge ogen houdt
alle haattaal inslikken kan
vergeet hij graag haar kille stem
die bovenal
zijn welzijn vergalde
zonder iets wat zij niet kwijt is
of al hij gaf
omdat het…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 Het water is koud en de winter nabij,
maar angst voor het donker, dat hoort er niet bij.
Hij vaart met zijn borst vooruit door het riet,
bang voor de winter? Nee, dat is hij niet.
Al vallen de blaadjes nu ook van het hout,
het is die tederheid die je warm houdt.…
De ziele betracht de nabijheid Gods
poëzie
4.2 met 22 stemmen
4.704 Ik meende ook: de Godheid woonde verre,
In ene troon, hoog boven maan en sterre,
En hefte menigmaal mijn oog
Met diep verzuchten naar omhoog.
Maar toen Gij U beliefde te openbaren,
Toen zag ik niets van boven nedervaren,
Maar in de grond van mijn gemoed,
Daar werd het liefelijk en zoet.
Daar kwaamt Gij uit de diepten uitwaarts dringen
En…
In vervoering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 Uitgedrukt voor elk
als ware toonkunstenaar
kleur je het leven
Wanneer voor zonsopgang je
vrije klanken zich voortplanten in de open lucht
waar ze me rust en ontspanning geven op hetzelfde moment
wekken ze allerlei emoties en gevoelens op; een ontwakend sentiment nabij.…
Als de dag van toen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 De herfst doet zijn intrede die me zal
dragen op vleugels naar een wereld vol verrassingen
waarin ik langzaam naar binnen keer in mezelf maar elke keer weer met
een fantastisch gevoel op kleine – en mooie dingen die mij gelukkig maken; een raken nabij.…
Wegkijkende ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
231 Niet slechts de ander, niet slechts de tijd,
maar het vertrouwen
geen herkenning nabij.
Zo blijft soms, na het laatste woord,
een stilte die nog lange tijd voortspoort.
Geen afscheid dat een einde bracht,
maar wegkijkende ogen
in een blijvende nacht.…
Bang!
snelsonnet
2.5 met 14 stemmen
1.533 Kwam ik thuis - vermoeide ledematen -
Bleek moeder aarde helemaal intact
Ze was niet door een proefneming verzwakt
De nachtelijke hemel droeg geen gaten
Ik was not amused: de oerknal hield zich koest
Zodat er snel een vers geschreven moest…
Kringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
893 De slotakkoorden spelen
het einde is nabij
als ik mijn armen uitstrekt
raast het zwart voorbij
Het water kabbelt verder
de zon schijnt in een plas
alles zal verdwijnen
De kringloop van wat was.…