1569 resultaten.
frisdrank
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.631 ik wil het niet koud hebben
en toch vallen de bladeren
richting herfst, valt de winter
in perfecte vlokken
ik ervaar ongenadig
het maagdelijk wit op de velden
het donkere ijs dat zegt
dat het veilig is om op te staan
maar elk jaar weer
hunker ik naar die onverwachte
zwoele lente-ochtend
te warm voor de tijd van het jaar
op zo'n dag…
Communiniets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Spraak en schrift op goud gewogen,
laten letters ‘leven’ schrijven
op onverschillig dood papier,
met onder regels, achter zinnen,
vermoeden van beweging, richting,
liefde, lust en last.…
Seizoensslaaf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 De laatste vlinder
bezoekt een late bloem
om daarna te sterven
in de noordenwind
vogels volgen hun kompas
richting warmer zuid
het blad vlucht van de boom
maar komt niet ver
tenzij gedragen door de wind
de egels zoeken een plek
om zich langdurig op te rollen
en ik
onder protest leg ik me neer
bij nog meer donker
steeds meer kou
als…
Zelfverwijt
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.058 Je leeft nu in vertraagde beelden
geheel ontvlogen aan de tijd
waar eens je zachte handen streelden
ben ik gevoel voor richting kwijt
bij het begaan van alle wegen
verdwaal ik op de huid van spijt
aan elke zekerheid ontstegen
verpoteld binnen zelfverwijt
in mistflarden van minnestreken
ben ik op jou blind gevaren
wil wachten tot mijn ogen…
Het heden stroomt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.140 het leven
ik vind het toch
hoopvol golft het in mij
als een geschenk komt het voorbij
wat eens was, zal ik,
wil ik niet vergeten
het verleden hangt
als een amulet, een juweel
op het midden van mijn hart
het rust in verknochtheid
het heden stroomt
vol dynamiek en euforie
mijn levensader nipt
vraagt en ontvangt
vindt de richting…
bij het vallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 De zon zakt
de nacht valt
je moet alweer
op pad
De maan staat hoog
de muziek roept
je was al zolang
je richting zoek
Niemand weet waar
wij heen gaan
niemand weet waar
wij zijn
Maar wij behoren
tot de stad
Wij behoren tot
de nacht
lopen in het duister
tot de zon weer naar
ons lacht…
Dichtershart
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
863 Het was, altijd al zo: voorbestemd richting
nieuwe tijd
om onderdrukte onbewuste bewuste
krachten expressief te uiten
in dichterlijk smartelijk gedachte: onverklaarbaar!…
Koude
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Alles stroomt nog in één richting
wanneer houdt dat nu eens op?
Ja, inderdaad, misschien niet eerder
dan met de hele wereld op zijn kop!…
Stukjes lichtgewicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
436 ik zie pluizen
langs de huizen
omhoog zweven
stukjes lichtgewicht
die op warme wind
hun leven richting geven
ver van blad en tak
waar lente hen tot bloei
en vruchten bracht
in deze miljoenendans
heeft slechts een enkeling
de kans om op te groeien
zij heeft tijd en plaats
goed uitgepluisd om ooit
van droom tot boom te komen…
de dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 die geen sporen nalaat, de regels tussen het
wit niet met letters vult, het rangeerterrein
niet halogeen verlicht, geen richting aan chaos
toedicht, het ijzer niet laat glimmen, die taal
in brieven verstopt, treinen in hun spoorwegen,
reizigers in aankomst en water aan vissen voert,
die dag cijfert zich weg, zonder omhaal, wisselt
het heden…
Bijgedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 hem te missen
hem stevig en voorzichtig
tegen mij aan te drukken
hem zich over laten geven
aan mijn handen
aan het zalige alles
hem ook lezend
voelen en laten voelen
dat we intieme vrienden zijn
Woorden zijn niets
als ze niet raken
Een aanraking is niets
geen intimiteit
zonder gedachte
Gedachten zijn kanalen
die aan ons leven richting…
Het grijze
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 ik heb het
grijze opgezocht
om mijn kleurloos
leven wat meer
inhoud te geven
me opengesteld
voor alle sferen
en stemmingen
om andere tracés
te proberen
tussen wit en
zwart kende ik
de contrasten
in grijs voelde
het wat onzijdig
zonder richting
en houvast gleed
ik weg in naamloos
zonder evenbeeld
ik bleek te week
en verdronk…
lief, onze rotatieas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
153 mag behouden
en herleven telkens onze liefde
op het rotatievlak van “ het is zoals het is
want anders was het wel anders geweest
‘ want liefde is niet het samenvallen van
twee levens, maar het telkens opnieuw
ontmoeten van elkaar, waar onze
verschillende richtingen elkaar kruisen ‘…
Analogie Amoureuse
snelsonnet
4.8 met 4 stemmen
734 De sonde was al uit het zicht verdwenen,
En leek vanaf de aarde wel defect,
Maar op de juiste tijd is zij gewekt,
Toen zij weer zacht door zonlicht werd beschenen.
Zo is het, lief, ook steeds bij ons gegaan;
Pas als ik bij je ben, ga ik weer aan.…
In het groene gras…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Er was eens een jong meisje
een zeer naïef kind
dat geloofde in de liefde
als stille belofte in de wind.
Bleef zij geduldig wachten
dichtbij haar moeders zij
maar er reed nimmer
een knappe vent voorbij.
Een rijke ouwe kerel
vroeg haar met zich mee
en zij kwam zelfs in verleiding
tot haar moeder riep: nee!
Toen er een prins langsreed…
Misleid dor de fluisterende stemmen van de wind.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
796 misleid
door de razende wind
die fluistert
in mijn oor
dat ik alles
écht alles
verkeerd doe
dat duivels
goed zijn
en engeltjes
slecht zijn
ik geloof het niet…
gevangen
in de handen
van de koude en razende wind
die van
alle richtingen vandaan komen…
ingesloten
in mijn gedachten
lijken
vuurrode ogen
mij aan te kijken…
alleen…
Stoel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.005 De versleten rand
waartegen jouw benen
schuurden
bij het verzitten
De kale plekken
op de leuning
waar jouw hand
de bediening omklemde
De losse stof
op de zitting
van het draaien
in je slaap
Ik haatte die stoel
waarin jij zelfs je laatste adem
richting de tv zuchtte
Tussen de kussens
vind ik een paar muntjes
en ik glimlach…
Ik kom pas .....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.055 Ogen schieten raak
onrustige gebaren
verraden bewogen
zinnen verwaaid in
beleefde uren
Ik kom pas los
in ons jij en ik
terwijl elk woord
geleefd verdriet
spreekt verpakt
in een geschenk
van het verleden
Nimmer was grijs
zo grauw, in gelopen
passen richting nu
waar noord het westen
niet meer draagt maar
loslaat in de wind…
De Preciezen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.231 Bidden hoeft heus niet op een kleed
Zelfs gaat het ook niet om de richting:
Als God of Allah het maar weet
En ruimtelijk gebed schenkt wel Verlichting!…
hora est
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
873 bij dag begint het:
de dood noemt zichzelf
het licht
alle andere namen
geven nog meer, verleiden
als ontelbare vingers
ik schrei tegen wind in; rood
met het wimperloze van liefde
verderop
laat onvervulde dromen
uit gedichten waaien, ook je stem
en alle stilte, zoveel trager
tijd verstrijkt
in de richting van het raam…
de hunkerman
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.516 gevoel voor eigen richting
van ’n liefdespad
dat was
waar ’t om ging
wat hij niet had
zijn tred
was onmatig
vast regelmatig
het zat vast
onder z’n pet
geluk hoe wel
gevoel was kwel
als niets hem
nader bracht
naar teder zacht
de hunker naar liefde
‘n averrechtse weg
hij dacht het is maf
dat het nu heldert
maar ik zet m’n pet…
Schuim in overslag
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
744 ik nam het water
golfde je zacht toe
je spatte schuim
in overslag en gaf
toen langzaam toe
je liet je gaan
en drijven op het
zout van vele tranen
we bleven samen toen
vloed het eb liet staan
hebben zon genoten
zagen boten buitengaats in
alle richtingen verdwijnen
stuurloos voelde ik
je helemaal de mijne…
Archeologische vondst
gedicht
3.8 met 19 stemmen
6.989 De arme man had blijkbaar
in een verkeerde richting gegraven
en was aldus op de laatste resten
van onze toekomst gestuit.
-------------------------------------------------
uit: 'De tijd hapert in de spiegel', 2000.…
Jaarwisseling
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
736 Niets heeft een bestemming
alles leeft in verbeelding
en in de wirwar van wegen
verdwalen alle richtingen.
Miljarden jaren stapelen op
in het zonlicht dat nu straalt
en de oliepan doet spetteren
bollen bakt met rozijnen.
Aan het eind van zo'n tijd
die geen enkele zin vond
ben ik maar een schijntje
een gillend keukenjoch.…
Moeder natuur
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
751 in de zee van jouw adem
probeer ik mijzelf te doorgronden
geboeid door de puzzel van het leven
laat ik de tijd rustig voorbij gaan
drijf verder op de golven van energie
in een gelijkluidend gevoel
op de wijze manier van moeder natuur
beïnvloed door de richting van stroming en wind
telkens wanneer ik diep adem haal
komen gedachten vrij……
Kreukelzone
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.514 Zon leek eeuwig
elke droom moest
hij steeds volgen
tot hij verdwaalde
steeds verder weg
in de eigen geest
die zij niet meer
kon of wilde volgen
dromen stopten abrupt
kreukherstellende fase
was kreukelzone geworden
te laat vandaag
in overbruggen
van de afstand
tussen haar planeet
en zijn vallende ster
die verder raast
richting…
Zoek doel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
1.042 schuif maat
schuif met je maat
over de epochen
meet de afstand
afgelegd
en schat wat komt
kleur sierlijk alle delen
van de regenboog
in het betoog
dat je zal houden
over dat wat was
tuur op je kompas
voor richting
in de tijd
en voed de hoop
op weer een nieuwe tijd
tot je kleuren verdoffen
en je weer met een griffel
de zaken wit…
de kluwen te ontknopen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
860 mezelf ga
bekijken begrijpen
wat er over is
problemen zijn
geschikt
verstrikt
in knopen tijd
rij na rij
de kluwen te ontknopen
de hete brei
er niet voor weg te lopen
leven met
losse draden
zet sporen
in de tijd
liefde pijn
mijn ervaring
geef ik als herinneringen
in bewaring
nu is het tijd
om einden aan te halen
en richting…
Koers
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
3.040 Dit veel te vroege einde
doet zoveel
pijn
niet langer dromen
van de toekomst
steeds groter groeien
van kind tot man
wat rest zijn slechts
herinneringen
aan jouw
zijn
en later,
later is zomaar
voorbij
troosteloos zoeken
naar een nieuwe weg
wijs jij ons de richting
krachtig als een ster
want soms Jesper
zijn wij de…
De overkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
936 daar ergens liggen
een niet te schatten afstand
verdwenen achter de mist
Turend in het grijs
lijkt alles ver weg
maar toch dichtbij
Gedempt klinken geluiden
een stem roept vervormd
onbekend toch bekend
Ik stap in de dichte nevel
onduidelijk nog hoe lang
deze vaagheid duren zal
Maar elke kleine stap
weer een stukje verder
richting…