5581 resultaten.
ALS JACK & ROSE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Maart, met vorst nog in de grond
En toch steek ik de loftrompet
Over het zanderige bed
Waarin jij eens je rustplaats vond
Ooit sloten wij een prachtverbond
Huwde jouw haiku mijn sonnet
Kwamen we samen in verzet
Tegen wat buiten ons bestond
Het strakke burgermansfatsoen
Kreeg op ons, vrijbuiters, geen vat
We bleven elkaar toegewijd
Straks…
Roos ontloken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
737 Als bij wonder ontlook een prachtige rode roos.…
witte roos
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
734 dag na dag
na jouw verlaten
verlies ik mij
in gelaten
vol woorden staan hun ogen
leeg is mijn blik
wanneer ik hen ontmoet
met hetzelfde gezicht
als ik…
Gele roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.254 (Blijk van waardering. Teken van vriendschap)
Zij is een zeer
aangename bries
die in korte tijd naar
een venijnige wervelwind
transformeert
Net als de lucht
maakt zij draaiende
bewegingen; als paar
dat al enige tijd intens
waar begeert
Voedt zij passie
Hoewel hij oprecht
volle teugen geniet
dartelt zij vrolijk zonder schroom…
Zwarte roos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 Zij is manipulatief
heeft invloed op mensen, zowel
positief als negatief
Naar de waarheid uitgelegd
spreekt zij halve. Vaker leugens
Waarheden om niet
*****
Tegelijkertijd is er
medelijden en veel verdriet
daar zij, zegt
zij, veel verdriet van vroeger
jaren nooit echt heel goed een plaats
heeft kunnen geven
****
Probleem echter…
Plaats van de roos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
438 Bladeren slingeren rond
in een ontzield dolen
over dooiende vorstgrond.
Gevallen van wakende bomen,
zoals zij gewoon zijn
jaarlijks naar beneden te komen.
Om op te gaan in massa zonder kleuren.
Zodat ooit een tengere stengel
zich verheft boven ontheemde laagte,
zich ontfermt over een zucht van aards treuren.…
Aroma van de roos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 in rozengeur verbonden, de bloem
open naar zon, wind en water
wortels stevig in de grond
voorbij de mist die pijn verhult van
doornen, onze gekwetste vleugelen
genezen in de zon, en jij
schetst een nieuw panorama die
groene velden laat zien voorbij de kim,
gedijen is het doel
we laten het gebeuren…
De laatste roos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
693 Ik keek nogmaals naar de bloemen die bloeien
in de herfst: ik zag een laatste roze roos opengaan.
Alsof het nooit anders had bestaan.
Liefde blijft over als sterkste herinnering.
Er was en er is altijd wel iets om voor te leven.
Telkens een nieuw gegeven in beleven en geven.…
rode roos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
539 Zij koos een rode roos
uit alle andere bloemen
omklemt hem met haar hand
tot rode druppels langzaam lopen
langs haar koele bleke hand
ze denkt zo sterk aan hen
dat ze de pijn niet voelt
de echte pijn zit dieper
achter een tranenwaas
van vele lagen dik
waar ben je nu
mijn hart is leeg
slechts gevuld
met weemoed
en verdriet…
Rosé met Desirée
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
627 Terug op de camping nam ze mij
mee naar haar krappe tent, waar
we drie flessen rosé dronken
om daarna dronken in elkanders
hunkerende armen te vallen.
'Ken je 'Desire' van U2, dat
hebben ze vast voor jou gemaakt!',
zei ik met dubbele tong en stotterend.
'Man, wat ben jij een sukkelaar, bazel
toch niet zo en kom me flink verwennen!…
De verwelkte roos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
5.288 Waarom verwelkt de roos zo ras?
Zei Jantje, och of 't anders was!
God wierd ook, dunkt me, meer geprezen,
Zo 't roosje langer bleef in wezen.
Al denkt ge, dat ge 't wel doorziet,
Mijn lieve Jan! het is zo niet.…
Roos van zelfbeschikking?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 wordt eenzijdig afgewogen
de geplukte oogst van een verre droom,
verdeling van gestolen buit, de heerser
zwaait met de scepter van geweld, levert
zich niet uit aan de moraal, maar deze
springtij is niet te stoppen en vertakt
de aarde zich in zieners ogen,
dodenakkers worden autonoom, een
aardse vrucht kent slechts een smaak, de
roos…
De bie en de roos.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.225 Een bietje vloog een roosje toe:
‘Lief bloemtje, kijk eens: blij te moe
Snel ik naar u op lichte vlerk,
Opdat ik aan mijn honig werk.’
‘Wees welkom, bietje, sprak de bloem;
Uw vlijt verdient, dat elk haar roem'.
Put uit mijn schoot al wat ge kunt:
Het is van harte u vergund.’
En zie, voor 't einde van de dag
Viel 't roosje neer…
Onze Roos
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
617 Laat mij uw vleugelslagen weder horen
en strijk ze zachtjes, teder door mijn ziel
wat liefde was gaat nimmermeer verloren
Laat mij uw vleugelslagen weder horen
en herinneringen worden opnieuw herboren
onze roos gaat mooier bloeien dan voordien
laat mij uw vleugelslagen weder horen
en strijk ze zachtjes, teder door mijn ziel…
De zwarte roos
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
646 Een roos die bloeit in de nacht
is droevig en zwart.
Haar hart is lelijk geschonden.
De ware weg der liefde
heeft zij nooit gevonden.
Haar blaadjes zijn heel diep gegroefd.
Geen bij, geen vlinder;
die haar sap heeft geproefd.
Door de morgen wordt zij nooit bedauwd
geen hand die haar zachtjes omvouwt.…
De naam van de Roos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Il nome della Rosa is
Umberto Eco's magnum opus
De naam klinkt als barokmuziek
Hij was auteur, mediëvist
En hooggeleerd in semiotiek
De hoofdfiguur schreef wat hij wist
En legde 't vast in een kroniek
In Noord-Italië trad hij
In de Benedictijner Orde
Als jong novice in een abdij
Aan de hand van 'n oude frater,
William…
Roos van Sharon
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
463 treurig is 't om te weten
dat ze het
al die tijd hebben geweten
maar ze deden er niets aan
lieten de vijand vrije baan
medogenloos debateren
om ons een lesje te leren
een lesje lawaai
zij wanen zich groot
in de naaktheid van de goot
mijn Heer heb ik gebeden
o hoop mijn lief
och roos van Sharon
hoog verheven
laat Uw zoete ochtendauw…
Wit was de roos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 Gelijk de rozen nog gesloten
tegen de kou van de nacht
Dromen voorzichtig bewegend
in hun passende dozen gezet
Zij kijken naar mij met
grote, ronde, sensuele ogen
als kortgerokte dames uit
een Japanse manga-strip
In de tuin loert en sluipt
een kat, meedogenloos
zingt een merel een lied
over het geheim van de roos…
Roos der rozen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
611 Mijn mooie Baccara roos, je doornen, mijn pijniging,
ootmoedig beken ik, ik heb je toch zo innig lief.
Druppels bloed in helder water, jij blijft me de baas,
jij alleen nu, schittert, mijn onvergetelijke troefaas.…
Er bloeit een roos...
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.324 Geen bloem is mooi genoeg
om aan jou te schenken
geen berg is hoog genoeg
om jouw lof te zingen
geen woord is lief genoeg
om aan jou te denken
geen zee is diep genoeg
om jou weer te vinden
Maar er bloeit een roos
enig in haar soort
die je alleen
in mijn hart kan vinden
en die door alle getijen
daar onverpoosd
in liefde blijft…
In het licht van een roos
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
529 Maar in een roos zie
ik hoe zachtheid nooit zwak is. Ze buigt voor de wind zonder te
breken, zonder te vluchten, en herinnert mij eraan dat kwetsbaarheid krachtig kan zijn.…
In het ritme van een roos
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
393 Een roos weet dat groei
niet een haastige beweging is maar een
wachten, een luisteren naar het eigen ritme. In dat wachten
herken ik de kracht van langzaam zijn, van trouw blijven aan mijn gevoel.
Het zachte rood in half
schaduw herinnert me eraan dat niet alles
tegelijk zichtbaar hoeft te zijn.…
De Roos die Bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Laat los — en zie: de roos bloeit juist in het loslaten,
in het vallen, in het opengaan zonder weerstand.
Wij zijn geen losse stemmen meer,
wij zijn één roos,
één gedicht,
één vuurrode bloei
die nooit meer sluit.
Pluk haar nu.…
Herfst-mijmering
poëzie
2.9 met 65 stemmen
5.630 Geen nachtegaal
Stemt, in haar taal,
Een zang, haar licht ten lof;
Haar adem derft,
Nu alles sterft,
De schoonste zangenstof.
De wind van 't noord,
Die alles moordt
Wat ons het zuiden bracht,
Voorspelt alom,
Met dof gebrom,
Des winters woeste kracht.…
Impressie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
694 Mijn hand
streelt het huis van Jacob Cats, ook al vond ik
zijn werk beneden peil. Hij was er toch maar.
Wij hoeven geen massa-psychose om te ontvluchten
aan onszelf. Wij drinken liever de ontwaakte
waanzin van de oprechte eenzaamheid en vrijheid.…
over de rand
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.344 met mijn tenen over de rand
kijk ik naar beneden
zoek een goede reden
voel me als een krant
met mijn tenen over de rand
zie ik honderd mieren lopen
ben ik zenuwen aan ‘t slopen
heb mezelf niet in de hand
met mijn tenen over de rand
dwing ik mij opzij te kijken
zal wel op een angsthaas lijken
val behoorlijk door de mand
met mijn tenen…
Moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 Moed
Hier is de aarde op zijn naaktst
zandhuid vol poriën en puisten
waarop scherven zonlicht glinsteren
tussen gestolde golven.
Over de dijk geklommen
stilstaan aan de rand
van je verlangen naar
doorwaadbare nieuwe wegen.
Bang voor de monsters uit de diepte
die met hun slurpgeluiden
aan heel je wezen trekken.
Je haast je terug…
kolkende waterstromen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.837 kolkende waterstromen
dansen onder de brug
lantaarntjes deinen op de wind
heb net een strijd verloren
de rode roos nog in mijn hand
godvergeten, het is balen
ze zag me staan en wist het
de deur werd dichtgeslagen
de dreun voel ik nog in me lijf
tranen van verdriet laat ik gaan
-de liefde van mijn leven-
heeft geen oren naar me
de rode roos…
......zag, dat het goed was.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.123 Daarop
als door een reuzenhand
suikerzoete molens
zacht in het gelid gezet:
rose; blauw; geel; groen;
rose; blauw; geel; groen...
Van rechts spiegelt
de wolkenloze hemel
tot aan de vijf roerloze sfinxen
die witglanzend
het achterland bewaken.
En tussen blauw-groen en spiegel door..…
Voor Jou, door jou
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
619 Mijn buik
vol van een
oceaan van
zware trage
golven
Liefde in mijn
lijf
wil stromen
traag door dalen van
groene bloedrode
hartstocht
Omvat naast jou
onze woorden van
vandaag
Schragen
onze lijven
samen
Bloeien als de
ontluikende roos
zacht rose als ons
vel
fel begeerde
tederheid
zo kwetsbaar
zo fragiel
ontsproten aan…