1493 resultaten.
Lieflijke loopjes
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
480 de lach
heeft jou
nooit verlaten
vaak schieten
tijdens het praten
de tonen omhoog
beginnen je ogen
te glanzen en
dansen je wangen
iets ingehouden
na een licht
proestend betoog
jouw lach
is als het golven
van de dag
in kleine rimpelingen
zie je lieflijke
loopjes beginnen
die zich krullend
vergroten om later
in rust te…
Haiku 4#1
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
500 .
---
31 april
De tuin schiet in bloei
moederlente spreidt haar vleugels
de sneeuwuil blijft thuis.
---
Vogel
Kwinkelerende
haiku gebouwd uit woorden
wiegend op de wind.…
Stoere vrienden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
409 Over de tong gaan en begluurd
worden door de mooiste meisjes
is het voordeel van jongens
die zich lachend opwerken
ten koste van de bekommernis
van hun voormalige vrienden
die het verraad niet begrijpen
en zich terugtrekken
in gekwetst verlangen
naar de vroegere intimiteit
(Sommige binken overdrijven
hun stoerheid, ze schieten
hun…
Zwarte gronden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
182 werpt de muren op
zoals een Griekse dichter
dat ooit perfect beschreef
in geen ontsnappen
aan de eenzaamheid
alleen alsmaar alleen
maar autisme is geen ziekte
het is iets anders zijn dan anders
wat vaak als normaal wordt gezien
ik werp geen blinde muren op
en sta open voor iedere waarheid
zolang het maar niet jouw leugen is
ik schiet…
GEVULD GEMOED...
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
137 wanneer de oude dichter uit
eigen werk voor wil dragen
schiet hij zo vaak vol
met een snik in zijn stem
en de traanbuis boordevol
gevuld met zware tranen
is de emotie hem de baas
wellicht is het beter dat hij
zich bij het schrijven houdt
want op het zo geduldige papier
komen zijn woorden het allerbeste
uit de verf en kiest hij daar…
Buiten slapen
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.069 Aan het zwerk
een zwerm vogels
meerkoetjes fluisteren
in het riet
de hitte hangt
in huis
buiten begint het
langzaam aan
te schemeren
een vleermuis
schiet
langs mijn hoofd
mijmerend nip ik
aan mijn glas
de langste dag alweer
verstreken
straks
valt de nacht
als een warme deken
om mij heen
ik geloof
dat ik vannacht
hier…
Stress
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.021 De beklemming
schiet als een pijl omhoog
bezet mijn borst en zenuwbanen
grijpt me bij mijn keel
Op volle toeren
jaagt mijn bonkend hart
snelle roffels
door mijn ribbenkast
Ik lijk bezeten
door een kwade geest
die zijn gif blijft spuiten
tot het toppunt is bereikt
Mijn hersenen zwoegen
antistoffen worden aangemaakt
ik kan weer vrij…
snoer hem de mond
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
877 snoer hem de mond
roept men van verre
hij is het niet waard
behandel hem als een hond
of schiet hem naar de sterren
gebruik je macht
om te onderdrukken
en sluit je geweten stevig af
met gezag zal het niet lukken
kortwiek hem als straf
eerst was hij welkom
werd luidkeels toegejuicht
echter het weer draaide
het volk morde:
ontneem…
Eenzaam
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.336 Van de bomen vallen bladeren,
De dagen schieten voorbij,
Maar gelukkig voel ik het voorjaar naderen,
Dat geeft me een gevoel, zo vrij.
De bladeren komen weer aan de bomen,
De vogels zingen weer hun lied,
Ik voel energie mijn lijf in stromen,
En voel hoe ik hier van geniet.…
Lieve Heer
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
969 Elkeen vraagt zijn herder hem te belonen
en schiet de anderen daarvoor kapot.
Waarom proberen we het deze keer
niet eens te stellen zonder Lieve Heer.…
De ladder danst niet meer
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.060 takken treuren kreunend
onder zwaarrijpend ooft
de vrijheid van de ladder
werd door twijgen geroofd
een distel schiet eenzelvig
langs ’t koeienpad omhoog
ten teken dat zich niemand
nog naar d’hoeve bewoog
waar dieren zijn verdwenen
en d’akker in hooi schoot
daar vond het wild t'rug leven
en de oude boer de dood…
Feestfles
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
722 Uit prachtig batik knipt je moeder
een sierlijk rank patroon
een strikje en een beetje poeder
maken jou mooi tot haar icoon
uit een feestfles schiet een kurk
tot ver over het water
je draagt de kleuren van haar jurk
als levensles voor later
je drinkt tot in de kleine uren
en verliest stilaan de greep
dat je dit eens moest bezuren
lezen…
Verloren Muze
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
535 Ik slenter somber zonder inspiratie op de pier
de zo vaak helende zee werkt niet mee, een
man met ‘n gezicht als ‘n donderwolk passeert,
alsof ik mezelf tegen kom en schiet in de lach
in mijn hoofd klinkt het lied ‘Stormy Weather’
ik draai me om, de pier is leeg er is niemand
heilig vuur brandt weer als ik huiswaarts keer…
Geaderd marmer ( Haiku’s )
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
703 De tijd schiet gaten
in het heelal, waardoor
de eindigheid schijnt.
Mensen hebben hun
parasols geplant, zon schijnt
op een halve bol.
Zon lekt over graven,
tekens van ontmoetingen,
geaderd in marmer.
Vermoeid licht rekt zich
in luie schaduw, herpakt
glazuren dagen.…
poollicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Als zoeklichten
schieten ze omhoog
aan de noordelijke
horizonboog.
Het is een geestenwereld
een strijd tussen
de krachten van de hemel.
Angstaanjagend.
Wanneer aurora
haar roodgloeiende ogen
opent,
voorteken van onheil,
want de hemel staat in brand.…
Onrust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 Kwinkslagen schieten flarden
in sluw geschapen luchtkastelen,
woorden ontlokken herinneringen
zomaar uit het niets, het blozen
van de aarde verbreekt in het
stille zwijgen van de maan, kan mijn
schaduw zo onrustbarend zijn?…
Lege nest
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.072 Het komt hard aan
Om te erkennen
In te zien
En toe te staan
Dat het nu stil wordt
Je zult moeten wennen
Dat je moederplicht
Nu is voldaan
Je kan ze nu
Niet veel meer helpen
Ze doen het zelf
Zoals het moet
Los van het nest
Gaan verder leven
Zelfstandig worden
Op eigen voet
Laat het los
Al is het moeilijk
Voel je je leeg
En schiet…
Verbanden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
500 bij binnenkomst struikel ik
over de eenzaamheid
die her en der verspreid ligt
aan de muur tikt de tijdloze
veroordeling van hen
nog immer voort
vage ideeën schieten wortel
klampen zich vast aan
dat wat al even was
door mufheid omarmd baan ik
me een weg naar een raam dat niet
vastgeroest in de sponning zit
om deze met een zwieper…
Laat de stilte je omgeven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Laat de stilte je omgeven
ook al maakt ze je soms bang;
proef haar zorg en tederheden
ook al duurt het soms heel lang
eer je in dat rijk kan wonen
en je blij wordt door haar kracht;
laat de vrede wortel schieten
nog verduisterd in de nacht.…
Dat nog geen vleugels had
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 als kleuren vervelen
vormen niet meer spelen
ligt chaos op de loer
dan volgen lijnen niet
hun natuurlijke baan
schieten uit in grillig gaan
vlakken contrasteren
gaan vloeken in het
samen uitproberen
een vonk ontbreekt
de magie is zoek
inspiratieloos het doek
en toch beweegt
er iets in het klad dat
nog geen vleugels had
in…
Onkruid wieden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Het groeit vanzelf,
Zo maar, in je gedachten
Schiet het zo maar de lucht in
Zonder dat er iets aan gedaan
Hoeft te worden -
En als je dan een tijdje
De boel de boel hebt gelaten,
En je de ongewenste gedachten
Hebt laten woekeren, dan wordt
Het gangpad in je bovenkamer
Weldra onbegaanbaar -
Hoog tijd om afscheid van ze
Te nemen…
Zomerbui
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Vertroebeld braakt de hemel verlossing,
opgelucht schieten regengeuren op:
de zomer wordt gereinigd.
Weer TROMGEROFFEL bij het vallen
van de guillotine, daar vloeit water.
Gedaan met de druk, hier is ‘t water.…
Als een schilderij van Vincent van Gogh
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 van alles tegelijk zien
een totaalbeeld vanaf hier
en daar en van boven en opzij
de wereld, mijn kamer
het veld vol zonnebloemen
in een vaas en nog een vaas
alles bij elkaar geplakt
tot fictieve gezichtspunten
die in elkaar overlopen
zoals mijn hersenen dat doen
met alles
dat de zenuwen meedogenloos
vanaf mijn ogen erin schieten…
LAIS CXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 Zijn nevels slierten lont doorheen het licht:
wat was verstijft, wat komt wordt kaars en luid
haar geuren schieten kuit in zijn gedicht.…
Hoofdballen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Scoren is doelgericht schieten.
Leven is als voetbal spelen.
Is standvastig wachten.
Is voetbalspel.
Als dichter kijk ik kalmpjes toe.
De ballen spelen in mijn hoofd.
Woorden zijn zoals ballen zijn.
Dichters zijn hoofdbalspelers.
Dichten is met woorden spelen.
Spelen van ons levensspel.
Is levenskunsten maken.…
Duister
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
216 Mijn taal schiet tekort,
Mijn woorden niet toereikend,
Wijl er te veel bij mij schort,
Blijft ik zie onbenoemd,
Blijft ik zie in nevelen gehuld,
Blijft niet-zijn verdoemd.…
Kindertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
252 Opeens is het kind er
Wij staan niet eens verbaasd
Het zindert in de rondrentuin
Het vliegt aan door een waterslang
Het danst in het eenzame bos
Wij zetten het op de kaart
Nestelen het in ons hart
Het zingt van de zee
Het slaapt met de wind
Merel van mos
Herinnering van wintersneeuw
Als de vissen onder de waterspiegel
Ze schieten weg…
volle maan
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
973 middernacht
kijken naar buiten
genieten van het
mooie licht
van de volle maan
flarden wolken
in allerlei vormen
schieten voorbij
kom weer tevoorschijn
volle maan
donkere contouren
doemen op
tuinen zwak verlicht
door het licht
van de volle maan
middernacht
de natuur in rust
en overal
mysterieus licht
van de volle maan…
voor vermiste solisten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
699 Ik heb me heel stil afgewend
maar niemand heeft door
dat ik met zingen gestopt ben
Een eenling in het koor
Er is niemand die naar me wijst
en roept: hij verdomt het
waarom doet de dirigent niets
schiet op, straks verstomt het
Ze zitten in hun nette jasjes
en vinden het een mooi gehoor
in de pauze doen ze hun plasjes
of staan voor de…
Kringloop van het leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
932 Zijn geweven huis
van ragfijne draden
glanzend veld van dauw
lijkt in het niets te zweven
Als een echt strateeg
geduldig wachtend
op de nietsvermoedende prooi
verstrikt in zijn weefsel
Waar de woeste trilling
door benarde vrijheidsstrijd
van wat zich daar gevangen zette
zijn schuilplaats bereikt
Schiet hij tevoorschijn
en verslindt…