503 resultaten.
Leven met oudere broer, zussen: moeilijk.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
935 Beatrix in “88 in een tv interview sprak
“het is moeilijk om met oude ouders te leven"
ik, Jan Jacob, bij de gratie van mijn bestaan 2020
“het is moeilijk met oudere zussen, broer te leven
want ergens blijven ze het altijd beter weten
en voelen ze zich ver boven je verheven
wat je ook doet, wat je ook presteert
altijd beter weten dan het jongere…
Prof.dr. Janus Hortus Botanicus (proza)
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
777 Wij verlangen ons hele leven naar de terugkeer
in dit aards paradijs; het vruchtwater van het verleden.
Toen de Schepper zei: er zij licht, was het met het geluk
afgelopen en worstelend kwamen we ter wereld.
Ik meen te moeten stellen, dat dit een slordigheidje
van de Schepper was.…
Waar heeft het me toe gebracht?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
673 Naar Hem terugkeren is een hele lange weg,
De eerste meter als een marathon niet afgelegd.
Ik mis U zo mijn hemelse Vader,
Ben een grote leugen zo voelt het vaker.
Waarom mij toen niet geroepen.
Ik was er klaar voor en dat was zo mooi geweest.
Gaan in geluk dat is geen afscheid maar een feest.…
Insomnia's strijder
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
528 stilte
tussen geluiden van de dood
alleen de echo van haar naam
V
Gerezen in het licht der maan
op d-day van een nieuwe zon
roept zij hem, IN SOM NIA
gebonden in een niet te duiden panoramisch vergezicht
van de zonen van Ra, de zon
VI
In weerkaatsing van iets wat
ooit was roept zij hem
'Nee, noem mijn naam niet meer
ik was de terugkeer…
mijn ex..
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.347 Jij verwond jezelf en mij van pijn,
Hoe kan ik de liefde laten terugkeren en dit doorbreken
Ik weet niet meer wat echt en onecht is
Dingen die daadwerkelijk kunnen gebeuren
Hoe kan ik de waarheid en het leugen achterhalen
Zwart en wit, dat zijn nog enkel jouw kleuren
Ik wil me niet met jouw binden
De gevolgen die daar weer uit voortvloeien…
Vanuit de hoogte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 Je draait een
half jaar om de aarde, een bijna-dood-
ervaring van jewelste, meer en meer
raak je bewust van je voorgeboortelijke-
en hiernamaalsbestaan, stel dat de
terugkeer mislukt, stel dat je artificiële
wonderwereldje ontploft, stel dat je een
hartaanval krijgt, zoveel stellingen
benauwen je vrolijke karakter, maar je
laat het aardse…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 1 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
307 Het is de echo van een val — letterlijk én figuurlijk — en het aarzelende begin van een terugkeer.
Dit is het verhaal van een man die sprong.
Niet om te vliegen, maar om te verdwijnen.
Die de diepte zocht om eindelijk stilte te vinden,
maar die — tegen zijn verwachting in — bleef.
Het is rauw. Het is eerlijk. Het doet pijn.…
Ook de voor het overleven strijdende , de kaalgeknipte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Ik zou willen dat ik je ooit kon zeggen dat nu zulke nep-heren
zoals 't Mengele ongedierte ook de nazaten nooit terugkeren.…
De toekomst van gisteren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
503 de definitieve nekslag van het gehate kabinet van Far Niente
of de afscheiding van de Schotten onder king Charles III,
of de terugkeer van de Britten in Brussel...
of een verijdelde moordaanslag op Macron...
en de mislukte ontsnapping van Trump uit Alcatraz...…
van haan tot haan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
809 president jimmy carter kozen
nog net niet dertig ben je
als de film in hollywood haar eeuwfeeest viert
maar gepasseerd al wel die grens
wanneer in athene niet spartacus
maar ajax de europa cup wint
binst het graceland van paul simon
zich het beste laat verkopen
veertig klokt het leven jou
waar na dertig jaar in hebron
yasser arafat zijn terugkeer…
Vechtend tegen (mijn) demonen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 Vechtend tegen (mijn) demonen
Het jaar 2024 ben ik door een Hell gegaan
Er emotioneel compleet alleen voorgestaan
Door je steeds terugkerende woorden
"Ik kan er emotioneel niet voor je zijn"
Het heeft me gebroken
En maakte me klein
Dwalend in het bos
Verslagen en verloren
Van alle hoop ontdaan
Wakkerde JIJ mijn innerlijke…
epilepsie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
835 Iedere keer, bij mijn terugkeer van weggeweest
ben ik als een klein kind zo bedeesd.
Helpende handen met goede bedoelingen,
maar frustrerend voor mij!
Ik heb het leven een andere dimensie moeten geven.…
het kind in het woud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Het kind wacht
geduldig/verlangend
op de terugkeer van haar broeders:
zij jagen: hun is bet woud
een speeltuin voor de driestheid
van bun harde speren:
die zij juichend planten in de zachte buik van de ree.
Reeds valt de avond, nog wacht het kind.
De eigen dagtaak is voorbij: het mandje bessen
en de korf met paddenstoelen zijn gevuld.…
ALLE DINGEN DIE GEBEUREN - nieuwe versie -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
439 --------------------
--------------------
Na de storm,
regen op het raam,
een straat geurt naar natte stenen,
een meeuw zweeft op het morgenlicht.
Een kat verkent behoedzaam
haar hernieuwde wereld:
een gebroken tak bloedt langzaam dood.
Altijd slaat ergens
een klok tien voor twaalf
een man kijkt naar buiten:
ziet de onstuitbare wil…
NAAR HET WIER VAN BOSPHORUS RUIKT MIJN PEN
netgedicht
4.4 met 42 stemmen
1.460 Ach, mocht ik ooit terugkeren
Eeuwen na die zwarte nacht,
Waarin ze jou tooiden met epauletten,
Ik zou je aanraken.
Zo aanraken
Dat ik mijn kindertijd terugneem.…
Paar punten waar je aan moet denken
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.392 Er zijn drie dingen in het leven die nooit zullen terugkeren: tijd, woorden, kansen.
Tijd is het meest kostbare wat we iemand kunnen geven, want de tijd die we iemand geven kunnen we nooit meer terugnemen, want de klok kunnen we niet meer terugdraaien, die tijd is vergeven.…
Maanloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
28 Buitenkomend zie ik de maan
in het kobaltblauwe, windstille zijn
ik voel een soort
zwoelte
om mij heen
zo'n vochtigheid die ervoor
zorgt dat een gedweilde vloer
je gevangen houdt op een stoel
om geen voetstappen te veroorzaken want
dan is al het werk voor niets geweest
de maan observeert mij
en niet andersom
vanavond kan ik er niet naar…
Uitvaart
poëzie
4.1 met 14 stemmen
6.655 t'Amsterdam 1645
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
* Hugo de Groot 1583- 1645
Na zijn terugkeer te Stockholm vroeg De Groot zijn ontslag en ging naar Duitsland. Hij leed schipbreuk op de kust van Pommeren en stierf, ten gevolge van de doorstane vermoeienissen, de 28ste augustus 1645 te Rostock.…
EMILY DICKINSON 593
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
750 huiselijkheid smukte zich op
Alsof een feest op handen was
Dat ieders instemming reeds had
De omslag naar de Rede
Heb ik niet kunnen duiden
Exact als bij de ziel, merkbaar
Versluierd door sacraal textiel
Het was verrukkelijk en dwaas
Een ramp gezond van geest te zijn
Waar was het middel voor de waas
Van drank en spijs als ambrozijn
Voor terugkeer…
COVID-DEMONSTRATIESTOET DOOR MIJN HAZENSTRAAT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
693 Ik herinner mij mijn vroegste straatoptreden
Ik zal 8 of 9 jaar zijn geweest
Had 6 weken kolonie achter de rug
Om aan te sterken op de Veluwe in Nunspeet
Als ik in bed lag fantaseerde ik van mijn terugkeer
Dan zou ik als Koningin Juliana zwaaien, wuiven naar het volk
Naar al de mensen op straat die mij opwachtte
Zal ik het doen, dacht ik, staande…
Het Duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 zon was uitgedoofd en de stervende sterren
Zwierven in d' eeuwige ruimte, van stralen beroofd,
En zonder doel; en de donkere ijzige aarde
Hing blind en zwart in de maanverlaten lucht;
De morgen kwam en ging - en bracht geen dag,
En de mensen, uit angst om verlaten te worden,
Vergaten hun passies en alle harten verkoelden
En baden om de terugkeer…
ZWART
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
192 Stiekem stopte ik het gif,
voelde mezelf terugkeren.
Het mocht niet,
ze konden me niet “aan”, ik ging te snel
Ambulance rukte me weg,
van kleine warme handjes
naar een onmenselijk hol.
Deuren als geweerschoten,
geen ontsnappen aan,
ondanks verwoede pogingen.
Vijf dagen thuis,
voordat ze haar wilde nemen.…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Ergens vergeet een blad dat het groen is,
als het zich laat dragen door de fluistering van herfst.
Het verlangt naar één laatste blik,
één zachte bevestiging van zijn bestaan,
voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen.
In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden,
als een traag vloeiend verhaal
dat de wintergrond met stille gaven zal…