2249 resultaten.
Afscheid
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
999 Een diep verlangen naar het eindige
kruipt traag en wenend
in dikke strepen
naar de stilte van het oneindige
In het vragen naar vergetelheid
kan de nacht mij vinden,
een vuistgroot op mijn kussen,
er ontbreekt enkel nog een afscheid
Sterfelijk vergruist de rand
van de dag nu voorgoed,
geluisterd en diep gedacht schrijf
ik de woorden…
a capella
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.570 dein ik solo mee
op ijle tegentonen
volg de lage echo’s
terug naar het koor
grijp het trage stokje
van de oude dirigent
loop ik over water
in een soepel ritme
van kabbelende stemmen
murmelende fluistermonden
tot ik eindelijk meezing
met de muziek in stemmen
nog net op tijd
voor het slotakkoord…
Winter in Sapporo
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
666 Het trage landschap
stroomt bleek langs mijn lichaam
ijzige bomen wringen hun
klauwen door de nevel
als wilden zij de loden wolken
openscheuren
één onbesneeuwde vogel splijt
ver boven mij de koude
eenzaam zwart in het
wit van de winter
door de mist van mijn adem
klinkt zijn schreeuw.…
vivaldi
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
978 gloria in d majeur
ijle meisjesstemmen
zweven in het koor van de
santa maria della pièta
het gloria beroert het publiek
vereert de rode priester
het bruisende venetie
hoort nauwelijks de ijle klanken
van het cum sancto spiritu
verdwijnend in de nevel
van de trage lagune…
Terug naar de bron
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
629 Snel stroomt het water
weg van de bron
neemt alles mee
vooral de druppels
vanaf het begin
Volg de stroming
tegendraads naar boven
dwars door de nevels
van de grote waterval
Traag stroomt het water
terug naar de bron
laat alles achter
behalve de druppels
vanaf het begin…
Geen levende ziel
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
866 en tóch sta ik weer op de brug
zie het diepe niet van de rivier
noch de vele zilverschubben die
zeewaarts zwemmen op haar rug
het zwalkend zwerk is koud en vaag
rillend doe ik mijn kraag omhoog
spreid mijn armen en zie mijzelf
wieken gelijk de raaf, oneindig traag…
geef
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
895 leef
als haar geluk
als een bloem
die de winter overleeft
het water
koud en bevroren
ontdooit
groeit
en daarna weer bloeit
teder groen
haar kwetsbare blaadjes
opent ze
traag
een licht brandend hart
als een vraag
middenin
haar leven
als mijn spiegelbeeld
in jou
zoek ik
vind ik
haar evenbeeld…
Identiteit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Valse hoop gevraagd
liefst op twee benen
gestrekte handen
vieren traag
de leidsels van het leven
meegegeven stilgelegd
geslecht door
gevierde handen
zonder teugels
zonder banden
een wanklank van
gehoorde oren
met geziene ogen
ademhalend door de neus
als velen door de mond
vergeet te spreken.…
De verte nevelde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 van de krijtstreep
tussen groen en blauw
kon ik weinig hoogte krijgen
de verte nevelde
in warm en koud
met trage ronding
de vleugels van mijn geest
kunnen de steen die op
mijn maag ligt niet meer dragen
nog twijfel ik
heb vragen die met
de dood geen antwoord krijgen
ik moet blijven
hoor ineens de meeuwen
en het teleurgestelde…
Fit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
506 We horen alarmerende berichten
Want de politie is bepaald niet fit
Te dik te traag en veel te weinig pit
Om nog een arrestatie te verrichten
De boeven vinden er ook niks meer an
Als oom agent ze niet meer pakken kan.
----
In politiekringen wordt gevreesd dat het merendeel van de agenten
kampt met een…
Zuiderzon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
970 Traag zoeken je vingers
het klavier van de accordeon
je huivert als verlangen klinkt
in de verweven tonen
die zingen wat jouw heimwee voelt
ik baad me in de melodie
waarvan de klank mijn stilte raakt
jouw zuiderzon verwarmt de kilte
schamper kleingeld
op de bodem van een doos
(Fotograaf Regine)…
Vliegende maan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.095 Seconden gaan traag,
zodat
niets blijkt te zijn wat lijkt,
zoals
de Blauwste Maandag.
Zoals vandaag.…
Vier ogen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
603 Vier ogen die vonken
op het eerste gezicht
genoeg olie op het vuur
om de uitslaande brand
niet meer te blussen
huid gloeit tegen huid
het koortsvuur tintelt
alles rilt van heet genot
vier ogen die lachen
terug blijven kijken
tot ze traag wegzakken
in een droomvolle
warme liefdesslaap…
Dagdeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 Slechts traag bewegend
omgeven door aarde duister
schimmen van onzekerheid
gehuld in vage nevel
genageld op één plek.…
Gebaar van begrijpen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
564 hij gaf me nog
een handjevol morgen
gisteren was al
door zijn vingers gegleden
lachte herinnering
uit omfloerste ogen
fluisterde traag
welk feest is het vandaag
met gebaar
van begrijpen
wist hij de echte
wereld te ontwijken
ik proefde angst
hoorde onzekerheid
nam hem bij de hand
maar zijn hart raakte ik kwijt…
betekenis
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
782 het is niet door de regen dat ik een huis bouw
rondom een rusteloze gedachte
noch door het vilten mos
- een trage stroom
die stenen streelt-
het is niet omwille van het gesuis
dat sluimert als een sombere wolk
tussen kale muren en verspilde tijd
het is om het geluk te vinden
-een gevleugelde liefdesdrift
geborgen in een onvergankelijk…
poëzie uit een fraai flesje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
955 uit piëteit voor de grote
Twentse dichter Willem Wilmink
nam ik een duveltje uit een doosje
schonk hem langzaam in en keek
vol verlangen naar de schuimkraag
liet hem dansen als vloeibare poëzie
over mijn tong langs m'n huig
naar de maag
daarna nogmaals in slow-motion
lekker traag...…
het vee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 geschaard aan een groene tafel
ver van wereldse roes
graast het vee traag
vertrouwd onder een hemel
die hen behoudt
het land waar ze zijn
gevoed met eendracht
van zware lijven
het vee kent geen haast
gras groeit als wolken glijden
ze bewaren het evenwicht
tussen beide.…
het oog gaat brandend onder
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
597 waar aan de Kim
de paarsblauwe hemel
vuurrood aan stukken scheurt
helicopterstrepen
verdeeldheid zaaien
drijft een schommelige zee
en in de verte schraapt er traag
nog een bootje langs de einder
op het zand van het strand
spelen licht en schaduw
hun schimmenspel
het oog gaat brandend onder
de kijker ook
en dan de zon…
opnieuw vliegt de engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 opnieuw vliegt de engel
vleugels zwaar beladen
met het slijk van aarde
klapwiekt hij traag
door angsten en pijn
dan daalt hij neer
vlak voor mijn voeten
blijft hij verbijsterd staan
en wist de sluier van
mijn aangezicht
in dat gezegende
ene moment
ontmoet ik in zijn ogen
mijn diepste
eenzaamheid
en ik schreeuw!…
Permafrost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Hoeven modderen traag
door een ontdooide bovenlaag.
Broeikasgas verandert
toendra in plas-dras.
Het gewei is ijdeltuiterij,
machismo zonder doel,
een zwemblaas een uitkomst
nu het land wordt overspoeld.
Kariboe, waar kan je nog naar toe?
Een leger muggen zuigt je leeg.…
Na sneeuwval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 De wereld
is zoveel anders
als sneeuw
haar bedekt
De wereld
is traag
en stil
na het sneeuwen
De wereld
stelt zich
de vraag:
waarom zo snel?
Waarom.....
deze dagelijkse overkill
aan doen, werken ons kapot
minder...het laten?
Van......
eeuwen sneeuwen
niets opgestoken?
niets geleerd?…
tegenwoorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
482 tegenwoordigheid van geest
verdwijnt in nevel
ontneemt aan het heden
wat ooit was
herinnering keert ten spijt
vervlecht in zielenvezel
wiens naam herkrast in hout
ont-ijst in glas
zonder tegenbericht
weerklinkt wederhoor vandaag
haperen praatgrage monden
tongen hun wisselwoorden traag…
met eigen ogen zien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 de solitaire
drijvende ijskoningin
glijdt verweesd
voorbij als een
traag stromende
haast slapende
rivier in haar
kielzog twee
kleine wezen
een uiteengevallen
afgebroken famile
laat oplosbare
sporen na
in het zwarte water
de mens kwam
met eigen ogen
zien hoe snel
het ijs smelt…
mijn leven...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
544 dat ik een
leven heb gehad
leed beitelt traag
de diepe rimpels
tot op vandaag
plezier en verdriet
liggen zo dicht bij elkaar
lachen en wenen bieden iets
een onvoorspelbaar... levenslied
want
in het leven
is het altijd
geven en nemen
alleen ongevoeligen
verstaan dit niet!…
LAIS CCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Het wou dat het twee armen had die traag
het in het omarmen konden zo dat
het stil in zich verdwijnen kon gestaag
en niet meer hoefde te beleven dat
liefde het hatelijk maakt en plat
en niets, niets meer heel laat van de dromen.
’t Wou dat het zo in een boek kon komen,
hun wedervaren niet geheel geslecht,
dat het zo als het bij haar kon komen…
Rivier onder de appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 Geef mij de brede, trage rivieren,
waar wilgen drinken in stille geuren,
de dijken zinloos, de stad doodstil,
winterlandschap met krakende heide, kil.
Ik kwam thuis, het was zacht voor de tijd,
tuinbank klaar onder de appelboom,
buurman spitte, nacht kroop uit de aarde,
blauw licht hing in takken, zoet en waard.…
Geschapen naar jouw evenbeeld
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.133 Liggend op mijn rug, starend naar de hemel
De vogels vliegen met de wolken mee
Trekken traag en loom aan me voorbij
De bladeren krullen om me heen
De bomen wiegen in de wind
Draai me langzaam op mijn zij
Ik aanschouw de helft van je gezicht
Nog kijkend naar de vogels en hun vlucht
Bedekt met de prachtigste herfstkleuren
Ik bewonder je schoonheid…
hou moed
gedicht
3.6 met 5 stemmen
6.798 eenzaamheid
te verdelen is over panda's draagt hij nu
traag de last van velen?…
Kleine dingen betekenen veel
netgedicht
2.5 met 42 stemmen
777 Als de fluisterende wind
met de bladeren speelt en ik stilsta om het
te zien gebeuren, voel ik hoe de wereld ademt, traag, vanzelf,
en hoe de breekbare, diepe stilte tussen twee geluiden mij optilt en draagt.
Mensen vragen me soms
waarom ik traag loop of blijf kijken naar niets.…