555 resultaten.
BOMBARDEMENT op ROTTERDAM
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
702 Een zonnige dag
een levendige grootse havenplaats
een warm kloppend mooi stadshart
dan... plotseling…
vliegtuigen in lagen
bommen die vallen
grenzen vervagen
een bombardement op Rotterdam
huizen in brand
scholen in brand
winkels in brand
kinderen verbrand
vrouwen verbrand
mannen verbrand
wegen verwoest
fabrieken verwoest…
't jaar
netgedicht
3.5 met 62 stemmen
16.991 diep snuivend
door het bos lopen
lentegeuren keuren
lentekleuren geuren
voorzichtig de knopen
van je jas losmaken
kijken hoe het gras groeit
samen luisteren
naar het kleine meisje
dat gevoelig is
voor ontluikend groen
zomersproeten tellen
op een verbrand gezicht
zus bedelven onder de zonnebrand
pa ingraven terwijl hij slaapt
twintig…
Lugh
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
756 Kan ik je ontmoeten
groeten
om te vertellen
als je vleugels verbranden
je gaat vervellen
verhalen vertellen
over diepte
die diepte
die jij ook ziet
maar ook al klinkt het simpel
ik ben een rimpel
op die oude rivier
maar mijn lichaam
is nog maar net hier
Kijk even verder
als de rest
zomaar een gezicht
een gil
bent u
ik bedoel
jij…
De dichtkunst als Stilte - dief
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
782 verdraagt de kilte niet
Ergens stolt het hart
de stenen rollen door het hoofd
vermorzelen ons met een streling,
met knokkels van een zachte hand
Mijn ogen dwalen af
naar het teken aan de wand
binnenskamers lijkt het veilig
maar de schijn sluipt in geniepigheid
Open het luik naar een nieuwe morgen
in dit kakofonische niemandsland
Verbrand…
Als het kalf verdronken is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.065 en dode kolibries
met dode futen en dode koolmeesjes
met dode kanaries en dode parkieten
met dode goudvinken en dode zwaluwen
met dode reigers en dode leeuweriken
met dode klevers en dode groenlings
met dode gaaien en dode grutto’s
zelfs met dode kippen en dode kalkoenen
hebben we de put grondig gedempt
we hebben ze geplukt, geslacht, verbrand…
Geluk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
333 De geur van verbrand vlees
zit nog in mijn jas.
Ik stap uit,
sluit de deur met een zware klap
en zak in de stilte als in een diep bed.
Het is niet weg.
Het is er nooit gekomen.…
Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
poëzie
4.2 met 10 stemmen
5.036 "Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
als zilveren gewei, en 't stuifmeel der planeten
over de melkweg blies en in de maan gezeten
langs 't grondeloze blauw der zomernachten voer,
ik ben beroofd en leeg, mijn schepen zijn verbrand,
mijn stem verloor haar gloed en vindt geen weerklank meer
in 't dode firmament, niets dan…
Meer van Geluk
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
936 hadden
hadden nooit genoeg gekregen
en zij die het steeds ontbeerden
stierven weerloos in beklag
Daar moest hij steeds weer aan denken
bij het stillen van de meren
waar geluk dat er in rond dreef
niets meer dan het water was
Voor de koningen een plas
om er hun rijk mee te markeren
voor de kardinaal een graal
waarin de duivel werd verbrand…
Complex
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.840 Ze zou
maar verbranden. Ik moet mijn kop houden,
het kleine eren en oosterse schoonheden
voorgoed vergeten. Heb mijn lidmaatschap
al teruggetrokken. Toch, wreed lot, blijf
ik hopen, want mijn rebellie is grenzeloos:
Oioi, dat poesje!…
Aalmoes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Aan de rand van afstand
Voorbij de afgrond van jeugd
Waar onafgerond
Overduidelijk onkruid wordt verbrand
Het decor voor vergane deugd
Ziel zwart omrand
Ziedende sjacheraar
Zonder spoor van vreugd
Neergeslagen zwaargewicht
Gescheurde huid, ogen bont
Onbevangen vlagen van overwicht
Eindigen in de touwen,
Gevangen, knock out, op de…
BURGERKRIJG
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.183 Het vee werd geroofd en de huizing verbrand:
Slechts 't onkruid stond welig op 't eenzame land.
Verstrooid langs de heirbaan, in kommer en nood
Zocht zwervend en beedlend de dorper zijn brood.
Maar eindlijk wees 't lot aan het kind het gezag;
De riddervorst viel in de weiflende slag.…
De dwaze maagd
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.467 —
Hier zijn mijn voeten, mijn borsten, mijn handen,
hier zijn mijn leden, mijn lippen, mijn mond,
wie laat mijn folt'rend smachten verbranden?
wie heft heel mijn wezen van aard-zware grond?…
Hemelpoort
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Verbrand al je schulden die je hebt gemaakt.
En met niets dan in je handen kom bij mij.
Alles wat je bezig hield.
Je zorgen en verdriet.
Alles wat je nodig hebt.
Alles wat belangrijk voor je is.
Alles wat je nodig hebt, ben Ik.…
Gent
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.350 Bij een pilaar waaraan geen beeld meer hing
(alleen dat bleke van een weggenomen lijst)
verbrandde ze een kaars waarvan ze het verlengde was,
het verlangde, zeer van paraffine. Ze brandde nauwelijks
en toch helemaal. Ik kan niet doven, zei ze. Ik mag niet.…
Voortschrijdende Kerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 Christus' leven en helend Woord
Zaligmakers geboorte
verdrijft het midwintervreugdefeest
de vereerde boom met bewaard fruit
mag in latere eeuwen blinken
als Kerstboom vol broze ballen
bij al het wereldgebeuren
verschijne in de waakzame geest
een spar die uit de hemel neer daalt
overal stralende glans verspreidt
het heersende euvel wil verbranden…
Genius Loci
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 Wie deze plek koestert schenk ik rust en vrede,
maar wie anti is verbrand ik een laaiend vuur
of verzuip ik in wassend water uit mijn rivier.…
Homo, het was maar een homo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 kind, toch
niet jullie zoon, dochter, vriend, vriendin,
nicht, neef, vader, moeder, tante, oom, oma, opa
zij, wij zijn een echte hechte heterofamilie
Die dus niet, nee die niet
dus veelal zonder woorden
met een zwijgende ontkenning
van wat ik was en nog steeds ben
Waar ik nu ook ben, in het vagevuur
voor eeuwige steeds op nieuwe verbranding…
Een minsenhart duut soms zo raor!
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.216 'en half jaor zin we 'en paor,
En 't vlukske leit verbrand
Op 't land.
Ien de aovendpap viend ik van haor
Één haor...ik brom: 'foei wief!'
En 't hart dreit m'um ien 't lief.
Een minsenhart duut soms zo raor!…
Tussen stiltes en stormen
netgedicht
1.9 met 22 stemmen
496 Streken
verbranden of verdrinken onder onze handen. De aarde
zucht luid, maar wij kijken weg, alsof ze ons nog eindeloos zal vergeven.…
HET BELANG VAN GESCHIEDENIS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
298 niet bepaald voor vrede open
Aan haat en nijd en hebzucht onderworpen
De Eerste Wereldoorlog was bezworen
Met gas, het Ottomaanse Rijk verdwenen
Europa schoof zichzelf daarna naar voren
De eerste grenzen op papier verschenen
In Wereldoorlog Twee een volop vloeien
Van bloed, een neerstorten van zilveren vogels
Fel vuur en Zyklon B, verbranden…
Zomer
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
963 Verbrande ruggen, zonnebril die brak.
We blijven Nederlanders, dus hebben we altijd wat te zeiken.
Is het niet over het weer, dan wel dat we te dik zijn, en maat 38 wel nooit meer bereiken.
Nog een sateetje en een wijntje schat?
Doe maar lekker is ie gaar, nee zwart!
Norit in alle hoeken en gaten, hebben jullie het leuk gehad?…
Heilsoldaat
gedicht
4.4 met 7 stemmen
4.027 Ik die de moed nooit had om op een kist
van God te spreken met geheven handen
niet om in hete zon, regen en mist
met heul en troost bij pooiers te belanden--
maar ik heb nooit geweten, wat ik wist
en ik dacht koud te zijn, maar ik verbrandde,
ik ging een weg, maar ik heb slechts gegist
want ik kwam uit tegen mijn kamerwanden.…
VROUWENGODIN
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.714 ik ben zo wanhopig, want zij wil niet luisteren,
Venus, Aphrodite, Freia, hoe je haar ook noemt
of roemt, zij weigert te luisteren
geurige kruiden verbrand ik op witmarmeren stenen,
ik buig diep, mijn sneeuwwit gewaad toont donkere plooien,
ik val hard op mijn knieën, tot bloedens toe geschaafd,
maar zij wil niet luisteren
ik beschrijf haar…
Ochtend krant
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.071 Ergens een vliegtuig met nood geland,
veel mensen gewond, dood of verbrand.
Verder weg vechten de mensen tegen elkaar
Er vallen vele onschuldigen en niet een paar.
Intussen in ons eigen land
Is er weer veel te veel aan de hand.
De buschauffeurs die staken nog door,
het is alle ellende waar ik me aan stoor.…
- Opgesloten leed -
netgedicht
4.5 met 64 stemmen
1.137 Het waargebeurde verhaal van joden,
tedere emoties opgegraven en verbrand.
Fundamentele wreedheid sterk gevangen,
gekleed in oude lompen, nooit meer vrij.
Verschrikkelijk geleden in hun mager hart,
onvergeeflijk wat zij moesten dragen,
pijnen kruipen om zich te verbergen,
wat hun puur wilsgebroken ogen zagen.…
Geheime bruid
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
628 Alle internetwoorden verbrand ik. Ik gooi mijn computer van het balkon, drink een fles dure champagne op de rustige afloop en ga een wit paard zoeken.
In mijn dromen rijd ik naar je toe en spring jij dorstig bij me op het rijdier, je totale verleden verwerkt achter je latend.…
over dichters
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 en zie wat ik zei maar nooit wou:
zij druipen sissend op de dorre lezerstongen in de verstorven luchten
het worden druppels langs de gemaskerde kin van een tandeloze fee
hun boeken verbranden in de stormen van nijd
hun neuzen bloeden van al het ontkennen
een ijzige boog spant zich op wolken van vuur
en voor wie…
vergeet te sterven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
520 de oude en moegestreden huid
dat vuil over de dekens kruipt
wijst af tot voorbij de laatste snik
wanneer de wilskracht ’t vertikt
laat de wrangheid van ’t chagrijn
neerdalen als ’n snotterig venijn
want niet weten verschoont ’t verstand
de vrucht verdroogd, ’t vel verbrand
’n nacht losgeslagen in de tijd
de zon verbaast wat zij benijdt
als…
wachten op Eos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
510 Chardonnays en zelfs de Teslaclans zich verenigden
Lachesis hield de Rechtstaat voor ieders Neus
en haalde daarmee ’t Lot uit Handen van Zeus
de Wet blijft ’t Enige dat de Keus bepaalt
volgens Atropos bleef alles bij ’t Oude
men verandert Niks aan de Stront die komt
als de Boeren maar konden doen wat zij wouden
voordat Zeus de Aarde zou verbranden…
tussen het dichten door
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
396 tussen het dichten door
het zoeken en snuffelen
in stapels vergeten stof
langs denkbeeldige kabels
fysieke hersenspinsels
onder druk van het hart
smartelijke verleden taal
rond de gordels des hemels
in namen van alle nimfen
beschimpte goden en doden
geradbraakte muzenheuvels
die verdomde Helikon weer
het verbranden mijner vleugels
of laat…