1695 resultaten.
Brief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
757 In een brief
bedankte je me
voor de wandeling
het middaglicht
dat ons rijkelijk
bescheen
er geen genoeg
van kon krijgen
Of ik nog zing?
vraag je me
want je houdt
van m'n stem
Jij kan
je woorden
-met 't grootste gemak-
tot zinnen aaneenrijgen
Het is nu
dat ik ween
want ik ben
je adres onderweg verloren.…
Een of ander
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
553 nachten slecht slapen
veelal in het donker staren
wakker elk uur
waar is het houvast
de sterrenschakel
mijn aanbeden maan…
denken, wandelen
liggen, weer opstaan
verlangen om heelhuids
voor de bui te schuilen
van geluk te kunnen huilen……
Esthetische coïtus
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
843 Een gotische kathedraal
is een naakte vrouw
op handen en voeten
waaronder ik wandel
Mijn blik wordt omhoog
gezogen tot in het koor,
dat wulpse bos van bogen
Wierook, ik weet van waar
hij komt … esthetische coïtus
tussen mo(nu)ment en inkomer…
Erkende illusie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Heb vandaag gewandeld
Door een dag van mijn leven
Een dag verder van het verleden
Nog weinig stappen
In de toekomst
Een gedacht aan ’t zijn
Enige meters door ’t leven
Wandelend in vergane illusies
Een idylle uit verleden
Die een glimlach vormt in ’t heden.…
WARME NIEUWJAARSDAG 2022
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Een warme nieuwjaarsdag, wandelen in de zon
de kerstbomen zijn met zonnestralen overgoten
in verstilde straten, waar de luiken zijn gesloten
stap ik door het nieuwe licht en kijk niet achterom
het lijkt wel of er vandaag niets is, dat écht moet
of een glaasje bubbels schenken, met een nieuwjaarsgroet!…
dampkring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
261 de ochtend begint naar verwachting
met de wijzers van de klok
verspreid over aanwezigheid
in het hier en daar
er volgt een atmosfeer
die lijkt op ontleden tot woord
tot kruipend zenegroen
met lichtvoetige luchten, als een
sluier die scherpe hoeken
liefdevol bedekt
nu rest een wandeling
te hervatten als hemellichaam…
Een vooruitziende blik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Ik wandel langs water, de met rietpluimen gevulde kant,
heb echt geen idee hoe ik deze ochtend hier ben beland.…
begrip
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.443 Zelfs de mooiste zonnestraal
In al zijn pracht
Brengt een schaduw teweeg
Ik verwacht niet dat je altijd lacht
Ook al sta ik een keertje in de schaduw van je lach
Ik voel nog steeds de warmte van je hart
Kom in mijn armen
Heel dichtbij
Ik wandel met je mee
Door het stukje donker in de dag…
altijd kiert de wereld
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
638 jij daar
ik hier
en altijd
kiert de wereld
we gooien deuren los
maar wandelen in
bos en heide is er
voor geen van beide
een eigen stek
een plek om te verblijven
elkaar wat liefde aan te
reiken is er niet
dan kiert
de wereld in venijn
verlaten doet van binnen
zo vreselijk veel pijn…
bijzettafeltje
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
794 als een bijzettafeltje onverwoestbaar
mooi voel ik mij in het leven
er onder kruimels brood en pindadoppen
en stinkschoenen ernaast
ik zou met je willen wandelen
alleen je pootjes zijn fragiel
vannacht op je blad een brief geschreven
ik liet hem verscheurd wegwaaien
ik kon blijkbaar niet met
taal uit de voeten… met…
knarsgenot
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
775 kiezels zijn te gek
om bloemrijk vervuld
nazomers te betreden
niets gaat er
werkelijk niets
boven zwijgen
en dan wandelen
over het slingerpad
langs de amstel
elke stap die je zet
hoor je jezelf knarsen
niets hoef je te doen
dan het in lucht verheffen
en laten dalen van je schoen…
inspiratie uit eenvoud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
938 en oudere vrouw
neemt haar oude moeder
een stukje mee uit wandelen
ze staan even uit te blazen
onder aan de spoordijk
en kijken de trein na...
zo'n eenvoudig plaatje
waarvan ik helaas
geen foto bezit
kan mij als dichter
zeer ontroeren
maar vraag niet waarom…
De kerk
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
857 Maar wanneer ik wandel in de natuur,
bij zonnig weer, regen of bij guur,
ben ik gelukkig en mezelf
en kijk naar boven,
naar Gods eigen kerkgewelf.…
het is goed zo
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
1.927 streel de nacht
slaap maar lekker door
droom maar zacht
al dan niet op één oor
ik zet jouw wekker uit
en krab even lekker aan m’n kont
na een warme douche snij ik alvast wat fruit
en wandel fris de ochtend in met onze hond…
Natte Noten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 grijze hollandse herfstlucht
brengt verkoelende buien
in tuinen kwijnen bloemen
stof spoelt weg van boomblad
noten worden nu geraapt
mensen dragen regenkleding
nóg is het geen wintertijd
bossen lokken voor wandeling
windvlagen lopen mee…
Ochtendstond
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
481 omarmd door jouw liefde
word ik geleidelijk wakker
wetend dat jij mijn dromen
bestormde vannacht
rek me glimlachend uit
zoen het ochtendgloren
met het opendoen van
de gordijnen
een nieuwe dag straalt mij
lieflijk tegemoet
en wandel op wolken
het morgenlicht tegemoet…
BEWONING....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
600 De huizen
als geplakt
tegen de helling
van bergen
Van bovenaf
lijken wij,
ongeoefende klimmers
......dwergen
Wij voelen
onze spieren
van kuit
en bovenbeen
Zijn de wandeling
nog niet moe
maar nergens
een cafe,terras
Het is niet
dat ik ween
het bergdorp
ontroert me
tot tranen toe.…
Gedroogde bloemen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 Gedroogde bloemen maken me blij
Geplukt in een of andere wei
Tijdens een mooie wandeling in ons Limburgse land
Stonden ze daar ergens langs de kant
Gedroogd in een dik boek
Vind ik ze plots, zonder dat ik zoek
De geur en kleur die blijft
Ook al is het bloemetje verstijfd…
Kijken hun ogen uit....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Ze kijken
hun ogen uit
de gevels
van de Leidse panden
De levendigheid
handel & wandel
aan de grachten
het verkeer
Een dame & heer
die voorzichtig
oversteken
een hond,uitgelaten
Ze kijken
hun ogen uit
zullen er niet
...over praten
Stilzwijgend
aan de oude gracht
waarin...
bootjes op en neer.…
Op een vergeten strand
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
862 zacht danst
op een vergeten
strand het zand
wind speelt
als een kind en
hapt naar duinen
verstuift in
doelloos struinen
het gehelmde gras
ontbloot de
wortels zonder zon
om ze te bruinen
de duinen wandelen verder
in een vruchteloos zoeken
naar uiteindelijk houvast…
wandelruimte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
369 we hebben ruimte nodig
om te kunnen wandelen
oude gedachten op te graven
ze in kleine stukken scheuren
met zachte handen herplanten
en nieuw jong leven in te blazen
we hebben wandelruimte nodig
om in onze hoofden opnieuw
ergens heen te kunnen gaan…
Pauzestand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
436 Het zou fijn zijn
om je hoofd een tijdje
op slot te kunnen zetten
zoals bij een fiets
een tijdje weg
aan het wandelen
bij terugkomen
weer fris verder
maar wat als de fiets
weg blijkt te zijn
hoofd geblokkeerd
op hol slaat
misschien toch liever
dat aan-uit-knopje
met een pauzestand
als hoofdschakelaar…
Zee zien....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
478 wandelend of joggend
langs
de verhalende zee.…
Angst
snelsonnet
3.2 met 6 stemmen
199 Ik voel de moed mij in de schoenen zinken:
ik wandel ’s avonds even in het bos,
als daar een hond verschijnt, het beest loopt los,
ik schrik me rot: wil hij me gaan verminken?
Mijn lief voelt zich bij honden juist ontspannen,
zij heeft dat angstgevoel alleen bij mannen.…
Even ontladen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Een wandeling,
eventjes eruit en
ontladen in deze
moeilijke tijd.
Wandelen langs stille
paden, gekleurd door
vallende bladeren doet
een mens goed.
Een klaterende vijver
met ganzen die heel
veel lawaai maakten,
waar ik even bij
stilstond.…
Zomerland
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.172 Die boer had reeds
het vlas gewiekt - zag ik - en naakter
dan die droge stoppels kon niemand
zijn toen ik daarlangs mijn dagelijkse
wandel maakte. Jij zag me niet, ik
zag je wel: ik zag jou in je zomervel.…
voor de genegenheid
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.124 de wereld lijkt wel treurig
met al die regen
al die vallende bladeren
maar wat een pracht
die verschillende kleuren
en af en toe
een schemerzonnetje
een arm om je heen
voor de genegenheid
die we samen maken
wat een heerlijkheid
zo wandelen we samen
op het bladendek
die onze wereld kleurt…
Natuurlijk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.294 Natuurlijk ging ik wandelen
in de lentezon...
liep tegen mijn docente op
met wie ik iets begon
van haar - die ik bij naam hier noem -
heb ik een hoop geleerd
vol overgave mij bekeerd
bij hoofddocente Bloem
zij gaf me in haar eigen tijd
zelf les in niet-verbleken
zij sprak na elke hemelbreuk
het hart te laten spreken…
er schuilt een monnik in mij
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.157 wandelend naar het oude klooster
langs zachtgroene weilanden
en sluimerende bomen
fluiten vogels mijn vermoeide
voeten blijmoedig welkom
kerk en gangen, tuin en water
ademen nog rust en tijdloze stilte
het voelt alsof ik hier thuiskom
er schuilt een monnik in mij…
Ik zoek
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
833 Ik kijk
met kleuren zon
naar schuimende golven
ik voel
zand en zout
niet genezen wonden
warmte en zon
verbloemen en helen
alsof er niets gebroken is
doch woorden
winnen niet
niet van mijn gevoelens
ik wandel
hoofd en schouders
rechtop
ik zoek
een mens van
mens gemaakt…