541 resultaten.
Cultureel tapijt ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 Een web gesponnen uit niets, fossiel
van fijn geschreven gruis als dank,
te zien wie ik was of ooit zou worden,
een multicultureel tapijt wat verder rolt.…
Tong Tong
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
683 luider dan een gamelan
van de dessa naar de kampong
voor een koempoelan
Een geur van sateh waait mij
uit de Oosthoek tegemoet
treft mij als een kris poesaka
van de gordel van smaragd
onbewust mijn ziel doorruisend
mysterieuze stille kracht
een moessonwind die zwijgend wacht
al zinsbegoochelend mijn hart
Maar mijn geheugen is een web…
Kleuren van amber
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 zoetste tonen van dit seizoen
brengt een ode aan een onverwachte
bloemenoogst in een bijzondere
vervoering over overlevende geuren
en de amber kleuren van het bladergoed
stileert het natte mos op de verlaten aarde,
zij is alleen, ontwijkt en gewaarschuwd door
mistdruppels die een violette licht uitstralen,
verkleefd met een gesponnen web…
Versluieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 de vrouw die mij negen maanden
binnenin droeg, zij die mij zo gewenst had
mij heeft leren lopen, doen vallen en weer opstaan
raakt meer en meer verstrikt
in een onontkoombaar web vol leugens
wast haar dagen in tranen
verdoezelt staar de naakte waarheid
gaat ze voort op de tast
houdt ze zich vast aan geschreven patronen
die ze iedere minuut…
De zachte cadans
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
468 In dat web hoor ik plots een sprinkhaan.
Zijn klank is zo fijn
dat het bijna pijn doet, een draad van
zilver die de schemer doorsnijdt. Mijn borst reageert,
mijn adem wordt trager, alsof ik word opgenomen in een groter luisteren.
Hij zingt zonder reden,
zonder masker of haast, gewoon omdat
zijn kwetsbare wezen vraagt om te klinken.…
Tong tong
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
481 luider dan een gamelan
van de dessa naar de kampong
voor een koempoelan
Een geur van sateh waait mij
uit de Oosthoek tegemoet
treft mij als een kris poesaka
van de gordel van smaragd
onbewust doorruist mijn ziel een mysterieuze stille kracht
een moessonwind die zwijgend wacht
zinsbegoochelend mijn hart
Maar mijn geheugen is een web…
Met handen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.046 Met handen
nog ragfijn gebonden in onschuld
Met lichamen
tesamen gevangen, bevangen
in een oogverblindend verlangen
Naderen we
worden we schepper van een mysterieus web
wederzijds verankerd met een zoet gefluister
om als één enkele hartslag
ritmisch
elkaars lichaam te doorkruisen
wij,
volgens tastbare dimensies
zintuiglijk bestempeld…
dierenriem (12 haiku's)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.316 1
ze kwaakt weer en ze
plonst, plagerig als ze is,
voor mijn voeten neer.
2
ze draait weer en ze
spint, hebberig als ze is,
haar web om me heen.
3
ze zoemt weer en ze
prikt, venijnig als ze is,
haar gif in mijn bloed.
4
ze kraait weer en ze
pikt, geniepig als ze is,
het vel van mijn hand.
5
ze blaft weer en…
Je ogen wachten
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
911 dwarrelt zachtjes
op een koele wind
vertel je alles
kom maar hier
kom naast me zitten
geef je hand
dat praat gemakkelijk
maakt een band
ik voel je warmte
door mij gaan
je ogen wachten
tot mijn woorden
je verstaan
je hand druk harder
als je mijn emoties leest
tussen de regels
ogen voelen hoe
gedachten scheuren
uit een lang vergeten web…
Ik stond aan je graf, en rilde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
621 biertje aan het water
met samengeknepen ogen in de zon
maar jouw lijf, jouw lijf had verloren
door de kanker overmeesterd
keken wij met lede ogen toe
wie kon vermoeden dat het einde zo snel daar zou zijn
omarmd door stilte starend naar een groene fles
vol onuitgesproken woorden over gemis en houden van
rilt de wind
weeft een spin een web…
Katalysator
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 Je was de parelspin in het artistieke web.
Je liet Paul Verlaine in je huis aan het
Oosterpark logeren en zodoende wist je
het Franse symbolisme bij ons in te lijven.
Paul dacht dat Willem Rimbaud was en daarmee
was de magische cirkel volkomen rond.…
Later
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 Een spin weeft zijn web,
vangt vliegjes zoals jij woorden.
Het alfabet jouw palet.
Het mozaïek een vergezicht.
De verbeelding de drijvende kracht.
De ondergang de wederopstanding
het gedicht een bloem
de zon de motor
woorden als water
de verlossing komt altijd
Later…
lentenvirus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 terwijl vroeger dan hiervoor
fris van groen en bloemen
de nieuwe lente zich kondigt
spint zich een nieuw virus
wereldwijd een eigen web
dat overal alles en iedereen
verlamt in het doen en laten
dat ons altijd vanzelf spreekt
geen kruid is nog gewassen
dat weerstand bieden kan
aan wat onzichtbaar nestelt
in de haarvaten van ons zijn
dat…
Oude waarden?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
501 Veulens bij een hek terwijl de
schemer valt, koppen dichter
bij elkaar, de ogen kool getint
waarin blikken vol vuur om
de warmste glans te stelen
hun hals getooid met fiere
manen, opgetuigd in een land waar
de hemel haar onbelaste lichaam
torst, een onbeschilderd stilleven,
in het web van de vrijheidspin
met zijn penseel de ware…
Het is augustus n de Jordaan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
562 Duitsland, naast Spanje, zijn lievelingsland
De Duitse taal zijn lievelingstaal
De Duitse toeristen in de Jordaan
Pikt ie er zo uit met hun ‘Dengels’
Tot verrassing van hen snel in het Duits overgaand
Het is augustus
De komkommermaand zoals dat wordt genoemd
Maar niet voor de Kroniek
De Jordaan Kroniek op Facebook
Overal te volgen, ‘Word Wide Web…
Proflicentie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
565 NETGEDICHTEN
de plek voor poëmen
van amateurpoëten
Geachte niet-genomineerde dichters
waar ook ter wereld op het wijde web
u bent, als ik het goed begrepen heb
verbaal begaafde onbetaalde zwichters
Ook ik behoor tot de papieren tijgers
die zich hier ophouden in 't
legioen
der hobbyisten die niets anders
doen
dan tegendeel te zijn…
Ik haat je, ik hou van je
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
2.765 Vroeger vond je me een leuke meid
alles moest, niets mocht, totaal geen vrijheid
nu ik eindelijk een eigen mening heb
wordt die steeds gevangen in jouw web.
Kleine meisjes worden ook wel groot
ik geef me niet zo snel meer bloot
ik wil dat je accepteert hoe ik ben
dat je er achter komt hoe slecht je me kent.…
Passie in stilte
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
3.179 vol passie
vertellen hun diepste geheimen
verraden verlangens, die bij elke stap
steeds verder naar boven drijven en
zwijgzaam meedeinen op het ritme
van mijn wellustige lichaam waar
parels van zweet in schaduw schitteren
woorden verstommen, als muziek plotseling stopt
voel ik zijn hand in de mijne, ik zwijg, geef me over,
verdwaal in een web…
Thuiskomst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
912 Sindsdien gevangen in het web van ruimte en tijd
zijn wij duizend doden gestorven:
van geboorteschreeuw tot laatste snik
leven na leven na leven
eendere echo’s van het ‘ik’.…
dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.178 Net een web, maar ik heb
mijn weg gevonden.
Met hart en ziel schrijf ik
de aaneenrijgende woorden,
tot één geheel met een speciale boodschap,
mijn eigen of over een landschap.
Het is altijd fijn om iets te lezen,
om dromend in een gedicht te kruipen.…
Peperkoeken huisje.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
674 Spin showt trots haar kanten web; wat heeft dat klasse
Romantiek ten voeten uit en dat is het zo krasse.
Mens en viervoetertjes toeven er in respect en complete harmonie
In grote tegenstelling met de hedendaagse kakafonie.
Daar waar sprookjes werkelijkheid zijn!…
Verloren obsessie.
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
896 mijn hart danst van verlangen
in het ritme van onzekerheid
het jaagt mijn warme bloed
in al mijn verliefde cellen
gedachte aan dit erotisch festijn
vult de nachten met dromen
droomt de nacht die gaat komen
laadt mijn passie met hartstocht
vage contouren van zilverdraad
in een web gevangen geraakt
glij ik langs de ragfijne banen
naar de…
Zo diep als glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
403 diepste is
Ik weet wel dat het pijn doet
Dat ik jou zo moet zien
Een tor die vleugelloos geplet is, kwijnend
Alsof de zon een laken was waarachter nacht
Grijnzend verborgen in haar ijs hing
Hang mij in dat laken
Was me tot ik weer wit
Wit als de huid van doden ben
Waai niet meer wind
De mensen om een tentstok
Span ons als een web…
Poëmen als remedie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
442 TEGEN DE
SWAARGEESTIGHEYT
Toebereidt door een
Naaukeurige
Byeen verzameling,
Van allerhande
verstandige
SNEDIGE KLEMREDENEN,
Klugtige Antwoorden,
Zinryke Gedagten,
Geestige Voorvallen,
Koddige Loopjes,
Snaaksche Quinkslagen,
Scherpe Puntdigjes, en
Aardige Bejegeningen
Dienende tot een
Vermaakelyke, en
Eerlyke Uitspanning…
Laat maar,
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.477 Je zit gevangen in je eigen web.
Laat maar,
Het is nu niet meer nodig.
Ik heb op jou al zo lang gewacht.
Jij maakte je voor mij zo overbodig,
Ik huil nu helemaal niet meer in de nacht.…
Goudgesponnen verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.395 verlangen
jouw handen omvatten
heel zacht de mijne
willen mij dichterbij
je in het zand
ogen half geloken
stralen liefde
ik golf mijn benen
om de jouwe
verstrengeld ineen
voel ik mij intens mooi
jij en ik, samen
breekbaar in hartstocht
soms fel en opzwepend
verweven wij onze
lichamen als
goud gesponnen draden
tot een wellustig web…
DE JEUGD
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.392 gaat een auto dor de bocht
het eentonig geluid van een sirene
kan de onrustroes niet verbreken
toekomstloos, gewetenplagend afgrijzen
maakt zich meester van ieder weldenkend mens
als iepen zwaaiend in de storm
maken impulsen zich in mij wakker
door mijn eigen somberheid
zie ik in de grote onbezonnen leegte
een schaduw afgespiegeld in een web…
Dag lieve geschilderde dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
458 Ja, mijn nu ledige hoofd overziet het paarse,
even verder langs het pad verschuilt zich ook
een kudde bij een web van wrede gedroogde
bloedkleurige lustopwekkende bramenstokken.
Ik bewandel in stilte de contouren van het land,
die in herinneringen ook vol zitten met klimop.…
Nachtvlucht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
455 In vage contouren
van de twilightzone
ontvouwt zij haar vleugels
bij getemperd licht
haar dans van de liefde
naar leven in vrijheid
vervaagt in de lucht
vertraagd is haar vlucht
verjaagd door de wind
verdwijnt zij in 't niets
over de bergen
een doodstille zucht
in 't web van de nacht
zweeft zij tussen draden
het vuur van de…
het wrede water
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
895 nooit meer haar melodieuze stem horen,
dat is haar, dat is mijn wrede lot,
dat is het lot van alle ouders die
hun kind, hun dochter, hun zoon verliezen
mijn dochter, vol jeugd en blonde schoonheid,
een meid met pure kracht, passie, heftigheid,
haar mooie lijf en alles wat ze was,
tragisch verdronken en diep verzwolgen
in een wijds, wreed web…