inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Versluieren

de vrouw die mij negen maanden
binnenin droeg, zij die mij zo gewenst had
mij heeft leren lopen, doen vallen en weer opstaan
raakt meer en meer verstrikt
in een onontkoombaar web vol leugens
wast haar dagen in tranen
verdoezelt staar de naakte waarheid
gaat ze voort op de tast
houdt ze zich vast aan geschreven patronen
die ze iedere minuut herhaalt, nu het zeker weten wegebt
evenals de verf op de deurpost

blijven boeken voorgoed gesloten, die ze vol liefde
verkocht, in een vorig leven
verbanden leggen laat ze links liggen
kijken lege ogen mij aan, iedere keer opnieuw
zonder dat ik haar bereiken kan, vaart ze stilletjes
naar een wereld, waar eenzame golven
haar opwachten, het vinden van een koers
niet meer relevant kleurt
ze langzaam wordt versluiert door een mantel vol mist

... ~ Voor Haar ~ ...


Zie ook: https://vandervegtmarjon.blogspot.com

Schrijver: LadyLove, 2 aug. 2021


Geplaatst in de categorie: ziekte

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 32

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)