647 resultaten.
Verlangen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.128 Ik verlang naar het land van mijn voorvaders
naar de stille kracht van de natuur
Deze lokroep die klinkt vanuit mijn ziel
maakt leven in het westen zo zuur
Als een slaaf voel ik mij gevangen
Als creool voel ik mij beroofd
Als vrouw voel ik mij verkracht
Als mens voel ik mij verdoofd
Ik ben hongerig naar het onbekende
naar iets wat nooit meer…
groene mamba
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.760 schubben dekken zijn leren vel
als vingernagels die elkaar overlappen
er spant een vlies over ogen
die zwijgen over de verboden beet
de valkuil van de oervrouw
een gespleten tong kwispelt
hij tast de ruimte af
herkent sporen van koud zweet
een kuiken verstart in het vizier
de spitse muil flitst vooruit
een pijl in zenuwgif gedoopt
het zuur…
Auschwitz-Birkenau
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.625 betonnen palissades
omzomen executiepleinen
en dempen het gestamp
van dampende deportatietreinen
beestachtig tierend gebrul
overstemt de sissende stoom
hier emaneert tot schande
de ontaarde NAZI-droom
op de luifel boven het onthaal
prijkt pijnlijk “Arbeit macht frei”
in de hoogte erboven fakkelt
een schouw in lichterlaai
de weeïg-zure…
Hier liggen we
gedicht
1.1 met 21 stemmen
17.770 in feite zou het nog kunnen,
maar de spieren doen het niet, zuren
hebben vandaag geen zin.
na het laatste zuchten, gas dat ontsnapt uit onze
ventielen, opgenomen in de schoot der onverschilligheid,
toevallig, een prachtige zomerse dag zoals deze,
grijns je, zo lijkt het.
de lippen zijn definitief geweken.…
Mijn leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
929 De pijn,
Het leven maakt je zuur,
Je wilt hier helemaal niet zijn.
Wat dan?
Was er maar iemand in je leven,
Waar je even op leunen kan.
Dat kleine beetje hoop,
Het gevoel dat in die steun zit,
Voor even vergeet je de wanhoop.
Mijn leven doet zeer,
Niks wat mij gelukkig maakt,
Ik wil het gewoon niet meer…
Kerksnoep
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
638 Dropmentos kon nog net, maar Engelse
drop, winegums en Zeeuwse babbelaars
waren gek genoeg ongepast, laat staan
dropveters, spekkies, schuimblokken
en zure Napoléonbollen.…
Een recentelijk verleden verdeelde de aardse weelde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
467 Maar zoet-zuur is onderweg
naar een groter stuk van de taart.…
Storm
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
556 Benen zuur,
het straatlicht rilt, het water slaat. Mijn fiets kraakt.
Tot de lucht weer is geklaard. Tilburg: je bent er.
Maar het venijn zit in de staart. Nog 5 kilometer.…
Vallei en Veluwe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
471 Provinciale Staten
Leden van het algemeen bestuur
Der Veluwse Vallei schappen van water
Die zorgen voor herstel van de natuur
Zij hebben oog voor inkomsten en baten
Zij houden allerwegen in de gaten
De gaten in de fietsroutes en straten
En groenvoorzieningen, als magistraten
Drainages van de sloten en de vaarten
Retentie drinkwater en zure…
Je sprak via bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Door felle windstoten en stormen gegeseld
en uitgekleed, werden de bomen zwaar belast,
zure regen maakte van takken klauwende handen,
hun fladderende bladvingers zochten vergeefs houvast.…
Salpeter
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
321 voortreffelijk mee patineren
patronen in zilver op printplaten etsen
want het oxideert op brons, koper en zink
en is zeer brandgevaarlijk, voor koperdieven
als nitro-glycerine voor explosieven
Godzijdank heeft de dienst voor de keuring van waren
ons tsjernobyl 2.0 willen besparen
het kleurloze goed staat niet bloot aan verlokking
salpeter smaakt zuur…
sancta familia
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
649 intergenerationele keuken
geserveerd als basisdissen
• geflambeerde bouten zwart schaap
in een gepeperde jus van vergissingen
• op galzuur gekonfijte verwijten
onder grove korrels tranenzout
• het geraspte staartje eigenwaarde
als onderliggend geslagen blaadje
• een duivels verbitterd advocaatje
met verjaarde stevig geslagen room
• uit zure…
Wat Liefde Achterliet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
317 Nu ontwricht door pijn en smart,
waar het zich in liefde ooit verheugde
Mijn ziel is mee gezonken,
in de donkere diepten van een oceaan
In weemoed gestaag verdronken,
en als een schip in een storm vergaan
Dit hart dat eens subtiel,
werd ontstoken door jouw wakkerend vuur
Nu gevangen in wat mij ontviel,
waar liefde langzaam verwerd tot zuur…
het onthoofde gezag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
255 ja, het blijft ergens toch druk met veel legen banken
het lijkt wel of ze schreeuwen om de ruimte te willen vullen;
uit de preekstoel is een ruïne ontstaan, uit de biechtstoel
verspreiden zich zure en verrotte stanken
.
zo schets ik het mensbeeld en de aarde er omheen
met een alom uitgekleed gezag, decadent en verblind
.…
de waarheid is mijn identiteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
120 ik schrijf geen boeken meer, vertaal nog
slechts in het grijnzen van wie ik ben
ik was een kolonist, had het ontdekte
reeds verloren aleer ik het met mijn
handen kon duiden, het waren
spaanders die mijn tijd hebben
uitgebuit, niet met beloftes
die gelegen in een bad met zuur
me telkens overrompelde
neen, de uitwasemingen die mijn
geest…
de Voorjaarsfarce
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
485 in ‘t voorjaar van vijfentwintig, fris en nieuw
bracht Schoof zijn nota, koud en zuur
een document vol plannen en bewuste keuzes
maar de Kamer dacht: “Dit is schone schijn?”…
VIJFTIGER JAREN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
966 glimmende delen
de fiets in de schuurperiode het is
geen speelgoed het veld in op zoek
naar zuring en klein avontuur de vis
per bakfiets uitgevent de borstrok
de lange kniekousen met teengaten
de klompen met metalen kapbandjes
stukken leer anti slijten pestkaarten
harten jagen het vetgemeste varken
geslacht na gil en knal de bloedworst
de zure…
een sprookje met een rieten dak
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.207 ik wil je glooiend
op een gele heuvel
je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
je bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet gestikt in
schuld en boete als geile…
Het straatje
gedicht
3.8 met 18 stemmen
5.589 Aan het einde ligt een tuin, een veld,
met zonnige kantoren, rode logo's,
en een lange slingerweg door belten
naar het zure gifmeer. Stap niet uit,
ook de bewakers willen dat je keert,
ga terug naar dat verborgen straatje,
waar je aanbelt en omkranst wordt.…
Kinderwens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.513 Wankelend dans je naast de wieg,
een stille wens die zuur opbreekt.…
Een ander paar mouwen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 Naar het spiegelpaleis
Waar ik een mozaïek voltooi
En een matglazen poort vergrendel
Door een valbrug
Ben ik met het gewemel verbonden
Ik maak mezelf wijs
Dat daar ruimte en tijd en stof
Een achterhaalde orde zijn
Die je herschikt
Kneedt in een andere vorm
Of gewoon domweg
Met een verlichte zucht verdrijft
Rondom liet ik met mijn zuur…
Soms
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.988 Soms verscheur ik nog jouw lachende gezicht
Blaas ik de snippers nog richting het vuur
Verlost mijn lichaam zich van haar gewicht
Om zwevend een weg te vinden tussen zoet en zuur
Soms smelten mijn tranen nog naar het vriespunt
Verafschuwen mijn zenuwen het woord 'gevoel'
Om pijn en emoties los te koppelen van wat je kunt
Om weer objectief…
Magere maskers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
980 Letters hangen als dronken draden
Speelbal van de wind en van de tijd
Als dons doorweekt met zure tranen
Hopeloos op zoek naar rechtvaardigheid
Lampen zwijgen als grauwe graven
’t Schijnsel iets te vaag en iets te wijd
Verlicht de stad haar sluikse slaven
Hulpeloos gehuld in zwijgzaamheid
Gevels kreunen als lage laden
Schuiven langs elkaar…
galg
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.635 geeuw in de beklaagdenbank
wil het gehakkel van mijn raadsheer niet horen
een pleidooi als één lange wanklank
de hamerslag galmt door de zaal
ik sta al geblinddoekt, geboeid op een valluik
met een vod tussen de tanden
een kruimeldief in een gestreept pak
bloed stolt in de striemen van mijn polsen
de beul smaalt onder zijn kap
in een zure…
een mijmering
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
942 denk niet aan mij
als je ruikt
aan bloesem
na een malse bui
vergeet mij
als je hooi ruikt
in zon of wind
op het veld gedroogd
ik ben een mens in de rui
al even door
de aanstormende
ouderdom gedoogd
zie mij als gerijpte vrucht
zoet, zuur of beurs.…
Moeder
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
589 Het frisse kent ze in overvloed
van alles ook het zuur en zoet.
Hoe legt zij leven op een schaal
waar ook zwaartekracht al zegt daal.
Maar wat behelst zaaien en verzetten
rondvaren met vissersnetten.
Geef haar werk ze vist en jaagt
tot het ook die ander daagt.
In menige rechtersstoel zal ze woelen
wetend wat ze met een slecht bedoelen.…
- Het pad van Eden -
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
605 Langst weelderige groene vlakten,
stonden verwaarloosde mensen toen te grazen
om alle anderen onjuist te beoordelen,
liefde kon zelfs dit verdragen
vooraleer in de zure paradijsappel te bijten
en aan de zoektocht te beginnen...…
Als eindelijk...
gedicht
4.3 met 15 stemmen
46.253 De dingen die je erg graag wilt, die komen op den duur,
ze komen vroeg of laat, maar meestal laat, dat is zo zuur.
Wanneer je jong bent heb je doorgaans nooit een cent in kas
en áls je eind'lijk geld hebt voor een hele dure jas,
dan staat ie je niet meer.…
Druiven aan de horizon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
484 Gehouden tegen het van het licht
van de houdbaarheid als druiven
te vroeg zijn geoogst als ik het bij
de laatste bloei had gelaten, dan waren
er niet zoveel zure tranen gemorst,
als ik eerder was getroost.…
Lintjesregen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
501 Zij slonk ineen en werd pardoes
tot zure flubber appelmoes.
Edoch de eik dacht ~Wat een zegen
rond eind april die lintjesregen ~…