Alle inzendingen over achter

7973 resultaten.

Sorteren op:

De oranje deur

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
Als je door de oranje deur gaat achteraf en verscholen Houd moed geliefde, kameraad Laat elkaar niet los en eenzaam dolen Want achter die deur staat prominent en onverholen de dood in al zijn kracht paraat met de zeis in de aanslag in een hoekje van de wachtkamer verscholen Wie moet direct mee, wie mag nog even blijven wie behoort…

Reiziger bij de droom

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
uit het wankele sterfbed je draagt de modieuze jurk van jouw hemelse moeder de buitendeur is een wereld ver van de zwarte lakens de twijfel die je hebt getekend op de muren zonder behang onzichtbaar blijf je in jouw verborgen wereld toen je nog kind was en speelde heb je het zwijgen leren vereren door de schaduwloze wind achter…

lange benen en losse tanden

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
De zomerzon heeft lange benen en werpt lange zwarte palen achter de bomen vanaf de omslag aan de pijpen waar ze haar koelte in legt op het groen tapijt heeft de zon overal netjes gevouwen broeken liggen wereldwijd in de zoom van één van haar broeken vermei ik mij wereldvreemd verheugd over dit inzicht in de garderobe van de zon zie ik hoe…

Ongekend talent

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 515
jij was de logica weer helemaal kwijt in de snapshot toegemeten tijd waar het podium nog leegte ademt barsten coulissen van opkomend nog ongekend talent schijnt licht al succesvolle bundels terwijl er nog geen stap is gezet achter al bewegende gordijnen we openen met ingehouden adem het mimisch welkomstlied treden langzaam…

middagspel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
het uur is een bal van schelle vogelstemmen over de daken en een zachte gift voor de man die zijn brommer start achter de schuur. de klokslag van het halve uur blijft zweven in een onveranderd leven.…

Het eigen gelijk

netgedicht
5.0 met 390 stemmen aantal keer bekeken 504
groeven schroeven steeds vaster worden aangedraaid in stilte die roest het enige dat entropisch woekert is het eigen gelijk zonder bijval hard als ijs maar massaliteit is geen bindende kracht waar ieder voor zich gaat en de god voor ons allen helemaal niet bestaat ook uniformiteit als veel geprezen dwang plakt al jaren achter…
wil melker4 september 2021Lees meer >

Gespleten analfabeten

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
De VMBO-leerling loopt achter met Nederlandse taal Corona heeft zijn lot beslecht Van thuiswerk kwam niets terecht De minister zet voor een paar miljard nu onbevoegden in Het zal niet baten want de kiem ligt in het huisgezin Vader spreekt kleutertaal Moeder brabbelt maar wat De kloof begon in de wieg en werd een gapend gat Geen drang…

Alles inbegrepen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
verpozing Het graan komt op de zon broedt de korrels uit en kleurt de winter uit onze huid Alles is inbegrepen, extra's kunnen ter plekke geboekt en op gepaste wijze genoten worden in een van de vleugels Zo vliegen we een week lang rondjes in onze dromen en genieten we van onze rol al is er altijd wel iemand die niet meedoet en achter…
Zywa15 november 2021Lees meer >

Gas Who

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 390
Een kleine toespeling op een eerdere versie van het snelsonnet van Inge Boulonois, over de oplopende spanningen achter de grenzen van Oekraïne, de samentrekkende NAVO-troepenmacht in voormalige oostbloklanden en een omstreden gasleiding... een hachelijk en wankel evenwicht in tijden van corona en steeds warmere winters... ------------------------…
Max1 februari 2022Lees meer >

Mijn huis heeft gladde tegels

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
Mijn huis heeft gladde tegels muren, die de wrekers wit wassen van de geronnen noodzaak om uit de weg te ruimen wie op anderen neerkijkt achter dekmantels werkt niet voor rede vatbaar is of anders anders is Uit de hulzen van de kogels waarmee ze verdoofd zijn spint een automaat spoelen vol koperdraad voor het elektrische skelet van…
Zywa17 februari 2022Lees meer >

Het Lentekind

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
ben en ook wil zijn ik drink mijn moeder en adem mijn vader ik wortel in mijn moeder en groei in mijn vader Ik ben in de kracht van de mooiste tijd van mijn leven, de lente van mijn leven, waar ik ben waar het gras groener is en waar ik wil blijven 's Nachts is de hemel donker als de maan zwart is overdag schijnt de zon vaak achter…
Zywa28 maart 2022Lees meer >

Pasen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
En toen kwamen we ergens vandaan en reden op rotondes, over snelwegen, in drukke curven, op inhaalstroken, zagen we iedereen op iedereen anticiperen in het verkeer En al manoeuvrerend achter het stuur zei hij: Heel vroeger gingen de mannen samen op jacht, leefden we in gemeenschappen bij elkaar, de vrouwen zorgden voor eten en de kinderen…

EMMAÜS

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
Blijf bij ons Heer als het avond wordt en wij angst hebben om achterom te kijken er is teveel lijden, teveel onverwerkt verdriet blijf niet langer die Vreemdeling achter ons maar kom heel dichtbij en maak u bekend spreek ons met liefde aan en leer ons verstaan wat u met uw woorden zeggen wilde zit met ons aan voor het avondmaal wij hebben behoefte…

als de wind gaat liggen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
een straffe storm of bedreigende waterval ontmoeten we in de schaduw van ons bestaan ze duiden op onze kwetsbaarheid of verval al wat tijdelijk is raakt uit het zicht men hoede zich, derhalve, voor het vergaan van wat achter een verscholen diepte ligt het is de tijd, die dwingt tot inzicht ja zeker, ze is zo rekbaar als elastiek dagen dragen…

Het nieuwe buiten

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 438
van het nieuwe buiten die ook langs de hond gleed hem deed ontwaken en alert maken uit zijn coma na het slapen helaas bracht de regen een licht vertragen we moesten jassen dragen die onze vrijheid in het gaan en staan beperkten toch waaide jij al voor ons uit in het dollen tussen aard en wolken wij hebben alles achter…
wil melker26 september 2022Lees meer >

Tanka 6 en 7

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
geel een hemelse troost de duisternis valt de moeder beweent haar kind ze rouwt om haar zoon samengevouwen handen smartelijk tegen haar borst Roger van der Weyden, Piëta ( bewening van Christus) Museum voor Schone Kunsten van België, Brussel Het doorbreken wolken lijken soms wilde verfstreken in goud diepblauw turquoise achter…
J.Bakx29 september 2022Lees meer >

de doden komen altijd terug

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
daar loopt hij dan een kleine montere man in korte broek baardje het tanige bovenlijf ontbloot verwarde piekharen steken onder de verfomfaaide hoed pretoogjes glinsteren achter de ronde bril slaapzak onder de arm geklemd de waterzak in zijn hand een zweetdoek bungelt aan de riem van zijn kaki broek no dead man walking…
J.Bakx30 januari 2023Lees meer >

Nooit vergeten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
Daar was hij dan: de bontjas, het warme cadeau van Mister Hotshot, the Hunter himself, hij schoot al zoveel beren dood De vrouw blijft achter, weduwe in het dorp van duizend weduwen, vrouwen van nooit meer hetzelfde. Van kinderen zonder vader.…
J.Bakx19 februari 2023Lees meer >

Het verdriet van de wereld. Ode aan F. Dostojevski.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
Een mens belandt achter tralies kijkt de dood in de ogen voor wat hij in zijn hoofd schrijft voor een gedachte alleen Zoveel soorten vuil in een van god verlaten wereld waar diep leed zwijgt en zich verbergen moet Verstrikt in de raderen van grote dingen draagt de mens het verdriet van de wereld met zich mee Hoe overleeft een…
J.Bakx5 maart 2023Lees meer >

De teugels van het lot

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
Na de vier stappen van vandaag zit ik op sokken bij de haard Mijn zware laarzen staan recht en mijn rug rammelt nog Ik ben een handlanger ik verleg de grenzen van de verliefde dames en de rijke heren Paardenmoppen laat ik achter de geur van freesia's neem ik mee Het water in de emmer klotst als hunkerende liefde Ik reis niet alleen…
Zywa9 mei 2023Lees meer >

Zomer in de stad

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 455
Voel jij ook die oude emotie bij gebouwen die van leeftijd zijn in de historische binnenstad nu de liefde voor de regen schuilt in een portiek, haast zonder regenjas rillend om de eerste prille zoen achter brillenglazen haar ogen mooier dan de wind vertellen kan druppels blijven naar beneden vallen bemerk jij ook die trotse bezinning…
mobar31 juli 2023Lees meer >

Vragen, problemen en antwoord

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 496
Toch blijkt achter dat wolkendek altijd weer 't licht der zon is aan levensvreugd geen gebrek daar schijnt altijd de levensbron. Waarom nog zoveel vragen naar 't antwoord op 't waarom steeds komen er nieuwe dagen en steeds is 't antwoord “Daarom”.…

Nest

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 874
Een strook hoog riet langs ‘t meer waar zoveel vogels bezig, ervoor een leeg roeibootje In de verte landtong waarop een kerkje, waar weer gebergte achter. De zon flonk'rend op ‘t water.…

AUTOMAAT EN ANTICIPEREN, AD INKOPERTJE VAN VANDAAG

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 757
en dan zingt iedereen AMSTERDAM Maar ik laat het nationaal klinken en zing dan uit volle borst 'n AUTOMAAT Ik schakel gerust als een lieve lust in bus en auto en het afremmen op de motor vind ik stoer Maar toch zit ik het liefst achter het stuur van 'n AUTOMAAT Zoals de kop schrijft van het AD van vandaag kan ik me veel beter focussen…

archaïsme

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
ik spaar mijn slaap in een beslag van dromen tot de nacht mij toedekt en me laat rusten in zijn schaduw zijn duistere blik is slechts een vermomming, in wezen is het een gewone dag die aan het eind een gordijn langs de zon schuift nimmer is het wonder van plezier ingedaald, achter de luiken die aan het halfrond mijn ogen deppen…
elze14 december 2024Lees meer >

Dwaalsteden

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 521
De dwaalsteden waar ik dikwijls mijn hart verlies in arme wijken kennen niet de weidse verhalen van het platteland achter de dijken de momenten uit mijn vroege jeugdjaren die intiem waren met wildernis en natuur maken de eenvoud van mijn herbeleving intens en onverschrokken spontaan en puur alsof ik voor het eerst in korte broek in de bewoonde…

ik heb de wind mee

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 384
de scheppingsdrang en kracht waaien even uit vier windstreken het is schrijven over wat mij beroert dat vooral uit het zuiden komt het omsluit het verleden of nog verder in afstand het spijt me dat ervaringen in de tijd verbleken, zo lijkt of ik duid in licht en zwarte kracht al dan niet flitsend of achter het klavier dan zie ik om heen…

Gestrikt en brandschoon

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Voor mij hoeft u niet meer te verschijnen, of verschuilt u zich achter hoge kragen. In de kast hangt nu, gesluierd, het antwoord; verpozen de laarzen bij de kleren, en ligt ieder daad, gestrikt en brandschoon. Dat u mij nog altijd niet hebt gehoord, en alleen op uw bezwaren teren, stoort me nog steeds, of acht u dat gewoon?…
Wijnand Raben17 augustus 2025Lees meer >

LAATSTE KANS

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
Nu je er toch bent, Laatste Kans Grijp ik je aan met beide handen Mijn schepen achter mij verbranden Dat lukt niet meer, maar een balans Te vinden, de allerlaatste dans Met Pierlala nog te ontspringen Geen zwanenzang nog hoeven zingen Daarvoor leg ik een bloemenkrans Hoe fraai is de herdenkingszuil Voor aardbewoners, mannen, vrouwen Met…

Nederlanders sterven uit (2)

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
Oudere jongeren wonen nog thuis Een eigen stek is onbereikbaar Ongemerkt kruipen de jaren voorbij Spaargeld verdampt door dieverij Een huwelijk met kinderwens blijft uit en verdwijnt in het niet De volkspiramide staat op z’n kop Eigen volk sterft uit in stil verdriet Onze bestuurders falen Ze dreutelen en dralen Verstoppen zich achter…