7864 resultaten.
GENOEG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
564 Veel daarvan zal steeds onbekend blijven.
Wou men die verloren bloemen inlijven
bij het vertrouwde, minzaam bloeiende veld?
Mocht het schone wonder eens gebeuren,
mensen gingen de bijbel bestrijden,
hernieuwen, onophoudelijk keuren.…
Mijn liefste,...
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.507 Deze herinneringen zullen wij nooit vergeten
Hij geeft ons elke dag een soort van trots
Met zijn duim omhoog kijkt hij ons aan
En verteld hij dat het goed is
Het gevoel dat hij van boven mee kijkt
Lieverd, hij is bij je en zal dat altijd blijven.…
Als de nacht weer knaagt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
706 wordt
door steeds hetzelfde beeld
dat stampend in het hoofd
ontploft en puinhoop achterlaat
in overspannen geest zonder eigen wil
verlamd door flitsen van herinnering
die zich oogverblindend openbaren
in een nieuwe nacht
zwarte bange kinderogen rollen
schoorvoetend naar de hoop die
liefde, rust en vrede brengt
littekens blijven…
Til me op
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.089 Til me op
uit die wereld van tranen
waar alle doden
gestorven zijn
waar stlle woorden
steeds zwijgen blijven
en aan de einder
geen morgen gloort.
Voer me weg
van dat uitzicht op graven
waar elke droom
ook gestorven ligt
naar een plaats
waar de bloemen nog bloeien
met hun kopjes nog steeds
naar de zon gericht.…
Waterrand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.029 In het water van de Nieuwe Rijn kijken
de karkassen van fietsen tellen
vandalisme vanaf de Boterbrug
Op het water kapen takjes en piepschuim
gedachten van de oeverkant
stemmen kiezen het ruime zog
om over de Westerzee te verdwijnen
achter de steeds nieuwe horizon
Ook hier is geen rust in blijven
twee duiven klapwieken in de lucht…
naschok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 verrast
overvallen
schokkend
die eeuwigheid
misschien evensnel vergeten
als gekomen
als zalmen terugkeren naar hun plaats van ontstaan
vele overleven niet
toen ze tegen de stroom ingingen
daar, waar de wereld was vergaan
dit zal een naschok blijven
steeds zwakker en zwakker
tot nauwelijks voelbaar…
bemind
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
805 Ik heb je bemind met al mijn zinnen
ik wil je blijven beminnen
tot het einde der tijden
en sterk zijn aan jouw zijde, mijn Lief
ik wil je alles geven
en oneindig liefhebben
tot het einde van ons leven.....…
De weg van het hooglied
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 Aan het begin van die weg
heb ik eens gestaan
gewacht op mijn liefste
waarvan ik zeker wist
dat ze hier langs zou komen
op het midden van die weg
ben ik eens stil blijven staan
dacht dat ik haar zag komen
waarop ik zolang had gewacht
alleen nog van kon dromen
op het eind van die weg
heb ik nog eenmaal omgekeken
ben bedroefd doorgelopen…
Een zware aanslag van liefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
589 van marmeren pilaren
om het geluk, de bekoring te kunnen dragen
van alle beelden in jouw oogopslag,
het geloof gebleven, doet alles veranderen
van puur passie in veelvoud van tranen
naar simpel geluk en verlangen samen,
dat deelbare liefde uiteen kan vallen,
dat elk deel, ieder beeld, alle zinnen
onlosmakelijk verbonden zullen blijven…
Zonder titel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Misschien wilde ik dat het zo zou blijven,
als een lichaam dat niet verouderen mag,
rimpelloos van tijd en ruimte.
Op een dozijnmatige ochtend,
tussen handdoek en hemd,
welde onverwacht uit koele diepte
een stem op,
een verloren gewaand stuk papier,
een vergeeld krantenknipsel
als perkament van herinnering.…
Het kabinet van de familie Staal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 Verstrikt geraakt in
‘t vangnet van hun steken
van averecht over het recht
breit ze slechts
aan een grijze vrede
Een naald vol roest
laat moeilijk steken glijden
een vangnet is niet
recht te breien
door ribbels langs
een muizentandpatroon
Zolang de kluwens
blijven zwijgen
tikken de naalden
grijzig voort
Wanneer de
strakgetrokken…
Kleurige herinneringen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
796 In mijn herinnering neem ik
de laatste bloemen mee
zodat in mijn hart altijd lente
en zomer zal blijven.…
Ongetemd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 In de laagste tonen dieper dan de
diepste bas, zijn de octaven los
gebroken, niet te temmen vandaag,
blijven we de beste vrienden,
geconditioneerd tot onneembare erehaag.…
Kleine meid*
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
4.013 De aandacht die ik haar zal blijven schenken,
duurt eeuwig, al leefde ze zelf maar even.…
Taalstilering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Zinnen, geef mij je woorden
terug, witte huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk te blijven als
de blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar het einde,
streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie.…
Kom laat ons gaan
poëzie
4.6 met 5 stemmen
1.279 Men kan er uren blijven staan,
Want niemand zal ons vragen doen.
Daar op de donkere terrassen
Groeit jonge rijst in zilveren plassen,
De wereld is er jong, en groen.
De bergen zijn er donker blauw,
Zo hooggestapeld in hun bouw.
Zie, aan hun voeten uitgespreid
Liggen de velden neergevleid.…
Apogeum
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
417 Aan het begin van een lange reis
Langs zilveren oevers, over glooiende velden
Zijn bloemen uit honing gehouwen
Om te leven met zachte hand, nog niet tegen elke prijs
Aan het eind van moezijn, van opgeklommen jaren
Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten
Blijven lege tafels en stoelen over
Die in ultiem samenzijn stof vergaren
In de…
Herfstdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Leg uw schaduw op de zonne-uren
en laat de wind los over de vloeren
Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn
geef ze nog twee zuidelijke dagen
drijf ze naar vervolmaking en jaag
de laatste zoetheid in de zware wijn
Wie nu geen huis heeft, zal er geen meer krijgen
Wie nu alleen is, zal het lang nog blijven
zal waken, lezen, lange brieven…
Wat een moed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
808 wind
te schuifelen op uw voeten
die doorweekt zijn
van zilte koude tranen op uw huid
Daadkrachtig als altijd
dansend op een vulkaan
voelt u onbaatzuchtig het ritme
van de akkoorden van het leven
uw vingers het klavier bespelend
Wat een moed om
uw handen in bevroren jaszakken te steken
zinderend van verdriet
toch het levenspad te blijven…
Die leuke griet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 huizen
al in de zomer kwam
het eerste geel
nog had je groen genoeg
pas later herfstte jij
in volle zon
toen de deformatie echt begon
standvastig als jij was
kleedde jij je bast
met positieve kleuren
alom verhullend
wat daaronder
op het punt stond te gebeuren
jij bent een duurzaam
monument gebleken
dat ook na je dood is blijven…
Reisgids
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.390 Dit is waar de maan op zijn rug ligt
je kunt er een schaats aan hangen
dan gaat het vriezen, zei hij
Hier vriest het nooit, onbekende sterren boven
zwembaden een oceaan beukt op een leeg
strand voor oude honden en bloemenmeisjes in rood
glimlachen naar een opgeplakte laag welvaart
Gesprekken blijven stil na de vlieguren
Ik denk aan mijn…
ROUWGEV(W)OEL!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 alle voorkomendheden
beleefdheden en omgangsvormen
Dan ontmoet je de mens rauw
als rauwe haring om in te bijten
niet in stukje maar als geheel met graat
Geen jonge borrel vooraf
geen glas droge witte wijn erbij
zonder ui, zuur en vlaggenprikkertjes
Gewoon natuurlijk bloot met je handen
en 'het zink' tot aan de bodem
lang zal je blijven…
Samenhorig
gedicht
4.0 met 4 stemmen
5.744 maar tederheid die overbodig werd,
het kippenvel dat blijven wou,
de eerste natte droom, het domste lief,
het speelgoed van een kind dat stierf.
en doen alsof men alles kan vergeten,
ofschoon men, plompverloren als een mens,
alleen in het heelal moet zijn.
------------------------------
uit: 'Dikke mensen', 1990.…
Woorden klappen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 nog in je bier
die je heen en weer stuurde
gekampeerd hebben we waar niet mocht
mooi gescheiden
We hebben nog een tijdje geschreven
en het verwaterde
soms moet je de bovenkamer renoveren
Ga niet zeggen dat jij alles weet
Gelachen hebben we dat is zeker
en weet je ze zit hier nog steeds
die duif is niet weg te krijgen
Herinneringen blijven…
Beiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Hij en zij
samen op het strand
langs de waterkant
hand in hand
Allebei
alleen maar zwijgen
nadenken
terwijl donkere wolken dreigen
Jij en ik
de golven spoelen aan
het wordt vloed
blijven we of zullen we gaan
Beiden
zo kwetsbaar in de natuur
zeggen niets maar begrijpen elkaar
op het late uur
Ik en jij
als de golven van de zee…
Ik zoek dus ik besta
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 kunt kijken
maar niet over heen kunt stappen
zonder voortdurende pijn
heel hard roept hij –stop-
maar je kunt een rijdende trein
niet zo maar stilzetten
tenzij je aan de noodrem trekt
maar een noodstop in een doolhof
klinkt niet als een aantrekkelijk perspectief
je kunt ze alleen maar volgen
die grillige gedachtengangen
proberen te blijven…
onder dak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 onder dak
ergens in ons leven
in het kruis dat schemerend
over het patroon vloertegels sluit
teken van geloof
warm licht
zonneveren in het schip
stoelen op paden
aan een straat
recht ontvangen genade
je hand wandelt even
over een rij kaarsen
waaraan donzen vlammen
ontspringen
voor bescherming
van je kinderen
oude heiligen blijven…
Oudejaarsavond 13/14
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
928 droevig
Vonken schieten uit ogen en borsten
Denkend aan jouw wiegende krullen
Naar drank en lichaam dorsten
Die je doodsdrang niet konden verhullen
Nadat de kruitdampen
Gedoofd zijn is er in mijn hoofd
Net als de donkere lampen
Aan dit jaar nog niks beloofd
Buiten staan grote tonnen met vinnig vuur
Bier en tranen vloeien 'Ach we blijven…
Levensfilm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
839 Wij blijven schaven aan ons plot.…
Ik laat je los; ik moet wel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
627 Want daar,
waar we samen, alles zouden blijven doen,
daar
waar we dachten, alles aan te kunnen,
blijf ik alleen, maar,
ik laat je los,
ga maar.…