6352 resultaten.
Homo Sum II
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.282 Want ook Ik viel, uit een licht Rijk van 't Goede
In dit groot Duister, dat nu Mijn Licht zij,
En waar Ik eeuwig als Verdoemde in brand.
Maar, in de pracht van mijne staat'ge woede,
Voel Ik mij groot en heerlijk, dat Ik vrij
Haten en kwaad-doen mag, met sterke hand.…
De L staat voor leven,lijden en liefde
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
841 Het is voor altijd
Het is voor de eeuwigheid, zoals tranen worden verdoezeld
Zo worden gevoelens verdoezeld
De kracht van een plant in de bloei is meer dan leven
Het is pure levenskracht
En licht....…
Vruchtdragend
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
592 dragen
soms schijnt de toekomst zich
eigenhandig te versmallen
onderwijl liefde verdort
in hart en nieren
en in koudvuur
teneinde versteend
dreigt samen te vallen
*
zie hier desalniettemin
het vruchtbare zaad van morgen
in het harnas van de schijnbare dood
verban het zielloos verwachten
immers licht blijft
als het ware eeuwig…
Looft de ui
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.635 hachee
looft de ui
als hij drijft in de soep
looft de ui
als hij ligt in snippers op de pizza
looft hem
want hij is goed voor onze export
ja al zijn gebruikers en eters op het land of in de keuken
looft hem om zijn kracht en sterkte
snijdt met vreugde in hem
en vergeet niet één van zijn weldaden
looft de ui, mijn ziel
van nu aan tot in eeuwigheid…
De bloemknop ontvouwt zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Het gedicht ontvouwt zich
als een bloemknop in een zee
van duizenden bloemen
waar in kleuren, tinten en tonen
de woorden wonen die ontleend zijn
aan het oog van de menselijke ziel
Zij spiegelen zich aan
het eeuwig licht
en zo verbindt de mens zich
aan zijn lot
ontvouwt het zijn plot
en ontdekt zijn ware aard
Het gewicht aan waarde…
De appel en het paradijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
602 Nu zie ik de mens en verzucht
een eeuwige pijn!”…
Iduna
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
831 Het eeuwige lied
blinkt in haar ogen
en de goudblonde haren
lopen tot de grond
die huivert
bij elke sierlijke
stap. Haar bevallige
gestalte drukt met
slanke vingers op de
zwart-witte toetsen van de piano. Für Elise
geeft de maat van mijn erotische verlangen aan.
Geboren in een kom van zuiver water drink ik haar.…
ode aan mickey
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
827 Met dat wonderzachte velletje
zwart en glanzend
de eeuwige jeugd
Er is niets
dat niet aan jou deugt
Of
het moet je naam zijn
wie bedenkt er
nou zoiets...…
dag acht
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
660 gebroken roer
een doemscenario zonder kunst
herkent het pikhouweel om spaanders
te hakken van het teveel aan rust, een wond
waarvan de hechtdraad asymmetrisch
de oevers tracht te helen versmalt
slechts het zicht op de horizon
midscheeps loodst nog wel mijn trots
ons door de branding, doch wanneer het roer
stuurloos blijft zal het land voor eeuwig…
JE GAF MIJ DE BONS
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.429 door ‘t eenzaam ging
dacht ik almaar vaker aan jou
Hoe je mij bij ’t oud vuil hing
zonder een spoor van berouw
Alles brengt nog herinnering
ook die trein die ver weg fluit
Ooit scheen jij een naïeveling
Deze naïeveling maakte ’t uit
Zachte zinnen op mijn lippen
die geen mens beluisteren zou
Onze liefde, ras op de klippen
bracht mij eeuwig…
Rembrandtcyclus 14: anno 1656: troost zoekend bij Hendrickje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 ongetwijfeld weet ik best
jouw schoonheid daar te plaatsen
waar jij jezelf zo in vergist
jouw ongekende charmes
streel ik sjiekgracieus
en bevries je in lagen gevernist
als jij een schilderes geweest zou zijn
dan had jij mij misschien verbeeld
in eenzaamheid en duist're leegte
zonder schaduw, en onwetend
armoe ons verrijken zou
door eeuwigheid…
Rifraf
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 Laat het sneeuwen in het hoofd
nieuwe maagdelijkheid ontdekken
voorbij blijft, het is geweest
zout van tranen, het doet slakken
wijken van het eeuwige pad
Vliegend tapijtje met mot
kijk er vormen zich gaten
Men roept hosanna in den hoge
verbindt zich met hemel
en jawel met een stotterende hel
Het is zoveel om te omschrijven
Er past een…
miranda warning
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
946 U heeft op elk moment het recht
het oude los te laten
en u te beroepen op 't eeuwige hier en nu.
vraag 1: Bent u zich er nu bewust van
hoe de wetten van 't bewustzijn werken
zoals ik u heb uitgelegd?
vraag 2: Als u zich nu bewust bent
van uw scheppingsvermogen,
wat wenst u dan te creëren?…
IN LIEFDESSPOREN GAAN
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.494 Wanneer het ’s nachts zeer stil is
kan ik weleens je stem nog horen
Of je daar ziet hoe zeer ik jou mis
sedert jij daar weer bent geboren
Jouw frêle stem zingt in de nacht
over een liefde die eeuwig bestaat
Hoe jij daar jouw geduld betracht
tot mij het hek ooit ook opengaat
In donker vreet die eenzaamheid
schoon ik weet dat jij daar wacht…
TEDERHEID
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
794 nestelde zich daar in ’t geluk
Naar liefde had zij enorme dorst
dat ze toegaf aan de tedere druk
Hij voelde zijn hart tekeer gaan
toen hij haar heel teder beroerde
Ze zouden samen zijn, voortaan
dacht zij, waarbij zij ontroerde
Zij smulden van hun jong geluk
op hun dertiende, vijftiende jaar
Dat sprookje, als een toverstuk
smeedde hen eeuwig…
Zielsverwante
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
710 Ik zou zo graag mijn betraande gelaat
in je warme haren willen leggen of mijn
hart in je schoot, net zolang tot het
door ademnood doodgaat, liefdeskoningin,
zodat onze zielen eeuwig verbonden worden
en niet zo wreed gescheiden op aarde.
Door zoveel misverstanden en misères.…
bril
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
688 de kast hield geheimen verborgen
in donkere hoekjes blonk verleden tijd een eeuwigheid
terug
tussen foto’s vond ik ook mezelf, verpakt in jeugd
met kleine handen rond haar hart
en toen haar bril tevoorschijn kwam
verried ze
dat ze wist hoe ze apart haar
ogen kon gebruiken
even viel het lijden weg in lieve tweegesprekken
in haar wartaal…
Onoplosbare zilte tranen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
693 het geringste te sterven
In hun naïviteit drinken zij
de dag vaarwel en begeven zich naar zee
verstrikt in de netten van de nacht
Er wacht hen een zware storm
als zij dronken heen en weer zwalken
op het dek der vermetelheid
En keren niet weer als zij
verdrinken in de draaikolk der vergetelheid
van de ongenadige wateren
Dit is de eeuwige…
rozenpoort
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 in mijn handen
mijn wereld trok zich terug naar blauwe ogen
een handvol aardbeien; zo zoet, zo rood
onuitsprekelijk
zalig…
waar de zon haar warmte goot
zaten we, genietend van elkaar –zalig…
hoe jouw mond vergetelheid versprak
zomaar teruggevallen naar nu -en toen zo’n woord
zo heel gewoon was
minuten sloten zich tot in een eeuwigheid…
Zijderups
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
667 Natuurgetrouw
en zacht als eeuwige
Voor altijd balans
Voorjaar, najaar en hoogseizoen
Laat mij van jouw
(Kom bij mij!)
Liefde proeven, mooi' vrouw
Absorbeer mij hel'maal
'k Kom tot, bij, in jou
Liefde is als vliegen
Papieren vleugels
Lijven versmelten. Worden één
Gezamenlijk
Wij en jij
Man en vrouw
Beijing 2001 - Praha 2011…
PETRA 'S ONTDEKKING
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 _ heerlijke wenkgeur
vol roepende vragen
diep snuiven
voorzichtig tasten
fijne sierlijke frommels
die ontvouwen verbieden
drie bijen kruipen
almaar over haar nagels
brommen dof vriendelijk:
"menselijk wezen
zie je vondst eenvoudig
wees blijmoedig
bij open zegeningen
eeuwige geheimen
van deze bloem"
moeder vreest
breekt het zoete…
Nooit voorgoed!
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.042 Eigenlijk zeg je nooit, voorgoed vaarwel
Eigenlijk zeg je nooit voorgoed adieu
Eigenlijk zeg je nooit, tot nooit
Eigenlijk zeg je nooit, tot nooit meer ziens
Want al verruil je het tijdelijke voor het eeuwige
We zien elkaar toch echt wel weer
Dus zeg ik eigenlijk, tot snel, kortom:
Tot de volgende keer!…
Verteer de tijd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
528 kleine die ik raak, in ieder woord leeft het
beginsel om zich uit te willen drukken in
een dubbelslachtigheid als leegte en gewelf,
Heel de wil en gedachten zijn ervan doortrokken, het
bloed ijlt door de longen om de laatste vezel zelf te
bevruchten van de levenshonger waaruit ik werd geboren,
verteer de ongedeelde tijd van de eeuwigheid…
Arabische lente
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.109 Gefrustreerde landen
ludieke oorden
je stemming je vriendelijkheid
in onschuld losbarstende agressie
het geloof in je zelf
samen geperst in een droom
eeuwig handen schudden
stervend van liederlijkheid
stil zwijgt de nachtvogel
van duizend kilometers ver
samenpakkende handen
torsen hun geliefden
waar gevoelige plekken samensmelten
tot oosterse…
toekomst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
832 Komt er vrede in de wereld
Zal armoede verdwijnen
Of zullen we allen onder de eeuwige
druk verdwijnen.
Onze wens is dus toekomstmuziek!…
Heelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Tijd wordt overwonnen en sterven is verleden tijd;
eeuwigheid is begonnen, in seizoenen, het neemt de tijd.
Cirkels cirkelen in straten van hout. De laatste cirkel
opent in een zee van goud. De branding zingt vanuit de diepte:
werkelijkheid is aards en hemels, zichtbaar voor elkaar,
heelheid begint in de gevoeligste snaar...…
de sterkte van palestina
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
959 een oorlog die wel gewonnen
maar nooit genezen kan zijn
grond dat bloed kan zweten
tranen uit natuurlijke bronnen
eeuwige pijn
zal ieder kind zijn kinderen tekenen
de wereld stap voor stap
aan het verenigen
tegen de gruweldaden
die een volk verjaagd heeft in 1 klap
een volk dat zich in de geschiedenis zal vereeuwigen
zonder hun waardigheid…
Eeuwigdurende klimop...
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.066 Ik straal, constant blijvend groen,
een begrip van eeuwig durend leven,
mij hechtend in mijn grondbasis,
trouw standvastig, als enig rantsoen.
In de verte, op mijn muur, hogerop,
zie ik iemand zoals mij, onbegrepen,
daar wil ik heen, in niet meer alleen,
samen sterker als eeuwigdurende klimop.…
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.617 En geen stervling zal bezinnen
op het eeuwig Aanvangsbeeld
lijk uw knecht, die hare leden
in het schemerlicht onthult,
die zich, stamelend gebeden,
aan háár wil alleen vervult.…
EENZAAM KLONK MIJN LIED
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.161 eenzaamheid voelde kil en wreed
en in mijn hart schreide het verdriet
Wijl ‘t stille mij de keel dichtkneep
zat ‘t duister vol van met onbekend
Van de nacht gloeide de wurggreep
waaraan ’t verlaten mens nooit went
Waar klokgeluid het stille verbrak
restte mij enkel groter eenzaamheid
Ik voelde mij als nooit tevoren zwak
ik was alleen voor eeuwig…