6857 resultaten.
Maar je ogen spraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
528 zag je schrik
toen ik je raakte
mijn vinger in de jouwe haakte
een licht verweer
en toen niet meer
maar je ogen spraken
in luchtigheid
zijn we gaan lopen
herinneringen kwamen boven
de angst voor het geluid
het kraken van de trap
zond die signalen voor zich uit
de klink deed open
waar je gedachten sloten
wachtend op wat moest…
Met plaat en grammofoon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
439 ik ben terug gegaan
naar jaren die vergeten bleken
heb ze muzikaal weer kleur gegeven
met plaat en grammofoon
wat geruis en kleine krassen
die naadloos in herinnering passen
voel de emoties weer komen
van avonden vol drank en dromen
verhitte gezichten in vreemde flash backs
waar zijn ze gebleven
die toen trouw zworen op het leven
van…
Watergroeve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 al haar gratie, haar speelse beweeglijkheid
is stilgezet, versteend en toegedekt
als ijspegels hangen ze stijf en verkild
in reflectie over de dekplaat van de watergroeve
niets beweegt en elke tong is vastgeklonken
met de ketens van het herinneren
de uren glijden weg in het gebluste licht
het water weigert elke beweging
alle tinten op weg…
Onmetelijke rust
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
605 Het licht dat zuiver binnen in mij straalt
en wacht op mijn herinnering,
is daar altijd beschikbaar en onthaalt
de rust waar ik naar binnenging.
Waar vroeger nog illusie chaos bracht
schijnt nu het licht met volle kracht.…
Zorro zingt voor de regen
gedicht
3.7 met 15 stemmen
5.550 Rivieren
proberen zich de zee te herinneren
en het rood
droogt op handen.
Regen,
waarom ben je een douche voor het groen
als je zijn leven kunt zijn?
He regen,
waarom val je op regen?
----------------------------------
uit: 'De herfst van Zorro', 2006.…
Niet mijn wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
654 Verleden jaren
In herinneringen gevat
De toekomst ligt open
Wachtend als een donker gat
Gevuld met onzekerheid en angst
Vallen en weer opstaan
Verdergaan om te overleven
Alle dagen, ook de nachten
Angstig zijn
Steeds verder weg
De onbevangenheid van toen
De onschuld van een kind
Puur en zonder zorgen
Zoekend naar balans
De samenleving…
Jantje Beton
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 De stad parkeert
Jouw binnen; buiten zal men
Jouw niet meer herinneren.
Het kind met het omhoog
Gestoken vuistje vraagt
Aandacht voor zijn recht
Op de straat.Waar het beton
Niet langer meer de regels
Van het spelende kind toelaat.…
Sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Het podiumlicht dat mijn wens hypnotiseert
met herinnering die als een metronoom gaat
en glinstert joviaal als een eeuwig portret.
Het theater sluit als de dagen weer lengen
alleen de kortste dag inspireert mijn moment
waardoor ik mijn stoel al voor het raam heb gezet.…
geschiedenis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 we grasduinen door
onze kleine
grote geschiedenis
als een vloed mieren
worden we gedreven
door een onstuimige zee
van herinneringen
die heen en weer
beweegt door de snelheid
van onze woordenvloed
soms proeven we
in die grote
kleine geschiedenis
de smaak van gal
als een steile met ijs
bedekte oever opdoemt
en de stroom
haar…
In de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
778 In de nacht komen herinneringen terug
ongrijpbaar als vlinders in gestolen tijd
aan hoe het ooit was, die liefdesjaren
lang geleden, toen we vlinderden
vol liefdesdrank in wereldsteden
en nooit waren we dichter bij elkaar
dan in die amoureuze nachten
toen we verder dwaalden
in kroegen van het duisterlied
aan de kade bij de rivier
in het…
Slechts een voetnoot?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 eigentijdse
wind of de regen etst in de vervlogen
teksten van mijn afwezigheid
of er iemand voor mij was geweest
maar wie ik werkelijk was en wat ik
daarin verloren heb, misschien dat het
bestaan hiervoor niet eens bestond,
heb ik wel mijn evenbeeld in de spiegels
kunnen vermijden al voordat ik werd
geboren in het bladgoud van herinneringen…
Aanname
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 mijn pogingen tot vertalen
Ik luister aandachtig naar jouw vingers
wanneer ze hun warmte met mij delen
Ik herinner de smaak van jouw lippen
wanneer ze mijn schouders strelen
Ik vang de stem van jouw ogen in die van mij
met een zucht laat ik mijn vertaling vrij
Vrij totdat deze zuiver is
en schoon van mijn perspectief
vrij totdat…
navigeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 we keren terug naar
de dingen die voorbij gingen
het hart in lood geklonken
de boeken met ezelsoren
het hanenpoten-briefje van het kind
we leggen zoveel terzijde
foto's van een vergeten vakantie
hoe onbeschrijflijk jong we waren
het geboetseerde vaasje van het andere kind
dingen die ons herinneren
aan wie en hoe we waren
wie we dachten…
vol beweging
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
664 't gewapend glas verdwijnt
't marmer, hard en ongenaakbaar
verliest langzaamaan elke herinnering
de muren bewegen onder het nieuwe gewicht
van hedendaags licht en wat de tijd niet dragen kon
wordt in aanwezigheid van de zon nagejaagd door de wind
verhalen raken bekneld tussen puin en achterwege
gebleven gesprekken
't huis maakt zich klaar…
Ontheemd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 Dit land denkt aan zijn eigen toekomst
Aan de vooruitgang
Maar in de vooruitgang
staan veel mensen aan kant
Het midden
Is een bal vol tegenstrijdigheden
Want als de sporen van ons verleden
Langzaam verdwijnen
Treedt de oorlog
In via de verbannen vluchteling
Die ons doet confronteren
Met een verdwenen kant van het bestaan
Alleen in herinnering…
Wat is leven?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
736 Wat is toch leven, wat herinnering, wat wens
en hoe kan ik de ander echt nabij zijn?
Wat komen we hier doen, hoe groeit de liefde
en wat is ouder worden dan? Ik weet het niet.…
Wolkentaal
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.598 Herinneren ons een hand
in de nek, die nog altijd zegt
iets zegt
iets, oud nieuws waarop we
blijven wachten.
Ach, een slapend jong meisje te zijn,
de lippen half open,
met een geur van niets om haar heen.
We blijven haken,
overtreden wetten, laten
ons betrappen op een blik
in de verte waar wolken zijn.…
getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 over rotsen ligt de wankele afdaling
met zicht op verhalende cipressen: hugenoten
begraven zonder steen of voortvluchtig
terug klimmend, de spieren verzuurd
in de verte het terracotta dak
de oude deur, schietgaten in de wanden
laaghangend mist, rook, geur van hout
de oeroude rank levert nog wijn
in harsachtige herinnering: samen
met kaas…
3
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.579 Wat ik in de hotelkamer vond was al van anderen geweest
was van herinneringen doortrokken.
Kanttekeningen die ook mij aangingen
routes die, wat iedereen weet, naar verkeerde plaatsen voeren.
Oude wandelpaden, niet de wegen die we willen vinden.
In een gang uiteengezongen onbegrip.…
Het gedaagdenveld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
497 Je keert je om uit herinneringen
neemt me mee naar het gedaagdenveld
waar de oorsprong ligt begraven
we lonken voorzichtig naar de wolken
het lijkt wel of de zomer verlegen is
we kijken schichtig naar de vogels
verzoenen ons niet langer met hartstocht
die we eens voelden in bijzonder verlangen
nooit zonder elkaar…
Jeugd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Uitgesloten van dit hemels gebeuren
Snuift de steppewolf aan ongeordende herinneringen,
Een vergeten onthoudput die alsmaar drumt tegen deuren
van het bewuste, gedwongen slotnoteringen.
Zal hij zich laten verscheuren
door nostalgie, lome tijdspasseringen?…
Siobhán
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Het kostte mij werkelijk
een rib uit mijn lijf,
verloren
in de mist van het
niet meer herinneren
hoe ik hier gekomen ben...…
niet de jaren tellen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
968 een kaart
een taart
een hoedje
een toetertje en een cadeautje
het mag
hoort erbij
zoals deze welgemeende wens
lang zul je leven
tel op deze dag niet de jaren
tel wat je deed en bouwde
tel de liefde door en aan jou gegeven
tel op deze dag niet de jaren
tel de vrienden die je verzamelde
tel de herinneringen
tel op deze dag niet…
De bomen vallen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
413 Ik herinner me iedereen
was gelukkig, onwetend
waarom, daarover hebben we het
zo vaak gehad! Dat is voorbij
We gaan dood, hoe dan ook
terwijl het leven doorgaat
alsof wij nooit hebben geleefd…
Laat het regenen op mij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Sonja Francesca Pronk
nimmer wordt jouw naam
nog uitgesproken
toch zijn de herinneringen
nog altijd daar
diep donkere geheimen
blijven voor altijd
vervlochten in jouw blonde haar
verstopte je bewust de waarheid
gemaskeerd door jouw ranke gezicht
met je guitige lach
de messcherpe pijn die in jou
verankerd lag
onontkoombaar haast…
Lief klein meisje van ons
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
439 Het wordt een dag, lief
meisje van ons, vol met
herinneringen.
Het wordt een dag met
gevoelens.
Het wordt een dag die
uit liefde bestaat.
Het wordt een dag met
verdriet.
Het wordt een dag van
emoties.
Het wordt een dag dat
we een roos bij je neer
gaan leggen.
Het wordt een dag, lief
poppedijne van ons,
om je te eren.…
Winter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Toch was het eens anders,
herinneringen blijven bewaard.
Om sleetje te glijden
een tocht op de schaats.
Daarvoor is alleen
in de winter plaats.
Bij een ijskoude
volle maan.
Kan er heel vaak
iets moois ontstaan.
Ja, dat is ook de winter,
met heel veel vertier.
Met koek en met zopie
en heel veel plezier……
Overdenking
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
610 Soms is er nog wat deining,
een lichte rimpeling…
als mijn gedachten wijlen
bij een lieflijke herinnering.
De zeilen zijn gestreken,
mijn anker groot en klaar,
zuiver en helder is het licht,
de kust komt reeds in zicht.
Toch blijf ik nog wat varen,
mijn leven goed en stil.
Er zijn nog zoveel waat’ren,
die ik nog bevaren wil.…
Jouw aura
netgedicht
5.0 met 141 stemmen
447 ik zag je
lichaam draaien
als jouw vingers
in een teder gebaar
over lijst en deuren
aaiden met zachte druk
de kruk omlaag doet
in een laatste groet
jouw afscheid
wil de warmte van
contact zo lang
mogelijk genieten
nog even de intieme
details tot je nemen
die herinneringen de
plaats geven om te delen
nog mag ik even
de energieën…
Spon zon
netgedicht
5.0 met 175 stemmen
431 er waren
geen raggen
zoals ik verwachtte
je zachte huid
spon zon en hield
de herinnering
met een lach
krachtig
ik herkende
het veld met
de vele paden
die ik blind
uit zou kunnen
tekenen volgde
de sporen die ik
nooit zou vergeten
wij zijn samen
terug gegaan naar
het moment dat
alles stil bleef staan
hebben daar de
draad…