Alle inzendingen over huis

6137 resultaten.

Sorteren op:

Einzelgänger

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 684
Reeds lang verzwijgt de klok het vertrouwde tikken zodat stilte zich kan laten horen dagen volgen nachten en weer om alleen het huis zelf ademt nog De deurbel galmt schel door de kamers een meisje met kinderpostzegels wacht -vergeefs- de deur wordt niet geopend Sporadisch gaat de telefoon maar altijd keert de stilte terug Tot op een…
geeraardt5 november 2015Lees meer >

HET BLIKSEMVUUR

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 984
Omdat uw huis niet op de weg van de bliksem lag Maar juist daaraan, schrikt ge op en stierft gij niet. Dit zijn de verborgen wegen, de heerbanen van 't hemels vuur Waaraan wij spelen, sluimren, omstrenglen elkander, ontwaken.…

Vrolijke vogelaars

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Er is ineens een primeur in Hoogwoud, een roodkeelnachtegaal in een achtertuin, geen vogelaar wil het missen, voor geen goud, het vogeltje wordt gekiekt van pootjes tot kruin en de achtertuinbewoners vragen vijf euro de man om het iele beestje vanuit hun huis te kieken, voor één euro een kopje koffie, zegt de buurman, want de beschaving…

Tuinpad

gedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.104
Eens ging de ondergang met paard en kar de wereld rond; dat hebben we gehad Nu blijf ik vlak bij huis, en noem je schat. Dit is het. Naar bielzen draait het pad licht omhoog. Daar blijft de zon wat langer voor hij ondergaat. Ik heb je lief, zo lief.…

V U I S T R E C H T

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.069
De waarheid zal bedijgen: zij is, als gevals, de 'waarheid', schoon al ‘t beste dat er leeft begeeft: viel alles om haar henen, hof en huis in gruis, nog staande zou ze blijven; en, blijft een alleen, haar houw en trouw zijn, ik zal, God, en gij met mij…

VERLANGEN

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.509
Er brandt een huis in 't donker van de nacht, ik zie de vlammen aan de horizon, en rond het laaiend vuur - losband'ge kracht, die, niet bewaakt, haar vrijheid weder won,- zie 'k vele mensen, klein en zwart, bevracht met luttel water, of dit doven kon van 't vuur de brede, majestueuze kracht, waarmee het rossig blank ten hemel klom!…

blauwe maan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
op weg van het meer naar de duinen verdwaal ik in haar huis ze heeft haar lichaam gesluierd en ik kniel doe mijn ogen dicht en wacht op de blauwe maan in het donker van mijn ogen licht ze even op een vuurvliegje een vallende ster of dans je dan te hoog door daken door muren en ramen valt de blauwe maan over schelpen en stenen…
kornelis25 september 2016Lees meer >

DE WILDE WIND

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.954
Gebogen hier, gebroken daar, malkaar de bomen schenden; die, scheurende uit de gronde, huis en thuis de gruw inzenden. Nu maalt hij hout en stof en steen dooreen, en roert daaronder, met gramme, en al te hol, te dol gegrol, zijn stemmendonder.…

LIBERA NOS, DOMINE!

poëzie
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.205
De wind woei om het eenzaam huis In 't laatste avonduur; Toen lichtte een vreemde de klink der deur En zat bij 't open vuur. Ik dierf niet vragen wie hij was En hij gaf teken noch taal; En ik noodde hem niet, maar hij zat aan Naast mij aan 't avondmaal.…

IN DEN VREEMDE.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.948
Ik denk aan zoveel liefs te huis , En 't wordt me week aan 't hart. Wat gloort Vezuvoos wolkenkrans Bij 't scheiden van de dag! De Golf is enkel goud en glans; Natuur gaat sluimren met een lach: 't Is schoon — toch zag ik liever thans, Naast Rottes grijze torentrans, Mijn Maas en Hollands vlag!…

noem me

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Lieg liefdevol en breng me stap voor stap naar huis waar de winter met koude ogen wacht. Help me oversteken naar de nacht voordat ik tot stilstand kom. Noem me, zeg me dat ik ben.…
J.Bakx6 februari 2017Lees meer >

eenzaam leven

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
de wereld buiten kijkend luidruchtig levend klemt mij eens te meer dit huis en haar kamers terwijl alles en iedereen voorbij mijn deur gaat hoor ik belletjes rinkelen naast en boven mij slechts de muren met foto's van ooit horen stil luisterend wat ik mijzelf zeg de koffie op tafel met tegenover mij die altijd lege stoel blijft…

de herfst

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
Maar nu de duisternis zich ’s avonds slinks doch gretig steeds sneller over de dag buigt zoekt men het huis van vertrouwen weer op. Men buigt er schuldbewust voor de waard, en offert hem geld op het altaar, genaamd toog. Minzaam knikken de medegelovigen. Men geeft een rondje, het eerste couplet van een schier eindeloze canon.…

Natuur- lijk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
En da’s ‘t rare van de storm van vandaag, die huis hield alsof ‘t niks voorstelde Het ging overdag als een wervelstorm tekeer maar ‘s avonds dan legt ie zich erbij neer: Dat de mens sterker is dan welke storm ook.…
An Terlouw5 oktober 2017Lees meer >

Vermaning

poëzie
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Steek 't huis in brand om haar te redden! Neen, gij snikt liever op een bank Of speelt in 't ijle licht van Wega Zuiver éénsnarig op uw citer. Zij houdt zich slapend om haar eega Of geeft u antwoord met een gieter.…

een man die niemand ooit had zien huilen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 627
vredig maar onwezenlijk hoe ze daar lag en tegelijkertijd toch niet hoe zij later in 't ouderlijk huis een extra trui aantrok haar moeders trui en hoe zij zich toen nestelde als een poes in de witte rieten stoel haar moeders stoel en wat te doen met haar vader die - op de bank naast de kanarie -waar zíj altijd mee sprak omdat…

Vertrek

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.339
Dood spoor van binnen verbrandde zijn huis zoals vroeger de zon in Zuid-Frankrijk. Daar, hoog in de Alpen, waar Hannibal ooit met zijn troepen trok, voerde hij vlinders dronken met suikerwijn. Wat hebben wij toen alle drie gelachen. Nu, hoog in de kussens, kleeft het leven alleen nog aan zijn brein.…

waag het eens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 620
- Uw zwarte humor zien we om ons heen vandaar ‘mijn waag het eens’ uit gekweeld want uw soort humor hield u niet voor u alleen dat voorrecht gaf u ook aan uw evenbeeld Kent u die van die olifant en de muis toen die muis tegen de olifant zei zo op die brug zo ver van huis O God wat stampen wij Maar toch waag het alstublieft niet vandaag…
c. ale4 december 2017Lees meer >

Goudse Karnemelksloot

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Op de leeftijd van 93 jaar is onlangs Mevrouw Van Loon overleden, die in een groot huis aan de Karnemelksloot woonde, terwijl ze in haar laatste jaren met haar elektrische rolstoel nog vele kilometers wist af te leggen. In de dierenzaak zat ooit een prachtige papegaai, waarnaar ik vaak door de ruiten heb gekeken, als een ware vorm van troost.…

een schandalig vers

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.790
En na dat uur ging zij naar huis, de matten bleven vuil Maar dat kon me niet schelen want wat ik kreeg in ruil ? Een zinderende middag vervuld van erotiek, dat meisje lust er pap van ook al is ze katholiek. Mijn moeder komt nu stof afdoen, dat mens is haast bejaard. ze kan daarna de vaat nog doen, zo blijft mijn lijf gespaard.…

bezinning.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
voor een ieder die dit staat te lezen, is bezinning heel dichtbij, want wij mogen er allemaal wezen, ook al ben je met die persoon niet zo blij, de fouten van een ander, is ons leedvermaak die dag, of we geven een uitbrander, als je iets verkeerds bij die persoon zag, hoe dan ook we moeten leven, met elkaar in ieder huis, elkaar een lach…
j.m.hofman9 december 2017Lees meer >

insomnia

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
De maan was vol en zwaar drukkend ik kreeg geen verlichting geen slaap het huis kwam tot leven insomnia de klokken tikten de koffiezet tikte de planken op de bovenverdieping kraakten de boog van de keukenkraan keek me aan wees naar de vloer en nog dieper onder de grond ik hoorde het steunen van de aarde wellend duwend naar boven druppel…

Want de nacht uit wederom

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
Denk dan na tot de zon opkomt bij het talud welke mogelijkheden heeft de nacht vandaag geboden, geeft het opnieuw passende tinten ongerepte sneeuw, een storm om te ontginnen mijn haren weer de kastanjekleuren van huis uit. Ik ben wellicht olifant, kind van lange zinnen nee een torenvalk die verstilt bidt boven land.…

Salie en Haas

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.629
Daarmee werd ons huis ontsmet. Ikzelf wilde dat vader kwam Om te spelen met de trein Het rijpen duurde me te lang. 2. Die donderdag erop Trokken ganzen over een veld Grijze vogels in een roze lucht. Een man strooide er met as. En zei luid vaders naam. Ik snapte niet waar hij bleef. 3.…

Oude huizen, nieuwe deuren

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 943
In dit lege huis ligt verkruimeld mijn heelal, op de tast vind ik babygeur, heilig vuur, verschoten pijn. Op het oog blozen dozen van het grauwe stouwen Over en weer klinkt stom geblaf of brekend hart. De deur, een bokkig heer, wil niet open, kast blijft steken, bank schiet dwars.…

De eerste keer dat je je herinnert dat je dat deed

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.180
Je zat in de bus van school naar huis en je stapte eerder uit om te lopen waar je liep toen je op een vorige school zat en je kon wat je je niet en wat je je wel herinnerde niet even zwaar maken. ---------------------------------- uit: 'Voor jou, van jou', 2017.…

Instelling

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
Het huis dat alles van mij bergt Een oog dat niet passeert Een onderneming die niets vergt En een gevoel dat mij niet deert Het blijft een wispelturig script Vast en zeker ongewis Bevorderd of gewipt ’t heeft ongekend betekenis Paradox van ‘t scheve schrijven Niets blijkt op zijn plek Het onmogelijke bedrijven Als testament van een gezonde gek Voorbij…

In - en uit de put

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
In mijn weiland zit een oude waterput eenzaam zonder huis – verlaten een restje water bevat ze nog wat ooit via dakgoten in haar uit kwam stromen nu echoot en weerspiegelt ze slechts oude herinneringen en langzaam vervagende dromen dat is het enige en toch toch is dat voor wie van dromen en oude weggespoelde verhalen houdt ze wil ervaren…

Gelukkig gedicht

gedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.986
Nam haar mee naar mijn huis bij de zee met water en brood, steekmuggen, leerde haar koken, schoonmaken, zingen.…

Logeren.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 729
Wanneer kom je naar huis vraagt mama in de app, na het eten zegt haar dochter, weet je zegt haar moeder nog: het is hier stil, ik mis je! Maar de dame ( oke in de dop) denkt ik blijf hier nog even want wat zijn twee nachtjes bij opa en oma, die zijn om, voor je ‘t weet!…