6137 resultaten.
Einzelgänger
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
684 Reeds lang verzwijgt de klok
het vertrouwde tikken
zodat stilte zich kan laten horen
dagen volgen nachten en weer om
alleen het huis zelf ademt nog
De deurbel galmt schel door de kamers
een meisje met kinderpostzegels wacht
-vergeefs- de deur wordt niet geopend
Sporadisch gaat de telefoon
maar altijd keert de stilte terug
Tot op een…
HET BLIKSEMVUUR
poëzie
4.0 met 3 stemmen
984 Omdat uw huis niet op de weg van de bliksem lag
Maar juist daaraan, schrikt ge op en stierft gij niet.
Dit zijn de verborgen wegen, de heerbanen van 't hemels vuur
Waaraan wij spelen, sluimren, omstrenglen elkander, ontwaken.…
Vrolijke vogelaars
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
617 Er is ineens een primeur in Hoogwoud,
een roodkeelnachtegaal in een achtertuin,
geen vogelaar wil het missen, voor geen goud,
het vogeltje wordt gekiekt van pootjes tot kruin
en de achtertuinbewoners vragen vijf euro de man
om het iele beestje vanuit hun huis te kieken,
voor één euro een kopje koffie, zegt de buurman,
want de beschaving…
Tuinpad
gedicht
3.5 met 4 stemmen
2.104 Eens ging de ondergang met paard en kar
de wereld rond; dat hebben we gehad
Nu blijf ik vlak bij huis, en noem je schat.
Dit is het. Naar bielzen draait het pad
licht omhoog. Daar blijft de zon wat langer
voor hij ondergaat. Ik heb je lief, zo lief.…
V U I S T R E C H T
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.069 De waarheid zal bedijgen:
zij is, als
gevals,
de 'waarheid', schoon al ‘t beste
dat er leeft
begeeft:
viel alles om haar henen,
hof en huis
in gruis,
nog staande zou ze blijven;
en, blijft een
alleen,
haar houw en trouw zijn, ik zal,
God, en gij
met mij…
VERLANGEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.509 Er brandt een huis in 't donker van de nacht,
ik zie de vlammen aan de horizon,
en rond het laaiend vuur - losband'ge kracht,
die, niet bewaakt, haar vrijheid weder won,-
zie 'k vele mensen, klein en zwart, bevracht
met luttel water, of dit doven kon
van 't vuur de brede, majestueuze kracht,
waarmee het rossig blank ten hemel klom!…
blauwe maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 op weg van het meer naar de duinen
verdwaal ik in haar huis
ze heeft haar lichaam gesluierd
en ik kniel
doe mijn ogen dicht
en wacht op de blauwe maan
in het donker van mijn ogen
licht ze even op
een vuurvliegje
een vallende ster
of dans je dan te hoog
door daken
door muren en ramen
valt de blauwe maan
over schelpen en stenen…
DE WILDE WIND
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.954 Gebogen hier,
gebroken daar,
malkaar
de bomen schenden;
die, scheurende uit
de gronde, huis
en thuis
de gruw inzenden.
Nu maalt hij hout
en stof en steen
dooreen,
en roert daaronder,
met gramme, en al
te hol, te dol
gegrol,
zijn stemmendonder.…
LIBERA NOS, DOMINE!
poëzie
4.8 met 5 stemmen
2.205 De wind woei om het eenzaam huis
In 't laatste avonduur;
Toen lichtte een vreemde de klink der deur
En zat bij 't open vuur.
Ik dierf niet vragen wie hij was
En hij gaf teken noch taal;
En ik noodde hem niet, maar hij zat aan
Naast mij aan 't avondmaal.…
IN DEN VREEMDE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.948 Ik denk aan zoveel liefs te huis ,
En 't wordt me week aan 't hart.
Wat gloort Vezuvoos wolkenkrans
Bij 't scheiden van de dag!
De Golf is enkel goud en glans;
Natuur gaat sluimren met een lach:
't Is schoon — toch zag ik liever thans,
Naast Rottes grijze torentrans,
Mijn Maas en Hollands vlag!…
noem me
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Lieg liefdevol en breng me stap voor stap naar huis
waar de winter met koude ogen wacht. Help me oversteken naar
de nacht voordat ik tot stilstand kom. Noem me, zeg me dat ik ben.…
eenzaam leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
492 de wereld buiten kijkend
luidruchtig levend
klemt mij eens te meer
dit huis en haar kamers
terwijl alles en iedereen
voorbij mijn deur gaat
hoor ik belletjes rinkelen
naast en boven mij
slechts de muren
met foto's van ooit
horen stil luisterend
wat ik mijzelf zeg
de koffie op tafel
met tegenover mij
die altijd lege stoel
blijft…
de herfst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
470 Maar nu de duisternis
zich ’s avonds slinks doch gretig
steeds sneller over de dag buigt
zoekt men het huis van vertrouwen weer op.
Men buigt er schuldbewust voor de waard,
en offert hem geld op het altaar,
genaamd toog.
Minzaam knikken de medegelovigen.
Men geeft een rondje,
het eerste couplet van een schier eindeloze canon.…
Natuur- lijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 En da’s ‘t rare van de storm van vandaag,
die huis hield alsof ‘t niks voorstelde
Het ging overdag als een wervelstorm tekeer
maar ‘s avonds dan legt ie zich erbij neer:
Dat de mens sterker is dan welke storm ook.…
Vermaning
poëzie
1.7 met 3 stemmen
1.108 Steek 't huis in brand om haar te redden!
Neen, gij snikt liever op een bank
Of speelt in 't ijle licht van Wega
Zuiver éénsnarig op uw citer.
Zij houdt zich slapend om haar eega
Of geeft u antwoord met een gieter.…
een man die niemand ooit had zien huilen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
627 vredig maar onwezenlijk
hoe ze daar lag en
tegelijkertijd toch niet
hoe zij later
in 't ouderlijk huis
een extra trui aantrok
haar moeders trui
en hoe zij zich toen nestelde
als een poes
in de witte rieten stoel
haar moeders stoel
en wat te doen met haar vader
die - op de bank
naast de kanarie -waar
zíj altijd mee sprak
omdat…
Vertrek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.339 Dood spoor van binnen
verbrandde zijn huis
zoals vroeger de zon in Zuid-Frankrijk.
Daar, hoog in de Alpen,
waar Hannibal ooit met zijn troepen trok,
voerde hij vlinders dronken met suikerwijn.
Wat hebben wij toen alle drie gelachen.
Nu, hoog in de kussens,
kleeft het leven alleen nog aan zijn brein.…
waag het eens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 -
Uw zwarte humor zien we om ons heen
vandaar ‘mijn waag het eens’ uit gekweeld
want uw soort humor hield u niet voor u alleen
dat voorrecht gaf u ook aan uw evenbeeld
Kent u die van die olifant en de muis
toen die muis tegen de olifant zei
zo op die brug zo ver van huis
O God wat stampen wij
Maar toch waag het alstublieft niet
vandaag…
Goudse Karnemelksloot
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 Op de leeftijd van 93 jaar is onlangs Mevrouw
Van Loon overleden, die in een groot huis aan
de Karnemelksloot woonde, terwijl ze in haar
laatste jaren met haar elektrische rolstoel
nog vele kilometers wist af te leggen. In de
dierenzaak zat ooit een prachtige papegaai,
waarnaar ik vaak door de ruiten heb gekeken,
als een ware vorm van troost.…
een schandalig vers
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.790 En na dat uur ging zij naar huis, de matten bleven vuil
Maar dat kon me niet schelen want wat ik kreeg in ruil ?
Een zinderende middag vervuld van erotiek,
dat meisje lust er pap van ook al is ze katholiek.
Mijn moeder komt nu stof afdoen,
dat mens is haast bejaard.
ze kan daarna de vaat nog doen,
zo blijft mijn lijf gespaard.…
bezinning.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
799 voor een ieder die dit staat te lezen,
is bezinning heel dichtbij,
want wij mogen er allemaal wezen,
ook al ben je met die persoon niet zo blij,
de fouten van een ander,
is ons leedvermaak die dag,
of we geven een uitbrander,
als je iets verkeerds bij die persoon zag,
hoe dan ook we moeten leven,
met elkaar in ieder huis,
elkaar een lach…
insomnia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 De maan was vol en zwaar drukkend
ik kreeg geen verlichting geen slaap
het huis kwam tot leven insomnia
de klokken tikten de koffiezet tikte
de planken op de bovenverdieping kraakten
de boog van de keukenkraan keek me aan
wees naar de vloer en nog dieper onder de grond
ik hoorde het steunen van de aarde
wellend duwend naar boven druppel…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Denk dan na tot de zon opkomt bij het talud
welke mogelijkheden heeft de nacht vandaag
geboden, geeft het opnieuw passende tinten
ongerepte sneeuw, een storm om te ontginnen
mijn haren weer de kastanjekleuren van huis uit.
Ik ben wellicht olifant, kind van lange zinnen
nee een torenvalk die verstilt bidt boven land.…
Salie en Haas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.629 Daarmee werd ons huis ontsmet.
Ikzelf wilde dat vader kwam
Om te spelen met de trein
Het rijpen duurde me te lang.
2.
Die donderdag erop
Trokken ganzen over een veld
Grijze vogels in een roze lucht.
Een man strooide er met as.
En zei luid vaders naam.
Ik snapte niet waar hij bleef.
3.…
Oude huizen, nieuwe deuren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
943 In dit lege huis ligt verkruimeld
mijn heelal, op de tast vind ik
babygeur, heilig vuur, verschoten
pijn. Op het oog blozen dozen van
het grauwe stouwen Over en weer
klinkt stom geblaf of brekend hart.
De deur, een bokkig heer, wil niet
open, kast blijft steken, bank schiet
dwars.…
De eerste keer dat je je herinnert dat je dat deed
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.180 Je zat in de bus van school naar huis
en je stapte eerder uit
om te lopen waar je liep
toen je op een vorige school zat
en je kon wat je je niet en wat je je wel herinnerde niet even zwaar maken.
----------------------------------
uit: 'Voor jou, van jou', 2017.…
Instelling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 Het huis dat alles van mij bergt
Een oog dat niet passeert
Een onderneming die niets vergt
En een gevoel dat mij niet deert
Het blijft een wispelturig script
Vast en zeker ongewis
Bevorderd of gewipt
’t heeft ongekend betekenis
Paradox van ‘t scheve schrijven
Niets blijkt op zijn plek
Het onmogelijke bedrijven
Als testament van een gezonde gek
Voorbij…
In - en uit de put
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
568 In mijn weiland zit
een oude waterput
eenzaam zonder
huis – verlaten
een restje water
bevat ze nog
wat ooit via dakgoten
in haar uit kwam stromen
nu echoot en weerspiegelt ze
slechts oude herinneringen
en langzaam vervagende dromen
dat is het enige en toch
toch is dat voor wie van
dromen en oude weggespoelde verhalen houdt
ze wil ervaren…
Gelukkig gedicht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.986 Nam haar
mee naar mijn huis bij de zee met water en brood,
steekmuggen, leerde haar koken,
schoonmaken, zingen.…
Logeren.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 Wanneer kom je naar huis vraagt mama in de app,
na het eten zegt haar dochter,
weet je zegt haar moeder nog:
het is hier stil, ik mis je!
Maar de dame ( oke in de dop)
denkt ik blijf hier nog even
want wat zijn twee nachtjes bij opa en oma,
die zijn om, voor je ‘t weet!…