6020 resultaten.
- Alles wat jij bent -
netgedicht
4.5 met 50 stemmen
640 begeer niet langer wat ik krijgen kon
en mijn luiheid toch weerhouden wou
alles wat jij bent
staat in het landschap
druk aan de kant geschoven
dwars heen door jarenlang zwijgen
wordt er niet langer bij stil gestaan
onwillig gaat het over kwesties verder
geen weg terug uit het diepe moeras
genadeloos afgemaakt alles wat jij bent,
verloor…
Infernale impressies
poëzie
3.5 met 16 stemmen
3.996 Dan kerend zaal-waarts naar mijn vreemde voêr,
Denk ik gedwee: 'k ben een verloren worm maar,
En ga dan stil wat schrijven of wat lezen.
Maar mèt begint het hortende rumoer,
Lawaaiend langs de wanden of 't een storm waar...
Mensen, aanschouw: ik word als een van dezen.
--------------------------
uit: Verzen (1894)…
Zondaars op een terras
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
568 De mensheid is zijn eigen paden,
met het zicht op snelweg, autoweg,
breed, diep, lang en onvermijdelijk
uit het hoofd verloren.
En de grijsaard spreekt,
tot de ruggen van de zondaars
van vuur,
en hoe zij die zich rijk hebben geprijsd
hun schatten tot kaf zullen zien vergaan.…
Wind
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
879 Ik wil niet voorspelbaar zijn in verleden en heden
zie me als het doek in alle hevigheid van jou decor
Schoonheid door velen verafschuwd en aanbeden
ik omhels je met klanken als een ware tenor
In een toneel van getijden bespeel ik je in kwartet
euforie in een spel van hemel en aarde
Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet
lach.…
Spiegelplas
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
595 Ik zag je bij de levensbron
duizend schonen in het gras
oceanen bloesems, luikend groen
fragiel, transparant als glas,
liefde gedronken zoveel dat kon,
uit water, satijnen spiegelplas,
toen zonder kleur, verdroogd,
verdronken in woestijnen, de
tijd verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen gedempt
op geboren spiegels van de ziel…
De harde waarheid
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.856 Behandelen heeft ook geen zin
zonder de strijd aan te gaan hebben we al verloren.
Maar papa ik wil je nog niet kwijt
er valt nog zoveel te beleven.
De klok blijft tikken, hoeveel tijd
Is jou op deze aarde nog gegeven.…
BLOESEMS, POLLENS
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
463 Je wilde wat van mij, je had je haar opgestoken
je rook naar bloesems en wilde rozen verloren
half aan je middel hangend bedwelmd aan je zij.
En kwijlend als een hond wil ik nog wel kwijt.…
Gevoel van Ooit
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.173 Soms hoeft het eventjes niet meer
en verlies je de zin van het leven
Langzaam stroomt de energie weg
en toch blijf je steeds maar geven
Dan moet je stoppen en verdergaan
mensen en dingen achter je laten
Het gevoel terug vinden van ooit
het leven zit soms vol met hiaten
Zoek evenwicht en rust van binnen
wat je ergens op je weg bent verloren…
Opgespoten land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Dit zal de einde van mijn wereld
zijn, sluimerend en ontraadseld
in heimelijke trouw naar wat
vertrouwen gaf in een verloren
strijd ontleent aan de herinnering,
de dood ploegt de voren strak naar
ander leven, het einde van de dagen
draagt de sporen van een nieuw begin.…
Liefdeswoorden
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
636 Het is een zucht van zacht teder voelen
luchtig, vederlicht dansend,
tokkelend met kleine warme handjes
bespelend de snaren van verloren dromen.
Het is in een zucht
dat het speels verliefde hart
fluistering van innige woorden
laat dragen door het lentebriesje.…
LIEFDE EN VERDRIET
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.150 klankbord
ach jongeman, wat was je lief
ondeugend kon je ook wel zijn
maar vergeven en vergeten
was op ons lijf geschreven
het mannelijk zijn werd nu actief
de buitenwereld riep, de liefde kwam
en gaf verwijdering, gedeelde liefde
werd gedeelde smart en meer
nu is liefde meer verdriet
het niet meer zien en horen
geeft het idee van verloren…
Berekenend
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
898 niet zo´n beetje
Je blijft verlangen
Dat mensen zijn zoals je hoopt
Het doet zeer te constateren
Dat het telkens anders loopt
Je sluit een deur
Blindeert een raam
Gooit de toegang in het slot
Verdrukt de pijn, vergeet een naam
En voelt je lange tijd nog rot
Totdat je weer vertrouwen krijgt
Open staat voor weer een kans
Tot ook die verloren…
Egoïsme
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.017 In deze wereld van ' ieder voor zich ' loop ik echt verloren
Ikzucht wordt een pest en kan me echt niet bekoren.
De agenda's zijn toch zo vol, léven we nog wel
Dagelijks wat aandacht voor elkaar, minder haast, niet zo snel.
Wat minder ik, iets meer: jij, dat ware wijs
Mag deze droom uitkomen, mensen lief, het Paradijs!…
DE SPIN
gedicht
3.6 met 16 stemmen
11.597 Ik vang je op in mijn wiegelend bed
O wond in mijn maagdelijk net
O liefste verloren in mijn schoot
O worsteling in liefdesnood -
ik wikkel je in mijn zijden geweld
ik houd je met duizend armen omkneld
ik verstik je in een cocon van gloed
ik drink je zachte blanke bloed
dat rinnend gulpt en schreit -
en volgedronken op het kruis
van mijn…
AUTOMUTILATIE ALS STRAF
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
984 Eens dat het duister gevallen was
kwamen gauw haar zelfverwijten
Dan zakte ze dieper in het moeras
niets kon in haar voordeel pleiten
Bijna als vanzelf was daar ’t mes
en als vanzelf stak het in haar vel
Edoch reeds tijdens ‘t snij proces
kwam altijd haar spijt in het spel
Ze kon het niet meer ontkennen,
zij had wederom de slag verloren…
Lach van een Clown..
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
978 Wie zit er te wachten,
op verloren strijdkrachten,
men wil het niet weten,
onhoorbare hulpkreten.
Niemand die het ooit ziet,
de spiegel van verdriet,
voortleven in vele dromen,
zichzelf laten doorstromen.
Een Clown, een boegbeeld,
in een lach bevoordeeld.
aanprezen in het bestaan,
zal vaak eenzaam heengaan.…
's dichters lament (balladine)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 ik heb zo vaak het ambacht afgezworen
bedrevenheid werd toch niet onderkend
maar even vaak beving mij prompt de spijt
wellicht ging er iets kostelijks verloren
de ware dichter is geen echte vent
ik koos niet voor (ik werd ermee geboren)
die aandrang - niet noodzakelijk talent
naïeve hang naar wat onsterflijkheid
't geringste zuchtje…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Het water was verdwenen
de aardkorst vervelde
verloor haar vlakte
vertoonde barsten.
Regen kon de bodem
niet meer likken
er kwam geen druppel meer.
De wolken waren uitgeweend.
Hoewel triestig
verdorde het gebied verder.
Onherbergzaam voor mens en dier.
Verlaten.
Geen hoop meer op beterschap
integendeel.…
In een wereld die slechts vraagtekens kent
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 fluistert
murmelt een lied in zachte zangstemmen
en sluit ik de dag weer toe
Kleine kinderzieltjes
zweven vrijelijk in de innerlijke ruimte
en verhalen van tierelantijntjes
in de jeugdige sprookjes die zij kleuren
Ze geven troost aan beide zijden van het bestaan
die ons soms onaangenaam toeschijnt
Na een droomloze nacht raap ik de verloren…
BOARNSTERHIM ADEMT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 uit
belust om al zoekend te grijpen
de verijlde zwevende dampen
omvatten met zonneglans verblijd
het gaarne bezochte dorp Grou
strijken vluchtig langs strenge muren
waarachter papieren en kunstwerken
verhalen van de geschiedenis
der beminde Friese grond
begeven zich tussen wandelaars
krioelend en vol verrassing
tenslotte zijn ze verloren…
Loutering 2.
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.813 Dáár wordt nog de echo van mijn smart gehoord,
Ten hoge hemel schreiend opgestegen,
Weeklagend om verloren vredezegen...
Tot mij het hoger lichten heeft gegloord!
Zwoel duister waarde heen... àl 't aardgerucht
Stierf weg, waar ìk òpging in zuivrer lucht,
Glorieuslijk in het heilig licht geheven...…
melancholie
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
713 het dorp waar ik kort na de oorlog geboren ben
is niet meer wat het ooit was, verloor van jaar
tot jaar zijn vertrouwde glans
oude huizen lijken nu droefgeestig gestemd
alsof zij moeizaam leunend tegen elkaar naar
lang vervlogen tijden te hunkeren staan
naar geluiden van rinkelende flessen op de kar
van de melkboer achter zijn stapvoets…
Stoppel-veld
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.750 Van wat Gods zonne rijpen deed
Geen korrel ga verloren!…
"kwalitijd" voor mijn zieke vriend
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
1.514 Ik wens jou al jouw dagen bol en barstensvol van “kwalitijd”,
want al het heden wordt verleden; absorbeer het zonder spijt
om wat nooit komt, of is verloren;
maar beleef het in verwondering en hartstocht naar behoren!
en zorg ervoor dat elk moment het waard is te bewaren
als herinnering voor morgen of voor over vele jaren.…
Vechten mijn kind, je kan het
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.061 Vandaag 30 geworden, mijn zoon, mijn bloed
Net gescheiden, werkloos en de weg kwijt
Hoog opgeleid, daar ligt het niet aan
De illusie dat er wat zou zijn heb je verloren
Ik voed je, help je, ben radeloos
Zie je naar de afgrond glijden
Je luistert niet, bent doof
Ik bid, smeek, niets helpt
Nu mag ik niet meer helpen
Opdat je het zelf op kan…
DEKENS VAN VERDRIET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.520 ------------------------------------------------------------
Deze troostende hartenkreet draag ik op aan mijn tante Akke (94),
die haar grote liefde oom Atze (94) verloor.…
NOOIT MEER SNIJDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 geloofd
Ze zou zich nooit meer snijden,
had zij onder ‘t bloeden gezegd
Zich niet door smart laten leiden
en werkelijk, zij meende ‘t ècht
Ze zou zich nooit meer snijden,
had zij haar littekens bezworen
Ze zou zijn zoals andere meiden
en nòg kon ze die belofte horen
Ze zou zich nooit meer snijden,
had ze onder de douche gezegd
Ze verloor…
ONSCHULDIGE ARMOE
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.871 De mens komt in gebrek buiten of met zijn schuld,
Onschuldig wordt er veel gebrekkig geboren,
Onschuldig hebben veel hun have verloren,
Wel hem, die zulks gedoogt met Job's loflijk geduld.…
Nachtzijde
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
679 Nu sterren loom hun licht ontsteken
de maan zich langzaam wassen laat
herkauw ik stof uit stenen breukvlak
waarop het denken krassen maakt
De droom is levensboek en spiegel
Het bed herbergt een duister lot
Waar slaap mijn starre wanen pelt
een weg baant naar een verre God
Verloren in de grot der blinden
gemaakt door Hypnos’ beeldfabriek…
Wat ik op de vloedlijn vond..
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
515 Herboren uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen over
het zand van beide wangen, ze
verbleken als de zonstralen rijzen
uit een lege schoot lijken ze verloren.…