Alle inzendingen

ik stapel ze op er zijn er nog genoeg zo vroeg in de ochtend deze schelpen, wat men ook beweert, zijn geruisloos het zand echter spreekt over het liefste en het strand lijkt leeg alles is voorbijgaand, zeg ik en wachten is verloren tijd een meeuw kijkt mijn kant op de zon dr...

Het is gebeurd! Voor het eerst in jaren wordt een heuse hittegolf aangekondigd. De vooruitzichten stemmen me uitermate gunstig. Jeansbroeken verdwijnen in de kast, mijn kapsel krijgt een korte beurt. Tijd voor een extra bol pistache-ijs. Zwempartij links en rechts. Fietsuitstap met flink wat...

vandaag vergaren zich jouw vrienden en vriendinnen in de fijne herinneringen de gouden draad van jouw leven die jij ons steeds weer reikt met blote voeten in het gras mijmerend aan de waterkant waar de stroom kabbelt staan wij stil bij het leven dat jij en jou liefhebben wil spetterend...

Ach, zo gewoon: Aanslag verijdeld. Terrorist doodgeschoten. In Brussel. Voetgangers weggemaaid. Agent aangevallen. Op de Tower Bridge. Op de Champs Elysées. Hoogbouw een inferno. Goedkope gevelbekleding. Honderd mensen levend verbrand. Min of meer. In Londen. Nu het echte Brea...

als ik de krampen in mijn lijf verbuig naar positieve energie in aangepaste schoenen overblijf dan gaat het goed, maar ik moet niet weten wie mij moed geeft overeind te blijven als een oordeel dit beklijft ach, de evenknie van wie ik ben loopt zoals ze lopen moet ze danst de foxtrot t...

Als dromerig kind hield ik ontzettend veel van de groene varens, die massaal in het bos achter ons zomerhuis in Gasselte aanwezig waren. Wanneer de felle zomerzon op deze varens scheen, leek het mij alsof ik door de Elisese Velden liep, de wildtuinen van Eden. Ik begroef mijn hart in de w...

Ik heb de klok horen slaan Ieder half en ook heel uur Heb mijn gedachten laten gaan In een vorm van overstuur Straks ben je weer jarig Weer geen bloemen op je graf Ik besef nu voor het eerst Spoedig ruimen ze je af Ik lig in bed te piekeren Hoe het strakjes verder moet Aan de ene kant ...

het gaat zo snel voor je het weet is de maatschappij totaal ontwricht heeft de tv een internetgezicht waarop je alles kiest in vrije programmering you tube is een eindeloze teaser die jij interactief van commentaar voorziet bloggers en vloggers dingen naar jouw gunst want jij a...

Al is de zwarte nacht met wolken overtogen, En zon, noch maan, noch ster aan ’t blauwe welfsel staat, Toch weet de stuurman wel waar ’t scheepje henen gaat. Al heeft hij zon, noch maan, noch sterren in zijn ogen, Hij houdt nochtans zijn streek en vindt zich niet bewogen. Zijn zaken die ga...

Ik stond naast een tafel en het verontrustte mij dat ik zo alleen was en opeens hoorde ik het kloppen erg zachtjes weliswaar maar iets maakte zich kenbaar. Het was zo subtiel dat ik moest knielen, zo vond ik de stoel en ik raakte het hout zoals je een tong raakt, ik legde mijn vinger in een ner...

Wie zijn tv-programma ‘SPOORLOOS’ noemt - Een titel die hij nu wel zal vervloeken - Is bezig om de goden te verzoeken, Hij is een keer tot spoorloos zijn gedoemd. In mijn Latijn, al is ook dat niet best: Derk Bolt weet nu dat nomen omen est.

wij dierenvrienden in Nederland treuren alleen over gekwelde dode stieren geenszins aangaande dit einde levenspad/matador deze wreedaard interesseert ons geen lor dit enge mensenleven had zeer nuttig kunnen zijn/ helpende handen DIEREN IN NOOD stoer stierf jij zeker niet op...

Beleef de stilte van de zomerwende. Vouw de dag in vrede dicht en laat vol vertrouwen in de liefde, je omarmen door het licht.

Mijn stijlfiguur waar ik naar toewerk, bestaat uit gelijke elementen, zoals het hart en de ziel onafscheidelijk zijn. Hun betekenis neemt in kracht toe de climax van het liefdesspel, de stijging naar het hoogtepunt waar je hele lichaam zich innig laat beademen in extase. De veelkleurig...

we bouwen een verrekijker waarmee we verder in het donker turen we strijken de handen over de ogen als een onvoorziene weelde de tijd terug draait

Het masker dat we dragen verbergt ‘t ware zijn Maskeert de leugen en ellende en verdriet De angst en pijn daarachter ziet de wereld niet En houden we ons groot we zijn toch maar zo klein Geen mens mag van onze zorg en lijden weten Een ieder is koning op eigen terrein en huis Draagt onder m...

Soms, een enkele keer wil de mens net, dat beetje meer is genoeg, net niet genoeg! Soms die ene enkele keer als de mens dat beetje meer wil, ben ik genijgd dat te geven! Want soms, begrijp ik mensen wel die niet genoeg krijgen van de zon, maar weet je: ik zit gewoon in de schaduw op ons...

Wij kregen dinsdagmorgen nieuwe buren. De oude zijn tot op het bot gestrest Na negentien jaar door ons ‘weggepest’, Wie naast ons woont krijgt heel wat te verduren. Ik weet nu al - of ik moet me vergissen, Dat wij die twee geweldig zullen missen.

Ik probeer genoeg Maar Wanneer is het te vroeg Wanneer is dat te laat Ik word niet meer kwaad Ik word zelfs gelukkig door gedichten Maar Wie kan dat Belichten ?

Volgens Vandaag de NRC RIJKT het menswaardige HV* een prijs uit aan iemand die zich voor een menswaardi- gere samenleving dus inzet Humanis- me van de ... werkelijk bovenste plank Idealisme waarvan men zonder enige twij- fel beslist niet REIK hoeft te worden *Humanistisch Ve...

Hipsters, retro-hoeden tegen de zonneschijn. Grote zonnebrillen die iets van getemperde overmoed uitstralen, omdat dood gewoon zo anders dan gelukkig kan zijn. Hipsters, spierballentaal in tatoeagekunst. Een toegift aan een nieuw leven als een extra modegril met een flanellen blokruiten gunst...

ik heb vanmorgen vroeg met mijn merel gesproken hij is van zijn hoge tak af gedoken kwam goed in zicht zag zijn wakkere ogen vol blijdschap over het eerste licht begon mij omstandig uit te leggen hoe hij zich tegen indringers verzette het territorium was van hem en zijn griet ...

Leer mij mijne dagen tellen, Gij die hun getal bepaalt! Ieder dag, die mij bestraalt, Op zijn rechte waarde stellen! Ieder uur van mijn bestaan Zie ik als uw weldaad aan! Leer mij ieder stond beklagen Die mij nutteloos ontschiet! Leer mij blijdschap en verdriet Zedig en gem...

De laatste dagen is het om te stikken, Je kan alleen maar liggen, half ontkleed, En tegen hijgen, puffen en gezweet, Helpt weinig anders dan aan ijs te likken. Dus heb ik maar een doosje koud gezet, En keer op keer lanceer ik een raket.

Gedachten houd ik in mijn besloten wezen In ruimte en maten aan mij toebedeeld In parten en kwadranten van tijd verdeeld Gedeeld tussen grenzen van hoop en vrezen Ze zijn niet meer of minder dan een sleur Van alle jaren wisselende seizoenen Die zich als de getijden verzoenen Door de versch...

Voor Wim Brands hoe eenvoudig het kan zijn soms zoals bij die aftandse piano als grof vuil bij de straat gezet en de voorbijganger die vanuit een ooghoek de rammelkast ziet staan de deksel openslaat en vervolgens nog een aardige ' la valse d' Amelie' van Yaan Tiersen ten gehore brengt ...

door zachte schaduwen gedragen baart ze zichzelf als vlinder neemt de taak op zich de wereld dieper in te kleuren

Geen stem wordt gehoord God gooit het allemaal overboord Hij luistert niet Alleen de wind kan het je zeggen Of de vogels In de lucht Ondoordringbaar God Kan niet kapot Blijft Zijn stem Overheersend Bindend Regerend In alles aanwezig Omdat men zoeken moet Anders stopt het met het stro...

vanmorgen was de deur op slot was zicht aan buitenmuren onttrokken   honderdjarige rust, handen en gelaat in geduldig vlees gegoten   lucht aan lippen, zoals zeespiegel op evenbeeld kan bogen   gruizige aarde, diepzee en bodemleven zoals einde aan geheugen   met meer honger dan een m...

De wiel van de levenscyclus wordt in gang gezet door een mens zijn goede en minder goede daden. Zijn kharma bepaalt hoe hij na zijn dood herintreden zal; waardevol of waardeloos of soms dierlijk in het slechtste geval. Gevangen in het wiel van de levenscyclus beleeft een Hindu zijn hierna...