5711 resultaten.
image
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
814 toon
om ons nog fris in het gelaat
met hun verzen te bereiken
uit bed met snotneus opgestaan
zouden ze met bochten kijken
verkreukeld als een krant
zelfde kleren al weken aan
bovendien waggelen ze en stinken
en denken dat het ophoudt
door weer te gaan drinken
één zoon heeft nog zijn goede wil getoond
ging voor de lieve vrede met vader…
ARCHIVARIUS TOT DE LEVENDEN
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.097 Lees met aandacht hun namen
rijen gelijke achternamen
kijk met aandacht, schrijf hen neer
de doden, want altijd weer
wanneer je schrijft sterft een vader
en komt de zoon je nader.’…
vadertjelief
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.290 nijd
en af en toe met moeite
een heel klein beetje spijt
nog steeds is pappa dom
maar dagend aan de horizon
begint volwassen denktrant
nog steeds recalcitrant
die ouwe denkt veel te diep
dit kan niet in dit land
dat vatten de mensen niet
en langzaam komt het weten
ikzelf begin te passen
hoera ik ben volwassen
ik hoop dat mijn vader…
het koningschap wordt uitgekleed
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.070 uitkleden tot in d'r blootje
voor ceremonieel
als de koning
van swaziland
dat is toch hard
voor de liefhebber
van bontmantels
livrei kroon epauletten
goud bestikte
inlegkruisjes
op het Haagse Koningsplein
ingericht ter ere
van Willem de Derde
staat het koninklijk paard
als zwart karkas
wind blaast door graten
zeer transparant
de vader…
Vooruit zien terug zien
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
710 Ik voel nog steeds aan mijn billen
Van vaders fiets de ronde stang
Voorop de fiets keek ik vooruit
Ik heb nooit achterop gewild
Voorop keek ik naar voren en opzij
Achterop opzij en achteruit
Als kind vooruit te willen kijken
Verbaasd kijk ik nu achteruit
Ik deel het eerste met mijn dochter
Nooit wilde ze achterop de fiets
Altijd in het…
leven, geen dood........
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.153 mij geen mens
geen spiegel zelfs aanwezig
er is een smaak van herfst in de bomen
er hangt een kleur van honger boven de huizen
een warm en onverwacht verdriet
eerbied voor de gewoonste dingen, onstond
in mijn verwend gemoed
ik voelde me bedroefd en goed
ik draag het houten masker van
de eerste herfstbries
Opgedragen aan mijn overleden vader…
Uit de nevel over het weiland
gedicht
3.8 met 16 stemmen
15.751 In het land van vaders vrienden
bijna allemaal met snor
socialisten, debatterend over toekomst
en historie -
En van moeders zwerm vriendinnen
die ons aan haar strakverpakte
borsten, verende ballonnen,
drukten en zo pittig roken
naar de buitenlucht en zweet.
---------------------------------
Uit: 'De oude kustlijn', 2002.…
NOORD-AFRIKA 'S OUDE TROTS
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
591 die wilde vorsten
over de Barbarijse bergen
tussen milde zee en harde woestijn
hun zware manen bolden luchtig
dankzij frisse hooglandwind
Atlasvelden bloeiden geurig
onder de edele rovers
met glanzende bruingele huiden
als zuivere dikke honing
door helle zon beschenen
bezonnen vergezelden ze
de krijgszuchtige Moorse geest
gaven
de vaders…
Gebed voor een kerncentrale
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
742 Onze Vader, die in de hemel zijt
* Wij hadden U liever op aarde gehad
Uw Naam worde geheiligd
* Awel, de zondeval moet Gij effectief toch hebben gewild
Uw Rijk kome
* Wij geven communicatief de voorkeur aan een republiek
Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel
* België regeert heel goed zonder baas
Geef ons heden ons dagelijks brood…
4 Mei
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
941 Mijn vader zit in Duitsland.
Mijn broertje huilend aan mijn hand.
Daar stond ik dan, als klein meisje.
Mijn broertje aan mijn hand.
We stonden daar, nog steeds heel alleen.
In een heel erg verwoest land.
We stonden daar maar, aan de kant.
Onder een steen zag ik mijn knuffel liggen.
Voorzichtig raapte ik hem op.…
Jotie hield van jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
698 (voor Ingrid Weverbergh)
Je vader hield niet alleen van jou,
maar ook van Jotie, wiens poëzie hij
maar wat graag uitgaf. Zelf was hij ook
een serieus schrijver, maar nooit zo goed
als jouw man, dus was hij snel overstag.
Je bent nu ver in de vijftig, verdwenen
in volstrekte anonimiteit, wieweet wat je
uitvreet, ik niet.…
MENS GEEFT AAN PLANT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.289 Langzaam stappen door de zoele avondwind
vader en moeder met kleine jongens voort.
Peinzende bomen zuchten hun weemoedig woord;
schaduwen strelen loom, de wandelaars gezind.
Vriendelijke schemer, die kruiden mint,
vindt blaadjes vol kracht, schept een geurig oord,
wekt neuzen, terwijl hij ogen haast versmoort.…
Toch geloven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
792 God vraagt niet of je naar de kerk bent geweest
Hij zegt: “Geloof in mij, en je zult leven”
Zoals het in de Bijbel staat geschreven
Geloof in de Vader, Zoon en Heilige Geest.…
WIJ HEBBEN SAMEN HELE GOEDE HOOP!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
998 niet meer armoedig alleen ronddolen
Hij weet op kruispunten goed af te slaan
hij vreest geen grote rotondes meer
weet steeds beter te anticiperen
Anticiperen dat moet je soms weer bijleren
als een vernieuwde versie van je tom-tom
in een verfriste opgeknapte hersenpan
Mijn zoon krijgt een hoop voor z'n kiezen
ik, zijn vader…
tijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
641 Wanneer de tand des tijds begint
langzaam aan u te knagen,
en u niet meer in scootmobiel
zich op de weg durft wagen,
dan wordt het zo te zien wel tijd
uw richting te bepalen,
u weet maar nooit of vader tijd
u spoedig in komt halen.
Prediker 3:1…
Kerstnacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.147 Mijn vader had zijn hand
over mijn moeders hand gelegd op het stuur,
of in haar rug, dan duwde hij haar voort.
De kerk, de school, ons huis: de hele wereld
lag toen nog in Haarlem-Noord. Het was de
nacht voor Kerst, maar donker was het niet.
De wegen en de daken waren wit, de hemel was
bezaaid met sterren.…
Bijna op Tijd
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
3.022 bleek toen van mijn broer, mijnheer
mijn been begon te zwellen
en toen moest ik naar een arts, mijnheer
mijn been zag half zwart, mijnheer
het moest er bijna af, mijnheer
ik moest het er mee stellen
En m'n fiets bleek toen gejat, mijnheer
m'n brommerband stond plat, mijnheer
de ophaalbrug omhoog, alweer
ik wou het U vertellen
maar m'n vader…
ontaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 De appels blozen, vader. Het graan torent huizenhoog.
Het prikkeldraad is mild gesleten, in de wei
staan de blauw bevlekte schapen droog.
Je hebt je sporen verdiend, de ingedroogde klei
onder je nagels weggewassen. Machines aangeschaft.
Het land verbouwd. Pronkt met cabrio en open haard.
…
Toch nog geluk!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664 Haar vader stierf heel jong,
zag het niet meer zitten
en sprong van het balkon.
Haar zusje verliet de wereld niet lang erna,
kon papa niet missen en zei, ik ga,
dook het donkere water in,
kwam niet meer boven en
klein werd het gezin.…
Toch geloven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 God vraagt niet of je naar de kerk bent geweest
Hij zegt: “Geloof in mij, en je zult leven”
Zoals het in de Bijbel staat geschreven
Geloof in de Vader, Zoon en Heilige Geest.…
Vloed van woest waas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 Net als de zee zich terugtrekt
stroomde toen bloed
op de plaats van hangende hoofden
boven een vloed van woest waas
een vaag beeld dat beslist niet weet
vernedering
boven opgehitste menigte
die nooit heeft geweten
Zout water kabbelt in getij
laat liggen 't geen
het niet meer hoeft en ook niet verdient
parels toegedekt
Als vader…
Grafbloemen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
521 Mijn dierbare vader heeft net zo geleden als jij
en hij verdient elke dag een bos bloemen op zijn graf,
in mijn gedachten liggen jullie nu zij aan zij,
ben ik het baasloze hondje, dat jullie wakker blaft.
De mensen noemen mij kerkhofziek en maf.…
mijn zoon
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
544 jij als man tot mij spreekt, ik volg dan de wolken
in de lucht en maak zinnen van vogels die nestelen
in mijn gehoor
mijn zoon, ik zie nog steeds de nacht in de bekken
van jouw moeder, jouw beschutte paradijs waar ik
als een god over waakte en onbevreesd mijn adem
liet dalen over de herinneringen die zijn geweest
jongen, jij nu als vader…
De Schotse Kilt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 De kilt kenmerkt zich door een
Bijzondere geruit patroon door
De vader gedragen of de tartan
Minnende zoon. De mannen rok
Ontdaan van onzedelijke trekken
Zal de drager tot net iets boven
De knie bedekken.
Vanuit de Schotse Hooglanden tot
Ver daar buiten identificeert de
Kilt drager zich met zijn ruiten.…
spoorloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 het spoor loos
zocht ik de bron
de wortels van mijn bestaan
die plakkerig als stroop
bleken te kleven
langs het zwarte git
van wegen die mijn vader baande
zijn vruchten rijpten
negen in getal
in het vrouwelijk schoon
waarlangs ruiende drift
zijn potlood sleep
als strepen van krijt
op zwarte wegen
diep gekerfde pijnen
uit tranen van…
EEN HEK VOOR HET HART
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 Heel eventjes aarzelde de duisternis
edoch gaf zich daarna maar verloren
Aan ‘t ochtendlicht die als hindernis
het duister al dikwijls had bezworen
Heel eventjes draalde de stormwind
edoch begon daarna hevig te waaien
Door de zwarte krullen van het kind
dat naar haar vader stond te zwaaien
Heel eventjes talmde ’t diep stil nog
edoch gleed…
Terugspoelen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
679 Ik denk wel eens, kon ik het leven
van mijn overleden vader maar net
zo snel terug spoelen als een video
om nog eens heerlijk met hem te praten
of samen te genieten van koffie met
gebak uit de beste bakkerij.…
een normaal leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Honderden families
verloren hun vriend, vader of kennis
door deze blinde haat.
De angst mag ons niet gevangen houden.
We mogen het de terroristen niet gunnen.
Nooit zullen we weten waarom zij ons zo haten.
Wij pendelaars, citytrippers, gewone mensen
onschuldig reizend door het leven van elke dag.…
Rijkdom
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
507 Rijk mogen we zijn in God onze Vader
Hij die ons leven leidt, hetzij arm of rijk
God roept ons allen, kom tot Hem nader
Vertrouw op Hem en niet op het aardse slijk…
Leeg huis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
490 Mijn vader zei terecht dat de mensen de levende
bouwstenen van een huis zijn. Het gemis kroop
als een mambo naar mijn hart, waar hij toesloeg.…