8372 resultaten.
heem
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
12.139 met blote handen
restaureer ik de oude foto van ons huis
en de kleur neemt toe
een veegje speeksel
verwijdert een vlek
kaal de linde,
bruin de beukenheg
geen dahlia’s meer
de rok van m’n zus bolt
en vader staat pal
aan de weg
ik strek m’n armen,
vogel met m’n mouwen
de dakpannen zijn te blauw
ingekleurd onder de grauwe lucht…
slechts een schim
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
752 elke minuut
zich vast in de aarde
grijze sporen
stijgen weerloos tot
stuurloze, ontwortelde kreten
in een effen blik vol regenslag
uitgeteerde wangen
kronkelen in vergane dromen
schuren langs meedogenloze bomen
wanneer tussen morgen en avond
de dood waait in verzegelde ogen
en zich opsluit in een droge mond
er was geen lucht…
viering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
841 een nieuwe dag van het leven
glanst statig boven de horizon
de stilte is voelbaar in geur
van benevelde aarde en heide
parelende dauw in spinrag
bomen in grijze sluiers
de eerste kleuren van verval
de herfst zit in de lucht
na een verzadigde zomer
de eeuwige kringloop
op mijn kleine stukje aarde
onder hemelse oneindigheid
alleen…
in het woud van morgen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
792 vooral wat komt
en dragen de vergankelijkheid,
het sterven,
doch ook de nerven
van wijsheid die bevrijdt
buig, mijn zoon
voor de aarde in bloei
vertraag je pas
bij het voelen
van het zachte mos
denk daarbij
aan de mensen
die onevenredig woelen
kijk naar de bomen
met scherpe en brede toppen
zij tonen de hoogte,
groeien naar de lucht…
KOUD LANDSCHAP
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.505 Een late najaarsdag, sneeuw in de lucht,
belofte van veel sneeuw. Een lage wei
waar 't water blank om korte wilgen stond
tot aan de zwarte koppen. Vlokken vlogen
neer, neer, al sneller langs de naakte twijgen
en tegen 't witte water, wit en weg.…
Schimmen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.224 Ik probeerde hun verloren aandacht
weer te krijgen, met hen mee te lopen
want de meters muren leken open
breed van doorgang, vol van nieuwe geestkracht
Maar het was alweer de lucht, ongrijpbaar
als de tijd verdwenen in seconden
spinsels in een rij aaneengebonden
die ik dagelijks verbeten nastaar
Bij het zien al, lijken ze te vluchten
werelden…
strakken groen van de cypressen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
928 helling zindert zomer
druiven bollen zon
loof wordt geel en slomer
takken bruinen houtig krom
ranken hadden lente vastgezet
in het bloeien tot een vrucht
hun werk is al neergelegd
de wijngaard oogst in rust
licht maakt nu een schilderij
met wolken als een schaduw
bomen staan er wat verlaten bij
in de lucht een boerenzwaluw…
Leg verleden bloot
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
699 voet mijn
stappen terug
zoek sporen die
ik ben vergeten
rest nog een vaagjes
weten van hoe het was
ben op pad
stap de treden
die ik ben gegaan
tot heden en leg
verleden bloot tot
in de moederschoot
voel weer de buien
en donkere luchten
zie bliksem waar we
vaak voor vluchten
de kou en warme dagen
kwam jou om liefde vragen…
In het licht van leven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.251 Bomen schrijven tekens in de lucht, vogels lezen
de wolken die als pluisjes dromen de dag intrekken
om telkens ergens anders leven op te wekken.…
Ineens wat vreugde
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
1.312 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Voorbij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
819 Zeven uur vroeg op de zongagmorgen
open de deur, stap de buitenlucht in
loop met de hond en de poes het talud op
kijk naar de struiken, de bomen, de lucht
adem de vochtige aarde, voel tinteling
luister het water, de straten, geluidvrij
boven de stilte begint een zacht zoemen
een koeren, een neuriën, tweestemmig getuned
...halzen gestrekt…
Ze heet... Verwarring
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.170 Je vingers zweven door de lucht
Alsof je een harp bespeelt
Ademloos wacht ik op je woorden
Ik voel Verwarring
Je laat me je wereld zien
Mijn adem paradijselijk ontnomen
Rust verdrongen door verlangen
En toch… ik voel Verwarring
Je ontvouwt een warm mysterie
Slechts een van velen
Een voorbode van geestelijk genot
Mijn god… ik voel…
Zondagochtend, Wielwijk
gedicht
2.4 met 196 stemmen
46.709 Bij het bejaardenhuis hing
een belofte in de lucht
van zevenhonderd karbonaden.
Jongere geuren waren niet voorradig.
Het park lag uitgebloeid.
De Opels der gelovigen waren
gestald. De roekelozer wagens
van 't volk dat straks
ter voetbal trekken zou
stonden nog roerloos in de kou.
De vogels wachtten op de zon.…
De pijp aan Maarten
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.148 Ik dacht te zijn
maar ik was monddood
het was zij die floot
op lippen
roze en zoet
De lucht verstond de belofte
al was eigenwijsheid haar
grootste goed, benedendeks was
zij de kapitein en ik de schrobber
in haar hand
Toch eenmaal aan de bovenrand geraakt
waar de zon haar ogen spleet en
haar grimas kathedraalde tot in de
kerkers van…
GEBOORTE COLLEGE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Ook ik uit het donker
Krijsend op een buik van leem
Sappho, die de navelstreng doorknipt
Zo fel het licht, zo hevig de honger
Gaia’s borsten lekken inkt
Verkrampt wacht ik op ontspanning
Hoe angstaanjagend de ruimte
Hoe nieuw mijn longen vol lucht
En, hoe gaat het kind nu heten?…
Vieren
netgedicht
4.5 met 24 stemmen
858 Ik weet het niet, krijg graag de reden:
dan wordt er pas oprecht gestreden
en niet zo heimelijk vooral
want al die vieren zonder tal,
ze maken me wel ongerust
want wie is hier op wraak belust
en gunt een ander niet een negen,
gaat enkel maar verkeerde wegen
en doet de dichters heel diep zuchten
om toch op die manier te luchten
wat hen…
Dauwmomenten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
775 zelfs rozen waren op de vlucht
stoven wervelwinderig uiteen
ontkleurd door de dorre adem
van een klaarwakkere sirocco
de stoffige hitte liet dorsten
naar verkoelende dromen
en slaapdronken hongeren
naar verwaterd groen
~~~~~~~
nu ademt het weer dauwmomenten
blije lucht blaast door de bladeren
van pas geboren bloemen
rood sprankelt…
van de koele avonden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.031 kom mijn kind, kom en huil
mijn handen zijn iets ruwer
ik til je wat hoger de lucht in
maar schenk je dezelfde liefde
over het naar bed toebrengen
het vastpakken van je doekje
vertellen over de vos en het
kleine konijntje, zijn streken
kom mijn kind, spreek met mij
in de uren van het grote missen
de taaie nachten, de oude uil
samen verzacht…
Het bergmeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
678 Ik blijf ze dragen: vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
Eendjes voeren...
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.475 Woest is ze op de vogels in de lucht.
Omdat ze ook nog snel iets wegkapen,
ze gaat dan, is weer verdrietig en zucht….…
even maar
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
951 de lucht ademt onrust
en maakt lange uren
zwenkt tussen dag en nacht
ademt haat en liefde
braakt oorlog - fluistert vrede
eindeloos zoekt zij balans
tussen een en ander
tegenstellingen binnen en buiten
zingt zij de dag en fluistert nacht
wervelend tussen licht en duister
wordt zij vanuit haar midden harmonie
herrijst zij even maar
als…
Wil je praten?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.772 Alles wat komen gaat doet jou pijn
het zwarte gat staat op wacht
slechts denkend op korte termijn
ontneemt het negatieve jou de kracht
Ik wil jouw onzekerheid strelen
genezende gesprekjes uitstrooien
jouw gapende wond van angst helen
inspiratiesnippers in de lucht gooien
Dus ik neem je mee op reis
we zullen vast verdwalen in woorden
maar…
woede vlaagt in rood
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.308 ontspannen lach je
in een droom die zachte
kleuren vlecht in beelden
die je handen maken
je zucht en blaast
wat lucht in glas
je vingers raken aan
wat toekomst was
een ster die barst
in grillig lijnenspel
je lach verdwijnt omdat
je met je tanden knarst
woede vlaagt in
rood achter je ogen
lippen krampen pijn
pastél heeft niet…
Wilde verwarring.
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.822 Ik gooide mijn haar los en mijn wilde krullen,
Die de vrijheid vonden in de eindeloze lucht,
Krulden en kleurden de hemel lichtoranje en
Droom en werkelijkheid werden in aquarel verzacht
In mijn dromen schoot je mis deze nacht, maar
Je had me reeds geraakt in de zwakte van mijn hart
Met vingers op de duizenden haartjes op mijn huid
En woorden…
de torrente in via
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
965 uit de beek op de route)
ik hoor dit woord en zie weer
hoe roekeloos wij de route
liepen naar het torenhoge
licht dat onbarmhartig scheen
een scheurende weg en daar
slurpte ik water dat naar ijzer
smaakte zoals het water
in de wezenputten van tessel
intussen keerde mirjam om
maar ik ik zocht het hoger op
ik haalde ruimschoots lucht…
BRUIDSJONKERTJE.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.754 Zijn "likkepot"vingertje hoog in de lucht
toen daar een ringetje werd omgeschoven
hij mocht met papa en mama trouwen
en heeft ook "trouw" mogen beloven.
Zelfbewust heeft zijn JA-woord geklonken
toen hij JA zei tegen het bruidspaar
zijn hoofdje omhoog geheven
keek hij trots naar de ambtenaar.…
Beperkt zicht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.765 Je oppervlakte kent geen perspectief,
niet meer dan lucht is het wat je verplaatst.
De angst voor een doel
sluit net als je falen, leven uit
en je erfenis is een gat in de tijd,
een herinnering zonder waarde.
Is het dan een wonder
dat je met je vloed van leugens
al verdrinkt bij eb
door de diepte van waarheid?…
Mijn grijze tintelreine
poëzie
3.3 met 21 stemmen
3.369 Mijn grijze tintelreine
mijn witte strelefijne
met hoog van omhoog gezwier
van uw handekens, schier
het vlerkegezwaai van vogeltjes,
het omkomen van wiekmolentjes,
ze veren zo fraai door de lucht,
mijn oor hoort geheel geen gerucht,
en uw wangen glijden aan
en uw lippen staan saam aan
beweegloos rood
en in eens daar vlood
een…
vraag me niet
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.398 geen leeftijd
kijk naar de zee
vertel mij hoe oud zij is
zo is het ook met mij
er zijn telkens nieuwe golven
bruisend in een branding
ik draag schepen over oceanen
de wind speelt
mijn takken wuiven in zijn hand
bladeren zijn mijn kinderen
bodemvoedsel in de herfst
elke dag kom ik tot jou
jij ademt mij duizend keer in
ik ben de lucht…
Mist
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
967 Mist begint waar je kijken eindigt,
in de lucht zwevende deeltjes water,
maar je ziet daardoor maar weinig,
het meeste zelfs enkele seconden later.
Je leeft voor even in een kooi
van ongeveer zeventig meter doorsnee,
je zit gevangen als zijn prooi
maar wel reist hij met je mee.…