11284 resultaten.
Klein ballet
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
573 jij bent ooit
fee geweest
in de nadagen
van magie toen
mystiek nog te
kerke ging bij de
hoge hiërarchie
jouw verschijning
is altijd een
feest geweest
in feeërieke kledij
waarbij jij wit
opende en alle
kleuren ontsloot
in tutu speelde
jij klein ballet
met vederlichte
danspasjes als
kind gedragen
door een dartel
wervelende wind…
Haiku's (freestyle)*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
535 Uit onverwachte hoek
blaast de wind glanzende sneeuw
door stille straten.
Lange vingers glippen
door het zand en draaien
de zandloper om.
Boa's nemen de wijk
en laten hun tanden zien
niet te handhaven.
We willen allemaal
een betere wereld maar
het lukt voor geen meter.…
In het vroege ochtendgeluid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
409 De wind strijkt langs mijn gezicht.
Als de dreigende lucht plaats maakt
voor een waterige zonnetje.
Daar waar de natuur ontwaakt
en het jonge leven straalt.…
dunne dagen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
849 de dagen zijn dun
dag na dag wringt
van vandaag naar morgen
weinig om het lijf
[zet ik het venster open]
de dagen zijn dun
en weinig tekent zich af
alleen in het venster van de nacht
persisteert een weinig hapert
en blijft hangen in het lijf
een wind steekt op
[doe het venster dicht]
ik slaap verder
worstelend
met het bestaan…
Alles is blauw, en roze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Ik hurk tegen een hoge muur
wijzers in mijn hoofd
schuiven naar twaalf
Ik ben er, ben er niet
Rook, reis, rustplaats
volle maan
Zoemend, zes, zestien
keer kom ik binnen
waterspiegelingen
Rammelend behang
Ik druk duim voor duim
een stempel op de dagen
Winden waaien voorbij
alles is blauw
ja, alles
scherp blauw
en roze in de…
De Dwaas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Speel en zing en dans en lach,
huil tranen met tuiten,
waai met de wind
en speel met vuur, want
alles van waarde in het leven
word je vrijelijk gegeven!…
Boom
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
756 De boom vertelt een groot verhaal
Van honderd jaren lang
Zijn takken bergen nesten
En zijn vogels zijn niet bang
Zij weten niet van dreiging
Van hun vredige bestaan
Van mensen die natuur en wind
Hun gang niet laten gaan
Ik hoop dat je mag blijven
Want jouw zuurstof geeft ons lucht
Nog eenmaal schuil ik naast je
Afscheid met een diepe…
Het lijkt zo eenvoudig
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
531 in de sporen van de traagheid
lijkt het zo eenvoudig:
een tuin met een uil
zwanen op het zwarte water
tekens in het zand
wind in ritselende struiken
een vogel met langzame slag
wolken van witte watten
schelpengeruis onder voeten
tijdloze stappen
een rollende knikker over de stoep
volg de sporen van de traagheid
het lijkt…
Open
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 Ik ben open,
Open voor het licht
van zon en maan,
open voor de duisternis;
Open voor weer en wind,
voor regen en voor kou,
voor de warme zomer;
Open voor de Aarde,
voor vlakte, berg en zee,
zuster plant en broeder dier;
Open voor verwondering,
voor mysterie en magie,
open voor verbinding;
Open om geraakt
en bewogen te worden…
Zoals Een ...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 zoals een …
boom zich plooit
naar de wind
de stroming de vis
de weg wijst in het water
zoals een spel wordt beleefd
door een kind
zoals het wel - en levenslustig
eenden gesnater
zoals dat wat was langzaam
versmelt tot later
zo is het dat het leven is
en steeds zal gaan en zijn
en in de tussentijd is
het er elke dag weer
voor de…
Anna's hand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 De was
van de buren wappert
in de wind. Een kat beweegt
sierlijk haar staart, verscholen
in hoog gras. Of de schaduwen
van de overloop. Als het raam
open staat. En tocht met de deuren
slaat. Of als halmen van graan
naar onweersbuien snakken. Ik weet
dan weer dat je de late trein nam.
En dat het spoor twaalf was.…
JIJ KLEINE GABRIELLE!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Zoals de wind
de zonnestralen wiegt
zo vluchtig was jij hier
jij kleine Gabrielle
Zoals de zon
de aarde warm beschijnt
zo warm je onze harten
jij kleine Gabrielle
Zoals het licht verdwijnt
stil in de herfst
zo ging jij heen
Warmer als de zon
lichter als het licht
vleugels van liefde
om ons heen
voor altijd.…
wat verborgen lag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
630 de vogels zwegen in de bomen
de muren stonden sprakeloos
in de wind
het stille schip voer binnen
onder het oppervlak dreigde
de duisternis
de leeuwerik viel en zweeg
de dood sloeg met zijn hamer
het uur
met gouden tong
zou de jongen spreken
hij was geen overtollig mens
het laatste zonlicht was vergaan
de reis lag verborgen
zij…
Papavers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 De wind blaast hen omver maar
toch zullen ze niet breken.
Er is al gezorgd voor een vervolg
in het doorschijnend kleed gehuld
Papavers: rood geplooide dromen
in een zomerveld vol zon.
Al zullen ze verwelken, nooit
voorgoed verdwenen, gedroomd steeds weer.…
een verre glimlach 1
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
601 we dansten zo licht
verstrengeld zo zeker
boven de tekens uit
onder de laatste dwalende zon
doken rondom het heden
de duistere gevaren weg
over de huizen van de doden
galmden de spoken van het verleden
de wind wiegde
de kruinen van de bomen
een lied sliep in de taal
van onze lijven zo licht
verstrengeld zo zeker
boven de tekens…
laatst op een avond
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
587 toen ik laatst op een avond
de wind voelde om mijn slaperig hoofd
kwelde een jeugdbende eksters me
met krassende boodschappen
ik wist niets zinnigers te doen
dan staren naar het gedoe
de metallic-kleuren
de drijfveer naar glinsteringen
in die hoge boom tot
een van hen plots wegvloog
naar het raam van een huis
om daar roerloos…
Voorjaarszon
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
417 nog wist ik
ze staan
hun kleur en
schaduw waren
niet vergaan
na lente's zoen
ze bolden in
wit en spruitend
groen net iets
boven de warm
vruchtbare aarde
van toen
waar ook de
bruine randjes van
de scherpe winden
nog charmant
verdoezeld hun
plaatsjes vinden
na dagen mist
zijn de knoppen
eindelijk gezwicht
voor het warme…
Een nieuwe lente
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
468 De dag zingt zich een vogeltje
vlinders zoeken buikgeluiden
een wind uit het zuiden
legt eieren in een nest
truien terug in de kast
geen vest dat hier nog jast
je bent niet ver
van de boom gevallen
uiterlijk onbewogen
kleed jij je uit
tussen nieuwe tulpen
bloesem, bloemenvazen
alles wijst zich een eigen weg
naar jouw gewillige fluit…
IK HEB EEN REUS IN DE TUIN STAAN
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
766 Ik heb een reus in de tuin staan
niet een man, een reuze man
ook geen vrouw, een bonkige vrouw
maar een boom, een hoge boom
een reus van een boom
in onze binnentuin in de Jordaan
hoog torent hij boven de daken uit
maar de huizen om hem heen
laten de felste winden afvlakken
dus die reus wordt niet geveld
en weer spreek ik over een hij
wellicht…
Eik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
319 Eik manifesteert zich nadrukkelijk
als stoere eenvoud in het landschap
waar stilte in zingeving eenzaam voelt
eik bereidt zich voor op eikeltjes
zodra de zomerzon is verdwenen
trekt hij zijn mooiste kleren aan
in rood en bruin en wakend geel
eik maalt niet om weer en wind
is nu boom en voelt zich loom
eik is volwassen, was ooit kind.…
Dankbaarheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
268 Er hangen nu nog wel wat gele
blaadjes, die binnenkort met wind
en regen ook wel vallen gaan,
maar toch vervult mijn hart
zich nu met hoop want straks
komt weer een nieuwer licht
en gaan de dagen ook weer lengen.
Wat ook nog de winter straks
misschien zal brengen.…
in gedeelde lucht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
686 de blinde wildeman hief het hoofd
toen hij van ruisende bomen droomde
hij strekte zijn armen naar hoge populieren uit
om in een droom van verbondenheid
boom met de bomen te worden
mensen zouden hem zien
zouden weten wie hij was
aanraakbaar wilde hij zijn
zuchtjes wind streken over zijn kroon
de blinde wildeman zag
de alziende ritselende…
Wolkenkleur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
397 Jouw haren dansen vrolijk in de wind, .
het lijkt haast kinderspel:
geen wolk is grijs, geen wolk is wit.
Hier aan mijn zij,
reik jij naar het hemelblauw,
en zit je naast mij,
op die roze, roze wolk.…
Zij
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
362 Diep in de oceaan
Daar woont zij onder golven
En spreekt met de wind haar eigen woord
Zij is de schoonheid zelf
En laat een spoor na
De zeeman is innerlijk geroerd
Waar hij ook vaart
Daar zegt hij tot haar zijn ademloos gebed
En als de avond valt…
Maar nee, zij geeft zichzelf nooit feil
Tot grote hoogten is zij gestegen
En in het rijk der…
Meisjes aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
242 Niet hangend aan een waslijn
maar als danseressen aan een bar
de rokken niet doorzichtig
licht in de wind boven stromend water
kijkend naar het land.
Ze zijn niet even groot, muzieknoten
op een balk, misschien zijn ze
aan het zingen.
Eén meisje wijst met haar teen
naar het water.
Meeuwen drijven buiten beeld.…
Kindertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
252 Opeens is het kind er
Wij staan niet eens verbaasd
Het zindert in de rondrentuin
Het vliegt aan door een waterslang
Het danst in het eenzame bos
Wij zetten het op de kaart
Nestelen het in ons hart
Het zingt van de zee
Het slaapt met de wind
Merel van mos
Herinnering van wintersneeuw
Als de vissen onder de waterspiegel
Ze schieten weg…
voorrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
105 en we noemen haar maan
-nieuwe maan
ter onderscheid
van de oude maan
om verwarring te voorkomen
in een voorburgerlijke tijd
moet alles nog blijken
is niemand doof
of in de wind geslagen
toch blijven onze
roepnamen ongehoord
de vlucht naar ‘t heden
slaat een bres
waar precies
waarschuwen we voor
een dode maan in
ongelezen nawoord…
De Regenboog
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
273 Na een bui van wind en regen,
komt een wonder ons tegemoet.
Kleuren dansen in de hemel,
als een vrolijke groet.
Rood en oranje stralen samen,
geel en groen staan zij aan zij.
Blauw en paars maken het af,
een prachtig schilderij.
Maar de regenboog blijft niet lang,
voor je het weet is hij verdwenen.…
kostbaar
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
26 Op deze doodlopende weg verjaagt
de gure onwetende wind rozenblad
en vage bloemige geuren.
Temidden van het verval
de onvermijdelijke loop van de tijd
die eenmalig bloeiende roos.
Haar eerste en enige hoogtij
in vluchtige vergankelijkheid
niet bedoeld om te blijven.…
Weerhaan wijsheid
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
560 In z'n dromen van bevlogen en verre reizen
conformeert hij zich met de massa mee
gestuwd door voorspelbare winden waar
in hij zich nimmer zal kunnen bewijzen
gedwee verstard in eenzaamheid
om niet in z'n rol te stikken.…