Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Fantasie

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 813
hemel is net een schilderij de wind schuift een wolk opzij nu verandert mijn doek naar iets waar ik naar zoek heel vederlicht een wolk met een gezicht ik begin er mee te spelen dit zal nooit vervelen mijn fantasie laat ik gaan kon ik deze wolk maar stil laten staan ik begin er tegen te praten daar moet ik het ook bij laten hij gaat van wit…

ondertussen

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 479
ik was even weg geweest, maar toen ik terug kwam liep de wereld mee en alles was gewoon lakens wit - voetstap zwart, een indruk in wat zachte ondergrond buiten velden en een strakke maan; geen wind maar ook geen nevel waar mijn kussen liggen rust mijn hoofd waar mijn dekbed zwelt weeft warmte rond een volle buik langs de vastgevormde…
switi lobi18 september 2011Lees meer >

Herfstpad

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Waar witte wol op blauwe velden weidde zeilde door zachte bries gekleed met gouden tressen en vlammende zomen boven rood en gele ets hier en daar zilveren aderen omzoomd met wuivende halm langs rimpelend glazen vlak doorkruist met banen goud loop ik huiswaarts over klimmend pad met eindigend leven dat voor toekomst borg staat als…

Zin vol waan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
bezorgdheid vol met weifel de ruimte die de vrijheid meebrengt om te proeven van onzekerheid wordt beperkt door opgelegde grenzen waarin het ideaal verdrinkt in te veel perfectie nagejaagd tot in absurd in de schemer gloort nog grijs waarin afdrukken van waan zinloze sporen vormen van littekens vol twijfel waar zwart verduistert steeds meer wit…
geeraardt19 oktober 2011Lees meer >

Winter 2

gedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.735
onmogelijk het lachen ongehoord is het zwijgen een ziekte een bestaan waarin de nachten wakend worden doorgebracht wachtend op wat niet komt dromend van rumoerige trottoirs en teder geruzie onder de bruggen langzaam sneeuwt de voortuin vol en een vreemd samengaan van ongeloof en verlangen houdt ons staande als zagen wij alsmaar witte…

Zou ik kunnen zijn als..

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 681
een zwaan op een meer parmantig in het wit dansend, deinend de sprekende lijsterbes haar takken door guirlandes van bessen gebogen het licht naast de schaduw die zonneklaar haar glans laat zien, weloverwogen zou ik kunnen zijn als..…
Hilly Nicolay12 december 2011Lees meer >

Licht

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Een witte duif vliegt rond tussen de bomen hij brengt ons een boodschap. Van hoop en samenhorigheid voor alle mensen in deze donkere winterdagen. Nu wij weer herdenken de geboorte van “HET KIND” die in het duister zijn licht laat schijnen in een wereld vol oorlog en geweld.…

Lekker thuis.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 806
Rechts, een paars-zwarte asfaltweg Met evenwijdige witte strepen en lijnen, Met nog meer rechts modale kubistische nieuwbouw. Terug naar de duisternis van het bos is geen optie. Om mij heen is het rustig, warm en zonnig. Ik realiseer mij dat ik eindelijk thuis ben.…

Beschavingsvernis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
zij spelen geen toneel de handen vol hebzucht wit aangelicht op het zwarte doek langzaam krijgen zij gezicht in egoïstisch bewegen alsof het in hun genen zit het nette pak de dassen onberispelijk gestrikt met het laatste restje beschavingsvernis zij lachen minzaam als anderen van ellende stikken door het geld dat zij in woeker pikken…

VELUWS DAMHERT

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
Tussen woeste struiken draaft een lichtbruin dier springt soms ruisend op in zijn witte rugvlekken glanst de gedachte aan tamme medeschepsels binnen de omheinde stadskamp de snuivende hertenneus van grauwe natte beeldhouwklei vol verkenningsdrift en de fijne scherpe hoeven bijltjes die de weg banen door dichte takkenwirwar schenken…

Een duidelijk gezicht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 745
heb slechts de kleuren wit zwart gebruikt wilde de verf verdunnen met tijd op groot paneel schilderde ik het toneel van mijn dagelijks leven kon de scene geen diepte geven werkte met schaduw en licht maar aan de personen ontbrak een duidelijk gezicht profileerde emoties met scherpe contrasten mijn grootste kwasten kwamen niet…
wil melker15 november 2012Lees meer >

- plooien -

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
dat wat komen moet is onvermijdelijk er zitten geen plooien waar ze horen de stof is glad en strak het zwart duwt zonder vrezen de leemte ruw naar voren dof gemis beklopt mij wee van binnen mijn hand omsluit het strak en wit maar dat wat komen moet is onvermijdelijk we hebben niets omklemd en weten niet waarom de tijd van daar was rozerood…

oud geluk

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
een zachte foto uit gedeelde tijd brengt lief vertier, een kleine lach en grote lege handen maar mijn hart is vol, het klopt waar het wil stranden en ik laat mijn liefde blijken door te kijken naar dat mooie dat er was liefste Sas, jouw broertje voelt je in een fijne ring twee namen aan de binnenkant verbonden door een cirkel wit en…
switi lobi5 december 2012Lees meer >

kerstlicht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.188
ik draag een ster in mijn raam ze straalt haar zachte licht rond alles, dat verduisterd lijkt binnen prijkt een boom er hangen engelen in, verscholen tussen goud en witte winterbeelden proef de weelde van vandaag: de boom beschermt een Kind, een vrouw en steunt haar stoere man ik voel verlangen naar jouw naam haar klank verkleurt mijn…
switi lobi24 december 2012Lees meer >

Zelfvertrouwen per milligram

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 887
Ogen star van angst Trillend de ogen Die niet durven kijken Gillette-mesje gevaarlijk Vastgeklemd in zijn Rechterhand schuift hij Het witte goud naar De spiegelrand waarna Al gauw de lepel volgt Die in de kilte van het Moment de warmte Van een mager vlammetje Vangt en poeder oplost Tot medicijn - en na Het shot zelfvertrouwen…

lief,

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 759
hoe blauwe ogen iriseren, lichtgebonden rond het zwarte gat dat missen heet ik weet dat het goed met je gaat- je huppelt blond rond bronnen vol jeugd jouw vlechtjes vrolijk in cadans de trance van nu mijn tafel draagt ook roze tulpen elk laat zien hoe mooi- je bent ik hoop het dat jouw tijd ook zomers kent en winters onder witte sneeuw…
switi lobi17 januari 2013Lees meer >

O wintersschilderij

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 762
wuivende takken van de bekoorlijke gestalte de wandel van mijn lief in het feeërieke landschap het wijsje van de wind melodietje in het vroege uur wanneer de velden nog dromen plots wakkergeschud door het kraa-kraa-kraa van zwarte vleugeljassen in slingerende takkenbomen warmhartig volg ik de koude pluisjes het groeien van de witte…

uit een ander seizoen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 741
iedere dag reinig ik mijn lichaam met zeep ik schrob mijn huid van wit naar roze naar rood tot haast bloedens toe tot ik niets meer dan water hoor ik draai me weg van de nacht en van al dat sterven waarmee ik leef mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien, schuimen naar zee naar duinrozen die ik kan neerschrijven alsof…

Winterzon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 791
Warme kleuren reizen verder dan de witte eenzaamheid van deze dag. Een bevroren rivier in schaduwen ademt met een lach. Het ijs wil de vorm van de eeuwigheid wel kennen en de trage schaduw van de dood houdt nog vast wat gezien wil zijn en gehoord.…

Vorstelijk

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 750
als kleine knul wist Alex gauw ooit zal ik koning zijn want moeder zei: ons bloed is blauw net als je speelgoedtrein maar Alex vond dat mopje flauw en zei: dat is geen gein al was mijn bloedkleur rood-wit-blauw ik wil geen koning zijn en Bea dacht: wat een tiran die uitspraak is gewaagd wat moet ik met zo'n jongen dan het is toch godgeklaagd…

Mijn muze met mij

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
Naar binnen gedrongen Om moedeloos van te worden Uitgehongerd tastend zoekt hij zijn weg Door het donkere struikgewas Hij wil verboden vruchten plukken Likt zijn lippen vol welbehagen met zoete tong Voor de speech Niet meer urenlang in stoffige kamers Zoeken naar woorden Een zee vol demonen De adem van muziek huivert Zet in Zo wit…

Dat je hemel droomt

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
wij weten dat je hemel droomt aan gene zijde zonder het aardse lijden vaak onverwacht weer bij ons bent met woord of beeld in samen weten de vingerwijzing met een lach in wederzijds herkennen geeft ons jouw kracht gisteren mocht ik weer de witte vlinder koesteren na maandenlang afwezig zijn was het ineens haar tijd jij tikte…
wil melker4 augustus 2013Lees meer >

sprokkelen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
in de bijeengeraapte dag verschool zich -een moment alleen wonderlijk hoe zonnevlekken lichtloos rijgen hun kleur slechts wit, hun vorm verweven met de tijd het spijt me dat er veel te kort is, maar mijn tellen zijn secondes die er echt toe doen… een zoen een lach en oh, zoveel verwachting kleiner nog dan weerloos droomt hij in…
switi lobi13 augustus 2013Lees meer >

De bal.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
Eenzaam ligt'íe op de middenstip, rond en zwart met wit. Door kleine kindertjes gemaakt, maar niemand die dat raakt. Een gezicht, twee holle ogen. Een kinderlichaam, uitgeteerd, weggestopt. "Het is gelogen", zegt men als je dat beweert. Een gezicht dat vraagt om eten, dat graag een kind wil zijn.…
HH. Uitdewaard17 september 2013Lees meer >

In haar hart

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
In haar rechterkamer wanden bekleed met bordeaux velours ‘k Zie zwart glanzend lak het klavier bespelend met gemak In haar linkerkamer mag ik slenteren langs toetsen, zwart en wit rustende, liggend en in zit in haar rechterboezem trek ik mijn knieën op wil blijven drijven en zinken sonates van Bach horen klinken in haar linkerboezem…

de wilde zwanen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 714
een vlucht zwanen tekent witte wieken in de zwaarte van de lucht eens droeg het meisje paarlen gevlochten door het haar nu staat ze daar en tuurt een koningsdochter in de rouw trouw aan haar lieve broers de wind neemt haar bittere tranen mee gevangen door gespreide vleugels gebaar van welkom in hun harten te lang getart…

waterweefsels

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
buiten valt het zonlicht zachter een oude wilg staat als een wachter naast het wit geweven gras nu pas speelt de wind met kinderen van nu hij vindt een zeepbel boven blonde haren en de wens een lied te scharen tussen alles door - hoe zingt een hart?…
switi lobi20 november 2013Lees meer >

Vervliegen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 778
In mijn gedachten spookt hij rond, net als de herinnering van wisselende seizoenen en hun graspollen, dorre bladeren, knispering van de witte deken. Echter zij zijn vluchtig waar jij niet kan vervliegen of wil vervliegen wellicht, hou ik teveel vast aan wat was of nooit is geweest.…
A. Lans20 november 2013Lees meer >

trage paden

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
had ik al gezegd dat ik jou mis in de zwaartekracht waar liefde onmiskenbaar geketend is aan macht en duiventillen wit uitslaan door stront wat men zo veracht ik kan niet houden van, want telkens als mijn node jou hoereert spreekt mijn gestoelte in onrust, sneeuwt het loze beloftes en drijft de nacht op verachtelijke gewoontes draverijen…
elze25 december 2013Lees meer >

trage inkt

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
buiten graadt het vijf boven nul het recht de zekerheid tot waar het ijs zich manifesteert in klompen van ruw ballast, als baldakijnen van het schoonste laken in wit tot soberheid van kleur, het damast stevent af op een niet-ontwaken het ijlt in het geeuwen van rust het adert in stromen van zwijgzame leergierige momenten, het doopt de…
elze27 december 2013Lees meer >