6348 resultaten.
Al sussende
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Evenals de mussen
zijn de kerken het sussen
van een eeuwige drang
In het buitenste te vinden
wat al die tijd in ons zat.
De mens en al wat zij kan zijn:
Ons lot…
Hoedenzaak
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
732 En hoe ze de
vreemden daar met cowboyhoed en al naar
de Eeuwige Jachtvelden verjagen.…
Alles
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 als vraag en antwoord in elkaar verstrengelen
lossen de schaduwen een voor een op
hoeft het licht zich niet met een kroon te tooien
de koning is het schijnsel zelf
zijn schimmen zijn de verloren zonen en dochters
hun besef van hun ware aard
is de voortzetting van het eeuwige leven…
De Heer is Koning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 De Heer is Koning van ’t heelal
Hij is verheven boven alle volken
Zijn trouw reikt verder dan de wolken
Onze God, die eeuwig heersen zal.
De naam van onze God is groot
Dat heel de wereld Hem moge prijzen
En Hem alle eer en hulde bewijzen
Want Hij is onze redder uit de nood.…
De geboorte van de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
633 Klokken vertikken eeuwigheid.
Een oude dichter dicht.
Een oude dichter schrijft vannacht,
als nooit gedaan tevoren.
Mijn oude klok klinkt als nieuw.
Tijd wordt steeds opnieuw geboren.…
ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 ook
mijn longen willen wel
de tralies echter
van verstikkend geweld
dat zich vlaggen laat
als vrijheid van mening
korten mijn adem
knutselen ademloos mij
puilend de ogen uit
huiverig siddert
mij sprakeloos de kou
een traan denk ik
heeft geen zuurstof nodig
een bloedend hart ja
of verstikkend leven
een laatste zucht dan
voor eeuwige…
WOUD-EENZAAMHEID.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
902 Hier, tussen hoge heuv'len ingezonken,
Ligt, eeuwig koel, de donkre waterplas,
Klaar-kaatsend, als het rimp'loos spiegelglas,
De hoogste loov'ren van de zon doorblonken.
Hoe zacht wij naderde', onze stille pas
Had storend in die eenzaamheid geklonken,
De raven vloden op met luid gekras,
Der spechten haam'ren stilde in de oude tronken.…
Bach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
699 Zojuist verloor ik weer mijn ziel aan Bach
Adagio 'Concerto en ré mineur
het heeft zoveel van verlangen en treur
ben vaak door zijn noten en tonen van slag
zoals hij gevoelig wenend meevoert
langs het hemelsblauw klassiek gelaat van
het schoonste wezen op aard, voel dan
eeuwige droom die met liefde ontroert
kom vrouw, waan der permanente…
Vaak vlamt rood
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 vaak vlamt rood
de nood van te veel energie
geeft daar haar pijnen bloot
in variaties blauw
snijdt heldere kou
uit ijstijden ons tegemoet
groen noorderlicht is
gestift in brekend zicht
scherft zijn dansende groet
ik hoor het
zachte fluisteren
onder mijn warme handen
wij hebben elkaar gevonden
hun elementaire bronnen
zullen eeuwigheid…
Dode eend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
537 Het is dat ik hem zag,
maar anders was hij voor eeuwig ongezien
gebleven. Prooi voor de ratten. Gatver, dat
ja en
geen waardige begrafenis met bevriende eenden
en een grafrede van zijn allerbeste vriend.
Zijn ontzielde kopje hing slap onderwater en
een spierwitte zwaan zwom trots langs zijn
levenloze lichaam. Zeer misplaatst.…
Horen, zien en zwijgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 En zwijgend spreekt mijn hart de woorden
Die U in mij voor eeuwig hebt geplant
Zingt mijn ziel stil de lofakkoorden
Zwijgend doe ik Uw grote wil gestand.
Zwijgen doe ik voor U uit grote eerbied
Dat mijn stem de Uwe niet verstoord
Ondanks dat mijn oog op aarde niet ziet
Heb ik toch Uw roepstem gehoord…
eindspurt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 nog een jaar, dan telt haar leven
zestig lentes en één dag
die ene dag mag ingevuld naar
beste weten
een keuze die de eeuwige jeugd
vanuit haar haarwortels verlangt
haar ouderdom als deugd
in kleine lades weggelegd
aan haar rokken hangen vrolijke gedachtes
ingepakt in beelden, die haar kinderen
hebben gebracht
de macht van liefde huivert…
Geheim
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 hun voortleven voor altijd
Dus lieve lieve lezer ga dichten
en nooit nooit hoef je voor iets of iemand of
wat dan ook te zwichten
Mocht je toch verdwijnen in het niets
dan is het jouw geschreven woord
het meest wezenlijke iets
dat zich blijvend tot de medemens zal richten
Weet dat jij bent als de zee
ze komt altijd terug
en gaat ook eeuwig…
Een triest anachronisme
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
471 pasten in het
model maar met extra
belonen lukte het wel
sociale woningbouw
op de linkse hoek
vol denimblauw met
grote gaten in de broek
wat stoffig haar in een
scherp getekend gezicht
dat eigenwijs nog alles wist
zij woonden allemaal
te groot de jeugd was al
verdwenen en schopten
andere tegen schenen die
niet geloofden in de
eeuwige…
ieder mens een lichtend verhaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 ieder mens is een eigen verhaal
dat groter is dan alle woorden
die wij bedenken willen kunnen
om hem of haar te schetsen
juist als tijd hen heeft genomen
naar de eeuwig overkanten tijd
als sterren ver en toch dichtbij
zij ons tot leidend licht daar stralen
laat niet hun dood of het gemis
ons steeds de ogen tranen doen
waar juist haar bron…
Waar blijft de lentezon?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
537 de aarde zwelt al tot barstens toe
ieder zaadje dat tot kiem werd verheven
is zijn aardse verborgenheid al moe
toon u o eindelijk als verrezen -
alles wil uitbotten in groene kracht
Gij geeft aan de schepping nieuw leven
uw eeuwig licht moet breken de nacht!…
Jezus in de Hof van Olijven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
547 lagen te slapen
in treurnis smoorde Hij Zijn bloed en tranen alleen
"Vader als Gij wilt laat dan deze kelk aan mij voorbijgaan"
maar God zond een engel om hem te begeleiden
toen soldaten verschenen met Judas, de verrader
die met een kus "de beschuldigde" zou aanwijzen
wist Hij wat het lot zou worden van die misdadiger …
voor ons eeuwig…
De Dageraad
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
500 uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut
dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijden
verdrongen worden
door het nieuwe licht
de olijfgaard baadt in een zee van bloesems
en ergens op een tak
zingt een witte merel
hij zingt en zingt
zijn lied klinkt ver ... naar de hemelse hoven
en op zijn borst zit een rode vlek
het eeuwig…
Hesjes, gele hesjes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 Bij ons geen gele hesjes, hoor man
het is geen 1968 meer
zij Frankrijk zijn een republiek
met een wisselende president, dus
mocht het toch gaan overwaaien
de gele hesjes, ook de oranje, de groene, de paarse
dan blijft dat steken in Brussel, Belgie
hoofdstad van de Europese misvorming
wij Nederland zijn een Koninkrijk
een eeuwige stabiele…
Ontruiming
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
385 onder de bloeiende moerbeiboom zing ik
over een vurig verschiet in kleuren
als herfstbladeren, terwijl de gnomen
alles weggraaien, vergeet de eerste drukken
in het antieke kastje niet, achter de rode
gordijnen, want, zo is het ook nog eens
de boeken in mijn hart, de waarheden in
mijn ziel, de vreugdevuren van God, die
zegevieren als eeuwig…
Morgen zal wellicht ook een illusie zijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
490 ongrijpbaar de tijd voor
iedere sterveling die
voor de eeuwigheid strijdt.
Ondankbaar het verlangen.
ondankbaar de dwang
voor iedere sterveling
duurt een droom levenslang.
Een mens leeft zijn droom
met zijn angst voor het lijden.
Een droom moet het haast wel zijn,
want morgen is vandaag al
niet meer te bevrijden.…
Agnus Dei van Barber
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Ik huil
in dit romantisch klassieke stuk gaat
het wenen nooit heen
het blijft maar komen
en raakt het diepste
van mijn ziel en zaligheid en
de eeuwigheid welke ook mij wacht
dit stuk wat steeds tranen zal brengen
welke ik telkenmale zal plengen
me zachtkens en intens verdrietig makend
over zoveel niet bereikt, niet gekregen
afgewezen…
WAAR IS TOCH HET NU
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 nu ligt tussen straks en zonet
tussen heden
en wat pas is opgeschreven
nu is een niet te formuleren wet
nu ligt in mijn armen
nu is net neergelegd op en om te kussen
nu is als ze mijn hart is aan het verwarmen
als ze de tijd voor even heeft weten te blussen
nu ligt in het moment
dat jij mij ontvangt ondertussen
in de eeuwigheid van onze…
Leliebloem van het schoon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 O zoete zachte schone Mensen-Zoon
leliebloem van het eeuwig schoon
vervul mijn ziel met hemelse spijzen
water uit de bron dat op doet rijzen
Een vrolijke fontein diep van binnen
met wijn bemorst tot in de diepe zinnen
het genezende brood uit de hemelschoot
toegerust met een lied: een scheut de loot
uit de tronk van Isaï opgestaan uit…
Stukje thuis
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
427 het
raken met de hand
liefdevol ontmantelden
wij het lang gedroomde
huis ieder met eigen
herinneringen als een
onbereikbaar stukje thuis
stenen zijn gestapeld
verwijderd is de specie
van de tijd dat wat
door onze handen ging
kende geen enkele spijt
het momentum leven
hebben we over jaren
uitgespreid maar samen
was altijd de eeuwigheid…
luchtige liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 bits en bars is het lot
dat ons ter bescherming
vraagt elkaar te isoleren
van het doodgewoonste
in het alledaags verkeer
dat meer dan gedacht
ons zo lief en bijzonder is
de ruimte tussen ons
die nu de liefde vraagt
zal er niet eeuwig zijn
luister dus naar je hart
opdat je hoort en ziet
hoe je elkaar op afstand
heel dichtbij kunt halen…
warm verdriet
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 in vage ochtendmist dool ik rond
op de altijd stille akker van de dood
een buitenplaats vol marmersteen
met daarin toegenegen gegrafeerd
de namen van vele beminde mensen
die naar de eeuwigheid verhuisden
de koud en kille sluier van het gemis
verdunt het zoute verdriet met tranen
met de herinneringen aan de belofte
dat wij het leven graag…
Lief mijn lief
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
461 ook al kunnen wij nu nog maar even
elkaar de lust van liefde geven, jij
bewaart mijn ziel voor altijd in jouw leven
in wie jij zelf geworden bent met mij
Ik hoor jou zacht in huis van alles doen –
onze liefde is nog net als toen
Jij let op mij en geeft me goede moed
je geeft het najaarslicht zijn gouden gloed
De toekomst wijkt, voor eeuwig…
WARE KAMPIOENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 van de gretige media en
hun valse commentaren
zij beseffen we hadden
een buitensporig groot talent
en wat we deden was
misschien wel ongekend
zo’n man als Jan Raas - Evert van Benthem
iedereen kent hem – ze waren ieder de baas
het niet tot vervelends toe laten verzilveren
van hun naam vond iedereen zelfs dwaas
zij willen niet eeuwig…
Iets van Tao en de vrouw van wie iedereen houdt
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
620 Ik droom door jou
Je lach is mijn redding
Vertel me wat je ogen gezien hebben
Maar vertel me niet wat je verlangt
Want het bangt mij dat ik niet degene ben
Die het je geven kan
Ik bezit de vonk, maar niet de gave
Ben ik bang
Om jouw wensen naar de haven te brengen
Want het duurt met mij nooit lang
Maar dit moment dit duurt een eeuwigheid…