8934 resultaten.
Am Abend da es kühle war. - J.S. Bach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Het lichaam met koud zweet
overgeleverd aan het oordeel
dat wacht in de door de nacht
verhulde stad.
Ontheemd en vreemd
voor het eerst wetend
dit is zonder wederkeer.
De tuin bergt de bomen
zwaar als een gesloten droom.…
Nu vuurvliegt led
netgedicht
2.9 met 48 stemmen
459 kunnen
ontleden waarbij
de woorden vaak
onderbelicht zijn
in de groeiende
reclame en media
voeg daarbij de
aandacht van
exterieur en
maatschappij
en de dwang om
verbintenissen
aan te gaan
dan zit je al bijna
aan het ultieme
bevattingsvermogen
van de gemiddelde
mens en die druk
neemt alleen maar
toe vroeger was het
koel en koud…
Moord aan de Dijl
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
289 Een heks die van zich af slaat
en zich niet laat dwingen
door de zieligheid van een man
of het mes van rovers
De steken doen pijn
het water is koud
en de nacht is donker
in het slijk van de oever
Ik hoopte op sterke dochters
en lieve zonen, verstandig
en behulpzaam, maar
zal ik ze ooit krijgen?…
GOD....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
774 Jakobus
nodigt uit tot binnenkomst
echt warm is het binnen niet
en de verlichting lijkt op rantsoen
maar Maria warmt op
natuurlijk niet dat koude beeld
maar de tientallen brandende kaarsjes
aan haar voeten warmen onze gevouwen handen op..
GOD...…
Tevergeefse queeste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
310 Mijn bedroefde koude hart
Weent in diepe smart
Om wat ik eer verloor,
Ik lange koesterde daarvoor.
Helaas, tant pis, het is weg,
Ik had, heb ik niet meer,
Ik mis dat node zo zeer,
Het is echt een grote pech.
Ik heb lang overal gezocht,
Onder elke steen,
In elke desolate krocht,
Weet niet waarheen ’t verdween.…
BIJ WELK LAND?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 De Atlantische Oceaan
en de Noordelijke IJszee
voelen over hun golven
een druk trefpunt
van kwade luchtstromen
de koude adem uit Groenland
smeekt de zucht van Denemarken
bij Andersens Sprookjesland
te mogen blijven
terwijl Amerika
hebzuchtige reuk
naar binnen zuigt
wil dit reusachtige eiland
van het Poolgebied bezitten
het strenge…
Toeval bestaat niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
307 Zet alvast een flesje koud.
Stuurt exen weg die het opnieuw willen proberen.
Het universum weet allang wat voor ons nog een verassing is.…
zij denkt hem verder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 een kleine overwinning
als een lucifer in een storm
hij hield zijn adem vast
alsof gedachten zuurstof nodig hadden
alsof zij een brand was
en hij eindelijk as kon worden
zestig seconden lang
was de wereld een lege kamer
zonder haar stem tegen de muren
maar tijd is een sluwe smid
slaat herinnering terug in vorm
nog voor de minuut koud…
Consumptiepatroon
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
824 In onbeweeglijk evenwicht
ligt mijn ik stil te wachten
in een bed geschikt voor dromen
ergens in de koude stadsbuurt
omdat jij ooit terug gaat komen
ik weet nog niet hoe lang het duurt
je weet dat mijn naakte ziel
zich ernstig zorgen maakt
maar eenzaam gaat het leven verder
ik speel een beetje met mijn gedachten
om het wachten te verzachten…
Inamorato
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
347 Samen koud afdouchend onder koele
Stralen het zweet van het lijf afspoelend
Na ons geanimeerde gecoïteer
Word ik vrijwel direkt obsessief weer
Verleidelijk door sterke armen omzoomd
En met fingerspitzengefühl betast
Voel ik als was in zijn handen doorstroomd
Van bloed de levenscheppende kwast
Tegen me aan prangen tussen mijn benen
En zich…
Kust van het tekort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Zout bijt in de open wond van mijn palm
terwijl de branding steen tot gruis maalt
Haar schouders stonden vast als basalt
tegen elke golf die mild op mij brak
ik duwde het warme water terug
en hield de maalstroom die nooit week
Gerookte zalm en ui vullen de kamer
brood kraakt tussen tanden
ik zit op de koude vloer
handen open tot de honger…
De avond valt, het wijde land wordt donker
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.740 Toen zag ik neer, ik stond nog bij de spade,
De beide voeten in de grond geplant,
Mijn handen overdwars en zwaar geladen;
En boven mij was avondzonnebrand.…
Het kleine boompje
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
1.255 Het haalde zijn kracht, daar waar niemand het zien kon
uit zijn wortels, diep in de grond.…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 ik liep de bomen langs
mijn handen op hun bast en
lachte want ik had je even vast
je spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die…
Als veel niet zeker is en alles zweeft
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
4.526 Als veel niet zeker is en alles zweeft
Zijn zorgeloze zekerheden ver verdwenen
Zekerheid gereduceerd tot grond onder benen
Waarheid alleen nog maar dat men leeft
Al zoekende naar wat nog is gebleven
Blijft weinig, maar wat echt is resteert
Geld en goederen zonder reden begeert
Bijna alles, weg, verdwenen en opgegeven
Wat over is…
Helga van Leur
netgedicht
2.6 met 24 stemmen
2.702 Ik zou niet stil wachten, maar smeken:
oh heerseres over graden, lucht en grond,
vierendeel en maak me heel
en haal me uit gematigde streken!…
Verliefde dromen
hartenkreet
4.8 met 17 stemmen
1.771 We zitten gezellig op de grond
Een glas wijn binnen handbereik
Beroer heel even je mooie mond
Terwijl ik je verliefd aan kijk
Schat ik hou zoveel van jouw
Onze ogen op elkaar gericht
Ik ben de gelukkigste vrouw
En buig me naar je gezicht
We beginnen elkaar te kussen
Vergeten de wereld om ons heen
Niets kan onze liefde blussen
Dan word…
opstaan en vallen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.907 stralend in de zon
het eerte daglicht vang ik op
dit was hoe het begon
uit de grond ontworteld
de zon brengt mij groot
mijn leven zal niet eeuwig voortbestaan
uiteindelijk moet ik toch dood
maar ik geniet
grote voeten komen op mij af
mijn blaadjes krimpen in
ik ben bang voor mijn graf
ik leef nog maar net..…
Paarden
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.371 Uit diepe wateren kruip je
over stille gronden aan land
waar paarden grazen.
Je richt je op, bestijgt
en omklemt er één,
met je armen en benen,
voelt de warmte van zijn hals
in je aderen stromen;
je spoort aan, ontvouwt je
in galop en rijdt naar
het heiligdom aan de horizon.…
Stroom der vergetelheid ...
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
959 Heel langzaam verdrinken
onder schuim bedolven
zandbanken geven geen kram
terwijl vaste grond wijkt
Verslaafd aan de zee
in al haar facetten
wenkt en roept zij
lachend met haar golven
Wateraders zuigen wreed
tijgen aan gevoel
verzuipen verstand
aanzwellend denken verdrinkt
Misselijkmakend metershoge
golven maken zwemmen onmogelijk…
aan de andere
hartenkreet
2.2 met 19 stemmen
2.649 je bent gegaan
in een zomerse nacht
en je hebt een gat gedolven
daar ligt nu heel diep
in de donkere grond
onze prille liefde bedolven
je zegt nu ja
want die liefde is dood
je draait je om en gaat heen
maar ik begrijp niet
dat jij kunt vergeten
hoe eens ook voor ons
de zon scheen
je voelt je bevrijd
van de liefde en mij…
De Tijdmolen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
817 Tot op hun fundament diep in de grond
kraken mijn binten van de krachten:
ik maal de uren tot gedachten,
de tijdstorm jaagt mijn wieken rond.
En als het waaien luwt sta ik te wachten
of ik het knappen van de houtworm hoor,
die eenmaal - naar ik zeker weet -
de hardste balken tot de kern doorvreet.…
Het Zwarte Schaap
gedicht
3.5 met 151 stemmen
25.689 Het zwarte schaap staat in de sneeuw,
het staat er langer dan een eeuw
en als een tentzeil hangt de grond
om zijn vier poten in het rond.
Het zwart schaap is iets dat weet
en elke hoef is een magneet
voor 't voetstuk dat onzichtbaar is.
In bei zijn ogen zwemt een vis.…
het hart op de tong
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
996 met het hart op de tong
en de angst in de maag
zie ik je komen en
spreek ik je aan
met het woord in de mond
en de brief in mijn hand
kijk ik je
verwachtingsvol aan
met een hart dat hard slaat
en mijn knieen die knikken
denk ik: mijn hemel
wat heb ik gedaan
met het vuur in de sloffen
en de tong op de grond
ben ik heel hard
naar…
HET MINNEN IS EEN ZELDZAAM SPEL
poëzie
3.2 met 32 stemmen
7.408 Het minnen is een zeldzaam spel,
Het brengt de mensen in gekwel,
het is een los en loze vond',
het is een wezen zonder grond.
Al wat men aan de vrijers raadt
dat dunkt de jonkers enkel kwaad,
doch wat hun afgeraden werd
daarhenen wil hun grillig hert.…
onmogelijke fietsen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
3.742 elke keer als ik aan je schrijven denk
schieten onmogelijke werelden door mijn hoofd
beelden beperken om toch te beginnen
moet ik me beperken tot eindeloos
een gevoel voor jou dat ik koester
zoals ik me in jouw uitstraling koester
zoals ik uren zou kunnen blijven staren
en een konijntje op een bospad baren
maar langzaam dringen dan echte grond…
ik Vlaming
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
680 hier sta ik pal
met twee voeten star
in de zachte grond
van mijn land, zo klein
dat in driehoeken begrepen
ik niet vendelzwaaien hoef
het warme zand krioelt
tussen mijn geplante tenen
terwijl de groene zee mij kust
met eindeloze tongehalen
de zon in de zee in de zon
voel ik me radeloos thuis
Vlaming op papier
een echte Belg, ik zwelg…
wind
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
657 Altijd weer zingt zij in de kruin
Rechtop krom gevallen of schuin
Tergend fluisterend vals en schril
Doet lover sterven en maant tot pril
Wortels verankerd in noeste grond
Klauwen zij met vergroeide aders
Basten ruw doorstaan rauw getij
Vals belaagd door stormende daders
Zingt daar niet vogellijn in gevallen kroon
Laat zich door winden…
een eeuwenoud en triest verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.189 groen is
in zijn bladeren gestorven
de wind verritselt ze voorbij
dood is
op de grond geborgen
beschermt haar voor het wintertij
takken dromen
van een lommerrijk verleden
heden is alleen en kaal
ze vertellen hoe
ze door de kou hebben geleden
een eeuwenoud en triest verhaal
ze wachten op
de lange nachten en de maan
vorst laat…
schijnwereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
766 tracht de lucht te vangen
met de palmen van mijn hand
adem de zucht van jouw verlangen
op het godverlaten strand
ik verhaal mijzelf op schijnende dromen
zie in het licht van de deinende zilte zee
waar ik je naakte lijf voorbij zie stromen
je ogen vragen mij, ga je mee
ik stap met grijpende handen dieper weg
heb geen weet meer van vaste grond…