5775 resultaten.
Guernica
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Op de dag dat door
de duisternis het licht werd gesmoord.
Heden kunnen mens en onmens uit Picasso's kunstwerk
leren, dat berouw zich pas achteraf beloond.
Met behulp van de kunstenaar wordt een wrede
werkelijkheid in een onwerkelijke schoonheid aan
de wereld getoond. En zullen mens en onmens van
hun fouten kunnen leren.…
Braille uit Brugge.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
568 En het dier dat in het donker ziet en wacht op de buit
of de dageraad, nog in de duisternis loerende.
De stenen geluiden langs de gevels verstillen mij.…
Wie de vraag stelt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
667 Ja, het stormde ook die middag,
de duisternis viel met grote spoed,
in een kroeg vol vals drankgelag.
Er werd een onweer uitgebroed.
Men stroomde toe op het geknetter
en de gespogen vonken uit de haard,
een zwetende ziel gaf met gespetter
zijn gebroken glas terug aan de waard.…
In voor en tegenspoed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 God onze Vader heeft een
parel in onze hand gelegd
het steentje van David in onze hand; opdat niet wij
maar Goliath strandt
En als wij niet voldoende hebben opgelet
zonet in de
verwarring van 't corona gruis
toen duisternis ons huis overschaduwde
realistische en onrealistische
publiciteit nauwelijks te onderscheiden viel
tegenstrijdige…
Hersenspinsels.
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
564 Emotionele gevoelens balanceren driftig
in een dun ambivalente liefdesconflict,
Uiteindelijk filosofeer ik mijn evenwicht
in de continue strijd van duisternis en licht.
Ik aanvaard het zoete maar ook het bitter,
de diepe spijt, de wroeging en het berouw,
de lustende vreugde en nieuwe hoop.
“Wie ben ik? Welk nut heeft het gehad?”…
Bekende toestanden, gemengde gevoelens
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
603 Duisternis aan het begin van de dag
kippen van de leg, gekheid op een stok
het wasgoed hangt lusteloos aan de lijn
een spin klimt langs een dunne draad omhoog.
Het orgel gorgelt in het sprookjesbos
in de avondstond dwalen spoken rond
de zee kust het land en brengt schelpen mee
tussen de regenbuien schijnt de zon.…
VERBODEN LIEFDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Langs Frieslands kust
over de Waddeneilanden
waait door rollende golven
tussen wuivende zeedistels
het oude roerende sprookje
van het kind der zee en een mens
op het purperavondstrand
zingt een jonge kerel
over liefde die hij nooit vond
maar slechts duisternis der wereld
verbergen de baren vreugde?…
Naakt of niet bekleed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
572 De duisternis blijkt zwanger,
Licht kent, geboorte, gestalte,
Roep het uit!
En wandel,
Roep het uit!
En wandel,
Naakt of niet bekleed.…
Stilte!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 spreekt
In alle rust uw ziel pas openbreekt
Waarvan men zegt 'mijn dag
kan niet meer stuk'
Gelal en luid lawaai doen niemand goed
Sta open voor de stem in uw gemoed
________________________________
Het zou de met meer dan
gemiddelde intelligentie begiftigde bewoner dezer habitat
- met name de hoogbegaafden -
een geschenk uit de duisternis…
SIMSON
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
673 Hij liet zich boeien door het bitterzoete
van honing in de holte van de dood
en drong zich in Delia's duisternis,
die hem met weke webben zacht omsloot.
Hij lachte toen het sterker banden bleken
en scheurde ze met leeuwenmoed vaneen,
liet haar achter als een uitgerafeld raadsel
en ging zijn diep geheim verbergend heen.…
Altijd samen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
451 Dag loopt ten einde, het licht schijnt in de duisternis met
enige kleine puzzelstukjes schaduw tot wanneer nacht zal vallen
Al hebben de wolken iets van onze behoeftes en verlangens verdreven
wij zullen elkander nooit verlaten, wij zijn nog steeds samen, wij zijn altijd één.…
HET WONDER VAN HET HEELAL
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
940 In d’ ijzige nachtstilte
had Jozef zijn
hoogzwangere Maria
naar de stal gebracht
de os en de ezel
keken verschrikt
naar ‘t vreemde bezoek
maar Jozef gaf ze
vlug een maïskoek
in duisternis en in damp
hield Jozef bij
Maria de olielamp
en toen in een vaag
licht een klein Wicht
ging verschijnen
stortte Jozef tranen van geluk
In zijn…
Vallende ster
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
650 Spatten van sterren
in de nachtlucht boven mij
dromen komen uit
Wanneer ik ’s nachts omhoog kijk naar de
oneindige hemel, zijn daar wonderlijkste dingen te vinden:
de plek waar sterren schitteren tegelijk is er licht te midden van duisternis
Stuk voor stuk brengen ze schoonheid in de wereld, en dit op de meest subtiele manieren.…
Survival
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
646 Op zoek naar licht en duisternis
twee uitersten in deze tijd
kwam ik ze tegen en d'een zeid'
"O hemel, waar de winter gast
heer is voor vrieskou die ik mis,
ik groet u waarde elegast
zijt gij die over d'ijsvloer krast
met lage friezen, hoge noren
op 't stalen ros, als ooit tevoren
enzo voorde uit stavoren,
diens barre tocht met…
Winterwind
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
418 Genietmomentjes van verstilling worden ontdekt in een wereld vol storm en duisternis.
Dat er een intens respect tussen ons
groeit, kan ik niet ontkennen, want je onthult schoonheid
in kale landschappen en laat elk verlangen verstillen in je heldere leegte.…
Creatio
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
516 Geen licht of andersoortige uv-stralen in de stratosfeer,
een donzen deken van ondergrondse grotgelijke duisternis, ondoorgrondelijk
niets omhullend,..
...als in het grote mysterieuze zwarte gat, waar sterren onmerkbaar verdwijnen. Voor altoos en eeuwig in een onhoorbaar niet-leven.
Stilleven zonder leven.
Geen klank. Geen teken.…
Wisch toe borch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
597 tabernakel
op en woonden er een wijl
de torenspits benam het uitzicht
half, maar wel de ganse dag
van opkomst tot zonsondergang
de bronzen slag tot middernacht
wijl zonderlinge dorpelingen
sliepen, stierf de laatste klank
weg na het middernachtelijk uur
en legde je je oor te luister
dan hoorde je de hese roep
der nachtuil in de duisternis…
Achteraf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
125 Ik miste de tuin, het lange licht van zomeravonden,
de duisternis die langzaam over ons viel —
tot ik zag wat ervoor in de plaats was gekomen.
Inzicht komt nooit op tijd.
We waren zesenzestig toen we het besloten,
niet wetend hoe gelijk we zouden krijgen —
nu, op zesentachtig, weet ik het zeker.…
Schaduwruimtes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
31 alles is meegenomen in de stile waanzin
geluid sterft nog voor het op kan staan
om als echo in de leegte te verdwijnen
tegelmensen
ze zijn er niet meer, slechts hun schoenen
duisternis schijnt een kleur te hebben
het vale geel dat woekert voor mijn ogen
een kleedruimte als voorportaal
van de hel
die lijven hadden huid en konden huilen…
16 en 19
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.515 Ach, de breiende moeder,
de mijmerende vader ook
in stille stoel voor
de prille tv, bij de kachel,
sigarettenhulzen
vullend met shag
(wil je ook even draaien?)
Mijn God inderdaad
we waren 16 en 19 jaar oud
in de Gabriël Metsustraat
en de hemel was warm
en de hemel werd koud
toen jij zei: het is uit.…
een sprookje met een rieten dak
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.207 modder
zijn winterslaap verstoord
je zag weer de spelonken in je geest
de routes die je hebt gelopen, je hoeft
niet meer, je bent er pas geweest
ik wil je wijn en dronken kussen
de warme wijngaard en de zon
beneden de rivier in lussen
ik neem je glooiend op een gele heuvel
in een sprookje met een rieten dak
ben al heel tevreden met je stille…
Pinksteren
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.283 O Geest, toen Gij ternederkwaamt
En voor hun oog gestalte naamt,
Doorzonk de hemel ademloos
Een stille witte vlammenhoos.
Boven hun lichaams donkre zuil
Verscheen een zacht bewogen tuil
Van licht, en glinsterende gleed
Het neder langs hun schamel kleed.
Hun mengelmoes van woorden vaal
Klonk ieder als zijn moedertaal.…
Veerkracht
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.219 Veerkracht:
Gescheurde wolken, boven stille stad;
Huilen hun ogen leeg, glimmen mat;
Laten een streepje licht,
tussen lange wimpers door;
Gluren over daken, buiten ieders zicht.
Schreeuwend hartzeer,
diep van binnen weggestopt;
Dikke keel, schor door luid geschrei;
Schrammen op de ziel,
laten onzichtbaar sporen na.…
Gebroken hart
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.328 toch ben ik voor haar te min
De hele dag loop ik te dromen
als een paljas als een zot
En zij prikt die mooie dromen
als een zeepbel steeds kapot
Begeerte hult mijn hart in vlammen
als ik naar haar boezem kijk
Mijn ogen vullen zich met tranen
terwijl ik van haar zijde wijk
Het wordt te zwaar bij haar te wezen
met in mijn hart die stille…
Zonsopkomst
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.128 Mensen leven, de wereld gaat verder,
alsof niks gebeurd is, zwijgend als de stille zee.
Ik kijk om me heen, ik probeer je te vinden.
Daar op de plek waar ik jou altijd zag.
Ik zie je niet, en ik loop verder,
op het ritme van jouw lach.
Ik volg jouw voetstappen,
gewist door de regen.
Elke stap die wij samen hebben gezet.…
Kinderwens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.513 Wankelend dans je naast de wieg,
een stille wens die zuur opbreekt.…
kerst 2002
hartenkreet
2.7 met 29 stemmen
5.189 Zomaar wat Kerstgedachten
om te overdenken in de stille nachten.
Men praat dan over vrede op aarde,
maar heeft het ook werkelijk waarde?
Ja, ' s nachts lijkt het o zo vredig, dat wel,
maar een jaar terug leek het in Amerika wel een hel.
Een tijd ook om te bezinnen,
dus eerst maar bij mezelf beginnen.…
Goden van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.072 diepte waaruit jij geboren bent
zodat mijn hart zichzelf weer herkent
en mooier dan ooit zal kunnen dromen
Geest van het vuur temper je pracht
laat je gloed mij niet verschroeien
maar mijn kil gevoel verwarmen
dat mij drijft naar zachte armen
en een lief die mij kan boeien
Geest van de aarde schenk je vacht
laat je rijkdom mijn honger stillen…
'K weet nog, hoe 'k vaak tegen mijn liefde zei
poëzie
3.3 met 15 stemmen
2.369 En als 'k op sneeuwige kometen neer-
duizel, de helling af van parabool,
Of, fonk'lend, met Orion defileer
Langs macht'ge onzichtbaarheid van stille pool,
Dan raken we uit de baan door al jouw praten,
Én tijd vergetend, én coördinaten.
---------------------------------------------
dit sonnet is het 1e in de cyclus: Bevrijding…
Ontspoorde Tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
967 kraakte
Zij wrong aan de knop, trok, hield vol
Zonde van de moeite,
het verspilde melkzuur
De vervlogen uren verzamel ik
Als een hamster
In mijn wangen gepropt
Dan verzink ik, door algen overwoekerd
Tastend in het slijk
Naar haar, de halve maan, halve bol
De tijd heeft dit krocht verlaten
En zij die daar tierend het raam stuksloeg
Met stille…