6020 resultaten.
Onverschrokken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 mij weg
Voor zijn gedrag
Gaf hij geen uitleg
Ik wees hem de deur
Ik besefte
Hij was een acteur, een charmeur
Hij versierde mij vlot
We hadden ons genot
Maar spraakzaam werd hij nooit
Ik voelde me berooid
Dicht gaat mijn open hart
Eventjes voelde ik mij verward
Ik zag hij speelde een spel
Mijn alleen zijn
Als vrouw
had hij door
Ik verloor…
ideaalbeeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 mijn moeders grootste vriend
was niet alleen een steun en toeverlaat
haar dagelijkse schietgebed betrof
het resultaat van nachtenlange zorgen
waardoor hij niet alleen verloren dingen vinden liet
maar ook verdriet een plek moest geven
haar leven klopte veel en lang
met felle slagen tegen elke toegekeerde wang
keihard verdreef haar glimlach…
Gebroken liefde
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
826 Verloren zijn de teugels,
die zo strak waren aangespannen.
Stenen werden opgebouwd
tot een stevige burcht.
De funderingen waren lucht
en dreven als wolken weg.
De wijzers van de tijd
stonden met de seconde juist.
Nu is er een wijzer weg
onherstelbaar gebroken.
Het prachtige weer
was hemels om te genieten.…
Melancholie
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 Melancholie van scheiden en hervinden,
Stadig verliezen en verloren gaan,
Van binden en gebonden zijn; beminden
Aan dood en leven eeuwig af te staan,
Hoe komt ge mij, waar bitse winterwinden
Hun ijzige gesels op de woning slaan,
Door leed geboog'ne en door liefde verblinde,
U weer te melden met Uw oud vermaan!…
Pasen - Het laatste
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 De ziel verschroeit, als verloren in de hel.
Hoop is er niet meer, totaal uitgedroogd
omdat het lichaam en de geest niet meer
met elkaar kunnen opschieten.
Zo is het Hem vergaan, de mens, het dier…..
Zo vergaat het nu de wereld………
Liefste
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
863 morgen ga ik verder
met nieuwe dromen
morgen ga ik verder
waar jij niet kon gaan
gisteren hield ik vast
aan gisteren
gisteren hield ik vast
aan daar en toen
gisteren hield ik vast
luisterde niet naar jou
maar nu hoor ik je helderder
maar nu begrijp ik je meer
jij liet mij niet los,
maar ik moest jou laten gaan
niet de liefde verloren…
Speels cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Afscheid herkent
zich in de kleine dood na
elk moment van minnekozen
lijkt zicht te hechten aan
de schaduw van verloren tijd,
als die zou bestaan
decennia las ik elke
verwondering in spiegelschrift,
onomwonden, deels vermomd
door onvolkomenheid
gesmoord in eigen twijfel
maakt het subjectief,
gegrift in hersencellen, een
weg…
De teerling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
463 economie die op groei was gericht
de aarde is al uitgewoond
aan het eind van haar latijn
nog stelen we de bronnen
haar leeggeroofd zien sterven
doet blijkbaar niemand pijn
in arrogantie die geen grenzen kent
voedt de mens zijn eigen tumoren
door hun ongebreidelde groei
gaat menselijk leven in de chaos van
een generatie onherroepelijk verloren…
Kasteel te ver?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Door de schaduwen
in mijn rugzak
besta ik in alleen in
mobiliteit, al was het
maar voor even, de dorst
gelest uit geleende tijd
voortgestuwd en aangevuld
met andere levens blijft hij
mijn vriendin, bezwangerd het
gemoed van aanzwellende golven
eerst veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet winnen wil, heeft bij
voorbaat al verloren…
Parels voor de zwijnen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 Waar heb ik het verloren, toen
ik omkeek en vele jaren ouder was,
vergeleek me toen ik werd geboren,
ben ik levend dood of begint het pas
geschreven duel in een tweegevecht,
lijken beide helften levensecht,
door ervaring de waarheid kantelt
en verder reikt dan op het toekomstig pad,
zocht naar poort in het hof van Eden,
maar dat…
Een wilde roos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Hier rust een uniek ontwerp,
geraakt door welgevormde zinnen,
verkoos het gezegde, geen deelwoord
bleef bij haar onvoltooid
nog voor haar stem zich verder
kon ontplooien, in het stramien
van haar denken, ontving de kracht
in een ongeëvenaarde zetting,
maar zij de grip en geest verloor
als schaduw langs het leven streek
terp van wilde…
De edelstenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 ik heb jou
zacht gestreeld
geheeld wat
vroeger zo
onkwetsbaar leek
dat in de
loop der jaren
zijn glans verloor
werd afgedekt
voor iedereen
jouw schat
de edelstenen
uit je jeugd in
een stralende lach
die jij aan ieder gaf
jaloezie heeft jou
de mond gesnoerd
pestgedrag heeft
jouw spontaneïteit
gesmoord tot in je hart
waar…
terug bij het huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 klok met lange tikken
soms vergeten dan weer
indringend aanwezig
en als het middag is hoor
je de aanslag op de piano
lichte ivoren veren
in gewichtloos goud van
het glas en lood venster
struiken groeien in de tuin
de zeis van mijn opa
had niet meer het gras in
halve kringen kort gesneden
de schaduw van de boom
zwaar in een verloren…
In het diepste van de rivier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
419 In het verdronken land tussen de rivieren
verloor ik rede en gezond verstand;
laat ik wegstromen met de rivieren waarvoor
geen plaats is in mijn niemandsland.
IK voel mij geborgen in het diepste van
mijn niemandsland. Vergeten lijkt te zijn
verdronken; weggestroomd met het water
ver van de walkant.…
waarom het allemaal zo moet zijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
449 Probeer mijzelf opnieuw te ontdekken
bij al hetgeen ik gisteren van mijzelf verloor.
Spoedig volgen dan mijn tranen.
Terwijl ik tegelijkertijd lach.
Ik moet mijn berg vandaag beklimmen
om te weten hoe hoog de top wel wezen mag.
Van de dagen zal ik blijven spreken.
Hoe onzeker ze ook mogen zijn.…
Alles stroomt,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
460 de verbrokkelde
dag een vertekend gezicht,
alles stroomt wat eerder werd
gezaaid en wordt opnieuw geboren
als de mens zijn tanden in de aarde
heeft gezet in een kort gedicht
wat ergens tussen grijs en donker
ligt, nog onzichtbaar, onstuitbaar
binnen de regels van het spel zolang
dat zich niet heeft aangemeld
heeft niemand nog verloren…
LEVENSPAD
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 gestuurd
mijn eigen pad - mijn levenspad
en onderweg heb ik mijn rugzak
gevuld met alles dat ik tegenkwam
en dat was nogal wat
ervaringen inzichten openbaringen
inspirerende gedachten
verkregen juist van hen waarvan
je het niet zou verwachten
heb gedronken heb gefeest
soms buitensporig
maar dat was ooit en is geweest
heb liefdes verloren…
Zondagochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 gedicht in 't morgenlicht zo schoon
David's Zoon Uw kroon o Waarde Zoon
De tempel waar Uw Geest wil wonen
Is iedereen uniek zonder mensenklonen
O Majesteit, oneindig licht o bron
Zoet is 't purper van de opgaande zon
Bedauwde paarlen lelies en fluwelen rozen
God laat het licht schijnen over goede en bozen
De bozen ligt in 't stof verloren…
MOEDERHART
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 ooit las ik iets over een moeder
zij verloor haar kind
en dan probeer ik
me voor te stellen
hoe hartverscheurend
zij dit wel niet vindt
een versnipperd moederhart
in duizend stukjes voor altijd
weggewaaid door de wind
een kristallen vaas
voor eeuwig versplinterd
en net zolang duurt het voor
zij ze allemaal terug vindt
misschien heb…
Tussen ons
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 is de tijd van de flamingo’s
hoe we zwieren en drinken in de nacht
luttele centimeters van de werkelijkheid
het ontwaken lijkt langer te duren dan gewoonlijk
misschien dat deze ochtend extra aandacht verdient
maar jij denkt nog aan de nacht, steeds aan de nacht
in wat voor handen is aan maneschijn en sterrenpracht
in dromen nooit verloren…
Bellingwolde aan Zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 al die huizen, straten
onder water
en verlaten
aardappels, koren
gaan verloren
zilt wordt de grond
de Ruiten Aa mondt
bij Wedde uit in zee
een raar idee
van een dwaze dichter ?
nee
ik ben geen oplichter
het wordt
een keer realiteit
werkelijkheid
iets wat je krijgt
als de zeespiegel stijgt
Bellingwolde aan Zee…
stop met vingerwijzen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
563 Het is verloren energie.
Corona trekt zich niets aan van
wiens schuld deze tweede golf is.
Het enige dat indruk kan maken op het virus,
is dat we allemaal onze plicht doen
en zorgen dat we zelf de regels opvolgen.…
TOEN JE LAATSTE ADEM ZUCHTTE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
605 in al mijn genen
Teder streel ik het kille steen boven jou;
mijn blik ziet in het firmament een ster
Die ster fluistert ver, kom nu toch gauw
nimmer werd een afstand bij ons zo ver
Je woorden boden mij vreugde en smart
verrukkelijk was het om je stem te horen
Maar in essentie spaken wij met ons hart,
dat we al op aarde aan elkander verloren…
een lied voor de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 dat wat de jaren hem vertelden
over wie er in het heden passeerden
wat hun gedroomde toekomst was
die eens hun verleden ook zou zijn
plots blijken eens zijn dagen geteld
door de eigen kracht is hij geveld
wordt zijn grootse kroon te dragen
voor zijn stam te machtig en te veel
waar hij geboren wordt sterft hij ook
als na stil gestreden verloren…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Zelfs de meest bekrompen persoon weet,
Zonder liefde is alles verloren.
Medelijden, dankbaarheid, vriendschap
Het bezit van die tijden waarin Christus aanwezig is.
Deze vormen van liefde komen weinig voor in volle puurheid.
Maar men kan moeilijk volhouden dat ze vroeger meer voorkwamen dan nu.
Zonder Christus bestaat er geen liefde.…
Toekomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
555 hangen
Terwijl ik nadenk voor het venster en het stof
uit de kieren van het raamkozijn schrob
Blijven staan door standpunten als het zwarte
water golvend door de
rioolbuis klotst
Je hoort en ziet de mantel
van 't verdriet nog steeds niet hangen
om de schouders van zovele om je heen
aarzelend welke deur je
binnen zult gaan in een verloren…
Lego Star Wars Kid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
645 Het speelt, maar snapt geen barst van wars op mars
Speciaal verzoek aan lara rense dit:
Stel dat je kid gestuurd wordt naar de maan
Als reiziger in lego's explorit
Gevlogen uit de aardse zonnebaan
Zou jij hem leren hoe dan
om te gaan
Met mannetjes van mars,
billy the kid
Verloren in woestijnen
zonder zand
Als nerd van thunderbirds…
Lange warme haren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 het licht
kroop zacht
dichterbij met
lange warme haren
het openbaarde
de desolate kou
die mij in somberheid
gevangen had
gehouden in de
afgelopen tijd
het is begonnen
met twijfels aan
de echtheid van
licht dat opgepimd
door anderen veel van
zijn glans verloren wist
over de warmte die
het zou moeten
verspreiden en die
niemand…
Pluk de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Die rijkdom kan verloren gaan,
de tijd zal het ons leren.
En zoveel tijd verstrijkt in ’t leven,
met ruzie en onenigheid,
Soms tussen goede vrinden.
Het kan nog worden goed gemaakt,
als we de tijd maar vinden.
Maar soms is het “te laat.”
Te laat om dingen te herstellen.
Dit nare woord blijft je maar kwellen.…
Mijn vriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Mijn vriend ik verloor je
Ze zijn bedolven de straten waar wij elkaar kenden
Verbladerd de bomen waaronder wij spraken
Vergeten de woorden waarin wij ons vonden maar eens
Komt het verslagene samen
Ik zag je vandaag in de ganzen
Ik hoorde je stem in de bomen
Ergens tussen de lelies
Bloeide het licht van je ogen
Zag ik jou echt of enkel…