inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 66463):

ideaalbeeld

mijn moeders grootste vriend
was niet alleen een steun en toeverlaat
haar dagelijkse schietgebed betrof
het resultaat van nachtenlange zorgen

waardoor hij niet alleen verloren dingen vinden liet
maar ook verdriet een plek moest geven

haar leven klopte veel en lang
met felle slagen tegen elke toegekeerde wang
keihard verdreef haar glimlach dan het ergste leed
want dat vermeed de confrontatie

altijd was er weer de gratie van dat zachte, mooie beeld
de lieve vrouw, die ondanks alles
trouw bleef aan zichzelf

door de gunsten van haar trouwe vriend
dank ik de liefde die mijn moeder zo verdient
omdat er niets was, dat haar werkelijkheid griefde
en haar dragen ook het mijne was

ik bliefde niets meer dan haar kind te zijn
en vond haar vriend gebogen in mijn eigen
oude jas


Zie ook: http://www.switilobi.nl/f...ht.php?fotogedicht=ideaalbeeld

Schrijver: switi lobi
Inzender: Anja VIsser, 29 jan. 2018


Geplaatst in de categorie: psychologie

3,0 met 2 stemmen 98



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)