10329 resultaten.
Proef het maar
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.093 Zuchten en wenen
ook dat hielp niet
alleen je hete adem,
alleen je warme zucht,
alleen je zacht gefluister,
mijn verdriet stilt het niet.
Jouw lichaam proeven
Jouw lippen zoenen
Me spiegelen
in de pupil van je ogen
Het kuiltje in je wangen
Dat hield mij gevangen
Een kort verhaal...
...Ach...…
Dag nachtvlinder
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
778 haar kleur is overleden
nog voor ze ontluiken kon
gebrek aan rust dreef haar
steeds verder van het colofon
ze fladderde tot diep in de nacht
waar stilte haar gevoel versterkte
daar straalde ze vol levenslust
zonder dat iemand het merkte
haar letters verschenen niet meer
overdag was ze slechts een naakte
nachtvlinder die tussen de toetsen…
Vriendschap
gedicht
2.2 met 3276 stemmen
380.464 Het is de stilte zelf,
terwijl het voortdurend borrelt.
’t Is fijn en kwetsbaar
als kristal wanneer twee mensen
op dezelfde golf zitten.
-------------------------------
uit: 'Broze werkelijkheid', 2003…
Werkelijkheid of niet
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.290 Beloften worden snel gedaan
zonder erbij stil te staan
Wensen worden lang gekoesterd
tot ze door kilte zijn overwoekerd
Emoties worden tot bedaren gebracht
in de koude, donkere stilte van de nacht
Varen wij dan wel op één lijn
zou het een droom kunnen zijn
Hebben wij oog voor de realiteit
of is het een schijnwerkelijkheid
waarin wij ons…
Einde (I-II-III)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.694 I
In de trein weet ik
dat ik niet meer thuis kom
Jouw ogen zullen
niets terugzeggen
Een klok tikt
door de stilte
II
Hoe jaren
verdwenen
na enkele
woorden
‘iets’
‘iemand anders’…
vol is de maan
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
786 de maan is weer
weggegaan nu
jij de stilte leeg
naast het janken
van de hond legt
ik draag het gehuil
uit armoede
omdat mijn handen
en ogen moe zijn
en ik geen andere
slaap kan vinden voor
deze besmette dood
doortrokken in de grond
zinkt het braaksel
naar zilte nachten
zelfs de hond ligt
aan mijn voeten
overdag…
pueblos blancos
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.245 wit van trots te paard
of hangend aan de rots
blaak je van pracht
spierwit van gebalde kracht
ik heb je weergaloos
in steegjes en op pleintjes
openhartig en oprecht
ontdekt
je oude kern
ijzersterk gesmeed
keihard geplaveid
krijtwit gekneed
op een pleintje
tasten mijn handen verliefd
naar de milde stilte
van de wind.…
Jij bent en ik ben
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
1.803 zo geef je me
jouw leven
op de grenslijn
dichtbeschreven
liefde heeft te
vaak gestolen;
het meer dan alleen gekir
de kunst van samen slapen
nachten blijven vallen
op het binnenpad
naar stilte
de schemering
heen en weer
om het schreeuwen
te ontrafelen
zo geef je me
je ziel
door eenzaamheid
gesneden
en ik
ik wil slechts…
Wachten op het begin
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.020 Weten dat ik verlies wat ik verzamel omdat niemand het vraagt en dezelfde stemmen niets meer beloven
dan wachten in de stilte die me kent maar
alleen dezelfde koude herinnering gunt.…
Vriendschap
netgedicht
3.1 met 45 stemmen
3.985 Vriendschap: zoeken naar de woorden die
heel voorzichtig opengaan
en die door hun huid van stilte
toch nog even doen verstaan
wat geen woorden kunnen vatten:
hoe nabijheid harten balsemt,
hoe de tederheid verzacht
wat in oude wonden bloeden
blijft en nooit genas.…
Rubberen kogels...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
683 resten van de nacht overwoekeren de stad
gespuis en hoeren kruipen richting donkere tijden
hebben hun levens aangepast
aan de zinloosheid van het bestaan
sirenes verstoren de stilte
gordijnen bewegen
ik sluit mijn ogen uit pure gewoonte
en drink me zat
tot dat men mij vergeten zal
ik heb geen antwoord op de vragen,
nee,
die heb ik nooit…
Teken
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.414 Warm blijven je lippen die mijn gedachten vullen
met een stilte die niets neemt of vraagt.
Waar je ogen antwoorden ben ik stil en blijf ik zoeken naar een wenk of teken dat
we weer kunnen volgen of delen
zonder woorden te wegen of
de tijd te vinden in momenten
die we verzamelen en verwarmen met
de as van een verloren liefde.…
reizen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
923 we aanvaarden de reis
leggen een lange weg in stilte af
we vervlechten de beelden
tot een onsamenhangend weefsel
we zijn reizigers zonder woorden
passanten zonder grond
we reizen met gesloten ogen
gekleed in weerbarstige huid
en dan is er het woordenloos weten:
we komen nooit meer thuis…
De Reizigster
gedicht
2.2 met 38 stemmen
13.419 Achter de deuren stelt
zich de wet die hem
aan mij bindt, maar
achter het behang
wacht wat blijft als ik
wegga: hij hoort mijn
stilte als een vonnis
aan, langs mijn wang
verglijden zijn handen
als rimpels op stilstaand
water: nooit blijf ik lang
de zinkende stenen
staan als avondkoffers
gepakt in de gang.
---------------------…
Bonheur-du-jour
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
515 Wanneer bomen zijn ontbladerd
dagen bleek in grauwe ramen staan
zit zij het opgejaagde hert
verscholen in de stilte op haar
taboeret voor haar bonheur-du-jour
Zij schrijft niet fragmentair
houdt van fraicheur en franchise
Een gedicht met licht in het land
van de eenzamen. Een vrolijke noot
een dans als een Franse quadrille.…
Zo weer vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
470 ze duiken weer overal op
de steden en hun neongedachten
de vele lichtjes
verduisteren de waarheid
valse pracht in felle kleuren
luide muziek verbergt verdoken stilte
slechts even duurt de erkenning
van de prachtige geschenken
ook mijn vluchtige taal
is zo weer vergeten
het papier ritselt al in de vuilnisbak…
Dan
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
887 Kom dan naar huis
waar je woorden welkom zijn
en ik in stilte wacht
totdat je in je web van zinnen
weer jouw oude droom zult vinden
die dunne draad weer oppakt
om er een nieuwe van te weven
en weer weggaat...
vervuld van vers verlangen
weer jouw weg gaat.…
't Blauwborgje spreekt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
730 Ze kwamen bijna elke dag,
hun ezels in het gras
schilderend in stilte
tot in de avondkilte.
Nog hoor ik het gezelschap
het antwoord toen ik vroeg
'hoe worden jullie nu genoemd'
“De Groninger Ploeg.”
Veel is van hen verschenen,
hun werken leven voort,
waar ik al ben verdwenen
wordt nog van hen gehoord.…
Wisselende klederdracht
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
600 Ik overweeg de stilte, dat
is dat ik alleen wil horen,
met al wat daar binnen is,
zonder geluid wordt geboren
daarin is het bijzonder dat
het maar niet donker wordt,
waar de nacht in moest vallen,
en het zwart wordt opgeschort
had ik stille intimiteit verwacht
in een summum van getallen,
verglijden nu de magere vieren
opgevuld tot zessen…
Ben ik jouw valentijn
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.384 waar liefde
openlijk bloeit
genegenheid
uit ogen vloeit
koester ik in
stilte mijn geheim
ik valentijn
je al zo lang
groei in winters
witte wereld naar
de dag van rode
blosjes op je wang
als je mijn hart
van rozen krijgt
het kaartje met
mijn ongekend geheim
in één bevestigende blik
ben ik jouw valentijn…
een tapijt, een gordijn of een laken
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.190 het lijkt bijna een kunstwerk
die bonte rij omwikkelde lichamen
een wilde mengeling van kleuren
niet vooraf bedacht maar lukraak
liggen ze daar verenigd in de dood
zo levendig samen
hartverscheurend uitbundig
dood is geen stilte als je met velen bent
ze is dan loeihard
krijst en zingt haar noten
door elk merg en been…
Natuurlijk wonder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Het geronk van een motor
overschaduwt
de stilte.
Een ooievaar
daalt neer
tussen bloemen
en planten,
liefdevolle eenwording
genietend
van het moment
in het nu
met
aardse pracht
en wonderlijke schoonheid,
intense beleving
met een Goddelijke
glimlach.…
Licht
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
620 Licht dat schaduw werpt en stilte,
doet ademen en verrukt,
moed geeft en vertrouwen wekt
ook als niet alles lukt.
Licht dat ons verzoent met einde,
met oponthoud en pijn,
dat vrede brengt en toebehoren,
licht dat er zal zijn.…
Droomvakantie
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
895 In stilte van dromen zwemmen zwanen
naar het liefdeseiland bij ’t spiegelmeer
genot drijft op wolken, in maagdelijk wit
onvergetelijk blijf je in de droomvakantie
met je hart als ontvanger van het zonnespel
schrijf je poëzie voor je gebruinde minnaar
die in zijn korte broek nog even een brood haalt
en op aardse voeten naar de klok kijkt.…
Woorden voor een kei
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
616 je bent het heimwee
meereizend in ons hart
de stilte die we dragen
in innerlijke lagen
het onbeantwoorde
van die septemberdag
de dag van je
weggestorven lach
je in verlorenheid
koos voor het grijs
toen, ja toen zweeg
voor jou elke vogelwijs
*
ik schrijf in poëzie
onze gedachten dichtbij
breng naar de stenentuin
wat woorden…
Tulpen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
595 In jouw brieven zwijgen dromen
taal der liefde,
bij het raam in de keuken
planten nieuwe buren, tulpenbollen,
het huis hiernaast wordt ontruimd
de straat ligt vol met gevallen herfstblad
ik doe nog een poging jou terug te schrijven
maar als de stilte blijft dromen
zal ik verse tulpen kopen.…
Puur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Dat ik het pure daar moest laten
had geen haast als ik had geweten
hoeveel aandacht het jou kostte
om mij niet alleen te laten
er lag in ’t proberen
zoveel tederheid
dat ik mij realiseerde
hoe puur het was
en dat het
mijn verdriet genezen kon
maar jouw aarzeling
vorderde langzaam
en alles wat ik naliet
vergat te spreken in de stilte…
De wakkere kater
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
537 stilte gaapt
in de rood
bezoedelde straat
koude mist
benadrukt rust
met beperkt zicht
een vage fietser
zoekt als vroege vogel
zijn bestemming op
volgt de
wakkere kater in
zijn aangeschoten kop
nieuwjaar ligt nog op een oor
maar de wekker geeft aan
goede voornemens al luid gehoor…
Warm van verlangen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
576 heb je hand gepakt
met vingers
warm van verlangen
hoorde je adem
voelde de
slag van jouw hart
keek in je ogen
waar wij elkaar wisten
tot aan het diepst van je ziel
maar woorden konden
de stilte niet overbruggen
die er tussen ons hing
zelfs tranen
wilden niet stromen
in een bedding zonder geluid…
De magie van de cirkel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
623 was het de eenling
die moordde uit naam
van allah en jezus
die koning en keizer
de doodsteek gaf en
continenten in oorlog bracht
het is de magie van de cirkel
die hem het wapen geeft
hij verzamelt de kracht
van de schreeuwers
weegt de emotie van stilte
op de rand van balans
doodt wat wij
in ons hart al heel lang
hebben gehoopt…