6892 resultaten.
alles heeft zijn uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 het zonlicht valt
op de lege tafel
kruimels blijven over
gaten glippen ongezien
naar binnen in deze
rafelige dag
buiten kronkel je
je een weg
door de wei die
kleurt in zoveel
tinten groen
je loopt jezelf voorbij
verbeten zoek je
de draak
het veelkoppige monster
dat je pijnlijk uitholt
en de dood
buigend begroet
krassende…
Levend verleden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 Ik treed naar binnen en
vind een wereld van weleer.
Voor het verleden dat zwijgt
leg ik mijn bloemen neer. ik zie
in de verte de contouren van een
graf. Een kruis door een leven,
dat nam toen het niet meer gaf.
Ik voel mij voor even een onbegrepen
kind dat wentelt in onmacht waar
het leven zijn laatste bestemming vindt.…
De Vluchtelinge
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.084 Zij dacht rechtuit te vluchten, liep een ronde:
Des morgens aan een muur is zij gevonden,
Teruggedragen binnen mijn verblijven,
Waar maagden haar bevrozen leden wrijven,
Hervoorbereiden voor het feest der lijven.…
Stereotiep
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Het duurt fracties van de tijd
voordat de kinderen
die iets van buiten
iets van wind en zon
iets van dier en plant
binnen de gedecoreerde muren brachten
stereotiep hun benen over elkaar slaan
in de leren fauteuils
tussen de rekwisieten.
Er is slechts het krampachtige bewegen
der mensen in hun stenen huizen.…
De arbeid is ook de bron van het weten
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.408 Door zijn gestage groei groeit ongemeten
De macht van den geest binnen 's mensen leest.
O! door het storten van het bloed, en strijd,
Gloeit dus ook ander licht op uit d' arbeid,
Dat is het gouden licht der geestesarbeid,
De geestesarbeid zelf, de gouden waarheid.…
Welkom.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 je komst waait de deur
naar binnen open.
Je bent gewenst te blijven;
kort en hard of zacht en lang;
zich in de handen wrijven
doet het behang.
De stoel verroert zich
haar zitting is vereerd.
Wie we graag zien,
verwekt een kiem
in warme rode aarde
waarin het liefdeskind
stoeit naar waarde.…
Vermoeide viool
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.240 Vrij zal het klinken zonder binnen-strijd –
en o herboortenis van lente-tijd!
Dan kwaamt ge nader als verlegen kind;
of wel als dichter die toevallig vindt...
of als geruis, gedragen door de wind.…
Smerig
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
513 'k Zat even buiten
maar was binnen, heel subiet
't zal even duren alvorens
je mij weer buiten ziet.…
Nieuw leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
695 Haar droge hand
stijf en koud
glijdt van de leuning
de laatste verbinding met de wereld verbroken
treedt ze binnen in de eeuwige heerlijkheid!…
TEN AANVANG.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
987 En drinkend met de zaal'ge zinnen
Des levens reinste en hoogste vreugd,
Trad ik het schone leven binnen:
Het werelds paradijs der jeugd.…
Kinderpostzegels en een KIP
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
501 Natuurlijk neem ik die, maar niet aan de deur,
kom snel binnen.
Terwijl ik de boekhouding regel voor de
zegels, ziet de jongste de zakjes van de grutter
mag ik die Opa? Ja hoor, neem maar mee, maar
ach heden, o jee....die waren de kleindochters beloofd.…
De woede over een verloren geldstuk
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.289 let goed op:
niet te veel handen, niet te veel woorden
daar gaat de kring kapot van
Als haar vader haar nadert
om haar een beetje te plagen
laat ze hem maar begaan
tot hij op de rand staat
van haar kring, ze blaast
hij wankelt op z'n kleine benen
draait om zijn smalle as, er valt
een geldstuk uit zijn grijze broekzak
het rolt naar binnen…
De slogan van morgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
523 zal het vat van
electro motorische kracht
de doos van pandora zijn
of hebben wij het
ongetemde paard van troije
blindelings binnen gehaald
zijn wij als onnozele
kinderen gaan spelen met
deze onschuldig lijkende energie
nu hebben zij ons in
hun spookachtige greep
met een ultra fijnmazig netwerk
waarin robotisering spel is geweest…
Zicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
711 Je vraagt deskundigen om raad
binnen seconden door Google gevonden
goed begrepen werd je vraag;
zoek, naar een gekleurde bril
of, je wortels dieper laten groeien.…
donderwolk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
474 de hooiberg
door de schilder
onder streepwolken
als klein geel vierkant
naast boerderijen
twee keer neergezet
ik voel me thuis
ik proef de sfeer
ik ruik de geur van
de natte graanakker
hevige regenbui
verstoord oogstwerk
ruige rukwinden
brachten ons binnen
de weg was leeg
je scheet zeven
kleuren stront
voor de donder
en de…
Geen afscheid waardig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
668 De glans op haar
gezicht herinnert me aan druppels dauw in
het eerste ochtendgloren
het zou me zoveel meer bekoren
als de sfeer niet zo geladen was
de stilte drukt mijn borstkas naar binnen
mijn moeder zwijgt, in meer dan honderd talen
mijn adem hapert even in het halen
doodse stilte, ijzige kilte
geen sorry, geen fijn dat je er…
De illusie van
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
509 Echter brengen deze geduimde
wegen, die van ons de goedkeuring
verkregen, echte vriendschap binnen
in de huiselijke kring?
Die vriendschap als de wegen zich sluiten
en je achter jouw PC dient te
besluiten dat andere paden iets meer
onthullen van hoe het vroeger meer
waarachtig ging.…
Klaagmuur
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
523 Ook ik stond eens tegen de Klaagmuur aangeklamd,
terwijl ik een schietgebed op een papiertje naar
binnen duwde. Welgemeend uiteraard.
Ik zag dat Donald Trump met een keppeltje op zijn
verschrompelde tronie hetzelfde deed, terwijl hij
pas daarvoor nog voor miljarden dollars aan
wapentuig had verkocht.…
Over leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
625 Ik koud tot binnen in
mijzelf ben,
het ademen mij moeite kost, maar dat ik
ademen moet.
Dat jij er bent, zegt dat
je me nodig hebt,
wat ik betwijfel.
Ik soms een lied hoor. Dat me
meeneemt, meevoert.
Breekt.
In stukken.
Alleen.
Omdat ik alleen verder kan.
Als ik breek,
omdat er pas dan gebouwd kan worden.…
Van over zee
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.001 Een strijklicht dat zijn schaduwen uitstrekt
naar onbereikbaar geworden, al verwilderde plekken
om wat zich er ooit voltrokken heeft
en misschien nog steeds niet is gewist –
met de wolken wegdrijvende, weer te binnen
geschoten, willekeurige momenten, maar er is zoveel
horizon waarachter ze vervolgens
moeten verdwijnen, terwijl een afgelegen…
Tegen mijzelf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
627 als ik zo schrijf
spreek ik dan over de leegte
vul ik die dan op met gedachten
op papier en deel ik het met jou
die op vervulling zit te wachten
in de opgelegde stilte, van
de namiddag, net als gister
het voelt zonder meer arm
in de aangegroeide kilte
komt het binnen wanneer
je mijn woorden tot je neemt
ja, je hoort ze in het geluid…
Najaarsbericht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 Verlicht mij niet van een gedicht
Langs de einder tot de nerven
In de deur van het gesticht
Spreekt het geheel in scherven
Soms verdenk ik mij binnen
Men spelt daar de tijd
Tot vermaak van zinnen
Vonkt extase en beurtelings spijt
Een haveloos hart als hete radiator
Jaagt meer dan lucht in stelling
Zo ziet mijn radeloze commentator
Elke…
Een mens lijdt het meest
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.269 Een kamer met acht stoelen
Een klok aan de muur
Tikt de seconden weg
Ik bekijk de deur schuin tegenover mij
Hopend dat hij gesloten blijft
En dat ik de lange gang uitloop
De vrijheid tegemoet
Maar de woorden
Die ik niet wilde horen
Ze dringen binnen in mijn oren
En de angst voor het onbekende
Wordt nu de werkelijkheid
Een kamer met…
Nacht na een lange avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 De sterren leven helder
hier, ginds, vanuit mijn bed
gezien heel diep binnen
het kozijnkader
Heerlijk koel lig jij te slapen
maar mijn huid brandt
waar ik jou mis lig jij
voldaan te slapen
na de lange avond
in dit langhuis, waar wij
alleen ingehouden durfden
te vrijen, niet gewend
dat van anderen te horen
en hier…
In stil bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 blauw het licht dat
alles overheersend was
kilheid spiegelde
nog net geen vorst op
zwaar beslagen ramen
muts en das
ontnamen mensen wat
toch zo herkenbaar was
rode wangen en een
fris gezicht dat guurte kent
uit noordooster tegenwind
diep weggedoken
vogelen ze in stil bewegen
als door de eerste vorst gebeten
maar eenmaal binnen…
Syndroom?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 wordt getest
of in de toonladders van het denken,
verdieping van meesterlijke brein
uit de dromenbron gekropen waaruit
de dichter z’n voortdurende dorst uit lest
maar ook als opstandig dier dat mijn
bloed laat koken, wereldse encyclopedie
waaruit emoties worden gestolen
wortelende zinnen soms wat te grillig
openslaat, sluipt binnen…
Verstoorde vrijage
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.485 Er kwam echter helemaal niemand binnen,
alleen hun hond jankte zachtjes aan de andere kant,
dus het ontkleden kon wel weer beginnen.
Maar het was gebeurd met onze liefdesbrand,
er was totaal geen leven meer in onze zinnen,
ik vertrok door het raam maar weer naar de overkant.…
Rondde je lach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 kleine lijntjes
punten en strepen
heb ik ontdekt
in de mimiek
van je gezicht
in eerste tekens
van jouw
lichaamstaal
rondde je lach
priemden ogen apart
pas later in
woorden en zinnen
kwamen boodschappen
diep van binnen
zonder enig geluid
in samen deelden
we woordloos
ervaringen uit
bepaalden zaken
voor dag en nacht
in een…
zichtbaar onzichtbaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 verdrietig en eenzaam
niemand die mij troost
daarom mijn masker
dat altijd glimlacht
om mijn gevoelens
achter te verbergen
zo heb ik vrienden
ben ik een van hen
diep van binnen echter
voel ik mij leeg
mis ik steeds toch
mijn echte ik nog
niemand hoort 's nachts
mijn schreeuw in stilte
ziet mijn eenzaam lijden
achter de glimlach…
In de kantlijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
367 middelmatigheid, ben als doel
het beloofde dichtersparadijs
alweer ver voorbijgeschoten
alles vermeden met het krijt
van schone schijn, als dicht-lakei
op z’n onbeschreven blad
z’n alinea’s presenteert
van voorname woorden, een
eenzijdig verbond sluit met de
onschuld van nog maagdelijk
papier, waarop de pagina's vrij naar
binnen…