8947 resultaten.
MOOIE LIJVEN
hartenkreet
3.5 met 25 stemmen
3.651 'k Had zelf ooit ook zo'n mooi lijf
in een heel ver verleden
'k draag nu wat wijde bloesjes
want nu leef ik in het heden.
Ooit zullen ook die mooie lijven
oud, en niet zo strak meer zijn
denken zij hetzelfde als ik nu
of blijven ze eeuwig aan de lijn.…
kuste je rode lippen fel
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.374 mijn stappen waren licht
heel doelgericht
ik danste tussen lach en ogen
kuste je rode lippen fel
we gingen door de hel van
ons erotische vermogens
je putte me niet uit
bracht steeds vers fruit
in eindeloze stromen
bleven we godzalig komen
jij was het sprookje uit
mijn meest intieme dromen
nog zijn mijn sporen
niet te vinden tussen…
Glimlachend verdriet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
868 Ik wandel op het zandpad
van marmeren steen naar steen
sommige teksten raken
gaan écht door merg en been
vooral de kindergrafjes
met beertjes her en der
laten geloof wankelen
vertrouwen is dan ver
rustig loop ik naar het graf
richting het houten kruis
vogels vliegen met mij mee
naar jouw laatste aardse thuis
tussen bloemen en het groen…
Zomernachten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.644 Klaar
voor hoogtij en onbescheidenheid
De nacht geslonken tot een slanke maansikkel
transparant cellofaan waarin ik de uren wikkel
Zo ijl en flinterdun de overgangen
de laatste stralen kussen al het schemerlicht
van de volgende morgen en het verse vergezicht
het duister is te kort voor hartstocht en verlangen
De zomernacht waarin de dag…
Mijn grijze tintelreine
poëzie
3.3 met 21 stemmen
3.369 Mijn grijze tintelreine
mijn witte strelefijne
met hoog van omhoog gezwier
van uw handekens, schier
het vlerkegezwaai van vogeltjes,
het omkomen van wiekmolentjes,
ze veren zo fraai door de lucht,
mijn oor hoort geheel geen gerucht,
en uw wangen glijden aan
en uw lippen staan saam aan
beweegloos rood
en in eens daar vlood
een…
mailen
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
3.867 Ze woont ver weg
maar 't lijkt zo dichtbij
tenminste zo voelt het
voor haar en voor mij.
Elke dag eventjes maar
dan praat ze tegen mij
en ik tegen haar,
zij en ik zijn gewoon wij.
We kennen elkaar
van het dagelijks mailen,
en een dag niet gezien,
wat zou er aan schelen?…
vingers die me nooit vervelen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.879 een handvol zand
een strand met dromen
ik tel de korrels
hoor de golven komen
ze schitteren de zon
in kleur, de zilte geur
waarvan ik nu, voor
altijd afscheid zal gaan nemen
ik zie je lach, het liefste
dat de wereld bracht
ik voel je handen strelen
vingers die me nooit vervelen
die altijd praten
met mijn huid, passie
ver vooruit…
Writer's block
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
848 Ieder vers
wordt verpulverd
door de maalsteen
van de chaos in mijn hoofd.
Ieder woord
wordt uiteengereten
door het zwarte gat
van de waanzin in mijn ogen
Iedere gedachte
wordt begraven
door de dode aarde
van mijn uitgeputte geest.
Iedere kracht
wordt ontmand
door de doelloosheid
van mijn weerloos streven.…
Uitputting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.288 Je huid kleurt o zo zoet
in lagen van kersenbloed
Je pit put in mijn vleespot,
je naald hecht de verse wonden.
We vliegen als vleermuis en mot
tegen de lamp van alle zonden.
We scheppen in mosselbanken,
het dobberdeinst van ademklanken.
We donderlagen in eendedons,
de verten roepen nu de verten.…
Verjaardag
gedicht
4.2 met 80 stemmen
8.140 is een zachte voorjaarsmaand
bomen in bloesem
vogels in nesten
kinderen zingen met elkaar –
wat is een dag, alweer een jaar…
Mensen, blij dat de zomer komt,
lopen buiten zonder jas
zitten al even op een terras
spreken vrolijk met elkaar –
wat is een dag, alweer een jaar…
Het lijkt of er niets veranderd is:
zacht zwoele kruitlucht
ver…
de tijd zal vliegen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.150 Troosteloos wiegt de wind de veren in slaap
de laatste seconde van hun waaien
voelen ze die zucht en hun doel was even
zichtbaar in de weerspiegeling van het ijs.…
Schaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
748 Zij beperkt de wildgroei
van overtollig uitwas;
de scherpte van randen
maakt zij pijnlijk vers.
Ze is energiek wellustig
in het kappend knotten.
Zij ontzenuwt drastisch
het onderbuikgevoel.
In blindheid volgt zij
stippellijntjesmodellen.
Alleen het schaarse
is goed voor haar.…
Verleden verdriet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.077 Soms word ik moe van een verleden
dat vreemd en ver en vol verdriet
mijn dag verpest, me achterliet
in uren zonder straks of heden.
Maar langzaam wijkt nu het beton
dat zich gevormd had in mijn hart.
Mijn leven raakt niet meer verward
en zacht ruist nu een nieuwe bron.…
Het laatste afschot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
610 Wilgentenen tranen treurig
het afschot heeft geen vlees
wiegend tussen dood en leven
wordt mensenvoer weer honds
grijnzend met hun hagel petten
de loop weer opgericht
blaffen bomen horendol
als de lucht weer roze kleurt
kraaien pikken levend dood
een oog gaapt aan en na
het dek van veren los geweekt
de warmte was al weg
vloeiend leven…
De tango en de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
780 de klanken van de weemoed
zodat mijn oude ziel zich dieper kleurt
de trage tred van slepende akkoorden
vol van ingehouden passie en vuur
houdt mijn weemoedig hart gevangen
kluistert mijn geest in dit verdrietig uur
en in de zilte storm van mijn verlangen
dreunt de branding haar monotone zang
koester ik de herinneringen aan dat land
zo ver…
Rekeningrijmen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.473 Beu ben ik uw klitten ouwe wijven
van vuil bescheten tenen die zo kien
met traan, met tuit, gejank en gegrien
menig congres spiralen naar kijven
het plan is gevat ver weg te blijven
van zwijnerij niet aan te zien
geen woorden voor en bovendien
mis ik de lust, de lol in schrijven
vertel eens: wat kan iemand drijven
zichzelf te lonen met…
Een olijf, een appel en het kind
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
2.817 Hoe ben ik dan zo ver en krom gegroeid?
mijn kroon is ondergronds
mijn wortels in de hemel en
mijn wonden alleen de gedichten baren.…
Vogels
poëzie
3.3 met 17 stemmen
7.154 Het is het tjilpend lief geluid,
Het fijn gepiep van mussen,
't Is nu en dan met ver gefluit
Een merelstem daartussen.
Het is het zacht en blij gekweel
Van mezen en van vinken,
Die even soms uit vrijer keel
Een voller slag doen klinken.…
Natuurschoon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
651 De kou omhelst mij innig
Wanneer de zon gaat rusten
Cicades zingen niet ver weg
Een liedje voor het slapen gaan
De dauw wacht op het moment
Om tranen van kristal te vormen
In de vroege ochtendzon
Wanneer de schoonheid weer ontwaakt
De wind speelt zachtjes
Met de bladeren bruin en goud
Weggevlogen van de bomen
Op zoek naar hun avontuur…
3 epigrammen
netgedicht
4.7 met 89 stemmen
4.466 1
de groei ginds in de tuin der lusten
gaat mij ver boven het verstand
alles groeit er zoveel sneller
dan de kool hier op het land
2
een bril is meestal met twee glazen
hoewel ik blijf mij steeds verbazen
dat zo'n ding met slechts één gat
zoveel bezitters heeft gehad
3
ik ril mijn god wat is het koud
en ik voel me zo omstreden
dan…
Eline, stralend vanaf haar wolk
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.859 Zodat je altijd over jullie mam, pap en jullie Manon kan waken, vanaf je wolk zo ver.."
---------------------------------------------------------
Eric, Amiek, Manon, opa's en oma's, ik wil jullie heel veel sterkte toewensen met dit grote verlies.
Eline zal altijd voor jullie stralen vanaf haar wolk..…
Dans met mij
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.303 Ver weg van werkelijkheid voel ik onze passie,
dans met me deze dans der onbereikbare liefde.
Een zoen op mijn wang die voelt als afscheid,
ik doe mijn ogen open.
Lieve liefde, dans alsjeblieft snel weer met mij.
Ik wil blijven dromen en niet wakker worden.…
Hoezo herfst?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
882 Toch zie ik kinderen die blij zijn, groeten, zingen,
die nog niet weten hoe
zo ver van hier
in andere streken nu de winter nadert;
Zo voel en zie ik weer
dat nergens echt ons thuis is, dat ze zwerven
steeds onderweg, naar kou of hitte,
naar treurnis of verblijden,
dat nergens ooit voorgoed
de wegen scheiden.…
Kerstfeest met de wolven
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.471 Een witte wolf huilt
in de besneeuwde nacht
daar staat hij
volle glorie grote kracht
Het mysterie
gelokt door zijn roep
niet langer alleen
maar deel van de groep
Kerstfeest op de toendra
zuiver als kristal
ver van de commercie
dicht bij het heelal
Onder de sterren
samen soezen en jagen
kerst met de wolven
geeft antwoord…
achtergrond
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.476 geluid van minnaars
of hun drang naar bezit
kunnen verstoren
- meneer lijkt zich te schamen -
ik noem minnaressen
bij naam en staar
mijn zinnen naar
grijze, dove tegels
- mevrouw kijkt langs mijn haren -
al naargelang
de scherpte werpt
het licht me in de schaduw
- ik pas beter bij het behang -
de kamer draait zich ver…
Reiziger
gedicht
4.5 met 108 stemmen
16.669 Is het de reiger
die een stukje meevliegt
of de struik
die eerst ver,
dan dichtbij,
tenslotte achterblijft?
Nee, zij hoort niet aan
de zuidelijke hitte
de noordelijke kou
de oostenwind
of westerstorm
en ook niet aan de top
die zij uiteindelijk bereikt.
Niet aan haar man behoort zij
noch aan haar kind.…
stort de bui
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
689 iele hoofd op dorre akkers
waar het zwoegend wacht
op wat regen in de nacht
lacht een blinkend blik
op uitkijk voor wat roest
die ook zij weldra verwacht
een beetje kleur in elk bestaan
ruist het in de verte zacht
en vochtig zonder wroeging
over buiten nat en zo weer droog
van straffe ritmes zonder betoog
en zonder blozen stroomt
vers…
de paalzitter
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.239 ach de arme paalzitter
hij ontwaakt
uit diepe luimer
kil en stijf het lijf
fijn druppelig de nevelsluier
bij gekwaak en gesnater
gegons gezoem geplons
eend gans zwaan
kikker libel waterhoen
ver weg een kippenhaan
elke dageraad
bij het gloren van het eerste licht
raakt hij treurig en ontwricht
van zijn dagstaat
zo paalvast
bij al dat…
kokman
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
678 naar het niet zo kennersoog
van de te zware keukenpiet
liever blijft hij uren hangen
in de marge van de winkelstraat
waar in groene geuren wordt geschreeuwd
dat zijn neus te zeer gevoelig is
zijn ogen altijd worden verzocht
het juiste kruid eruit te kiezen
hij is een kok, man
van het keukenvak voor
dag en dauw op stap
vandaag weer vers…
Als gij mij leest, dan moet gij mededichten
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.545 Gij zult tevreden zijn, en ziet het aan,
En blijdschap zal uw dichtend oog verlichten; -
Het is een kleinigheid, een vers te dichten,
Al lezende, is het in u ontstaan.
Ik las het echter, vóór gij had gelezen, -
Dit is het onderscheid van u tot mij.…