6269 resultaten.
En weer: zo'n kaart
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
751 'k Heb wat met die randjes-post
alsof me dat een dag van m'n leven kost
dus van de week loop ik achter je baar
beloofde je te lachen dus doe ik dat maar.
Je zei: ik heb een prachtig leven gehad
dus daar doe 'k het mee, je was het al zat
toch zal ik je missen, een kaarsje erbij
dag lieverd, een knuffel, voor jou van mij.…
Oriental Delight
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
945 Mijn ouders straalden volop en wij
genoten van de superbe smaken van het eten,
terwijl de bier en rijstwijn de vreugde verhoogde
en wij alle wrok en ellende acuut vergaten, alsof
dat nooit had bestaan. Dat is de magie van lekker
eten, bedwelmende alcohol en warme entourage.…
Oude matroos
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.145 't Was alsof een groot,
bevreemdend heimwee op zijn hart kwam wegen.
Herinneringen braken moeilijk baan.
Een klok sloeg. Bij een straathoek bleef hij staan
en telde hardop de voorbije jaren
tot een ver bootsignaal hem wakker riep.
Het was al donker toen hij met een zware,
langzame stap de loopplank overliep.…
Haar camera
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 sacrale geur van heilig hout
straalt de moeder Gods achter een
lichtpiramide in een zee van kleur
nog mooier dan ze ooit was
dan bestook ik haar met vragen
waarom is nu altijd maar even
gisteren legde een vriend
het allemaal zo goddelijk vast
bij alle foto, s die zij heeft genomen
dacht ik wat mooi dit éne moment
Maria kijkt alsof…
Date
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
574 Ëén minuut maar dat ik er stond,
zag je opdraven
als een jonge hond,
ik niet geloven dat jij
het echt jij was
en we verloren ons in de zee
en opnieuw in een golf
in de zachtheid van zand,
de warmte, de zoen,
in het man-vrouw-zijn
in de vertrouwdheid ervan
en genoten alsof alles nieuw.…
Hoedenzaak
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
732 Witting en Zn.,
begonnen in 1876 aan de Oosterstraat
51 in Groningen, is het uithangbord
een megagrote, witte hoed, alsof ze
reuzen als klanten hebben.
Mijn moeder vertelde mij dat mijn vader
daar zo graag zijn alpinopetten kocht.…
Troost
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
752 Kind van mijn bloed zoek genezing en herstel
In vrijheid die gebonden is aan de bootsman
En zijn woord " Hij zegt " Ik ben de opstanding
En het leven; bij deze bron dit heldere water
Vind mijn nageslacht elkaar steeds weer terug
Zachte wind verjaagt de donderende wolken
Als het voelt alsof je onder deze angst en pijn
Bedolven bent " zegt…
Reeds is de winter ons voor goed gescheiden
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.133 In de prikklende lucht, nu zoel als zijde,
die op de stad hangt als vochtige vacht,
komt nu een storm, die langs de brede gracht
zoet regenwater brengt, alsof hij schreide.
Zoet is de tovering van die droefheid,
waarin zo veel beloften slapend zijn,
in deze storm, van onbewuste vreugde.…
True Love
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
647 Opende haar hart
alsof het kasteeldeuren zouden zijn
maar
daar kwam haar oprechte hart
voor jou tevoorschijn.
Liefde, onvoorwaardelijk
zou het worden, zou het zijn.
Eens in ieder leven
we zullen het beleven
we komen eens, allen onze ware tegen.
Blijven we staan....
of
laten we gaan...…
eeuwig pluis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 nijntje is verdrietig
huilt een dikke traan
want weet je
wat de mensen zeggen
dick is dood gegaan
gewoon in bed
lag hij de laatste keer
't was alsof hij lag te slapen
alle mensen huilen
zeggen hem ook gedag
ieder met eigen groet
vader, moeder, groot en klein
toch zegt nijntje
stop nu met die smart
want uit het oog
is niet uit het…
Omhoog zien naar de zon de waterrozen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
872 Omhoog zien naar de zon de waterrozen,
Kinderlijk, alsof 't Rafaels eng'len waren;
Grauw slib en wijde schem'ringen bewaren,
Die hier de dood stilde tot smartelozen.
Opzuigt de bliksemstorm het meer tot hozen:
Dan staan in blauw doorschijnende pilaren
De doden: hun zwarte ogengaten staren
Boven hun grijns om macabre apotheozen.…
Goden van de liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Dat Amor en Eros verbroederen mogen
En samen dragen de toorts van ‘t liefdesvuur
Alsof ze leven in zelfde tijd op zelfde uur
En ieder mens eens leren elkaar gedogen.…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 ze kwamen niet uit, pas met
de stank van hun stengels kwam
een oude bekende
zonder sleutel het huis binnen
hij zei niets maar mijn vingers
gingen stinken alsof hij mij
een hand had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde…
Ode aan de kastanje
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.416 Alsof het niets is, schept de kastanjeboom
na wintertijd als eerste nieuw blad. Lentekanjer –
--------------------------------------------
Uit: 'Haast feestelijk;' 2007.…
Bulldozerspel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
754 Ik wilde bijna weglopen, maar toch zette
ik door en wist ik wonder boven wonder
ook een doosje te bemachtigen en klonk
het winnaarslied uit de machine, terwijl
ik als een kind zo blij mijn armen in de
lucht stak, alsof ik een doelpunt scoorde.…
Waaiers
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.774 gesloten
binnen laat een waaierverkoper zijn koopwaar zien aan een verzamelaar
vanuit een ander vertrek komen de geluiden van serviesgoed en bestek
en van het water dat door de waterleiding stroomt
maar hier zijn de geluiden van de waaiers
als de verzamelaar ze openvouwt, en als hij ze beweegt in de lucht
op het strand doet een toneelspeler alsof…
Dat bruin en dat groen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 De nacht toont verzamelde herinneringen
alsof er voor u amper nog toekomst was
de kamer en ruiten waar u doorheen keek
mijmerend over het geluk van ooit jeugd.
Waren er nu echt wel gelukkige momenten
tussen het aldoor denken en dromen heen.
Was de wereld om u heen al met pensioen
niet meer werkend,enkel wiedend in de tuin.…
Depressie
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
775 Zijn gezicht begon te glimmen,
alsof hij door manna gevoed werd.
Vooral in beweging blijven, was
zijn advies, en geen zelfmedelijden
koesteren. Man, man, die kerel
straalde één en al depressiviteit
uit, een wonder dat er niet velen
door hem door het lint zijn gegaan.…
Renkums Beekdal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
662 Zoekend, alsof het niet beslissen kan
welke plek het mooist is. Aan de slootkant misschien, waar
een ijsvogel vist, een zwaan bruine vleugels weeft.
Onbeholpen, ze is nog zo jong.
Weideweelde lokt naar languit in het gras, zuigend op een zuringstengel.
Wolken staren. Twijfelend de blaadjes uit een madeliefje trekken.…
het lege huis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
624 Na de lange standvastige aanwezigheid
van hun plekje, was het alsof op elke
andere bestemming een verbod rustte.
Grafschennis, beeldenstorm.
Een daad van rebellie.
Terwijl ik de schilderijen afhaakte
leek iemand stiekem toe te kijken, met verdrietige blik.
Hoe zekerder ik wist dat het niet zo was,
hoe sterker ik erin begon te geloven.…
Ik doe mijn best
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
699 staan
Maar ze zijn anti depri
Die de plank volledig mis slaan
Waar is het toch misgegaan
Ik weet het misschien niet
Of meer
De wereld om me heen
Komt op me af
Maar ik blijf alleen
Ik zet maar door
Spreek alle frustraties van mensen
Om in positieve zinnen
Breng wat bij in het bewustzijn
Als ik strarende blikken aankijk
En net doe alsof…
Treinovergang Ermelo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Ik denk nog wel eens aan Kees Boek
en hoe hij mij niet meer herkende
terwijl hij mij nog op een glas whisky
had getrakteerd
en mij over de stroeve relatie
met zijn vader had verteld en hoe hij
zichzelf verloor
omdat hij zijn bedrijf moest overnemen
en hoe hij die ene dag
langs mij liep en ik hem groette
alsof hij mij wel zou herkennen…
Zand zat
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
492 Maar alsof het zand in mijn eigen keel glijdt kan ik mijn stem niet bevrijden.
Stil word ik levend begraven door mijn eigen gedachten.…
Bij 'Prostituée, 1921' van Eugène Atget
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
609 Ze lijkt er niet mee te zitten
dat de kunstfotograaf haar kiekt
integendeel
ze poseert alsof ze een gravin is
die voor haar landhuis staat
en met terugwerkende kracht
help ik haar droom te realiseren
Daar staat ze dan
zo met haar hoge laarsjes en de
blote bovenbenen onder de korte rok
als een dwerg voor een dubbelhoge
deur, die gesloten…
#Vrouw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 om met jou intiem te zijn
Daar kun jij slechts van dromen
Soms schep je er over op
dat je me in veiligheid bracht
stad en land voor me bedwong
en al lang en gelukkig met mij leeft
soms dat je me verzaakt hebt
en laten vermoorden op Rodos
maar ik leef
Mijn graf is geen graf
maar een gedenksteen
ook al liggen jouw botten ernaast
alsof…
Mateloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 ritme, ritme, oude zonden
en doedelzak muziek voor de bohemiens
nu het vallen der bladeren fluistert
het is zacht in de koude van het duister
we zinken dieper en dieper
in de oerkracht van onze lepelaars
gezond, sterker dan ooit
zonder twijfel, mateloos verliefd
op het zwijgen van de doden
de zombies die schimmen doen verschijnen
alsof…
Kruidentuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
672 Met een hongerig gevoel
in de trein achter zijn mondkapje
zag hij de vrije ganzen vliegen
boven het aangrenzende polderlandschap
alsof ze regelrecht naar de kerstafel
van zijn overleden moeder in de hemel vlogen
zo voelde hij zich bevoorrecht in de trein
die eigenlijk nergens naar toe ging
nergens anders dan naar de kruidentuin
van…
afgeprijsd met 50%
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
559 alsof mijn leven met 50% is afgeprijsd.…
In ‘t nachtelijk uur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
498 stilte, de ruimte, de treurige maan
rondom bloesem bomen
een haan op de kerktoren
als teken van onvolmaaktheid
en saamhorigheid
het lijden en verdriet van de ander
in ‘t menselijk bestaan
en toch bij ‘t ontwaken
dat niet uit te leggen vredig blije gevoel
diep van binnen
in mijn ziel dat altijd
sluimerend aanwezig is
alsof…
Ontwaakt uit een droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Uitgeput val ik in slaap
in het uur dat de zon hoog aan de hemel staat
Vreemd is het in een droom te aanschouwen
hoe dat er vanuit de hoge toren
Bekleed met mos en spinnenweb
naar me wordt gekeken
alsof ik de klimop ben gespijkerd aan het hout
om alsmaar
hogerop te klimmen
Geperst geduwd verwrongen om te sterven
met de vreemde adem…