34441 resultaten.
je ogen dromen vager
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
633 vandaag was je teveel
je brak geen uren open
liet de tijd maar liever heel
je kijkt vooruit om niet
te voelen waar je staat
je zweeft gezichtsloos door
de dagen stil en zonder vragen
je hebt de strijd nog niet
verloren in het weten wie je was
je draagt alleen de kleding
die een ander niet meer past
jaren gaan te snel voor jou
je ziet…
Restjes
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
1.835 vrouw die lustig baadt
Jaren later aan de kust
zie ik haar liggen in het zand
een beetje eenzaam aan de rand
de blik een weinig uitgeblust
gegrepen door serene rust
Voegt zij de woorden tot de daad
en smeert wat zalf op de oude wonden
verborgen in haar hart gevonden
tussen restjes toen en haat
gegroeid als bloem geplant als zaad
Ziet…
in de ban van de zwarte graal
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.256 dood
verlaten in massaal gedrang
luid schreeuwend
met opgeheven armen
hoor en voel toch mijn nood
bevrijd mij uit mijn
geestelijk gevang
verjaagd is dan mijn geduld
en wordt mijn kostbare graal
met zwartgalligheid gevuld
mijn hart verstilt
en wordt koud als staal
wie kent dit niet
zo denk ik dan
nee, het is niemand
die dat ziet…
Ik zie, ik zie..
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.016 Ik zie de vogels landen met
een flinke klapwiek een
precisie die je bij de mens,
warempel niet meer ziet.…
Discrepantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
506 .
*******
Gehandhaafd heb ik verloren momenten
tezamen met uitgemergelde beenderen
welken mij de herfst drachtiger maakten
dan jonge enten van een steeds weer
nieuw begin – niet dat de lente
bezworen is met leugens, want wat men
ziet is de zuivere compilatie van het bestaan
waar jeugd vroegtijdig sterft met de oudheid
in hun…
Begenadigd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
754 Mijn Verlosser ziet mij,
Hij heeft het volbracht.
Zijn genade is mij genoeg.
In mijn ogen verschijnt
de glans van Ruth,
met Maria begin ik te zingen
doordat mijn Verlosser leeft
voel ik mijn hart opspringen.…
Liefdewerk
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.085 De bouwvakker ziet 'r geregeld.
Een huw'lijk is spoedig bezegeld.
'M'n keuze heeft zin,'
zegt ze aan d'r vriendin,
'want m'n vloer wordt nu gratis betegeld.'
De schooljuffrouw slaat niet beducht
voor de fruithandelaar op de vlucht,
maar ze treedt in de echt
met de kerel.…
DE KLEINE SAVOOIAARD
poëzie
2.7 met 11 stemmen
4.567 Gij ziet hem aan met medelij,
Zijn taal, vol zoete melodij,
Kunt gij, helaas! niet spreken!
Gij denkt, dat hem het heimwee kwelt,
Dat kommervol verlangen
Naar berglucht en naar zonneschijn,
Naar allen, die hem dierbaar zijn,
Zijn boezem moet bevangen.…
Zongedroogd lied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
724 Is ook de
zoutgescherfde spiegel van het veld ziet een gekrakkeleerde
boer. Wil spontaan weer op play nijpen. Heeft jammer genoeg
de afstandsbediening nog niet uitgevonden
schraapt snedige s’en van het dorre zand. Ooit is hier groen verdampt.
De heen- en weergalopperende zon doet klaar de
klaagzang over droogte herrijzen.…
In the eye
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
694 knipper
klapwiekende wimpers steken het glazen
en dolgeslagen sloepje over
achter de dijk huilt gegroefde
huizenbaksteen bosjes nutteloos
witte mascara over het
bestofte bladerpad
de overschaduwde
jongen schept zijn pollen vol
houdt het omhoog ziet het licht
enkel in stukken vallen
noemt het water
toch bewoog niets
dan de zon en…
Imago (masker)
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
619 Hij is niet zoals hij zich presenteert
onvoorspelbaar als Hollands weer
worstelt hij met z’n vele gezichten
speelt de rol van wie hij wil zijn
wie hij echt is weet hij niet, ruzie
verraadt hoe de ander hem ziet
Vroeger groeide de neus bij liegen
nu is kleuren van de waarheid tot
kunst verheven en heet beschaving
gelukkig is ‘n evenwichtig…
Vat vol tegensrijdigheden
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
578 "alles is liefde"
ze is dol op sprookjes
over elfjes kabouters en feeën
kan zich verheugen op misdaadseries
om dan vlak voor het einde
in slaap te vallen
zodat ze haar moordenaar
nooit gevat
haar misdadiger nooit bestraft ziet
ze lieft de vrijheid
dansend op blote voeten
met bloemenkransen in haar haren
haat het, afhankelijk te…
Wanneer gij ...
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.876 Wanneer gij onder mij ligt, wij zijn stil
van vuur, dan ziet uw wit gezicht mij aan
van liefde, en uw ogen zijn vol tranen.
Gij had het niet gedacht, dat zo iets was
op aarde, en uw ogen vullen zich als twee
meren, door bronnen, komend uit uw hart.
Zoals gij aan mij hangt, uw ogen maken
twee streken opwaarts naar mijn ogen.…
De tijd in vrijheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
574 vlucht
vlucht weg van alles en iedereen
onder de bomen
langs het water
mijn teken komt veel later
rebel libelle
liberte
de gevallene
geboren om te vallen
Phoenix
uit het as herrezen
nooit heb ik bewezen
nooit heb ik iets vernomen
alleen in mijn eindeloos durende dromen
onafhankelijkheid is gekomen
vleugels branden niet
ik vlieg zoals u ziet…
de stoel en het gedicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
533 Maar je mist het gedicht, terwijl je op die stoel zit,
en dat kan nog wel even duren, een heel leven, zelfs
een eeuwigheid, terwijl het toch zo makkelijk zou zijn
om op elke stoel een gedicht te leggen,
zodat je eindelijk
die plant ziet en dat opwaaiende gordijn,
en het onweer hoort en niet alleen de voorspelling.…
Deze wereld
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
751 maan diep in haar ogen
soms zijn ze open
dan weer gesloten
in deze wereld
is de zon onze belangrijkste bron
geeft ze ons een warme lach
maar tegelijk een tikkende bom
in deze wereld
drijven wolken af en aan
valt er regen uit de donkere
en komt de bliksem voor de donder
in deze wereld
is de wind een raar fenomeen
iets wat je niet ziet…
Zing mijn lied
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.062 De zon laat mijn ogen knijpen,
Het lezen, dat lukt me niet,
De letters ik kan ze niet begrijpen,
Ik vraag me steeds weer af wat jij nu ziet.
Er is zo veel twijfel,
Dan weer hoop,
Dan weer ongeloof.…
eerste blik
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
3.139 Denkend aan toen
Direct op slag verliefd
Één blik was voldoende
Niet durven geven die eerste zoen
Gelijk alles te verliezen
Als je me niet ziet staan
Voor het eerst onzeker en verlegen
Wat heb ik mezelf aangedaan.…
PASTORINHALING
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.895 Iets bleef toch, zo men ziet: 't oud rooms-zijn bleef in waarden
en overleeft verval en kankerend ontaarden.…
Kuift wit op vale zeeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 stippen op een kale vlakte
de verte mist in wervelend zand
wind kuift wit op vale zeeën
jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
uit eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
ziet een wandelaar zeer verbolgen…
Gij was aan mij gelijk de winde
poëzie
3.8 met 9 stemmen
1.914 Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren
tot waar mijn slapen komm'rend staan:
zo ziet men, wild, een winde geuren
naast 't wegend rijpen van het graan.
o, 'k Ben geen sterke: moe-gedragen,
verzwaart vaak de angst mijn levens-last;
maar 't is mij waar 'k uw wasdom schrage,
of blijde een échte steun me omwast.…
Andere wereld
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.002 Ze ziet ons wel maar weet niet meer wie we zijn
ze is ook zo alleen en háár wereld is zo klein!
Soms neem ik haar hand die is teer en koud, maar
zo kan ik haar nog laten weten dat ik van haar
houd!
Daar zit mijn moeder zoals gisteren, zo zit ze
elke dag, alle uren. Ik koester haar, maar vraag
me af hoelang dit nog noet duren!…
zoete dronk
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
679 ziel
eens voor komt te staan
of reeds staat -gezegend zijn zij
de Liefde of doorgaan op oude voet
weliswaar droge voeten in een uitgedroogd landschap
dat is getekend door verleden en toekomst
een Liefde, die stroomt, die draagt, en niet
onderworpen is aan de wetten van deze wereld
verandering toestaat
Haar zelf aanschouwt in al wat Zij ziet…
Zondaars op een terras
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
568 Als de grijze man, op breekbaar fruitkistje,
de zonden in woorden weet te vangen,
en terrasstoel na terrasstoel
met rugleuning zijn kant gedraaid op ziet.
Een rund herkent zijn meester,
een ezel kent zijn voederbak,
maar de mensheid mist elk inzicht,
elk inzicht in zijn eigen falen.…
Wind
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
879 het doek in alle hevigheid van jou decor
Schoonheid door velen verafschuwd en aanbeden
ik omhels je met klanken als een ware tenor
In een toneel van getijden bespeel ik je in kwartet
euforie in een spel van hemel en aarde
Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet
lach...huil…en ik streel je eigenwaarde
De eerste die je zoetheid ziet…
een gevoel van verlies.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.142 niemand deed zoveel voor mij ,
niemand maakte mij ooit zo blij,
jij bent iemand die ik niet verdien,
jij liet mij de mooie kanten van het leven zien,
een leven zonder pijn en zonder verdriet,
alleen ben jij de enige die dat niet ziet.…
Als enkel stilte wacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
817 ALS ENKEL STILTE WACHT
Als de maan achter de wolken glijdt
en de nacht nòg zwarter worden gaat
Ziet geen mens dat het meisje schreit
en zichzelf met verwijten overlaadt
Als haar alleen donkere stilte wacht
waagt zij het ‘t eigen verdriet te zien
Haar hart voel kil en zwaar vannacht
ze is alleen, al zo’n jaar of zeventien
Als ze…
DE VAAK SCHENKT LEVENSDURF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 Moegeleerd stapt de scholier
door zijn slaapkamer heen en weer
met gespannen kloppend voorhoofd
de helle lamp slaat hem gade
als een tergend waarzeggersoog
druk op de lichtknop
gehuld in wezenloos duister
bewaart het beddenlaken
klamme vrees voor morgen
wanneer tartend papier zwaait
de verlopen blokker
-reeds bewustzijn verliezend-
ziet…
Dauwtrapper
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
781 de bui stopt abrupt; ik groet Maria en vervolg m’n weg-
en nader het bos dat zienderogen verandert in bomen;
de zon komt op, nevels die oplossen hebben met dauw
de aarde gewassen en het land ligt erbij als herboren;
op het eind van het bospad staat de oudste boom, een-
‘Mondriaanse’ eik met kale takken, gehuld in zilveren
webben, hij ziet…
Dauwbloempje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
765 DAUWBLOEMPJE
Dauwbloempje o, wat toch schitter jij
in die verrukkelijke zomerochtendzon
Je druppels zijn als parels van dichtbij
jij die ’t donker, vanochtend overwon
Klein bloempje ach, het ziet als traan
dat tere pareltje dat jou ’t oog vervult
Dat je smart hebt kan mij niet ontgaan
je oogjes zijn in diepe treurnis gehuld
Teer…