Alle inzendingen over water

9414 resultaten.

Sorteren op:

Als het stil wordt

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.055
Zon valt door de wolken, slaat een ogenblik door de mazen, het water spiegelt je wijsheid voor. En van achter de rietkraag zet je met iets van verbazing de brasem terug in de vaart. De vis slaat met zijn staart.…

Avondkrieken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
eeuwige zondvloed zal louteren tot dagen vervagen in welbehagen zelfs dan blijven verdroogde rivieren dor en zal de einder geen honingzoet dragen zelfs als ik snak naar koelte in verzengende hitte zelfs als ik honger naar warmte in koude duisternis zelfs dan laat ik mij verblinden door verzonnen dromen en verdrink ik op een plek waar geen water…
Iniduo26 oktober 2012Lees meer >

Veel wind

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
Veel winden doen water waaien slopen kust na kust in branding voor de duinen breken daar de rust verstoren gelijkmatige deining overspoelen ’t blanke strand.…

Wanhoop

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
in de moraal van haar wanhoop ligt het gevaar van zelfbeklag, ze zwoegt in stilstaand water, zonder zelfreflectie, zonder antwoorden!…

lampionnen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.024
als een jonge vogel die los van zijn nest wil komen slaat het kind zijn armen fladderend op en neer het ondoorgrondelijke water kan het tere niet dragen opent de stomme onverzadigbare kaken om de mond te snoeren van het weerloze kruipend neemt het stille geweld bezit van wat het niet tillen kan als het kind de kleine armen strekt buigt…
J.bakx19 juni 2013Lees meer >

bevrijding

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Daar ligt mijn oorsprong, onder wortels verscholen, in de beek, in het gras ja, ook in het licht dat sprankelt over het water mij in haar schaduw laat dolen. Hier ben ik in het lijf dat mij bindt schijnzekerheden in een rationeel bestaan tot de roep van een meeuw lonkt, ik haar ademloos volg en vrij van zwaartekracht zal gaan.…
bimo23 november 2013Lees meer >

waterpad

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
ze staan er nog, de rijen oude wilgen stekelig en koud oneindigheid in stam en schors zet wachters van de tijd in elk geplooid gezicht naar buiten gericht zo boud, maar in hun hart groeit traag de zonnewende even nog dan voelt mijn voet het naken van de weelde, uitgestrekt tot overal een lentegroet, een levenswens het water geeft…
switi lobi5 februari 2014Lees meer >

Droomtijdig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Het begon met een wandeling het lopen over een bladertapijt daarna de bomen en het woud hoe sporen kenbaar werden Een rots in de schaduw in zich de warmte van de zon op de zuidelijke helling het ruisen van een waterval Het hart pompte het bloed water stroomde omlaag steen trilde van atomen ronddraaiend om een kern Ik heb…

Nergens in dat eeuwig ooit

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 693
Ach wat mijn hart van leegte heeft geen vragen besteed geen gedachten aan verloren dagen jij laat mij achter en ik ga verder dan samen in het duister om water te dragen naar de dromenoceaan van groot verlangen het concept ligt hier voor handen draagt weemoed naar zijn golvengraf ik heb mijn leven volgeschreven met waterdunne…
mobar10 maart 2014Lees meer >

IJstijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
uit sneeuwbedekt slapen ongerept heeft geen kennis ongeschreven wetten alleen wit, zo wit dat zwart voor ogensneeuw bevlogen taal zoals woorden sporen in maagdelijk van letters geen weten taal maar niet woordelijk verblindende factoren vlieg je aan als jij alleen, onbeschermd op overzeese tochten van smeltend landijs waterige…

alles is tijd

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
je verbergt me in jouw gedicht je maakt er duinen, het water helder en een schip vaart heen en weer hoge halmen dragen de zon vrij om het licht te begrijpen en voor dagen die nog geen zomer zijn bouw je een huis, een raam met verziende ogen voor als je weg bent vogels en bomen en zodra de lucht geklaard is schrijf je dagreizen,…

De sierlijke vormen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
ik schoon woorden polijst de zinnen maar poëzie puur zit van binnen heb glas geblazen fonkelend en transparant de sierlijke vormen verscherfden in mijn hand wilde schilderen als magisch realist met perspectief en sfeer sloeg ik de plank helemaal mis ben het wad ingelopen dook in het water vol leven kwam als herboren weer boven om…

Dal van de manen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
In de alles verhullende uren tussen twee zonnen spelen onder schuilnaam manen op het water onder de nachtbedekking is de beweging van de wind gestreken en gesteven het kristal is klaargelegd voor een verse morgen de eerste menselijke karkassen doemen uit de ruimte op langzaam zwelt het natuurleger aan iedereen spreekt gladjes en…

Niet wachten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
wil niet onder de bomen wachten totdat de bui is overgewaaid Niet schuilen in het portiek totdat de storm is gaan liggen Of haasten om voor het aanstormend gedonder thuis te zijn Raas over mij heen Verdrijf dreigend onheil met krachtige hand Gesel mijn huid met striemend geweld Ruk met gretige handen aan kleren en haar Laat het water…

Na schooltijd

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.044
Hoe bloemen bloeien, hoe een vogel leeft en waarom water van de zee beweegt. Er komt een vlinder even zitten op een bloem. Ik plaag hem met het puntje van mijn schoen en sta weer op: ik moet nog huiswerk doen. ----------------------------------------- uit: 'Vannacht zijn we verdwenen', 1993.…

de beeldhouwer

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 625
als woorden op water geef ik van jou van iemand de naam het spreken de verbinding naar heimwee het blad naar golven het hoofd wat scheef in een lichtgebaar van voet naar hals het tillen het dalen de greep van gisteren van vlucht naar aarde de hand in je haren gedachten dicht van ziel naar adem de stilte glijdt langs rustende jaren…

Zoals altijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 412
Dit lijkt wel steen in vergruisde vorm, niet oplosbaar in water. Er sijpelt muziek in oren ontdaan van gehoor. Onze tijden herleven, we doden de tijd terwijl mijn ogen herbeelden. Een cirkel leek mij ideaal, geen begin, geen eind, van alle tijden. Toch slaan de deuren dicht, zwijgen de muren, zonder wederhoor.…
Iniduo11 juli 2015Lees meer >

kluitje in het riet

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
Iemand zei tegen hem hier is een kluitje een mooi stukje aarde vers van mijn schep breng dat nu naar de overkant van het water vaar met je bootje naar het wuivende riet leg het kluitje daar neer en alles zal goedkomen dus dat deed hij hij voer naar het riet legde het kluitje neer aan de natte voeten van het riet het kluitje…

afscheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 737
Het is een jaar van afscheid nemen en water dragen naar het land Het is een jaar van tegemoetkomen en handen reiken naar het heelal Het is een jaar van last verlichten en ruggen rechten voor wat komt Het is een jaar van richting kiezen en voeten plaatsen op gevoel Het is een jaar van gas terugnemen en stil staan bij wat telt Vrienden, moeders…

Zeg mij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
ik geef mijn vragen aan de wind ongedurig wachtend op antwoorden kleurt de zon scharlakenrood zand speelt rond mijn blote voeten daar ik me onverhuld overgeef het tij trekt, trekt me dichter langzaam voel ik hoe ze verzanden dieper almaar dieper word ik er in meegezogen in de naam van tot het water mij aan de lippen staat happend naar…
LadyLove22 januari 2016Lees meer >

lief

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
als ik ontwaak met jouw handen op mijn buik, je lippen aan mijn hals het verlangen zichtbaar aan je borsten weet dan dat ik mijn ogen weer sluit en de hemel verleg aan de akker van je hart de warmte van onze huid zal het gemis bewenen in elke porie waar een herinnering in staat te lezen lief, jij bent de zee op wie ik vaar het water dat…
elze27 mei 2016Lees meer >

weer de regen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
het regent en het regent weer die gedachte aan de regen die maar viel en viel en viel totdat alle diepten van de aarde waren gevuld met water en God scheidde zout van zoet zodat er leven op het land kroop althans het deel dat niet van zout hield ondertussen bleef het maar regenen en regenen en al die levende koppies hieven…

Roepafstand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
de avond is tot de nok met nachtblindheid gevuld ons beider ogenblik is de schemer al voorbij maar er is meer, wat scheelt het eigenlijk, wat is deze plek in de zintuigen van ons heelal, waar komt het licht uit sterrenstof vandaan, water naar de zee, schaamrode golven voor de boeg, alsof zij voor hete adem wijken dit voorgordijn…

De fiets en ik

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Stopte even bij 't water dat geeft rust en moed een klein half uurtje later was mijn innerlijk weer goed. Want soms, moet je " opladen" omdat niet alles kan een simpel tochtje zorgt ervoor da'k er weer even tegen kan.…
An Terlouw23 september 2016Lees meer >

ach vriend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
jouw paradijs was leeg er stond een hek dwars doorheen het water twijfelde in stille poelen ach, de kikkers riepen wel libellen sprongen herwaarts van een blad de kwel stond leegte uit te huilen schuilen binnen groen lukte niet meer toen kwam een feloranje vlinder zonder hinder in jouw huis ze droeg de hakkels van gewond zijn, maar…
switi lobi13 oktober 2016Lees meer >

tokkelen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
zoals de meeuw zweeft op heuvels van thermiek, hoog-laag een vleugeldans, abseilen naar beneden waar een zee vol zilte dromen wenkt gestage golven weemoed brengt al naar gelang het tij een zilveren vis juicht in zijn sprong boven het water waar hij vonken schiet en later terug in zee neemt hij de meeuw, de heuvels en de dromen met…
switi lobi27 januari 2017Lees meer >

mijn eigen stilte

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 908
je leeft in mij en sust mijn kreten duizend malen stiller dan 't verlopen tij, neergeveld door 't verleden het water en later de wind en het zee-licht kind wanneer zijn ze omsloten door het zilte schuim verstoten en wanneer is alles zo gebleven de wonde die 'k voel kloppen en het levenslange vrezen ze leeft in mij bij eb en…

Doodlopend?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
over het -van oudsher- zelf-brouwen van bier dronken worden bij ochtendgloren Het water uit de Maas niet te drinken als koffie? thee? In hun verhaal nemen ze je mee de 'achterafjes' nooit doodlopend. De kerktoren....…

Arcadia

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.022
't Rimpelend water spiegelt haar week: Met haar voetjes in de ondiepe beek Voeren de golfjes guerrilla. Op een steen zit haar echtgenoot, Ziet haar spelen, ergert zich dood En zuigt op zijn manilla.…

Verleden en heden

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
Oorverdovend is de stilte Oogverblindend ’t smetloos wit Eeuwig groen de verre bossen Stralend blauw de hemelkoepel En mijn hart is vol verlangen Naar de tijd dat ik zwierf daar Over dat uitgebreide ruime veld Daar zwierend over bevroren water Van sloten, vaarten en het meer Genietend van de rust en vrijheid Van zuivere lucht en helder…