Alle inzendingen over boom

7675 resultaten.

Sorteren op:

Stroming

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 795
Klimmend tot grote hoogten met beleid, In de psyche van mijn persoonlijkheid, Wordt het landschap leger, Kalmte omarmt me teder, De inzichten die naar binnen willen, Bouwen druk op en doen de ventielen trillen, Laat de wijsheid maar naar beneden stromen, Vruchtbaarheid geven aan alle planten en bomen, De stroming is voelbaar in mijn…

De wereld in herkenning

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 779
Warmde zonnepanelen in mijn hand ving de wind met grote wieken druppelde regenwater door het mos liet de lampen branden op wat hout Ik zie grote walmen zwart een zee met gebroken water te veel gesnoeide bomen het wordt alsmaar later Schoffelde in het zand naar sporen uit ’t verleden ’k vond slechts lege flessen wijn en hier en daar een…
elze22 maart 2008Lees meer >

Roezemoes

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.127
In het land van Babbelaar waar hoogste woorden voeren delen zwetsers achterklap dijenkletsers ginnegap en staan de lamme leuteraars verveeld bij ouwe hoeren In het land van Babbelaar waar kletsnekken flaneren worden bomen opgezet door kommaneukers opgelet en staat een boze Babbelaar loslippig te oreren In het land van Babbelaar waar…

Ingelijst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
stappen zet je op de nu vreemde trap waar gelakte passen deurtjes openen naar kleurige potten vol lang geleden verborgen sprookjes omhoog langs ovale portretten zoeken donker alwetende ogen boven minzaam gekrulde lippen ietwat cynisch naar krassen het poppetje op de tekening met onhandige handjes die als harkjes wijzen naar niets en de bomen…
metha2 september 2008Lees meer >

bach in orval

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 610
in dit groengouden dal heerst een milde stilte in bomen en gebouwen de mens spreekt met ‘t hart in gewijde momenten voor het dagelijks brood hier speelt bach klavicimbel de stilte hemels verbreidend in onze verwarde gedachten de geruisloze dienende monnik toont een muzikale glimlach loopt even in de brandenburgse pas de solist…

Waar vind je hem...

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 776
Veel zekerheid is niet gegeven, je denkt soms haast je hersens stuk, en toch wil je niet enkel dromen, het leven is daarvoor te klein; soms schijnt het licht doorheen de bomen maar vaak ook kan het duister zijn.…
Adeleyd16 november 2006Lees meer >

nieuw avontuur

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.292
ander gezoem uit een andere taal wat een geluk dit mogen beleven in mijn straat in mijn huis voor dat avontuur hoef ik niet meer te reizen mijlen gaan ieder geest in mijn dorp in de wereld zijn ogen zijn huid vooral hij begreep mij meer dan buren achter hun gordijnen hun achterdocht venijn hun tuin hun bomen…

De herfstweg

gedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.124
Bomen lozen bladeren, ik haar, schaduw en nagels. Kort ben ik op aarde, korter dan een sjaal. Steeds verlaat mij weer de ochtend. Steeds lokt mij weer de laan. Tot ik door het dwarse tuinhek ga. Dicht is het huis. Ik loop maar om. Stokrozen koppen naar de zon. Een hoge zee spat de maan nat.…
Pim Hofstra28 oktober 2021Lees meer >

een grijze oase

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 739
hard worden uitgedaagd en roepen uit een nabije verte ik zou geen enkele voet kunnen verzetten of woorden vormen tot vruchtbaar zaad jouw zinderend zwart zal het beletten in de schaduw van een grijze oase speel ik een lied op de gitaar zonder snaren het kent geen ritme of herkenbare noten ik zing dan over onttroonde mazen of stervende bomen…

de pruim

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 950
ontloop haar gaarne wil niet door haar kwijlen ook niet voor even, worden afgedroogd of in nabijheid verwijlen zij bloeit in alle seizoenen tot zover is de mens in staat ze kent de vormen van meloenen met een kracht die nimmer vergaat daar zij behoort tot de onuitroeibare oenen ja ik doe kond van een schepping die niet groeit aan een boom…

Regen loogt tot soberheid

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
heb je adem weer gevoeld je handen lieten me het uitzicht zien verdwaalde rotsen en een schrale boom zijn takken door de wind verwezen helling is de tegentijd regen loogt tot soberheid rondt de rots in windgetij dwingt de berg zich te kleinen leven jaagt in ijle lucht vrijt haar kale strijd onder de blote hemel sterren…
wil melker15 december 2007Lees meer >

Voor moeder

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.425
Vroeger was ik voor je een open blad, elke nerf kon je beschrijven als een tak van een boom in een park waar de winter geen ziekte was, elke haar had je geteld, elke traan vermeld. Waar werd ik mistig? Langzaam breide je een sluier om mijn hoofd, eerst mijn ogen, dan mijn mond, als laatste dan maar mijn hart rond.…

BEELDSPRAAK

hartenkreet
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 8.706
Hij stond onder en boven de wet heeft alles naar zíjn hand gezet waaide met alle winden mee droeg water naar de zee ving als hoge boom veel wind was onschuldig als een kind voelde zich als een vis in het water had na het doorzakken een kater is aan lager wal geraakt heeft harde noten gekraakt hij weet nu, de druiven zijn zuur maar dat went…

BLIJVEN DROMEN DROMEN ?

hartenkreet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.545
Waar ik de zon kan laten schijnen de bloemen kan laten bloeien de honger uit de wereld help en de bomen weer doe groeien Zullen dromen mij voeren langs goudgele stranden en mij morgenvroeg weer in de werkelijkheid doen belanden ?…

SAMEN GEWANDELD.

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.434
Het mooie groen van de bomen en het ritselend struikgewas ik heb vandaag opnieuw weer beseft het echte leven begint nu pas.…
Moeke7 juni 2004Lees meer >

Vogels

gedicht
3.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 27.425
't Sieraad dat de bomen dragen Zijn hun ambergele blaren En te midden van dit lover Zitten geelgeveerde vogels. Laten hier hun klanken dwalen Tureluren dromend samen. --------------------------------------------- Uit: 'Verzamelde gedichten', 1970.…

Onze toekomst....?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 696
Voor niemand een helder moment voor niemand die realiseert dat je afhankelijk van de Aarde bent want straks gaat het nog echt verkeerd Keuzes worden gemaakt beslissingen genomen Er is niets dat mij harder raakt dan het verdwijnen van planten en bomen Hoe moet dat nu later als er niets meer is geen groen, geen lucht en geen water…

Onze toekomst....?

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 884
Voor niemand een helder moment voor niemand die realiseert dat je afhankelijk van de Aarde bent want straks gaat het nog echt verkeerd Keuzes worden gemaakt beslissingen genomen Er is niets dat mij harder raakt dan het verdwijnen van planten en bomen Hoe moet dat nu later als er niets meer is geen groen, geen lucht en geen water…

ook al wintert het kapot

netgedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.037
ik kijk niet terug maar blader door een herfst die blad voor blad verrot de smurrie wordt eens lente ook al wintert het kapot de dode boom die sprieterig reikt naar dromen over zomer was groen en ongerept , verloor zijn strijd tegen het ouder worden in een tijd die niet wordt terug gezet de paden zijn nu afgedekt mos heeft zich al afgezet…
wil melker30 december 2003Lees meer >

winterslaap

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.127
het eeuwenoude bos staat bloot de aarde heeft zich nu verhard is wit in plaats van donkerzwart een ijzig laagje dekt de sloot de dag de tijd is zonder kleur de oostenwind beademt kil de toppen van de bomen stil gebroken grond een diepe scheur van buiten lijkt het eenzaam koud maar wie hierin gezworven heeft weet al wat is gestorven leeft…
klaasje22 februari 2004Lees meer >

Broeikaseffect

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.418
Geen hutspot meer en pegels in je baard, berijpte bomen op een ansichtkaart. Geen snert met spek, dus denk ik nog een keer: Waar zijn de strenge winters van weleer nu ons klimaat in zachtheid is ontaard?…

Langzaam sluitend voor de zon

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 970
Langzaam door de bomen Zie ik heel mooi licht Het blijken maar mijn dromen Dus hou ik mijn ogen dicht Langzaam droom ik toekomst Over dingen die ik mis Ik vind het nog het stomst Dat die gedachte er niet is Langzaam zie ik verleden Zwevend door de lucht Concentrerend op het heden Sluit ik af met een zucht Langzaam komen alle dingen…
Lincy22 september 2008Lees meer >

Liefde

hartenkreet
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.921
God is Liefde God is Licht God is een boom God is een gedicht God is dat kleine meisje dat daar loopt Dapper en alleen God is die man met dat ongelukkige been De man die steelt weet niet dat ie God is De man die moordt, moet nog een aantal levens voort Velen leven in onwetendheid Het is daarom dat de mensheid lijdt Als iedereen wist waarom…

zware stemmen

netgedicht
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 991
ik deed het voor jou en telkens weer die moeheid op zoek naar slaap achter het bekraste engelenraam kriskas kruipend door de uren die alleen ’s nachts de spiegels bedekten met stenen van opgestapelde zondes en na afloop wanneer wind mijn naam deelde met de dood, het dorstend antwoord gaf zonk de stilte opnieuw in bomen…

sproetenkoning

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.460
hoe licht was ik wel niet getint destijds als lief klein kind okselfris nog en in de knop mocht ik al vast aan een lijntje rond de boom huid in de zon die schroeide al dat bloot na een poosje pijnlijk rood ze zeiden zieltje arm kleintje er kwamen toen vlekjes op mijn hoofd armen en benen ik hield me meteen al groot liet het bij diep…

gewichtloos

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 730
keer op keer wacht ik op het woord dat mijn dagen zal laten opengaan als een landschap dat danst uit spiegels van honderd bomen en zeldzame bloemen, wijd uiteen het mag zelfs regenen in mijn oor of tijdens lange nachten en wanneer het sprookjesbos is vastgebonden met touwen van ongeloof dan nog word ik je lief heb ik je…

Doorbreken

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Een boom verscheurt het licht als linnen De zon breekt door het zwaar verdriet Licht lacht tranen toe, ze glimmen De eerste keer daar aan haar graf “Doorbreek oude gewoonten”, - zei ze - “Roest toch nergens aan iets vast.”…
Jeroen Zwaal12 november 2008Lees meer >

Het weten

netgedicht
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 876
de stilte draagt mij terug naar de woorden die ik in de nacht verzameld had nog voor ik aan het sterven dacht toen vogels nog niet schreeuwden dromen speels bewogen en kinderen rode appels uit stoffige bomen toverden ik ging aan mijn huis voorbij zag mijn moeder door het raam en het glas dat ik had verbrijzeld met mijn kleine vuisten…

het meisje van toen

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 673
een zoen maar dromend van jongens hun lach en gepraat je wilde een vriend die alleen met jou gaat gewoon samen lopen waar niemand je kent een bank en de kus waarmee hij jou weer verwent de lente was pril het zomerde even één kus niet genoeg hij wilde je leven maar jij was niet klaar wilde nog dromen van zon bos en bomen…

zwaarte in het bos

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.611
alle luchten waren blauw uren schreden voort in kerks groen de paden op met zachte demping spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel stevens recht vooruit moe en klam een bord zei dit is natuur gevallen bomen gaan gewoon rotten er kwam een paard met mens voorbij soms een hijgende trimatleet…