14944 resultaten.
Gisteren
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.640 Gisteren
zag ik bloemen bloeien
in winterlucht
telde ik een vlucht vogels
op zoek naar een ander land
was ik een ander mens
in een ander leven
met een andere naam
vandaag is alles voorbij
zijn mijn voetstappen
verwaaid met de wind
rest er slechts een klein bang kind…
Rouwstoet
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
756 Vol ongeboren licht drijft de zalm naar zee;
langs de oevers schrijden bloemen
en de kleuren van dode vlinders.…
te laat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
753 vanzelfsprekendheid
is een weelde
die je niet meer dragen kan
gevoelens doven uit
je ruikt de bloem
maar neemt de geur niet op
zoals je ook niet durft geloven
wat je eigen ogen zien
het hart dat brak
voor jou door jou
is leeg
hier zijn we aangeland
en met stomheid nu geslagen
te laat te laat
altijd…
tederheid
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
3.035 een vlinder met natte vleugels nog
vers uit de cocon
met verbaasde ogen
het felle van zijn eigen kleuren
en dan die bloemen
ze wiegen zo mooi in de zon
op hun ranke stengels
om te stelen
dronken van die zoete geur
fladdert hij verrukt
van geel naar rood naar blauw
een regenboog…
kleuren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.187 ik zie sprankelend blauw,
met zijn verschillende kleuren
in het water van de zee
dat om mijn benen klotst
ik zie het saaie bruin,
van het zand in de zee
ik zie bloemen
in alle kleuren op de duinen
ik zie de rode ondergaande zon
in de zee.
ik zie... de wereld…
Het Glazen Paviljoen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
930 Onthuld in
de weerspiegelende fragmenten
steeds de tere bloem der liefde.…
Dalida
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
849 een blikvanger in de
achtiende divisie
van begraafplaats Montmartre
als een vorm
van ontkenning
staat zij daar
'herrezen'
uit een zee van bloemen
die tot jaren
na haar dood
nog dagelijks
door bewonderaars
worden bijgezet…
Ik heb je nodig
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
932 Om een woordenwisseling
te hebben
het vervolgens weer goed
te maken
met een zoen of met een bloem,
heb ik je net zo nodig
als jij mij?…
Een tuin vol dromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 En ik plantte de tuin vol met
zaadjes van wilde bloemen
zag in gedachten
oma’s huis met er voor
haar tuintje met lathyrus
zo teer en fijn
de frêle bloemkopjes deinend
in de lentewind
even was ik weer
het meisje zonder moeder
even weer oma’s kind…
Een tuin vol dromen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
591 En ik plantte de tuin vol met
zaadjes van wilde bloemen
zag in gedachten
oma’s huis met er voor
haar tuintje met lathyrus
zo teer en fijn
de frêle bloemkopjes deinend
in de lentewind
even was ik weer
het meisje zonder moeder
even weer oma’s kind…
Rozen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
778 de dag strekt zich voor ons uit
als een veld met mijnen
de booby-trap wordt ook verwacht
links staan de schutters
met meedogenloze bril
rechts ziet men de jagers
met algemeen janhagel
de scherprechter drinkt
er tussenin zijn vitriool
maar bloemen zijn er ook
een grote bos doornroosjes
hendrik…
de Keuze
hartenkreet
3.0 met 31 stemmen
3.268 Op een veld met duizend bloemen
wordt zelfs de beste tuinman ziende blindt,
als hij er één de mooiste van moet noemen
omdat hij ze alle prachtig vindt.
Maar moest ik kiezen uit duizend vrouwen
dan was dat geen enkel punt voor mij,
ik koos de vrouw waarvan ik altijd heb gehouwen
en wie zou dat anders zijn dan jou.…
Natte Noten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 grijze hollandse herfstlucht
brengt verkoelende buien
in tuinen kwijnen bloemen
stof spoelt weg van boomblad
noten worden nu geraapt
mensen dragen regenkleding
nóg is het geen wintertijd
bossen lokken voor wandeling
windvlagen lopen mee…
Lege liefde
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.202 Toen vroege bloemen
zich niet met bloeien
hoefden te bemoeien
geurden ze fleurig
beurtelings gekleurd
Nu zijn ze eigenlijk
alleen maar bezig
met het overleven
zonder door te groeien
laat staan nog te bloeien
Leeg bleef liefde liggen
vage vragen knagen
aan de volheid
van het samenzijn…
Bezoek aan Riga 1972 (T.S.)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.215 je had een dam gebouwd
je waande je veilig
hij verdween - onttroond -
van de aardbodem
jij bleef achter je dam
toen zocht en vond je hem
ruw, achteloos bedolven onder zwarte aarde
daar sta je - ongekroond -
een bosje bloemen bungelt
hulpeloos in je koude handen…
frêle
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.131 Bloesem ik mis je
in deze koude tijd
Je roze schoonheid
geur van vergetelheid
Bloesem ik mis je
zo zacht als fluweel
Witter dan sneeuw
aan je groene steel
Bloesem ik mis je
wonder der natuur
Fontein vol bloemen
mooi frêle en puur…
de muze nabij
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
649 het zou overal
kunnen gebeuren
hier
tussen deze woorden
van een vrouw
die in de spiegel het hart van haar minnaar ziet
en die, door de roes van oorsprong
zonnezuiver
zwaluwen losmaakt
uit schaduw en tralienachten
bij bloemen spreekt
in de wind en tot hem, onderwijl
met blosjes op haar wangen
het zou ook dáár
kunnen gebeuren…
Blauw in zijn koren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
456 je lachte
toen flarden muziek
van de straatmuzikant je pakten
rechtte je rug
draaide om danste terug
op schoenen met hogere hakken
je sjaalde
wiegde als bloem
blauw in zijn koren
dans en muziek
trokken zoveel publiek
een nieuwe act was geboren…
Een heerlijke morgen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
743 Straks zal de bloem
zich glorieus ontvouwen
ik zal me kleden om
dit wonder van dichtbij
te aanschouwen.…
Het zinkende schip
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
540 Inktzwarte tekening, van boeg boven water
aan de muur, bij het bed met de gitaar
wijnrode bloemen getuigen van waarheid
teleurstelling raakt gevoelige snaar
't zinkende schip verbeeldt hevig in echtheid
de angst om te leven
is met de nacht nog niet klaar.…
Mijn haar vergrijst
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.111 Wat maakt het uit dat mijn haar vergrijst
ik heb geen tijd om me daar druk over te maken
als ik me kan verwonderen om de schoonheid
van een bloem en mijn gezicht glanst
als de zon op spiegelend water.…
Tederheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
635 Een vlinder vers uit de cocon
met natte vleugels nog
en verbaasde ogen
het felle van zijn eigen kleuren
en dan die bloemen
ze wiegen zo mooi in de zon
op hun ranke stengels
om te stelen
dronken van hun zoete geur
fladdert hij verrukt
van geel naar rood naar blauw
een regenboog…
Spiegeldood
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
961 Het is alsof de dood ons stilte afpakt
en de kleuren van bloemen
intenser zijn dan ooit
maar helderheid is in een waas
omdat de spiegel nooit kan liegen
en denken soms niet verder gaat
dan voelbaar beseffen dat het sterven
ons de grootste talenten heeft ontstolen
om voort te leven in gedachten.…
Herfst (H)
snelsonnet
4.8 met 16 stemmen
2.690 Het gras verdort, de blaadjes worden bruin,
De bloemen laten triest hun kopjes hangen.
Jawel, de herfst heeft de natuur gevangen -
En toch staar ik afgunstig naar mijn tuin.
De herfst komt immers alle jaren weer,
Maar in ons leven komt hij maar één keer.…
Vergeten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.135 Bloemen sieren nu jouw zijn
wat jij anders zelf wel deed
ik ben er om je te 'zien'
want denk maar niet...
... dat ik je ooit vergeet.…
Nefertari
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
511 Hoe stoffig is het dal
Waar de wereld niet mooier bloeit dan
In het graf van Nefertari
Mij wordt de adem benomen door gele bloemen
Blauwe vogels en de koningin badend
Waar ikzelf tot haar intimi behoor
Het is mijn leven dat haar aantast
Bij iedere ademtocht
Ontneem ik haar meer kleur…
Een met het laken
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.065 zomers blauw met een groen tintje
bleekt het grijs naar wit zoals
het laken één is met je gezicht,
slechts je mond grijnst nog
in vormen die ik zo goed herken
het lijkt dood te zijn, maar
bewegingloosheid is geen grens
zelfs bloemen blijven mooi
in een storm…
Geurt naar nieuw leven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
512 het eerste hemelsblauw
gevat in voorjaarsgroen
ontwortelt zich uit wit
tussen vlokken die
nog ingehaakt de laatste zijn
van het winterse festijn
verlangend spreidt
de bloem haar bladeren
naar de al warme zon
de zachte lentewind
geurt naar nieuw leven
voorbij de glimlach van een kind…
Verblind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
583 ik heb
jouw bloemen
niet zien bloeien
was te zeer
verblind door
eigen kleurenpracht
in mijn
dagelijkse zorg of
de ander die ook zag
pas toen mijn weelde
over en vergeten was
kwam ik echte schoonheid tegen
in jouw lach en
liefdevolle weten voelde ik
dat jij mijn blindheid zou vergeven…
hoofddeugd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
637 een vlakte
leeg
op gras na
er boven zweeft
de monoliet
zwart
als fallische vingerwijzing
ver weg dichtbij
van hoog
dalen vogels
om de wijsheid
onder naar boven
groeit de streng
raakt niet
geen afdruk
wel een eenzame bloem
weerspiegeld in het donker…