15921 resultaten.
Van boven
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
356 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
droog prieeltje met een
private stek uit
de regen en winden…
van boven
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
317 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
blinde vlek met een
private stek uit
de regen en wind
vaak hebben…
Misverstand in twee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
538 We scheurden ons misverstand
in twee schurende verhalen
...... schilfers zure lucht
hielden onze eigen helft
net als Sint Maarten
maar dan andersom
...... tussen ons: de versnipperaar
we namen ons gelijk maar mee
het was zoveel werk om het weg te doen
...... maximaal drie stuks tegelijk
liever wapenden we ons
onder de huid, de…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
230 ik voelde
vlammen
zonder vuur
een vonk
verstopt
in veen
de wind
wilde woorden
die ik nog niet kende
maar al wel
verlangde
ik liep
langs lijnen
van licht
die leken
te leiden
maar lazen
mij niet
mijn huid
hing
aan herinnering
mijn hart
hunkerde
naar houvast
ik was
een echo
op eigen grond
een roep…
IK DUID DE DUIDERS VAN JONG TOT EUS!!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Geduld het gezegde zegt
geduld is een schone zaak
en dat is het ook
en heb ik mij ook eigen gemaakt
want met al die duiders tegenwoordig
van jong tot eus
al die meningen over meningen
je zou bijna je geduld verliezen
en ze niet meer lezen
niet meer tot of in je opnemen
maar toen keek ik in de spiegel van mijn ziel
en zag mezelf…
Decadentie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Zoals dat altijd al was
Grote rijken zijn groot
dankzij een groot leger
dat efficiënt (niets te danken)
vreemden koloniseert
en ook het eigen volk
daarvoor laat betalen…
Kerstgevoel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
368 Europa schreeuwt langs de kant,
Niet humanitair,
Maar meer uit het eigen belang!…
Onbereikbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
305 Kleine erupties in een zee van tijd
onbereikbaar voor jouw nijverheid
waar bloemen in wildernis dansen
via breekbare momenten schuldbewust
in jouw perspectief bestaat er nieuw gerief
door onuitputtelijke drang reeds uitgerust
schaduwen verborgen door zilte wind
onbereikbaar voor harde werkelijkheid
in eigen fantasie een vreemde bemind…
ALLEEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
128 ik
het is goed, het is best
't gaat zo best goed
zo alleen met mijn gedachten
ik laat dan weinig mensen toe
voor je 't weet zijn mijn gedachten weer vol
en dan, dan pas ik er zelf niet meer in
en dat voelt niet goed, dat is niet goed
het is pas goed
echt heel goed voor me
als ik echt soms helemaal alleen ben
alleen met mijn eigen…
Mijn moeder
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.030 Ik bezocht haar voor haar verjaardag,
ik zat op de bank, waar niet lang
geleden het bed stond, waarin mijn
vader is overleden.
Gruwelijk snel na de inspuit van wat gif.
'Doe maar rustig aan!', zei mijn oerlieve
vader tegen de vriendelijke arts.
Ik snakte naar adem en ik weende diep,
dieper dan zijn graf in de natuur.…
KIND, KERK EN MANNENRELATIES
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
332 Ik waan mij weer als kind in de kerk
anno 2026, zondag 31 mei, 10.00 uur
in de Nicolaaskerk op Vlieland, Friesland
anno 1647
het is een mooie zeer ZONnige dag, deze 31ste mei
tevens de geboortedag, verjaardag van mijn moeder
Philippina Hendrica Krediet Van den Bos, 1913-2009
ik ben haar 7e baby
zij droeg mij 9 maanden
en baarde mij op dinsdagmorgen…
Hoe bang ben jij ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
734 hoe bang ben jij, wanneer kogels
je om de oren vliegen, eerst nog ver weg
dan nadert het gevaar, er wordt verkracht
geroofd en gemoord, in tijden van oorlog
geldt het recht van de sterkste
vele mensen veranderen in zieke geesten
en jij, jij bent nog banger
waar moet je heen, hoe hou jij je kinderen veilig
alles van waarde wordt gepakt en…
Rapsodisch
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
695 Voici, monsieur Ravel:
Vanuit een gevoelige ondertoon
klimt uw violist naar zijn kunnen...
Strijken is een zwierige zaak.
Trillers en passagewerk
sieren de levenslustige.
Op een kinderlijke wijze
soleert hij boven een orgelpunt.
Toch kan hij het maar niet laten
even luidruchtig uit te halen!
Pizzicato krabbelt hij terug.
De piano raakt…
wroet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 het moordde en vernielde tot het dacht
het einde van de tijd bereikt te hebben,
en het, verblind door de leegte rondom zich,
ook het eigen lichaam offerde op het blok
van de eeuwige vreugde.
een laatste vergissing.
het staat gebundeld in de weide nu:
stokje arm, stokje been, klompje hoofd
en draadjes filterhaar.…
WERK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 de spin
schakelt zich in : het zuigt
op het darmpje tot het putwater
met dode vliegjes en larven de mond vult,
het lijf volstroomt.
bij het eten
de enkels, bij de koffie de knieën,
bij valavond het borstzakje,
tot het met krakende wervels
en barstende lippen lucht staat te happen.
alleen de klok verspringt.
conversaties pletten zich…
Luister
hartenkreet
4.4 met 26 stemmen
1.886 allerliefste
Mijn woorden voor jou
Jij leeft nu je grote geluk
En ik kijk toe op afstand
Negeer mijn tedere gevoel
Mijn vriendschap voor jou
En vooral mijn oprechtheid
Het is alles wat ik kon zijn
Ik heb zoveel pijn doorstaan
Miljoenen tranen vergoten
Over het gemis maar gezwegen
De hoop en de teleurstelling
Jij ging vervolgde je eigen…
in fragmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
802 ik bloed
als ik mijn dromen zie
de scherven glas
nog platter trap
dat, wat ik eens was
ligt op de grond
gebroken in de regen
glinsters in een plas
jij wilde niet
in transparantie leven
heb jezelf toch aan mij gegeven
maar koos voor eigen leven
in fragmenten
kan ik aan je denken
want lijmen doe je niet
stikt liever dan je mij…
ik adem
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
952 die waait als een wind
door bomen in het bos
ze gaan hun weg als
een vliedend gerucht
en landen stilaan op
het zachte groene mos
in mijn frêle gedachten
ik hou ze even vast
maar laat ook weer los
zo gaat het vaak
met bevrijdende krachten
wat rest in jou
blijkt de zielestempel
die bouwt na iedere zucht,
minitieus,
aan jouw eigen…
Alexis
poëzie
3.2 met 15 stemmen
4.187 * * *
Een liefde die zo ras verkoelt,
Die slechts op eigen voordeel doelt,
Zou dat wel rechte liefde wezen?…
ware aard
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
936 Haal de spiegel voor me weg
Het praat zo moeilijk tegen mezelf
De spiegel praat met mijn woorden mee
Zo praat ik echt niet graag
Laat je ware aard eens zien
Spreek en keertje je eigen woorden
Het zijn dan, mijn woorden niet
Maar, de jouwe
Vergeet dan niet dat jouw woorden
Die jouw mening vertegenwoordigen
De spiegel zullen breken
Het…
KIND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
2.112 Ik had je willen bouwen
van het harde hout
met balken die wat dragen konden
in steen die het blauw van staal omsloot
maar mijn handen
beefden even
ik zag dezelfde
architecturale fouten
die ik in mijn hoofd
vergeten wou
spiegelde me
in de vensters van je huis
waar ik mijn eigen dromen
ontmoette die ik ooit verloor
maar een open deur…
dwaalwegen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 waar je ook belandt,
je wordt - nu of later
teruggevonden
in het woestijnzand
of in het zeewater
in Parijs of Londen
maar ben je in transito
het spoor verloren,
gewoonweg in je
eigen geest verdwaald
dan ben je, vrij vertaald,
voorgoed incognito
het beeld dat angstig
naar je terugstaart
uit het spiegelglas
toont alleen maar
wie je…
Ik, bang voor...
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.777 'T is je eigen hete
hangtaboe!…
Al fine
netgedicht
2.6 met 101 stemmen
60.360 Met trage slagen dirigeerde
hij zijn eigen einde nader
het fermate vóór de rust
van een tel eeuwigheid.
En zagen zijn ogen
de solist in de kamer
die al tamelijk lang
stond te kijken naar
het wit om zijn mond
en de kleur van zijn voeten,
die bij het da capo
langzaam het hoofd bewoog
alsof het een vraag gold.…
Ze is niet bang...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.647 Ze drijft haar ouders tot wanhoop
Ze gaat totaal haar eigen gang
Trekt zich niets aan van regels
En is voor niets en niemand bang
Ze wil de hele wereld kennen
Stapt overal stoer op af
Lonkt vrolijk naar alle mannen
En lacht alleen om straf
Ze wil alles diepgaand onderzoeken
Ziet echt nergens enig gevaar
De ouders halen nog hun schouders…
Zou er iemand luisteren...
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.184 Oude mensen kunnen me bekoren
Met hun perkament gezicht
En die twinkel in de ogen
Als het verleden wordt belicht
Graag hoor ik de intense verhalen
Over hoe hun leven is geweest
Wat ze vroeger hebben doorstaan
En voel dan de levendige geest
Veel leed, liefde en zorgen
Passeren dan in zo'n gesprek
Ieder beleefde op eigen manier
En aan…
origami
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.010 man die met zijn hart
de mooiste dingen maakt van papier
Een roos voor de vrouw die hem verwart
of een puntmuts als hij huilt van plezier
Een parapluutje als hij huilt als een kind
Een bedje dat tegen stormen is bestand
Een molentje dat danst in de wind
of een bootje dat golft door het land
Soms maakt hij vreemde prop-art
op zijn eigen…
moeder
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.055 Je gaat je eigen gang
probeert een manier te kiezen
die op de jouwe lijkt
wilt de grip niet graag verliezen
Maar achter de facade
zie ik ontsteltenis
een beeld dat wordt verdrongen
voor dat wat er nog is.
maar jij mijn lieve moeder
bent niet meer wie je was
ik realiseer me 't opeens
nu je zwaait daar achter 't glas.…
gestrikt
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
3.681 zijn gestrikt
die elastisch zijn geweven
voor een lang en rekbaar leven
waar tijd zijn eeuwig ritme tikt
waar levens reeds zijn ingedikt
door wedervaren vormgegeven
in een wonderbaar samenkleven
waar men respectvol is en ingeschikt
daar is ten hoogste een opmaat
bereikbaar tot ultiem geluk
dat wat afgescheiden blijft
dat stukje eigenheid…
In de voorwereldlijke schemering
gedicht
2.5 met 84 stemmen
40.861 Voor hen geen boom der kennis,
geen appel en geen slang maar wel
het tikken van een kleine
feilloos afgestelde tijdbom:
straks laten ze elkander los,
zoeken hun voeten de begane grond,
het eigen gareel weer op.
-------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…