7546 resultaten.
VERMOGEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
483 zich door mensenbloed verspreidt
‘t Kan wegzakken in de vergetelheid
Liggen in een geheugenlade, kalm
Herinnerd worden en verbroederen
Indien het als een kunstwerk wordt beschouwd
Is het oneindig mild en genereus
Temidden van al het verloederen
Daar waar gebrandschat is en wordt gerouwd
Claimt het een kleine, ritselende leus
Geen zwarte…
Aanraken
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
678 warmte streelt mijn rug
als de zon zich met mij mengt
door openslaande deuren
was het vergeten
dat strelen zien doet kleuren
en zwart voor een moment
tot een wazige lijn verengt
het licht raakt zelfs een oog
dat verrast de ochtend beleeft
diep van binnen weet ik wel
dat mijn denken het aardse bedriegt,
pijn soms voor wat duisternis…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
821 is iemand gestorven
in mijn ziel
langzaam en over vele jaren heen
de weg was blind
het doek viel
in mij is iemand
als de dood
verlaten door het leven
een hart in nood
weer neemt
de schaduw mij mee
eigenlijk al vele, vele jaren
ik volgde ontkennend gedwee
immers er was ook oud verdriet
het kwam niet tot bedaren
het kleurde zwart…
Naast slangen
gedicht
2.4 met 11 stemmen
6.034 'Naast slangen kennen wij ook ratelraven',
Aldus de Mexicaanse veteraan
'De ratelslang verschaft ons prachtig leer
De vogel heeft een glanzend zwart soort veer
Maar opgepast!…
9/11
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
1.579 Zwart geblakerd is de ineengestorte moed
Als de werkelijkheid onwerkelijk geworden is
En grijze muizen weggejaagd door het stof
alleen herkend als mens door traansporen
Inelkaar stortend onteerd met luid protest
Met gebonden blikken naar grote hoogte gegaan
en leeg en verloren teruggekeerd naar het hier
zien we voetstappen in het stof van een…
Steken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 Daar, achter die rode geraniums
zoekt zij het goede vertrouwen
in haar rechterhand prijkt een
grote stopnaald die het laatste
gat in de zwarte sokken dicht
hetzelfde paar dat ooit de voeten
warm hield van haar overleden man
plots herinnert zij zich ook de schoenen
met de stalen neuzen op weg naar
de dagelijkse strijd tegen onrecht…
Een Herfst
gedicht
2.8 met 21 stemmen
12.184 Men is vandaag ontzettend onsterfelijk
het is eindelijk de echte heldere herfst
die er haast nog niet is
de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen
de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting
de grond ligt nog onder het gras
men rookt de zwarte sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende…
magere joodjes
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
952 wij hadden door de honger geen ontlasting
mijn broer en ik, vooral hij was een leeg pakhuis
een vreemdsoortige bouwsel waaruit
zijn botten tevoorschijn kwamen bij elke zucht
soms vonden wij op straat een broodkorst
daar wierpen wij ons op, als waren wij hondjes
onder de smalende gezichten hoog uit holle vensters
donker waren de uren, zwart…
ook morgen
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
854 til mij op
in een nog niet gehechte toekomst
waar angst geen vorm krijgt
in een spiraalvormige monoloog
waar heftige windvlagen
zich ontdoen van zwarte gewaden en
een stoet van haast rituele wendingen omver
wordt geblazen
aarzel niet, breng me
tot waar ik zijn moet, leg jouw kinderen
in mijn armen, tussen de bloemen
en dat plekje,, aan…
ONVAST DENKEN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.247 Het peinzende kind toeft
bij straks
later
de verre toekomst
oostelijk avondblauw
aan de vage einder
geeft slechts wachtende vragen
daar verschijnen langzaam
kronkelige nevelslierten
winden zich door elkaar
al dichter - hoger
wekken blij vertrouwen
moedig verlangen
tonen zwarte sterren
die hard star en roerloos
hun geheime…
Als het leven even faalt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
656 ik wil bouwen
geen ruïnes schonen
op een al doorleefde plek
een nieuwe stek
daar verrijst mijn kathedraal
zonder pilaar en heilige graal
geen glas in lood
en zwaar berookte muren
vrijheid gaat weer eeuwig duren
het zelfdragend dak
wisselt steeds van blauw naar zwart
met vage wolkconstructies
de muren transparant
uitgevoerd in seizoengroen…
Zielsdiep
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.096 Door de sneeuw gleed
ik bijna uit, maar als een stoïcijns ridder
fietste ik door de zwarte smurrie feilloos
verder, langs een debiele zigzagversperring
richting mijn veilige vesting. Nu spookt zij
met haar priemende ogen in mijn zwakke aura,
ik kan haar maar moeizaam losknippen.…
Een schande
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
750 Een mok zwarte koffie, pantoffeltjes en kamerjas
't Is geen zicht, af en toe valt mijn mond open, kras.
Deze twee uurtjes zijn lekker van mij en van jullie dromen
De hersenspinsels absorberen, dat is genieten,tot mezelf komen.…
retraite
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
479 ach, de lamp legt weer haar licht
op mijn doorgeleefde tafel en daaronder
rusten slechts m’n voeten, warm
in luchtdoorlatend wol
er liggen zwarte dagen rond wat oude tijd
waar vogels zwijgen, als de wind weer
kille tonen fluit
reten -vol met stof- vergeten dat het helder was
en dat rauwe korrels zand
een schurend ritme maakten
overal…
Een
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
659 Als hij wil
dan brengt hij vrede
met of zonder jou gebeden
dan zaait hij het
in de harten
van alle witten, bruinen, zwarten
Er is maar één God
je moet niet zeiken
wij zijn allemaal gelijken
Dacht jij dat hij
ons mensen nodig heeft
never nooit zolang hij leeft.…
Als de nacht weer knaagt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
706 scheurt open
in gegil van ja en nee
rook onthult het angstsyndroom
dat telkens slaapt en wakker wordt
door steeds hetzelfde beeld
dat stampend in het hoofd
ontploft en puinhoop achterlaat
in overspannen geest zonder eigen wil
verlamd door flitsen van herinnering
die zich oogverblindend openbaren
in een nieuwe nacht
zwarte…
IS HET MODE DAN IS HET MOOI
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
670 "
Oma sprak:
"Lief kind is het mode"
"Ja oma het is mode"
"Nou kind dan is het MOOI"
Toelichting:
mijn oma, mijn grootmoeder van vaders kant overleed in 1962 op 84 jarige leeftijd, werd weduwe op haar 39ste en heeft zich tot haar overlijden in het zwart gekleed en zeer sober geleefd, deze uitsprak van haar typeert haar filosofische…
er wonen spotvogels in het zand
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
626 ik leg ogen apart
los van hun lichaam, los van mijn eigen weg
een ogenblik kijken ze me aan
is het een teken zoals een zwarte veeg
dat mij overbodig maakt
is het hier, tussen zaadlozers
en woordvluchtigen, tussen losgetornde liefde
en verdampte voltooiing
dat gezichten zonder weelde
uit het landschap vallen
naakter dan hun trekken…
Heb je
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
518 Die glinsterende zwarte haren? Die
weergaloze mond die mij betoverde?
Heb je nooit meer van mij gedroomd
zoals ik levenslang en langer van jou blijf dromen?…
Raamwerk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Randen raken wat ongezien blijft
buiten het kader vindt licht
altijd tegenlicht
onzichtbare vertakkingen reiken
vreemd verder
alles is hier hoog en laag tesaam
dichtbij en onaantastbaar
de dood verkruimelt even traag
als leven groeien doet
Onbegrensd staat het zwart
in de ijle stilte
slaakt een kreet
onhoorbaar ver de ruimte in
waar…
Koning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Enkel de dood, het zwart.
Een adder groeide in zijn kop en donkere hart.…
Voor de zwijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
767 Stil in het prille licht
van een spoedig afmerende herfst
lig ik verankerd
aan een bonkige kade
alleen de nachten passeren hier
als dolende regendruppels
ze baren een vage grens
tussen waken en slapen
verwarmd door een zwarte mantel
wentel ik me in het vederlichte
van de eenzaamheid
omheind door een vaag blikveld
kleuren kruipen kort…
Ravenspel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
917 Er was iets ouderwets in mijn jeugd
ik deugde niet voor zwarte raven
ze loerden altijd naar mijn ogen
er zaten er twee, goedgebekt
op de grijze nok van een schuur
ze leken tegen elkaar te praten
in een gesprek over mijn ouders
sloeg mijn vader haringen
aan gort
bij het graanveld
waar de tent waarin we woonden
wind verdroeg
liet mijn…
Ingepakt
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.058 En als de inhoud je bevalt
vergeet dan niet
het even weg te leggen,
om dank je wel te zeggen
tegen Sint en Zwarte Piet.…
Het album dat jij leven gaf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
621 welbespraaktheid leed
jij droeg glamour en
wat glitters op de blote huid
wist ingetogen dat de hoge heren
bogen als een knipmes
voor jou en het kruis
maar kende ook
de lach die ik weer vond
in het album dat jij leven gaf
met een elan vitale dat vonkte
alsof jij nog altijd bij mij was
ik koester het
om de verhalen die je ogen
mij vertellen in zwart…
BOOTVLUCHTELING (4)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 houdt het meisje stevig vast
Hij vindt de weg wel naar de stad
Maar is snel moe en afgemat
En wordt op hoongelach vergast
Na uren zijn z’n sloffen nat
Maar hij herkent de oude buurt
De bank waarop als toegestuurd
Door God de vriend met wie hij at
Hij leerde hem het woord goodbye
Hij groet hem met een brede zwaai
Maar dan, een auto, een zwart…
Het weekend van de verongelukte eekhoorntjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
666 Het onophoudelijk gekrijs der meeuwen
boven het Zwart Water
kon de vraag naar het waarom
niet verdringen.
Diezelfde zondag
schoven nog twee krengetjes
onder mijn autowielen door.
's Maandags
-met mijn zoon op weg naar school-
rende een eekhoorntje
vlak voor mijn auto
de weg over.
Ongedeerd bereikte het de bosrand.…
Gespeeld
netgedicht
4.9 met 35 stemmen
610 Zie haar
zitten
een gespeelde
glimlach
eenzaam
gebroken
alleen
op de wereld
in een groep
zie je haar
dansend
door het leven gaan
haar voeten bewegen
haar hart zwijgt
van ellende
tranen van geluk
stromen
over haar wangen
wordt fout gedacht
verdriet laat ze
lopen
in het holst van de nacht
zwart
net als de put
waarin ze
gevallen…
Ander
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.283 Begraven onder deze koorsteen:
Hij was geboren t' Amsterdam,
Zo zwart als een Westfaalse ham,
Doorrookt gelijk zijn besjes schoorsteen.
De rook was ook zijn element,
Waardoor hij menig parkement
Heeft om de damp aan stuk gekorven.…
LES JARDINS DE LA FEUILLERAIE
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
407 Een frêle vrouw van vijfentachtig jaar
Madame Huflane die mij welkom heet
Als ik de tuin, roze en blauw, betreed
Ze heeft een sjaaltje om haar zwarte haar
Ze maakte hier, zo blijkt, haar dromen waar
En gidst me door de tijd daaraan besteed
Het kunstwerk dat de volle aandacht vreet
Was pas na dertig jaar volledig klaar
Op klokkentijd heeft…