6661 resultaten.
Hij is hier niet.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
310 Hij is waar Liefde leeft,
waar dood en graf niet meer bestaan,
waar ’t hof ons weer opnieuw omgeeft
want Hij is waarlijk opgestaan!…
De adem van alles
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
262 En onder alles
een pulserend weten,
een oeroude ordening
die zich niet laat vangen,
maar zich toont
in elk ritselen,
elk glinsteren,
elk onverwacht moment
waarin je stilvalt
en voelt:
het hele bestaan is één groot,
eeuwig
oplichtend
wonder.…
JONGE VENNEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
183 In Breda 's Mastbos scheidt een beukenlaan
twee meertjes van elkaar, die door verzakking
van weiland met moerassige omranding
geroepen werden tot krachtig bestaan.
Luchtige pijnbomen en dennen staan
aan de oevers, geven waterwelving
een dansspel van springende schittering,
waarin schaduwen opduiken, weer weg gaan.…
Spiegel
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
259 En ergens
is er een mogelijkheid
die nooit zal bestaan
omdat jij haar niet hebt toegelaten.
Geen kind.
Geen blik die jou herkent
zonder uitleg.
Alleen dit gezicht,
dat langzaam verandert
zonder getuige.
Dit is alles
wat er zal blijven
als jij beslist
om niets achter te laten.…
De dichter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
124 De regen wist namen van de ramen vandaan,
alsof hij en de ander nooit hebben bestaan.
Het masker sluit nauw om het holle gelaat,
terwijl hij de as van zijn dromen verlaat.
Geen troost in de morgen, geen helende hand,
slechts letters van ijswind een stervend land.…
Naar 't kerkhof
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
120 Toch zijn het allemaal
mensen met een eigen bestaan; die hebben gewerkt, bemind,
geloofd, gestreden en pijn gehad, hebben misschien gebeden,
maar zeker met ooit een verleden, hoe kort of hoe lang ook.
Wat is tijd? Wat is eeuwigheid? Waar zijn ze nu? Ik wil hen eren.
Nu zijn ze nog even gekend, maar hoe lang nog?…
Compositie van de dag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
138 Herauten kondigen de geboorte aan
vanuit de hoogste bomenkruin
verkondigen het glorierijk bestaan
van een wonder tot in menig tuin.
Veel kleurig sieren weer de bloemen
in de velden, in de parken en in weiden
alle vormen, te veel om op te noemen
een schat om door te lopen of te rijden.…
Aarzelend schijnsel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
293 Het schijnsel bleef bestaan. Het dreef als bleke adem achter de maan. Het rustte op de grassen en het veld, als licht dat zich aan geen verstommen meldt.
In haar zwijgende en verstilde kring lag het gras in weerloze ontvouwing. Het licht reikte verder dan de tijd vermocht en zweeg waar het waarom vergeefs om zocht.
Een kleine lamp.…
WITE MAR
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 Wentelingen gaan razend snel, dan weer traag,
willen het stille bestaan opbeuren,
dat wellicht in 't verborgene zal treuren
om zorg en onzekerheid van vandaag.
Vloeiend verdwijnt warme schittering.
Kikkers en salamanders laten hun strijd,
zoeken een modderbed voor overwintering.
Het verharde ven is tot dragen bereid.…
vezelbeverharten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
182 Ook begeven zij zich graag laag bij
of ondergronds,
knagend aan het bestaan van al die rare vogels
die zich hebben bekwaamd in het nestelen
in veel te hoge bomen;
zij dromen liever van burchten in beken
en dalen waar je de bloemen nog ruiken kunt,
de bijtjes uitbundig bezig zijn
vlinders’ tijd te verdrijven
in één gonzende baltsbedrijvigheid…
Zomer in het asfaltwoud
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
269 Er groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond
in de argeloze achterbuurt
van een gehavende havenstad
leven zij somber
tussen het beton en grijze stenen
zoekt groen een broos bestaan
de zwoele wind proeft zilt en zwaar
oude muren slaan een warme nevel neer
wortels klauwen in diepe grond
breken door de asfaltlaag heen
de haven…
Grijze akkers
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
169 verloren onder een grijze
deken van opgedroogde klei
doch niets is minder waar, het
bloeien en groeien is slechts
met tussenpozen gesteld in de
hiërarchie van een “ Value Bet “
zo ook ligt de nacht naast mijn
trage stappen die me vergezeld
naar iets van wat ik nimmer zal
begeren, naast het incasseren
dat me belet om vrijelijk dit
bestaan…
WOUDJUWEEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
131 Wild gras, dichte struiken en dwergberken
behoeden teer bestaan in hun strenge ring,
willen Olterterper kwetsbaarheid sterken.…
Niet voor lang
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
875 Niet voor lang herworteld leven,
steeds weer moeten verder gaan,
dàt is 't lot ons hier gegeven,
dàt de wet in ons bestaan,
lijk de bomen vruchten dragen
als de bloesems zijn vergaan,
lijk de zon de dag kan vragen
als de sterren niet meer staan -
maar de steppe zal gaan bloeien,
in woestijn valt regen neer.…
mijn metgezellen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
70 ze zijn de voetstukken die mijn
bestaan een schaduw geven, een
schaar om het ellenlange lint
van een gevlochten leven
door te halen, mijn zoom
draadloos te hechten
aan het stof waartoe
ik eens zal wederkeren
ze wisten van mijn weten, mijn
niet - aflatende vorm die zelfs
in Handelingen staat geschreven
werden één met hen toen
hun natte…
pluisje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
76 waar het verzwijgen hoogtij viert
echter waande het pluisje zich een edel dier
tot hier en niet verder
zei de meest wijze van de twee
ik ben geen herder van op hol geslagen vee
ik vang ideeën uit de lucht
ik bouw kastelen op wolken
die worden bewoond door mens en hun klucht
maar als er eentje zucht
onder grote druk van zijn eigen bestaan…
Politieke Debatten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
49 A.I mag om de vooruitgang wil best bestaan
Zolang het niet op de plaats van de menselijke geest gaat staan…
GIF BRENGT HEIL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
13 leegte vol dreiging en spot
bij het gewaagde spel
dat zijn leven uitdaagde
terstond wil eisen
opeens
ligt hij stil overal pijn
stekels prikken genadeloos
de grote cactus
met veel wijde lange armen
heeft de val geremd
de reusachtige vetplant
die een ieder weert
kleine gevreesde speertjes toont
waarin venijn schuilt
mocht het bestaan…
Ogenblik
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
85 Ik neem het de regen daarbuiten niet kwalijk
dat ik binnen naar close-ups van het verleden kijk
Niemand rekent mij de herinneringen aan
dat oorlogen jaar in jaar uit bestaan.
Ik begrijp dat witgekalkte muren de gestolde pijn
die uit de potten en scherven sijpelt niet
bedaren kunnen.…
Traktaat
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
759 Een broodje gyros is het meest humaan
Een souvlakischotel met een kwak tzatziki
Maar de snackadept ziet de verjaardagswiki:
Naar de Amsterdammer of Amerikaan!
De Macgek en de Febofetisjist
Hebben deze week geen kluifkado gemist…
Mark Verheijen
snelsonnet
5.0 met 3 stemmen
696 Hij is een man die ‘slordig’ declareerde
De zaak is ‘opgepompt’ en ‘opgeblazen’
(Dat zeggen écht zijn allerhoogste bazen)
Wat jammer nou dat men hem controleerde
‘Hij sjoemelt’ vindt hij uiterst ‘tendentieus’
en nooit zegt Markje: ‘Het was frauduleus’…
Strijdbaar in liefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
493 het is nauwelijks te
verwerken als mensen
hun eigen visie niet meer
mogen neerpennen
wanneer systemen
boven mensen uit
dreigen te groeien
dat veelal voorzichtig
begint met een hint
in een door angst
verzwakte maatschappij
en dat we dan ondanks
het onrecht voortkomende
uit de maatschappij
strijdbaar mogen zijn
om proberen het goede…
LAIS CLXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 Als een baken boven zwarte meren
staat in zijn oogwenk pal de scheve klok
die geen stonde nog de hel wil weren
uit de krappe vrede van zijn dichtershok.
Die elke schreeuw van pijn verguist tot tok,
die maalt met tijd de leugens van zijn vrouw
en breekt en braakt en voert zijn eed van trouw.
Het bouwt gestaag zijn geile kathedraal,
en mengt zijn…
LAIS CLXXXV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
358 Zijn adem wordt haar adem zonder kus.
Zijn lichaam wordt haar lichaam bij haar zucht.
Het wordt in haar een niets, een lege lus
van tijd in tijd en het verschuift in lucht,
vermengt de zon met git tot wolkenvlucht:
“laat ons in elkaar verweven zweven,
laat ons in elkaar elkaar beleven.
Jouw adem met mijn adem in een lus,
jij zucht, ik word uit…
Afsplitsing
snelsonnet
4.1 met 10 stemmen
556 De eenmansploegjes stapelen zich op
Want splitst men af, dan komt er weer een fractie
Het lijkt verdacht veel op een kernreactie
Men noemt dat dan: democratie ten top
Ook Gündogan verliet het Volt-toneel
De Weerstand en de Spanning werd te veel…
Ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Ik voelde de onbelangrijkheid van mijn bestaan,
een onzichtbaar gebeuren op een nietige planeet,
verwaarloosbaar in het kosmisch geheel.
Iets wekte mij uit mijn betovering,
ik stond nog bij het raam en ging maar weer naar bed.…
Existentiekou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 de pure waarheid
te naakt tegenover staat
een moeder schuift
wat stilte
voor wat zij niet
verdraagt,
terwijl de nacht
van binnen
haar naamloos verder
draagt
de mens leeft niet
in waarheid alleen
of enkel schijn,
maar ergens in het
schemergebied
tussen verdwijnen
en zijn
dus leggen wij wat
zachtheid op barsten
van bestaan…
Zomerramp
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
423 En de herinneringen blijven bestaan
Ook nu zeg ik er niet veel over
Niet alleen de schaamte doet pijn; ik schaam me ook nog voor die pijn.…
Afscheid suicidiale vriendin
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.847 spel
Maar hevig werd extreem, en toen ging het te
snel
De weg naar het einde was nog te lang
Diep van binnen, tegen verlangen in, was ik te bang
Dat mijn doodswens me in leven hield leek men te negeren
En ik was te ver heen om nog te redeneren
Voor jou heb ik gevochten, ik wilde naast je staan
Het lot voor je dragen, vechten voor je bestaan…
Versnipperd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.007 zeeën van tijd steeds vaker worden gespild
waar geen reiziger/klant dat ooit had gewild
lopen overstap en verveling synoniem uit de hand
men zet de schaar in doorgaande lijnen
vanwege de tijd waarin comfort niet meer telt
terwijl de balans meer en meer overhelt
naar het moment dat de klant gaat verdwijnen
ademen raakt aan de grens van bestaan…