5616 resultaten.
In mijn geboortedorp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
456 Fietsen met te laag zadel
en dan klein als vroeger
over de Westduinweg
naar het stille strand
achter jou, die vlot en vlug
over de brug
langs straten waar ik zoveel liep
naar mijn ouders
de lucht blauw
het stille druk
maar wij lopen verder
waar het rustig
veren aan de hemel
liggen arm aan arm en dij aan dij
't water fris en glad
een…
Woordvlinders
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
593 Als een woordvlinder kon tonen hoe we ons nu voelen
dan zag je al zijn vleugelkleuren goud en zilver, blauw en geel,
fel stralend rood, soms donker somber grijsgroen,
onze gedachten fladderend rondom jou, zigzag, kriskras, heen en weer.…
Amsterdamse bos: een katheraal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
465 labrador Mika
Ik wandel en verbeeld me
te lopen in een kathedrale kerk
met de bomen als de pilaren
en de top van de heuvel
als het altaar van ontferming en verlossing
mensen groeten elkaar vriendelijk
en wensen nog de beste wensen
Diep in mij ontwaart zich iets goddelijks
met vooral dank aan de Schepper
dan hoor ik een stem vanuit de blauwe…
Als ringen krimpen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 zich in verwondering
ze ontspringen uit een diepere bron en
blijven soms houdbaar in de herinnering
langzaam schuurt
de wind langs mijn vel
ook opdat ik dan minder
over verwachtingen vertel
zo is dat, met de gestage hinder,
totdat ik enkel, geheel alleen
en zover het geheugen reikt
gister nog bij vandaag optel
tot aan de roep van de blauwe…
Foto te Bodrum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 De blauwe korte broek kletsnat. Kanker bij kanker.
Omdat een gezicht bijna in zand verdwijnt. Haast u. Haast u.
Hij blijft ruw hard liggen in mijn hoofd, handjes verdraaid naast het lichaam.
Vader, dit gaat nooit over. Nooit.
En dan nog een kind.
En dan nog een kind.
Voor Aylan…
Voel ook jij de dag stralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 De wind waait en de lucht wordt blauw wit,
de bloemen zwaaien en knoppen komen uit,
lente ontspruit, het is echt onroerend om te zien
al komt er 'n bui in 't zuiden ik wil de lente inluiden.
Heel de natuur kan ons nu werkelijk zo verblijden
kijk met al die jonge lammeren vandaag in de wei.…
Beloofd is beloofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Zelfs vanmorgen bij het gloren leek alles
al rosé met het blauw en wit gekleurd.
Met bijna gesloten ogen leken ze te dalen
de bekende engelen uit de hoge bogen zich
over de kalmte in mij, die er is sindsdien is.…
In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 me weinig meer dan dat zangvogels
uit de boom
niet kunnen vallen
door wind en brandend getij
terwijl ik de stenen
van de tijd hard en ongenaakbaar
koud onder mijn voeten voel met gedachten die me kwelde
aan het
bonte landschap met de koeien
de tinnen kan met room de boterbloemen
de vlammende bladeren aan de boom
hoog in de blauwe…
Hexagoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 tussen de blauwe basten van een winterbos
stonden we daar kopkluivend klinkt zo smeuïg
tegen de bleke berken blote billen
haar kerndier een scarabee
en ik een stinkzwam dippend doodshoofdaapje
nooit noemde ik haar liefje
en schampte niets dan het oppervlak
ik rustte mijn ballen en liet haar ruiken
dit ben ik
lekker spelen vond ze dat…
WITTE SERINGEN VOOR MARIA
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
455 Altijd hangt er innige sfeer
iedereen komt er graag, of keert er geregeld weer
tussen bloemen, kaarsen en groen wordt Zij vereerd
of een blauwe hemel hier veel geneest.
Maria geeft ook altijd aan ieder een teken
blijf eens staan, wij moeten eens spreken
houd uw hart open en klaar
zo brengt Uwe Moeder, alles weer voor mekaar.…
Fiskaalgeplukt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
444 ________________________________
KAALGEPLUKT
Bekruipen u soms ook zulke gedachten
Als leeggezogen volk van Welzijnsland,
Dat welvaartsparadijs achter
het strand,
Betalen wij ons blauw aan vredesmachten
Mijns inziens dragen wij meer af dan bij
Maar zonder inzet wordt dat land nooit vrij...…
Zo'n Dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
639 heel snel vergeet
zo een waar je jezelf
doorheen sleept en die je
het liefst had doorgestreept
en dan kijkt je hondje je aan
kom baasje het is tijd
om uit wandelen te gaan
zijn blik hoop- en verwachtingsvol
zegt kom mee dan maken we lol
samen naar het Blauwe…
Herfstbladeren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
499 Kleurrijk geritsel
op de tonen van de wind
klaar om te zweven
Hoe heerlijk het is om kennis
te maken met de pracht van een herfst vol
onverwachtheden en verrassingen waarbij ik onder meer
luister naar de bladeren die al geruime tijd ratelen of ritselen in het blauw.…
Heer wie?
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
497 Z'n Thaise mokkelwaar is niet te stoppe
Enfin, dank voor uw aandacht in uw blazer
Nog wel een blauwe, net als Heinzelman
Jean-Pierre Na Wie had net zo eentje an
Spesjaal voor de teeveekijkende lezer…
duiven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 langs de zuidrand van de bergketen
kleurt de tijd eerst blauw, dan grijs
boven de 3d-geprinte wolken
leeft de fabelvogel
zoogt zijn jongen
als een vleermuis
wordt 1.500 jaar
doet dan een dutje
en leeft nog eens 1.500 jaar
zijn vaste gesprekspartner is koning Salomo
zij spreken over filosofie
bijvoorbeeld of een duif vrede brengt
voor…
Toetje
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
418 _______________________________
't Zal voor de helft een aederlating zijn, met nostalgijn
Naer 't cda van steenkamp en de blauwe vvd
Dat almaer verder fragmenteert
in pijn en baerenswee
Uitholling overdwars, dan maer wat waeter bij de wijn...
_______________________________
MONA
Zo'n toetje doet het vast goed
als premier
Van vrouwelijke…
Een wereld in kleur
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
462 een andere kleur
kan het donker
dat zo somber is
veranderen in licht
zwart verandert
in het stralende rood
van een roos
mooi als een gedicht
grijs wordt
het blauw van de lucht
met kleine schapenwolkjes
op een warme zomerdag
zonnegeel en oranje
heerlijk op het strand
waar je in de verte
de kabbelende zee zag
grasgroen zijn de…
Geverfde vogel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
748 Men kijkt naar boven, houdt z'n pas in, staart een wijle in 't blauwe niets, ziet dan opeens, gratis en voor niets nagenoeg een heel gedicht!
Nou, mooi niet, dacht het niet.
Denk daar nou maar eens over na!...…
1 mei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.043 1 mei mag dan de rode hoogdag van de arbeid zijn
in de lucht regeerde vooral blauw.
Geen wolk viel er te spotten
en in plaats van een kille noorderwind
waren het de eerste zonnestralen die beten.
Eindelijk mocht het kwik van de thermometer
nog eens naar 25 graden stijgen.…
september
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
492 Groene bomen groeien niet meer
tot aan de blauwe hemel, ze zijn moe
vroege herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van natte aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt…
Standbeeld in de stad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
530 moedige verzet
in stedelijke betonnen wildernis
slechts gekleed in lendendoek
standbeeld van een antiheld
zonder liefde ook geen geld
als een zwerver in het zweven
strijder voor intieme gelijkheid
hard versteend in stille dromen
te glanzen in het zoete duister
de blik op oneindig zonder troost
beide tepels getooid met vogelpoep
een blauwe…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Lucht hangt laag en blauw, als
een zachte belofte die nog niet is verbroken,
vogels schrijven hun richting in stilte. Ik ben geen held,
geen dichter, slechts iemand die leert verdwalen zonder de weg kwijt te zijn.
De rivier vraagt niets, draagt wat
haar wordt toevertrouwd — oud hout, gebroken
stem, verhalen zonder begin of eind.…
Langs de rivier
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
632 Lint van helder blauw
versiert het groene landschap
vloeit zacht naar de zee
Langs de rivier fluistert
het glinsterende water zacht, een echo
van gedachten die ik niet kan vangen. De wind streelt
mijn huid als herinneringen, en alles lijkt tegelijk dichtbij en ver weg.…
V.A.N.D.A.A.G.
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
305 vandaag krijgen we de rekening
op een ontgroenend blaadje
als vers gepresenteerd
menu voor de toekomst
welke nog immer ongewis is
in het schaamteloos wit
van haar ogen
haar strakke kaken
en lijnen gehuld in olijf-
groene bestaansonzekerheid
van die dingen
ja
van die dingen
hocuspocus die heren in het zwart
bont en blij blauw
gedogen…
Zelfbehoud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
297 De blauwe vlam likt langs de pan.
Het vlees slaat zwart uit.
Roet trekt in de kamer.
De stem stopt niet.
Hij drukt op de schakelaar in de gang.
Een vonk.
Een droge knal.
Metaal zonder verbaal.
Hij kijkt naar de kapotte knop
alsof licht een kwestie van geduld is.
Alsof systemen zichzelf herstellen
wanneer je lang genoeg wacht.…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 Stille reiger staat
beeldhouwwerk in grijs en blauw
wacht op de rimpel
De wereld stroomt in hem
binnen als zachte prikkels, gekleurd door
zonlicht op de rimpels van de sloot. Hij staat stil en
laat de ruis langzaam zakken, tot het water weer zijn bodem toont.…
Waardering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
389 Eén blauw rustpunt staat
in de storm van kleur en licht
waar de ziel landt, stil
De wereld komt binnen
in golven van kleur en geluid, ongefilterd
en soms te luid voor de huid. Ik zoek de kleine nuances
in de schaduw, waar het zachte licht de randen van de dag verzacht.…
geluk is weer herboren.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
316 ’t Zoeven van de raderen gaat,
langs ’t blauwe veld van water,
waar ’t zoute schuim de duinen slaat,
met vrolijk golfgeklater.
Zij rijden snel, zij kijken niet,
naar al wat ’t oog hier ziet:
de zee die geurt, de wind die zingt,
en door de ziele dringt.
…
stijgochtend
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
321 Reiger wit
blinkend zilver
dal en beek
al
de vogels vallen
De bomen in de wind gebroken
gedogen wild trillend de richting van hun vingers
In wrange wortels
waardoor de tranen gaan
zingt de orchidee
vrijwel ongeoefend
noch sterker
niks wilder
niet wilder
Alsmede vaagt licht uit
alsmede zachterbij
Zachte blauwe-lucht-vleugels
eerste…
Wolkentapijt
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
125 Tussen blauw en stilte beweegt een zachte stroom
die traag iets in mij opent, alsof de dag zich van binnen ontvouwt.
Hoog boven mijn schouders
drijft het patroon in gelijkmatige lijnen.
De warmte blijft onder dit weefsel hangen als een
lichte gloed die mijn aandacht verzacht en mij lichter laat ademen.…